1 - ((عندما ذهب سيِّدنَا موسى للقاء ربه، قال موسى: يا ربِّ، إني أجد في الألواح أمَّة هي خير أمَّة أُخرجت للناس؛ يأمرون بالمعروف، وينهون عن المنكر، ربِّ، اجعلهم أمتي، قال ربُّ العزة: تلك أمَّة أحمد، قال موسى: ربِّ، إني أجد في الألواح أمَّة هم الآخِرون في الخَلق، السابقون في دخول الجنة، ربِّ، اجعلهم أمَّتي، قال ربُّ العزة: تلك أمَّة أحمد، قال موسى: ربِّ، إني أجد في الألواح أمَّة أناجيلهم في صدورهم يقرؤونها، وكان مَن قَبلهم يقرؤون كتابهم نظرًا، حتى إذا رفعوها لم يحفظوا شيئًا، ولم يعرفوه، وإن الله أعطاهم من الحفظ شيئًا لم يُعطِه أحدًا من الأمم، قال: ربِّ، اجعلهم أمتي، قال ربُّ العزة: تلك أمَّة أحمد، قال موسى: ربِّ، إني أجد في الألواح أمَّة يؤمنون بالكتاب الأوَّل، وبالكتاب الآخِر، ويقاتلون فضول الضَّلالة، حتى يقاتلوا الأعور الكذَّاب؛ فاجعلهم أمتي، قال ربُّ العزة: تلك أمَّة أحمد، قال موسى: رب إني أجد في الألواح أمَّة صدقاتهم يأكلونها في بطونهم ويُؤجرون عليها، وكان مَن قبلهم من الأمم إذا تصدّق بصدقة فقُبلت منه بعَث الله عليها نارًا فأكلتها، وإن ردت عليه تركت فتأكلها السِّباع والطير، وإن الله أخذ صدقاتهم من غنيهم لفقيرهم، قال: ربِّ، فاجعلهم أمَّتي، قال ربُّ العزة: تلك أمَّة أحمد، قال موسى: ربِّ، فإني أجد في الألواح أمَّة إذا هَمَّ أحدُهم بحسنة ثم لم يعملها، كُتبت له عشر أمثالها إلى سبعمائة ضِعف، قال: ربِّ، اجعلهم أمتي، قال ربُّ العزة: تلك أمَّة أحمد، قال موسى: ربِّ، إني أجد في الألواح أمَّة هم المشفَّعون المشفوع لهم؛ فاجعلهم أمتي، قال ربُّ العزة: تلك أمَّة أحمد، فنبذ موسى عليه السلام الألواح، وقال: اللهم اجعلني من أمَّة أحمد، وقال الله لسيدنا عيسى عن أحمد صلَّى الله عليه وسلَّم وأمَّته: وله عندي منزلة ليست لأحد من البشر؛ كلامه القرآن، ودِينه الإسلام، وأنا السلام، طوبى لمن أدرك زمانه، وشهد أيامه، وسمع كلامه، قال عيسى: يا ربِّ، وما طوبى؟ قال ربُّ العزة: غرس شجرة أنا غرستها بيدي، فهي للجنان كلها، أصلها من رضوان، وماؤها من تسنيم، وبَردها برد الكافور، وطعمها طعم الزنجبيل، وريِحها رِيح المِسك، مَن شرب منه شربة، لم يظمأ بعدها أبدًا، قال عيسى: يا ربِّ، اسقني منها. قال ربُّ العزة: حرام على النبيين أن يشربوا منها حتى يشرب ذلك النبيُّ، وحرام على الأمم أن يشربوا منها حتى تشرب منها أمة ذلك النبي، ثم قال ربُّ العزة: يا عيسى، أرفعك إليَّ، قال ربِّ، ولم ترفعني؟ قال ربُّ العزة: أرفعك ثم أُهبطك في آخر الزمان؛ لترى من أمَّة ذلك النبي العجائب، ولتعينهم على قتال اللعين الدجال، أُهبطك في وقت صلاة، ثم لا تصلي بهم؛ لأنها مرحومة، ولا نبيَّ بعد نبيهم، قال عيسى: يا ربِّ، أنبئني عن هذه الأمَّة المرحومة. قال ربُّ العزة: أمة أحمد، هم علماء، حُكماء، كأنهم أنبياء، يَرضَون مني بالقليل من العطاء، وأَرضى منهم باليسير من العمل، وأُدخلهم الجنة بـ (لا إله إلا الله)، يا عيسى هم أكثر سكَّان الجنة؛ لأنه لم تذلَّ ألسنةُ قوم قط بـ (لا إله إلا الله) كما ذلَّت ألسنتهم، ولم تذلَّ رِقاب قوم قطُّ بالسجود كما ذلَّت به رقابهم)).
คำแปลภาษาไทย
จากการรายงาน
เมื่อมูซาไปพบพระผู้อภิบาลของเขา มูซาได้กล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์พบในแผ่นจารึกว่ามีประชาชาติหนึ่งซึ่งเป็นประชาชาติที่ดีที่สุดที่ถูกนำออกมาเพื่อมนุษย์ พวกเขาสั่งใช้ความดีและห้ามปรามความชั่ว โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ โปรดให้พวกเขาเป็นประชาชาติของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “นั่นคือประชาชาติของอะฮ์มัด” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์พบในแผ่นจารึกว่ามีประชาชาติหนึ่งซึ่งเป็นประชาชาติสุดท้ายในการสร้าง เป็นกลุ่มแรกที่ได้เข้าสู่สวนสวรรค์ โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ โปรดให้พวกเขาเป็นประชาชาติของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “นั่นคือประชาชาติของอะฮ์มัด” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์พบในแผ่นจารึกว่ามีประชาชาติหนึ่งซึ่งมีพระคัมภีร์อยู่ในทรวงอกของพวกเขา พวกเขาอ่านมัน และกลุ่มชนก่อนหน้าพวกเขาอ่านคัมภีร์ของพวกเขาด้วยการมอง จนกระทั่งเมื่อพวกเขายกคัมภีร์ขึ้น พวกเขาก็ไม่จดจำอะไรเลยและไม่รู้จักมัน และแท้จริงอัลลอฮ์ได้ประทานการจดจำแก่พวกเขาในสิ่งที่ไม่มีประชาชาติใดเคยได้รับ โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ โปรดให้พวกเขาเป็นประชาชาติของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “นั่นคือประชาชาติของอะฮ์มัด” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์พบในแผ่นจารึกว่ามีประชาชาติหนึ่งซึ่งศรัทธาต่อคัมภีร์เล่มแรกและคัมภีร์เล่มสุดท้าย และพวกเขาจะต่อสู้กับความชั่วร้ายแห่งความหลงผิด จนกระทั่งพวกเขาจะต่อสู้กับดาจญาลผู้โกหกที่มีตาข้างเดียว ดังนั้นโปรดให้พวกเขาเป็นประชาชาติของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “นั่นคือประชาชาติของอะฮ์มัด” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์พบในแผ่นจารึกว่ามีประชาชาติหนึ่งซึ่งบริจาคทานของพวกเขาที่พวกเขากินเข้าไปในท้องของพวกเขาและได้รับผลบุญจากมัน และกลุ่มชนก่อนหน้าพวกเขาจากประชาชาติอื่นๆ หากพวกเขาบริจาคทานแล้วทานนั้นถูกตอบรับ อัลลอฮ์จะส่งไฟลงมาเผาผลาญมัน และหากทานนั้นถูกปฏิเสธ มันก็จะถูกทิ้งไว้ให้สัตว์ร้ายและนกกิน และแท้จริงอัลลอฮ์ได้รับทานของพวกเขาจากคนร่ำรวยไปให้คนยากจนของพวกเขา” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ ดังนั้นโปรดให้พวกเขาเป็นประชาชาติของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “นั่นคือประชาชาติของอะฮ์มัด” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์พบในแผ่นจารึกว่ามีประชาชาติหนึ่ง หากคนใดในหมู่พวกเขามีความตั้งใจที่จะทำความดีแล้วไม่ได้ทำ มันก็จะถูกบันทึกให้เขาเป็นสิบเท่าจนถึงเจ็ดร้อยเท่า” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ โปรดให้พวกเขาเป็นประชาชาติของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “นั่นคือประชาชาติของอะฮ์มัด” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์พบในแผ่นจารึกว่ามีประชาชาติหนึ่งซึ่งพวกเขาเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้วิงวอนขอความช่วยเหลือและเป็นผู้ได้รับการวิงวอนขอความช่วยเหลือให้ ดังนั้นโปรดให้พวกเขาเป็นประชาชาติของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “นั่นคือประชาชาติของอะฮ์มัด” มูซา อะลัยฮิสสะลาม จึงโยนแผ่นจารึกทิ้งไป และกล่าวว่า “โอ้ อัลลอฮ์ โปรดให้ข้าพระองค์เป็นหนึ่งในประชาชาติของอะฮ์มัดด้วยเถิด” และอัลลอฮ์ได้บอกกับอีซาเกี่ยวกับอะฮ์มัด ขออัลลอฮ์ทรงประสาทพรและประทานความสันติแก่เขา และประชาชาติของเขาว่า “เขามีตำแหน่งอยู่ ณ ข้าพระองค์ซึ่งไม่มีใครในมนุษย์ได้รับ ถ้อยคำของเขาคืออัลกุรอาน ศาสนาของเขาคืออิสลาม และข้าพระองค์คือผู้ประทานความสันติ สุขสิริแด่ผู้ที่ทันยุคสมัยของเขา ได้เห็นวันเวลาของเขา และได้ยินถ้อยคำของเขา” อีซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ และ ‘ฏูบา’ คืออะไรหรือ?” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “คือต้นไม้ที่ข้าพระองค์ปลูกด้วยพระหัตถ์ของข้าพระองค์เอง มันเป็นของสวนสวรรค์ทั้งหมด รากของมันมาจากความพึงพอพระทัย น้ำของมันมาจากตัสนีม ความเย็นของมันคือความเย็นของกะฟูรฺ รสชาติของมันคือรสชาติของซันญะบีล กลิ่นของมันคือกลิ่นของมัสก์ ผู้ใดได้ดื่มจากมันเพียงหนึ่งจิบ เขาจะไม่กระหายอีกเลยหลังจากนั้น” อีซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ โปรดให้ข้าพระองค์ได้ดื่มจากมันด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “เป็นที่ต้องห้ามสำหรับบรรดานะบีที่จะดื่มจากมันจนกว่านะบีผู้นั้นจะได้ดื่ม และเป็นที่ต้องห้ามสำหรับบรรดาประชาชาติที่จะดื่มจากมันจนกว่าประชาชาติของนะบีผู้นั้นจะได้ดื่ม” จากนั้นพระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “โอ้ อีซา ข้าจะยกเจ้าขึ้นสู่ข้า” อีซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ และทำไมพระองค์ถึงยกข้าพระองค์ขึ้น?” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “ข้าจะยกเจ้าขึ้นแล้วจะลดเจ้าลงมาในบั้นปลายของเวลา เพื่อเจ้าจะได้เห็นสิ่งมหัศจรรย์จากประชาชาติของนะบีผู้นั้น และเพื่อเจ้าจะได้ช่วยเหลือพวกเขาในการต่อสู้กับดาจญาลผู้สาปแช่ง ข้าจะลดเจ้าลงมาในช่วงเวลาละหมาด แต่เจ้าจะไม่ได้นำละหมาดแก่พวกเขา เพราะประชาชาตินั้นได้รับความเมตตาแล้ว และไม่มีนะบีอีกหลังจากนะบีของพวกเขา” อีซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ โปรดบอกข้าพระองค์เกี่ยวกับประชาชาติที่ได้รับความเมตตานี้ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “ประชาชาติของอะฮ์มัด พวกเขาเป็นผู้มีความรู้ เป็นผู้ทรงปัญญา ราวกับว่าพวกเขาเป็นนะบี พวกเขาพึงพอใจในสิ่งที่ข้าประทานให้น้อยนิด และข้าก็พึงพอใจในสิ่งที่พวกเขากระทำเล็กน้อย และข้าจะให้พวกเขาเข้าสู่สวนสวรรค์ด้วย (ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮ์) โอ้ อีซา พวกเขาเป็นผู้ที่อาศัยอยู่ในสวนสวรรค์มากที่สุด เพราะไม่มีลิ้นของชนชาติใดเคยอ่อนน้อมด้วย (ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮ์) เช่นเดียวกับที่ลิ้นของพวกเขาอ่อนน้อม และไม่มีคอของชนชาติใดเคยอ่อนน้อมด้วยการสุญูด เช่นเดียวกับที่คอของพวกเขาอ่อนน้อม”
เมื่อมูซาไปพบพระผู้อภิบาลของเขา มูซาได้กล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์พบในแผ่นจารึกว่ามีประชาชาติหนึ่งซึ่งเป็นประชาชาติที่ดีที่สุดที่ถูกนำออกมาเพื่อมนุษย์ พวกเขาสั่งใช้ความดีและห้ามปรามความชั่ว โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ โปรดให้พวกเขาเป็นประชาชาติของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “นั่นคือประชาชาติของอะฮ์มัด” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์พบในแผ่นจารึกว่ามีประชาชาติหนึ่งซึ่งเป็นประชาชาติสุดท้ายในการสร้าง เป็นกลุ่มแรกที่ได้เข้าสู่สวนสวรรค์ โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ โปรดให้พวกเขาเป็นประชาชาติของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “นั่นคือประชาชาติของอะฮ์มัด” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์พบในแผ่นจารึกว่ามีประชาชาติหนึ่งซึ่งมีพระคัมภีร์อยู่ในทรวงอกของพวกเขา พวกเขาอ่านมัน และกลุ่มชนก่อนหน้าพวกเขาอ่านคัมภีร์ของพวกเขาด้วยการมอง จนกระทั่งเมื่อพวกเขายกคัมภีร์ขึ้น พวกเขาก็ไม่จดจำอะไรเลยและไม่รู้จักมัน และแท้จริงอัลลอฮ์ได้ประทานการจดจำแก่พวกเขาในสิ่งที่ไม่มีประชาชาติใดเคยได้รับ โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ โปรดให้พวกเขาเป็นประชาชาติของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “นั่นคือประชาชาติของอะฮ์มัด” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์พบในแผ่นจารึกว่ามีประชาชาติหนึ่งซึ่งศรัทธาต่อคัมภีร์เล่มแรกและคัมภีร์เล่มสุดท้าย และพวกเขาจะต่อสู้กับความชั่วร้ายแห่งความหลงผิด จนกระทั่งพวกเขาจะต่อสู้กับดาจญาลผู้โกหกที่มีตาข้างเดียว ดังนั้นโปรดให้พวกเขาเป็นประชาชาติของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “นั่นคือประชาชาติของอะฮ์มัด” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์พบในแผ่นจารึกว่ามีประชาชาติหนึ่งซึ่งบริจาคทานของพวกเขาที่พวกเขากินเข้าไปในท้องของพวกเขาและได้รับผลบุญจากมัน และกลุ่มชนก่อนหน้าพวกเขาจากประชาชาติอื่นๆ หากพวกเขาบริจาคทานแล้วทานนั้นถูกตอบรับ อัลลอฮ์จะส่งไฟลงมาเผาผลาญมัน และหากทานนั้นถูกปฏิเสธ มันก็จะถูกทิ้งไว้ให้สัตว์ร้ายและนกกิน และแท้จริงอัลลอฮ์ได้รับทานของพวกเขาจากคนร่ำรวยไปให้คนยากจนของพวกเขา” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ ดังนั้นโปรดให้พวกเขาเป็นประชาชาติของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “นั่นคือประชาชาติของอะฮ์มัด” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์พบในแผ่นจารึกว่ามีประชาชาติหนึ่ง หากคนใดในหมู่พวกเขามีความตั้งใจที่จะทำความดีแล้วไม่ได้ทำ มันก็จะถูกบันทึกให้เขาเป็นสิบเท่าจนถึงเจ็ดร้อยเท่า” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ โปรดให้พวกเขาเป็นประชาชาติของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “นั่นคือประชาชาติของอะฮ์มัด” มูซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงข้าพระองค์พบในแผ่นจารึกว่ามีประชาชาติหนึ่งซึ่งพวกเขาเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้วิงวอนขอความช่วยเหลือและเป็นผู้ได้รับการวิงวอนขอความช่วยเหลือให้ ดังนั้นโปรดให้พวกเขาเป็นประชาชาติของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “นั่นคือประชาชาติของอะฮ์มัด” มูซา อะลัยฮิสสะลาม จึงโยนแผ่นจารึกทิ้งไป และกล่าวว่า “โอ้ อัลลอฮ์ โปรดให้ข้าพระองค์เป็นหนึ่งในประชาชาติของอะฮ์มัดด้วยเถิด” และอัลลอฮ์ได้บอกกับอีซาเกี่ยวกับอะฮ์มัด ขออัลลอฮ์ทรงประสาทพรและประทานความสันติแก่เขา และประชาชาติของเขาว่า “เขามีตำแหน่งอยู่ ณ ข้าพระองค์ซึ่งไม่มีใครในมนุษย์ได้รับ ถ้อยคำของเขาคืออัลกุรอาน ศาสนาของเขาคืออิสลาม และข้าพระองค์คือผู้ประทานความสันติ สุขสิริแด่ผู้ที่ทันยุคสมัยของเขา ได้เห็นวันเวลาของเขา และได้ยินถ้อยคำของเขา” อีซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ และ ‘ฏูบา’ คืออะไรหรือ?” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “คือต้นไม้ที่ข้าพระองค์ปลูกด้วยพระหัตถ์ของข้าพระองค์เอง มันเป็นของสวนสวรรค์ทั้งหมด รากของมันมาจากความพึงพอพระทัย น้ำของมันมาจากตัสนีม ความเย็นของมันคือความเย็นของกะฟูรฺ รสชาติของมันคือรสชาติของซันญะบีล กลิ่นของมันคือกลิ่นของมัสก์ ผู้ใดได้ดื่มจากมันเพียงหนึ่งจิบ เขาจะไม่กระหายอีกเลยหลังจากนั้น” อีซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ โปรดให้ข้าพระองค์ได้ดื่มจากมันด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “เป็นที่ต้องห้ามสำหรับบรรดานะบีที่จะดื่มจากมันจนกว่านะบีผู้นั้นจะได้ดื่ม และเป็นที่ต้องห้ามสำหรับบรรดาประชาชาติที่จะดื่มจากมันจนกว่าประชาชาติของนะบีผู้นั้นจะได้ดื่ม” จากนั้นพระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “โอ้ อีซา ข้าจะยกเจ้าขึ้นสู่ข้า” อีซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ และทำไมพระองค์ถึงยกข้าพระองค์ขึ้น?” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “ข้าจะยกเจ้าขึ้นแล้วจะลดเจ้าลงมาในบั้นปลายของเวลา เพื่อเจ้าจะได้เห็นสิ่งมหัศจรรย์จากประชาชาติของนะบีผู้นั้น และเพื่อเจ้าจะได้ช่วยเหลือพวกเขาในการต่อสู้กับดาจญาลผู้สาปแช่ง ข้าจะลดเจ้าลงมาในช่วงเวลาละหมาด แต่เจ้าจะไม่ได้นำละหมาดแก่พวกเขา เพราะประชาชาตินั้นได้รับความเมตตาแล้ว และไม่มีนะบีอีกหลังจากนะบีของพวกเขา” อีซากล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ โปรดบอกข้าพระองค์เกี่ยวกับประชาชาติที่ได้รับความเมตตานี้ด้วยเถิด” พระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า “ประชาชาติของอะฮ์มัด พวกเขาเป็นผู้มีความรู้ เป็นผู้ทรงปัญญา ราวกับว่าพวกเขาเป็นนะบี พวกเขาพึงพอใจในสิ่งที่ข้าประทานให้น้อยนิด และข้าก็พึงพอใจในสิ่งที่พวกเขากระทำเล็กน้อย และข้าจะให้พวกเขาเข้าสู่สวนสวรรค์ด้วย (ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮ์) โอ้ อีซา พวกเขาเป็นผู้ที่อาศัยอยู่ในสวนสวรรค์มากที่สุด เพราะไม่มีลิ้นของชนชาติใดเคยอ่อนน้อมด้วย (ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮ์) เช่นเดียวกับที่ลิ้นของพวกเขาอ่อนน้อม และไม่มีคอของชนชาติใดเคยอ่อนน้อมด้วยการสุญูด เช่นเดียวกับที่คอของพวกเขาอ่อนน้อม”
คำตัดสินโดยสรุป
เป็นเรื่องโกหกที่ถูกกุขึ้น