298 - ((شكَا أعرابي إلى أمير المؤمنين عليِّ بن أبي طالب رضي الله عنه شدَّة لحقتْه، وضِيقًا في الحال، وكثرة من العيال، فقال له: عليك بالاستغفار؛ فإن الله تعالى يقول: فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّارًا [نوح: 10]، فعاد إليه وقال: يا أمير المؤمنين، قد استغفرت كثيرًا، وما أرى فرجًا مما أنا فيه؟! قال: لعلك لا تحسن أن تستغفر، قال:علمني، قال: أخلص نيَّتك، وأطِع ربك، وقل: اللهم إني أستغفرك من كل ذنب قوِيَ عليه بدني بعافيتك، أو نالته يدي بفضل نعمتك، أو بسطت إليه يدي بسابغ رزقك، أو اتَّكلتُ فيه عند خوفي منه على أَنَاتك، أو وثقت فيه بحِلمك، أو عولت فيه على كرم عفوك، اللهم إني أستغفرك من كل ذنب خنتُ فيه أمانتي، أو بخستُ فيه نفسي، أو قدمت فيه لذتي، أو آثرت فيه شهوتي، أو سعيت فيه لغيري، أو استغويت فيه مَن تبعني، أو غلبت فيه بفضل حيلتي، أو أحلت فيه عليك يا مولاي، فلم تؤاخذني على فعليَّ، إذ كنت - سبحانك -كارهًا لمعصيتي، لكن سبق علمك في اختياري، واستعمالي مرادي وإيثاري، فحملت عنِّي، لم تدخلني فيه جبرًا، ولم تحملني عليه قهرًا، ولم تظلمني شيئًا، يا أرحم الراحمين، يا صاحبي عند شدَّتي، يا مؤنسي عند وحدتي، ويا حافظي عند غُربتي، يا وليِّي في نعمتي، ويا كاشف كُربتي، ويا سامع دعوتي، ويا راحم عَبرتي، ويا مُقيل عثرتي، يا إلهي بالتحقيق، يا ركني الوثيق، يا رجائي في الضيق، يا مولاي الشفيق، ويا ربَّ البيت العتيق، أخرجني من حلق المضيق إلى سَعة الطريق، بفرج من عندك قريب وثيق، واكشف عني كل شدَّة وضِيق، واكفني ما أطيق وما لا أطيق، اللهم فرِّج عني كل هم وكرب، وأخرجني من كل غمِّ وحزَن، يا فارج الهم، ويا كاشف الغم، ويا منزل المطر، ويا مجيب دعوة المضطر، يا رحمن الدنيا والآخرة ورحيمهما، صلِّ على خيرتك محمد النبي صلى الله عليه وسلم، وعلى آله الطيِّبين الطاهرين، وفرِّج عني ما ضاق به صدري، وعِيل معه صبري، وقلَّت فيه حيلتي، وضعفت له قوَّتي، يا كاشف كل ضُرٍّ وبلية، ويا عالم كل سرٍّ وخفية، يا أرحم الراحمين، وأفوِّض أمري إلى الله إن الله بصير بالعباد، وما توفيقي إلا بالله عليه توكلتُ وهو ربُّ العرش العظيم، قال الأعرابي: فاستغفرت بذلك مرارًا، فكشف الله عز وجل عني الغمَّ والضيق، ووسَّع عليَّ في الرزق، وأزال عني المِحنة)).
คำแปลภาษาไทย
298 - ชาวชนบทคนหนึ่งได้มาร้องทุกข์ต่อผู้นำแห่งศรัทธา อะลียฺ บิน อะบี ฏอลิบ ขออัลลอฮฺทรงพอพระทัยท่าน เกี่ยวกับความยากลำบากที่ประสบอยู่ ความขัดสนในสภาพการณ์ และการมีครอบครัวจำนวนมาก ท่าน (อะลียฺ) จึงบอกเขาว่า: "เจ้าจงขออภัยโทษเถิด เพราะแท้จริงอัลลอฮฺ ตะอาลา ตรัสว่า: 'ข้าพเจ้ากล่าวว่า: พวกท่านจงขออภัยโทษต่อพระเจ้าของพวกท่านเถิด แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงอภัยโทษยิ่ง' [นูหฺ: 10]"
เขาก็กลับมาหาท่าน (อะลียฺ) และกล่าวว่า: "โอ้ ผู้นำแห่งศรัทธา ข้าพเจ้าได้ขออภัยโทษไปมากแล้ว แต่ข้าพเจ้ายังไม่เห็นความผ่อนคลายจากสิ่งที่ข้าพเจ้าประสบอยู่เลย!" ท่าน (อะลียฺ) กล่าวว่า: "บางทีเจ้าอาจจะยังไม่รู้ว่าการขออภัยโทษที่ดีควรทำอย่างไร" เขากล่าวว่า: "โปรดสอนข้าพเจ้าด้วยเถิด" ท่าน (อะลียฺ) กล่าวว่า: "จงตั้งเจตนาให้บริสุทธิ์ และจงเชื่อฟังพระเจ้าของเจ้า และจงกล่าวว่า: 'โอ้ อัลลอฮฺ แท้จริงข้าพระองค์ขออภัยโทษต่อพระองค์จากทุกบาปที่ร่างกายข้าพระองค์แข็งแรงทำไปได้ด้วยพระสุขภาพดีที่มาจากพระองค์ หรือมือของข้าพระองค์ได้ไขว่คว้าไปได้ด้วยความโปรดปรานแห่งความเมตตาของพระองค์ หรือข้าพระองค์ได้ยื่นมือออกไปหามันด้วยริซกีอันมากมายของพระองค์ หรือข้าพระองค์ได้พึ่งพาความอดทนของพระองค์เมื่อข้าพระองค์กลัวสิ่งนั้น หรือข้าพระองค์ได้วางใจในความอดกลั้นของพระองค์ หรือข้าพระองค์ได้พึ่งพาความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ในการอภัยโทษของพระองค์
โอ้ อัลลอฮฺ แท้จริงข้าพระองค์ขออภัยโทษต่อพระองค์จากทุกบาปที่ข้าพระองค์ทรยศต่อความไว้วางใจของข้าพระองค์ หรือที่ข้าพระองค์ลดทอนคุณค่าของตัวเอง หรือที่ข้าพระองค์ให้ความสำคัญกับความสุขของตัวเองก่อน หรือที่ข้าพระองค์เลือกตัณหาของตัวเอง หรือที่ข้าพระองค์พยายามเพื่อผู้อื่นในสิ่งนั้น หรือที่ข้าพระองค์ทำให้ผู้ที่ติดตามข้าพระองค์หลงผิดไป หรือที่ข้าพระองค์เอาชนะได้ด้วยเล่ห์เหลี่ยมของข้าพระองค์ หรือที่ข้าพระองค์ได้มอบหมายเรื่องนั้นแด่พระองค์ โอ้ นายของข้าพระองค์ แต่พระองค์ก็มิได้ทรงเอาโทษข้าพระองค์จากการกระทำของข้าพระองค์ เนื่องจากพระองค์ – มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ – ทรงรังเกียจการฝ่าฝืนของข้าพระองค์ แต่พระองค์ทรงรู้ล่วงหน้าในการเลือกของข้าพระองค์ และการใช้ความปรารถนาและการเลือกของข้าพระองค์ พระองค์จึงทรงแบกรับมันไว้จากข้าพระองค์ พระองค์มิได้ทรงทำให้ข้าพระองค์เข้าไปในสิ่งนั้นโดยการบังคับ และมิได้ทรงแบกมันไว้บนข้าพระองค์ด้วยการบีบบังคับ และพระองค์มิได้ทรงอธรรมต่อข้าพระองค์แม้แต่น้อย
โอ้ ผู้ทรงเมตตายิ่งในบรรดาผู้ทรงเมตตา โอ้ สหายของข้าพระองค์ยามยากลำบาก โอ้ ผู้ทรงปลอบประโลมข้าพระองค์ยามโดดเดี่ยว โอ้ ผู้ทรงปกป้องข้าพระองค์ยามอยู่ต่างถิ่น โอ้ ผู้ทรงคุ้มครองข้าพระองค์ในความเมตตาของพระองค์ โอ้ ผู้ทรงคลี่คลายความทุกข์ระทมของข้าพระองค์ โอ้ ผู้ทรงได้ยินคำวิงวอนของข้าพระองค์ โอ้ ผู้ทรงเมตตาน้ำตาของข้าพระองค์ โอ้ ผู้ทรงอภัยความผิดพลาดของข้าพระองค์ โอ้ พระเจ้าของข้าพระองค์โดยแท้จริง โอ้ ที่พึ่งอันแข็งแกร่งของข้าพระองค์ โอ้ ความหวังของข้าพระองค์ยามคับขัน โอ้ นายของข้าพระองค์ผู้ทรงเมตตากรุณา และโอ้ พระเจ้าแห่งบัยตุล-อะตี๊ก โปรดนำข้าพระองค์ออกจากห้วงแห่งความคับแคบไปสู่ความกว้างขวางแห่งทาง ด้วยความผ่อนคลายที่มาจากพระองค์อันใกล้และแน่นอน และโปรดคลี่คลายความยากลำบากและความคับแคบทั้งหมดออกจากข้าพระองค์ และโปรดประทานความพอเพียงแก่ข้าพระองค์ในสิ่งที่ข้าพระองค์สามารถทำได้และสิ่งที่ข้าพระองค์ไม่สามารถทำได้ โอ้ อัลลอฮฺ โปรดคลี่คลายความกังวลและความทุกข์ระทมทั้งหมดออกจากข้าพระองค์ และโปรดนำข้าพระองค์ออกจากความเศร้าโศกเสียใจทั้งหมด โอ้ ผู้ทรงคลี่คลายความกังวล โอ้ ผู้ทรงคลี่คลายความเศร้าโศก โอ้ ผู้ทรงประทานฝนลงมา โอ้ ผู้ทรงตอบรับคำวิงวอนของผู้ที่เดือดร้อน โอ้ ผู้ทรงเมตตาในโลกดุนยาและอาคิเราะฮฺ และผู้ทรงปรานีในทั้งสองโลก โปรดประทานความจำเริญแด่ผู้ที่พระองค์ทรงเลือกเฟ้น คือ นบีมุฮัมมัด ขออัลลอฮฺทรงเมตตาและประทานความศานติแก่ท่าน และแด่ลูกหลานของท่าน ผู้ซึ่งบริสุทธิ์ผุดผ่อง และโปรดคลี่คลายสิ่งที่ทำให้หน้าอกของข้าพระองค์คับแคบลง ความอดทนของข้าพระองค์หมดลง อุบายของข้าพระองค์เหลือน้อยลง และกำลังของข้าพระองค์อ่อนแอลง โอ้ ผู้ทรงคลี่คลายความเสียหายและภัยพิบัติทั้งหมด โอ้ ผู้ทรงรอบรู้ทุกความลับและความเร้นลับ โอ้ ผู้ทรงเมตตายิ่งในบรรดาผู้ทรงเมตตา และข้าพระองค์มอบหมายกิจการของข้าพระองค์แด่อัลลอฮฺ แท้จริงอัลลอฮฺทรงเห็นปวงบ่าว และความสำเร็จของข้าพระองค์มิได้มีนอกจากด้วยอัลลอฮฺ แด่พระองค์ข้าพระองค์ได้มอบหมาย และพระองค์คือพระเจ้าแห่งบัลลังก์อันยิ่งใหญ่'"
ชาวชนบทกล่าวว่า: "ข้าพเจ้าได้ขออภัยโทษด้วยถ้อยคำเหล่านั้นหลายครั้งแล้ว ดังนั้น อัลลอฮฺ ผู้ทรงเกริกเกียรติและทรงยิ่งใหญ่ ก็ได้ทรงคลี่คลายความเศร้าโศกและความคับแคบออกจากข้าพเจ้า และทรงขยายริซกีให้แก่ข้าพเจ้า และทรงขจัดความทุกข์ยากออกจากข้าพเจ้า"
เขาก็กลับมาหาท่าน (อะลียฺ) และกล่าวว่า: "โอ้ ผู้นำแห่งศรัทธา ข้าพเจ้าได้ขออภัยโทษไปมากแล้ว แต่ข้าพเจ้ายังไม่เห็นความผ่อนคลายจากสิ่งที่ข้าพเจ้าประสบอยู่เลย!" ท่าน (อะลียฺ) กล่าวว่า: "บางทีเจ้าอาจจะยังไม่รู้ว่าการขออภัยโทษที่ดีควรทำอย่างไร" เขากล่าวว่า: "โปรดสอนข้าพเจ้าด้วยเถิด" ท่าน (อะลียฺ) กล่าวว่า: "จงตั้งเจตนาให้บริสุทธิ์ และจงเชื่อฟังพระเจ้าของเจ้า และจงกล่าวว่า: 'โอ้ อัลลอฮฺ แท้จริงข้าพระองค์ขออภัยโทษต่อพระองค์จากทุกบาปที่ร่างกายข้าพระองค์แข็งแรงทำไปได้ด้วยพระสุขภาพดีที่มาจากพระองค์ หรือมือของข้าพระองค์ได้ไขว่คว้าไปได้ด้วยความโปรดปรานแห่งความเมตตาของพระองค์ หรือข้าพระองค์ได้ยื่นมือออกไปหามันด้วยริซกีอันมากมายของพระองค์ หรือข้าพระองค์ได้พึ่งพาความอดทนของพระองค์เมื่อข้าพระองค์กลัวสิ่งนั้น หรือข้าพระองค์ได้วางใจในความอดกลั้นของพระองค์ หรือข้าพระองค์ได้พึ่งพาความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ในการอภัยโทษของพระองค์
โอ้ อัลลอฮฺ แท้จริงข้าพระองค์ขออภัยโทษต่อพระองค์จากทุกบาปที่ข้าพระองค์ทรยศต่อความไว้วางใจของข้าพระองค์ หรือที่ข้าพระองค์ลดทอนคุณค่าของตัวเอง หรือที่ข้าพระองค์ให้ความสำคัญกับความสุขของตัวเองก่อน หรือที่ข้าพระองค์เลือกตัณหาของตัวเอง หรือที่ข้าพระองค์พยายามเพื่อผู้อื่นในสิ่งนั้น หรือที่ข้าพระองค์ทำให้ผู้ที่ติดตามข้าพระองค์หลงผิดไป หรือที่ข้าพระองค์เอาชนะได้ด้วยเล่ห์เหลี่ยมของข้าพระองค์ หรือที่ข้าพระองค์ได้มอบหมายเรื่องนั้นแด่พระองค์ โอ้ นายของข้าพระองค์ แต่พระองค์ก็มิได้ทรงเอาโทษข้าพระองค์จากการกระทำของข้าพระองค์ เนื่องจากพระองค์ – มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ – ทรงรังเกียจการฝ่าฝืนของข้าพระองค์ แต่พระองค์ทรงรู้ล่วงหน้าในการเลือกของข้าพระองค์ และการใช้ความปรารถนาและการเลือกของข้าพระองค์ พระองค์จึงทรงแบกรับมันไว้จากข้าพระองค์ พระองค์มิได้ทรงทำให้ข้าพระองค์เข้าไปในสิ่งนั้นโดยการบังคับ และมิได้ทรงแบกมันไว้บนข้าพระองค์ด้วยการบีบบังคับ และพระองค์มิได้ทรงอธรรมต่อข้าพระองค์แม้แต่น้อย
โอ้ ผู้ทรงเมตตายิ่งในบรรดาผู้ทรงเมตตา โอ้ สหายของข้าพระองค์ยามยากลำบาก โอ้ ผู้ทรงปลอบประโลมข้าพระองค์ยามโดดเดี่ยว โอ้ ผู้ทรงปกป้องข้าพระองค์ยามอยู่ต่างถิ่น โอ้ ผู้ทรงคุ้มครองข้าพระองค์ในความเมตตาของพระองค์ โอ้ ผู้ทรงคลี่คลายความทุกข์ระทมของข้าพระองค์ โอ้ ผู้ทรงได้ยินคำวิงวอนของข้าพระองค์ โอ้ ผู้ทรงเมตตาน้ำตาของข้าพระองค์ โอ้ ผู้ทรงอภัยความผิดพลาดของข้าพระองค์ โอ้ พระเจ้าของข้าพระองค์โดยแท้จริง โอ้ ที่พึ่งอันแข็งแกร่งของข้าพระองค์ โอ้ ความหวังของข้าพระองค์ยามคับขัน โอ้ นายของข้าพระองค์ผู้ทรงเมตตากรุณา และโอ้ พระเจ้าแห่งบัยตุล-อะตี๊ก โปรดนำข้าพระองค์ออกจากห้วงแห่งความคับแคบไปสู่ความกว้างขวางแห่งทาง ด้วยความผ่อนคลายที่มาจากพระองค์อันใกล้และแน่นอน และโปรดคลี่คลายความยากลำบากและความคับแคบทั้งหมดออกจากข้าพระองค์ และโปรดประทานความพอเพียงแก่ข้าพระองค์ในสิ่งที่ข้าพระองค์สามารถทำได้และสิ่งที่ข้าพระองค์ไม่สามารถทำได้ โอ้ อัลลอฮฺ โปรดคลี่คลายความกังวลและความทุกข์ระทมทั้งหมดออกจากข้าพระองค์ และโปรดนำข้าพระองค์ออกจากความเศร้าโศกเสียใจทั้งหมด โอ้ ผู้ทรงคลี่คลายความกังวล โอ้ ผู้ทรงคลี่คลายความเศร้าโศก โอ้ ผู้ทรงประทานฝนลงมา โอ้ ผู้ทรงตอบรับคำวิงวอนของผู้ที่เดือดร้อน โอ้ ผู้ทรงเมตตาในโลกดุนยาและอาคิเราะฮฺ และผู้ทรงปรานีในทั้งสองโลก โปรดประทานความจำเริญแด่ผู้ที่พระองค์ทรงเลือกเฟ้น คือ นบีมุฮัมมัด ขออัลลอฮฺทรงเมตตาและประทานความศานติแก่ท่าน และแด่ลูกหลานของท่าน ผู้ซึ่งบริสุทธิ์ผุดผ่อง และโปรดคลี่คลายสิ่งที่ทำให้หน้าอกของข้าพระองค์คับแคบลง ความอดทนของข้าพระองค์หมดลง อุบายของข้าพระองค์เหลือน้อยลง และกำลังของข้าพระองค์อ่อนแอลง โอ้ ผู้ทรงคลี่คลายความเสียหายและภัยพิบัติทั้งหมด โอ้ ผู้ทรงรอบรู้ทุกความลับและความเร้นลับ โอ้ ผู้ทรงเมตตายิ่งในบรรดาผู้ทรงเมตตา และข้าพระองค์มอบหมายกิจการของข้าพระองค์แด่อัลลอฮฺ แท้จริงอัลลอฮฺทรงเห็นปวงบ่าว และความสำเร็จของข้าพระองค์มิได้มีนอกจากด้วยอัลลอฮฺ แด่พระองค์ข้าพระองค์ได้มอบหมาย และพระองค์คือพระเจ้าแห่งบัลลังก์อันยิ่งใหญ่'"
ชาวชนบทกล่าวว่า: "ข้าพเจ้าได้ขออภัยโทษด้วยถ้อยคำเหล่านั้นหลายครั้งแล้ว ดังนั้น อัลลอฮฺ ผู้ทรงเกริกเกียรติและทรงยิ่งใหญ่ ก็ได้ทรงคลี่คลายความเศร้าโศกและความคับแคบออกจากข้าพเจ้า และทรงขยายริซกีให้แก่ข้าพเจ้า และทรงขจัดความทุกข์ยากออกจากข้าพเจ้า"
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้