หนึ่งร้อย

หรือเช่นผู้ที่ผ่านมายังเมืองหนึ่ง (เยรูซาเลม) โดยมันอยู่ในสภาพหลังคาของมันพังราบลงมา เขากล่าวว่า อัลลอฮ์จะทรงฟื้นฟู (เมือง) นี้ขึ้นได้เช่นใดหลังจากที่มันตายแล้ว แล้วอัลลอฮ์ทรงให้เขาตายไปหนึ่งร้อยปี จากนั้นจึงทรงชุบชีวิตเขาขึ้น พระองค์ตรัสว่า เจ้าพักอยู่นานเท่าใด? เขาทูลตอบว่า ฉันพักอยู่นานหนึ่งวันหรือไม่ถึงวัน พระองค์ตรัสว่า ทว่า เจ้าพักอยู่ถึงหนึ่งร้อยปี จงดูอาหารและเครื่องดื่มของเจ้าสิมันยังไม่บูดเลย และจงดูที่ลาของเจ้า (ที่เหลือเพียงกระดูก) และเพื่อเราจะทำให้เจ้าเป็นสัญญาณหนึ่งสำหรับมนุษย์ทั้งหลาย และจงดูที่กระดูก เราประกอบมันแล้วหุ้มมันด้วยเนื้อได้เช่นใด ครั้นเมื่อมันได้ประจักษ์แจ้งแก่เขาแล้ว เขากล่าวว่า ฉันตระหนักรู้ (แล้ว) ว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงปรีชาสามารถเหนือทุกสิ่ง

อุปมาของบรรดาผู้บริจาคทรัพย์สินของพวกเขาในหนทางของอัลลอฮ์ ดั่งอุปไมยของเมล็ดพืชหนึ่งเมล็ดที่มันงอกออกมาเป็นเจ็ดรวง แต่ละรวงมีหนึ่งร้อยเมล็ด และอัลลอฮ์ทรงทวีแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ (ให้มากขึ้นไปอีก) และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงไพศาล ผู้ทรงรอบรู้

ผู้เผยวจนะเอ๋ย จงปลุกบรรดาผู้ศรัทธาให้ฮึกเหิมต่อการต่อสู้ ถ้าในหมู่พวกเจ้ามีผู้อดทนยี่สิบคน พวกเขาเอาชนะสองร้อยคนได้ และถ้าในหมู่พวกเจ้ามีหนึ่งร้อยคน พวกเขาเอาชนะหนึ่งพันคนได้ จากบรรดาผู้ที่ปฏิเสธ เนื่องด้วยพวกเขาเป็นหมู่ชนที่ไม่เข้าใจ

บัดนี้อัลลอฮ์ทรงลดหย่อนแก่พวกเจ้าแล้ว และพระองค์ทรงรู้ว่าในหมู่พวกเจ้ามีความอ่อนแอ ดังนั้นถ้าในหมู่พวกเจ้ามีผู้อดทนหนึ่งร้อยคน พวกเขาเอาชนะสองร้อยคนได้ และถ้าในหมู่พวกเจ้ามีหนึ่งพันคน พวกเขาเอาชนะสองพันคนได้ด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์ทรงอยู่ร่วมกับบรรดาผู้อดทน

และพวกเขาได้พำนักอยู่ในถ้ำสามร้อยปี และเพิ่มอีกเก้า (ปี)

หญิงผู้ผิดประเวณี และชายผู้ผิดประเวณี พวกเจ้าจงโบยแต่ละคนจากทั้งสองหนึ่งร้อยที และจงอย่าให้มีความสงสารใดเกิดแก่พวกเจ้าต่อคนทั้งสองในบัญญัติของอัลลอฮ์ ถ้าพวกเจ้าศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย และจงให้มีคนกลุ่มหนึ่งจากบรรดาผู้ศรัทธาร่วมเป็นพยานในการลงโทษทั้งสอง

และเราได้ส่งเขาไปยัง (หมู่ชน) หนึ่งแสนหรือเกินกว่านั้น