เมฆ

และพระองค์คือผู้ที่ทรงส่งลมมา เป็นข่าวดีถึง (ฝน) ความเมตตาของพระองค์ จนเมื่อมันอุ้มเมฆอันหนักอึ้งไว้ เราได้ขับมันสู่ดินแดนแห้งแล้ง แล้วด้วยมันนั้นเราได้หลังน้ำลงมา และด้วยน้ำนั้นเราได้ให้มีผลไม้ทุกชนิดออกมา เช่นนั้นเองเราให้ได้ผู้ที่ตายแล้วกลับออกมา เพื่อว่าพวกเจ้าจะใคร่ครวญ

และเราได้แบ่งพวกเขาเป็นสิบสองเหล่า เป็นเผ่าต่าง ๆ และเราได้มีโองการแก่มูซา ขณะที่หมู่ชนของเขาขอน้ำจากเขา ว่าจงฟาดไม้เท้าของเจ้าที่ก้อนศิลานั้น แล้วน้ำก็พวยพุ่งออกมาจากมันสิบสองตา แน่นอนคนแต่ละเหล่ารู้ถึงแหล่งดื่มน้ำของพวกเขา และเราได้ให้มีเมฆให้ร่มเงาแก่พวกเขา และเราได้ประทานมันน์ (อาหารชนิดหนึ่งคล้ายก้อนน้ำตาลรสชาติคล้ายน้ำผึ้ง) และนกคุ่มแก่พวกเขา จงกินจากสิ่งดี ๆ ที่เราได้ให้เป็นปัจจัยแก่พวกเขา และพวกเขาไม่ได้อธรรมต่อเรา แต่พวกเขาอธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง

หรือประหนึ่งความมืดต่าง ๆ ในท้องทะเลลึก ที่มีคลื่น (*คลื่นใต้น้ำ) คลุมอยู่ เหนือมันก็มีคลื่น (คลื่นผิวน้ำ) เหนือมันก็มีก้อนเมฆ ความมืดซ้อน ๆ กัน เมื่อเขาเอามือของเขาออกมา แทบจะไม่เห็นอันใด และผู้ใดที่อัลลอฮ์ไม่ทำให้เขามีแสงสว่าง เขาก็จะไม่มีแสงสว่างใด ๆ

เจ้าไม่เห็นหรือว่า อัลลอฮ์ทรงให้เมฆค่อย ๆ ลอยไป จากนั้นทรงประสานระหว่างมัน จากนั้นทรงทำให้มันเป็นก้อนทึก แล้วเจ้าจะเห็นฝนโปรยลงมาท่ามกลางมัน และพระองค์ทรงทำให้ตกจากฟ้า มีขนาดเท่าภูเขา ในนั้นมีลูกเห็บ และพระองค์ให้มันโดนผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงผันมันให้พ้นจากผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ แสงแลบของสายฟ้าแทบจะทำเอาสายตาพร่า

และวันที่ฟ้าจะแตกออกเป็นเมฆก้อน และเหล่ามลาอิกะฮ์จะถูกให้ทยอยลงมา

อัลลอฮ์ เป็นผู้ทรงส่งลมต่าง ๆ มา แล้วมันได้ก่อเมฆขึ้น แล้วพระองค์ทรงกระจายมันในท้องฟ้าตามที่ทรงประสงค์ และพระองค์ทรงบันดาลให้มันเป็นกลุ่มก้อน แล้วเจ้าจะเห็นฝนออกมาท่ามกลางมัน ครั้นเมื่อมันประสบแก่บ่าวของพระองค์ผู้ที่ทรงประสงค์ พลันพวกเขาก็ชุ่มใจ

และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ส่งลมมา แล้วก่อให้เกิดเมฆ แล้วเราได้ควบคุมมันไปยังแผ่นดินอันแห้งแล้ง และเราใช้มันได้ชุบชีวิตแผ่นดินหลังการตายของมัน การฟื้นคืนชีพก็เช่นนั้นเอง

และแม้นพวกเขาเห็นของชิ้นหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากฟ้า พวกเขาจะกล่าวว่า เป็นเมฆที่รวมตัว

พวกเจ้าหลั่งมันมาจากฟ้า หรือเราต่างหากเป็นผู้หลั่งลงมาเล่า