فَرَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ أَلَمۡ يَعِدۡكُمۡ رَبُّكُمۡ وَعۡدًا حَسَنًاۚ أَفَطَالَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡعَهۡدُ أَمۡ أَرَدتُّمۡ أَن يَحِلَّ عَلَيۡكُمۡ غَضَبٞ مِّن رَّبِّكُمۡ فَأَخۡلَفۡتُم مَّوۡعِدِي
ดังนั้น มูซาได้กลับไปยังหมู่ชนของเขา ทั้งเกรี้ยวโกรธทั้งเศร้าสลด เขากล่าวว่า หมู่ชนของฉันเอ๋ย พระผู้อภิบาลของพวกท่านไม่ได้ให้คำสัญญาอันเลอเลิศแก่พวกท่านหรือ คำสัญญานั้นนานเกินไปสำหรับพวกท่านหรือ หรือว่าพวกท่านต้องการให้ความกริ้วจากพระผู้อภิบาลของพวกท่านเกิดขึ้นแก่พวกท่านหรือ พวกท่านจึงได้บิดพริ้วสัญญาที่มีต่อฉัน