ชาวเมืองสะบะอ์

แน่นอน (ชาว) สะบะอ์นั้นมีสัญญาณหนึ่ง คือในถิ่นพำนักของพวกเขา มีสวนสองแห่ง ทางขวาและทางซ้าย พวกเจ้าจงบริโภคจากปัจจัยของพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และจงสนองคุณพระองค์ (มัน) เป็นเมืองอันอุดม และ (ผู้ประทานสิ่งดีงาม) เป็นพระผู้อภิบาลผู้ทรงอภัย

แต่พวกเขาเบือนหนี เราจึงได้ปล่อยมวลน้ำ (จาก) เขื่อนท่วมพวกเขา และเราได้เปลี่ยนสวนทั้งสองแห่งของพวกเขา ด้วยสวนสองแห่งที่ผลขมมีหนาม ต้นทามาริสก์ และพุทธาบ้างเล็กน้อย

นั่นเราตอบแทนพวกเขาเนื่องด้วยที่พวกเขาปฏิเสธ และเราไม่ได้ลงโทษ (ผู้ใด) นอกจากพวกเนรคุณ

*และเราทำให้ระหว่างพวกเขา (ที่เยเมน) กับหมู่เมืองทั้งหลายที่เราได้ให้ความจำเริญในนั้น (ที่ชาม) มีหมู่เมืองอื่น ๆ อันเด่นชัด และเราได้กำหนดเส้นทาง (สำหรับเดินทางไปมา) ในนั้น พวกเจ้าจงท่องไปในนั้นทั้งกลางคืนและกลางวันอย่างปลอดภัยเถิด

แล้วพวกเขากล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดทรงทำให้การเดินทางของพวกเรายืดยาวขึ้น (*ไม่ต้องการให้มีหมู่เมืองอื่น ๆ มาคั้น) และพวกเขาได้อธรรมต่อตัวพวกเขาเอง เราจึงทำให้พวกเขาเป็น (เพียงตำนาน) เรื่องเล่า และเราได้แตกกระจายพวกเขาให้ซ่านเซ็นอย่างที่สุด ในการนั้นแน่นอนมีสัญญาณต่าง ๆ แก่ทุก ๆ ผู้อดทนอย่างยิ่ง ผู้สนองคุณเสมอ