ความเกลียดชัง

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่ายึดเอาอื่นจากพวกเจ้าเป็นมิตรแท้ร่วมทุกข์ร่วมสุข (ที่รู้เห็นกิจการภายในของพวกเจ้า) พวกเขาไม่ลดละก่อความเสียหายแก่พวกเจ้า พวกเขาปรารถนาให้พวกเจ้าลำบาก แน่แท้ความเกลียดชังได้หลุดจากปากของพวกเขา แต่สิ่งที่มีในอกของพวกเขาใหญ่ยิ่งกว่า แน่แท้เราแจกแจงโองการต่าง ๆ ของเราแก่พวกเจ้า ถ้าพวกเจ้าใช้ปัญญา

และในหมู่บรรดาผู้ที่กล่าวว่า เรานั้นเป็นคริสต์ เราได้เอาพันธสัญญาจากพวกเขา แล้วพวกเขาได้ลืมส่วนหนึ่งจากที่พวกเขาถูกเตือน เราจึงโปรยการเป็นศัตรูและการเกลียดชังกันในระหว่างพวกเขาจนถึงวันแห่งการยืนเข้าเฝ้า และในไม่ช้าพระองค์จะทรงบอกพวกเขาในสิ่งที่พวกเขาได้เคยกระทำไว้

และชาวยิวกล่าวว่า มือของอัลลอฮ์ถูกล่ามไว้ (*หมายถึง กล่าวหาว่าพระองค์ทรงตระหนี่) มือของพวกเขาต่างหากที่ถูกล่าม และพวกเขาถูกสาปเพราะ (คำพูด) ที่พวกเขากล่าวว่า ทว่า มือทั้งสองของพระองค์นั้น ถูกแบออก พระองค์ทรงแจกจ่ายตามที่พระองค์ทรงประสงค์ และแน่นอนจำนวนมากของพวกเขาจะยิ่งเพิ่มการละเมิดและการปฏิเสธในสิ่งที่ถูกประทานลงมายังเจ้าจากพระผู้อภิบาลของเจ้า และเราได้โปรยความเป็นศัตรูและความชิงชังในระหว่างพวกเขาจนถึงวันแห่งการยืนเข้าเฝ้า ทุกครั้งที่พวกเขาจุดไฟสงคราม อัลลอฮ์ทรงดับมัน และพวกเขาพยายามก่อความเสียหายในแผ่นดิน และอัลลอฮ์ไม่ทรงรักบรรดาผู้ก่อความเสียหาย

มารปรารถนาเพียงให้เกิดการเป็นศัตรูและการเกลียดชังระหว่างพวกเจ้าในสุราและการพนัน และกีดขวางพวกเจ้าจากการรำลึกถึงอัลลอฮ์ และจากการละหมาด และพวกเจ้าจะยอมเลิกไหม

และเราได้ถอดสิ่งที่อยู่ในอกของพวกเขา ซึ่งขุ่นเคืองใด ๆ (พวกเขาได้อยู่ในสวรรค์) มีลำน้ำหลายสายไหลอยู่เบื้องล่างของพวกเขา และพวกเขากล่าวว่า การสรรเสริญทั้งปวงเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ที่นำทางเราสู่สิ่งนี้ และเราจะไม่เป็นผู้ได้อยู่ในทางนำ ถ้าว่าอัลลอฮ์ไม่ทรงนำทางเรา แน่นอนบรรดาศาสนทูตของพระผู้อภิบาลของเราได้มายังเราด้วยความจริง และเราถูกป่าวร้องว่า นั่นคือสวรรค์ที่พวกเจ้าถูกได้รับสืบทอดมัน เนื่องจากสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไว้

และเราได้ถอนความขุ่นเคืองใด ๆ ที่อยู่ในอกของพวกเขา อยู่อย่างเป็นพี่น้องกัน โดยอยู่บนแท่นต่าง ๆ ที่หันหน้าเข้าหากัน

และบรรดาผู้ที่มาหลังจากพวกเขา กล่าวว่า โอ้พระผู้อภิบาลของเรา โปรดอภัยให้เรา และให้พี่น้องของเราผู้ที่ศรัทธาก่อนหน้าเรา และโปรดอย่าให้มีการชิงชังในหัวใจของเราต่อบรรดาผู้ศรัทธา โอ้พระผู้อภิบาลของเรา พระองค์นั้นท่านเป็นผู้ทรงอ่อนโยน ผู้ทรงปรานีเสมอเสมอ

แน่นอน ได้มีแบบอย่างอันดีงามสำหรับพวกเจ้าใน (เรื่องราวของ) อิบรอฮีมและบรรดาผู้ที่อยู่กับเขา เมื่อพวกเขากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า แท้จริงพวกเราไม่เกี่ยวข้องกับพวกท่านและกับสิ่งที่พวกท่านสักการะอื่นจากอัลลอฮ์ พวกเราปฏิเสธพวกท่าน และการเป็นปรปักษ์และการเกลียดชังได้เผยออกมาระหว่างพวกเรากับพวกท่านตลอดไปจนกว่าพวกท่านจะศรัทธาในอัลลอฮ์พระองค์เดียว ยกเว้นคำพูดของอิบรอฮีมแก่พ่อของเขา แน่นอนฉันจะขออภัยโทษให้แก่ท่าน และฉันไม่มีอำนาจอันใดจะช่วยท่านจากอัลลอฮ์ได้ โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา แด่พระองค์เราขอมอบหมาย และยังพระองค์เราขอสำนึกผิด และยังพระองค์ท่านคือปลายทาง (ของเราและของทุกสิ่ง)

ศัตรูของเจ้านั้น เขาต่างหากเป็นผู้สาบสูญ (*ไม่มีผู้ใดกล่าวถึง)