فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ فَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا وَمَا لَهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنۡ خَلَٰقٖ
และเมื่อพวกเจ้าทำฮัจญ์ของพวกเจ้าเสร็จสิ้น ก็จงรำลึกถึงอัลลอฮ์อย่างที่พวกเจ้ารำลึกถึงบรรพบุรุษของพวกเจ้าหรือรำลึกให้มากยิ่งกว่า และในหมู่มนุษย์มีผู้กล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเรา โปรดประทาน (สิ่งดีงามต่าง ๆ) แก่เราในโลกนี้ โดยเขาจะไม่มีส่วนได้ใดอีกในโลกสุดท้าย