ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 2285

ฮารูน ร่วมกับมูซาพี่ชายในฐานะรสูลสู่ฟิรเอาน์และกลุ่มชนของเขา

with his brother Moses (ﷺ) as messengers to Pharaoh and his people · 51 อายะฮ์ จาก 1 ซูเราะฮ์

ซูเราะฮ์ที่ 7 الْأَعْرَاف الأعراف

فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنۡهُمۡ قَوۡلًا غَيۡرَ ٱلَّذِي قِيلَ لَهُمۡ فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِجۡزٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَظۡلِمُونَ
แล้วบรรดาผู้อธรรมในหมู่พวกเขาได้เปลี่ยนเป็นคำพูดอื่นจากที่ถูกกล่าวแก่พวกเขา เราจึงส่งการลงโทษจากฟ้าลงมายังพวกเขา เนื่องด้วยที่พวกเขาได้อธรรม
وَسۡ‍َٔلۡهُمۡ عَنِ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِي كَانَتۡ حَاضِرَةَ ٱلۡبَحۡرِ إِذۡ يَعۡدُونَ فِي ٱلسَّبۡتِ إِذۡ تَأۡتِيهِمۡ حِيتَانُهُمۡ يَوۡمَ سَبۡتِهِمۡ شُرَّعٗا وَيَوۡمَ لَا يَسۡبِتُونَ لَا تَأۡتِيهِمۡۚ كَذَٰلِكَ نَبۡلُوهُم بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ
และจงถามพวกเขาถึงเมืองหนึ่งที่อยู่ติดทะเล ครั้นเมื่อพวกเขาละเมิดในวัน (เสาร์) สับบะโต เมื่อบรรดาปลาของพวกเขามาหาพวกเขาโผล่ผิวน้ำในวันสับบะโตของพวกเขา และวันที่พวกเขาไม่ถือสับบะโตพวกมันไม่มาหาพวกเขา เช่นนั้นเองเราทดสอบพวกเขา เนื่องด้วยพวกเขาได้ฝ่าฝืน
وَإِذۡ قَالَتۡ أُمَّةٞ مِّنۡهُمۡ لِمَ تَعِظُونَ قَوۡمًا ٱللَّهُ مُهۡلِكُهُمۡ أَوۡ مُعَذِّبُهُمۡ عَذَابٗا شَدِيدٗاۖ قَالُواْ مَعۡذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمۡ وَلَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ
และครั้นเมื่อกลุ่มหนึ่งจากหมู่พวกเขากล่าวว่า ไฉนเล่าพวกท่านจึงตักเตือนหมู่ชนที่อัลลอฮ์จะเป็นผู้ทำลายพวกเขา หรือเป็นผู้ทรงลงโทษพวกเขาอย่างสาหัส พวกเขากล่าวว่า เพื่อเป็นคำชี้แจงต่อพระผู้อภิบาลของพวกท่าน และหวังว่าเขาทั้งหลายจะยำเกรง
فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِۦٓ أَنجَيۡنَا ٱلَّذِينَ يَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلسُّوٓءِ وَأَخَذۡنَا ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ بِعَذَابِۢ بَ‍ِٔيسِۢ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ
ครั้นเมื่อพวกเขาหลงลืมสิ่งที่พวกเขาถูกตักเตือน เราได้ช่วยบรรดาผู้ที่ห้ามปรามการชั่วให้รอดพ้น และเราได้จัดการกับบรรดาผู้อธรรมด้วยการลงโทษอันรุนแรง เนื่องด้วยที่พวกเขาได้ฝ่าฝืน
فَلَمَّا عَتَوۡاْ عَن مَّا نُهُواْ عَنۡهُ قُلۡنَا لَهُمۡ كُونُواْ قِرَدَةً خَٰسِ‍ِٔينَ
ครั้นเมื่อพวกเขาดื้อรั้นเกินขอบเขตที่พวกเขาถูกห้ามไว้ เราได้กล่าวแก่พวกเขาว่า จงเป็นวานรที่ถูกขับไล่
وَإِذۡ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبۡعَثَنَّ عَلَيۡهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ مَن يَسُومُهُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ ٱلۡعِقَابِ وَإِنَّهُۥ لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ
และครั้นเมื่อพระผู้อภิบาลของเจ้าประกาศว่า แน่นอนฉันจะส่งผู้มากดขี่พวกเขาด้วยบทลงโทษอันเลวร้าย มายังพวกเขาจนถึงวันฟื้นขึ้น แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าแน่นอนเป็นผู้ทรงรวดเร็วในการลงโทษ และพระองค์นั้นแน่นอนเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
وَقَطَّعۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ أُمَمٗاۖ مِّنۡهُمُ ٱلصَّٰلِحُونَ وَمِنۡهُمۡ دُونَ ذَٰلِكَۖ وَبَلَوۡنَٰهُم بِٱلۡحَسَنَٰتِ وَٱلسَّيِّ‍َٔاتِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ
และเราได้แบ่งพวกเขาเป็นกลุ่ม ๆ ในแผ่นดิน จากในหมู่พวกเขามีบรรดาคนดี และในหมู่พวกเขามีอื่นจากนั้น และเราได้ทดสอบพวกเขาด้วยสิ่งดีงามและสิ่งเลวร้ายต่าง ๆ หวังว่าพวกเขาจะกลับมา (เป็นบ่าวที่ดี)
فَخَلَفَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ خَلۡفٞ وَرِثُواْ ٱلۡكِتَٰبَ يَأۡخُذُونَ عَرَضَ هَٰذَا ٱلۡأَدۡنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغۡفَرُ لَنَا وَإِن يَأۡتِهِمۡ عَرَضٞ مِّثۡلُهُۥ يَأۡخُذُوهُۚ أَلَمۡ يُؤۡخَذۡ عَلَيۡهِم مِّيثَٰقُ ٱلۡكِتَٰبِ أَن لَّا يَقُولُواْ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡحَقَّ وَدَرَسُواْ مَا فِيهِۗ وَٱلدَّارُ ٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ
และคนชั่วกลุ่มหนึ่งได้สืบช่วงต่อหลังจากพวกเขา พวกเขาได้รับสืบทอดคัมภีร์ พวกเขารับเอาสิ่งเล็กน้อยแห่งโลกนี้ และพวกเขากล่าวว่า จะถูกอภัยให้แก่พวกเราเอง และถ้ามีสิ่งเล็กน้อยที่เหมือนกับมันมาอีก พวกเขาก็รับมันอีก พันธสัญญาแห่งคัมภีร์ที่ว่า พวกเขาจะต้องไม่กล่าวถึงอัลลอฮ์เว้นแต่ความสัจจริงเท่านั้น ไม่ได้ถูกเอาจากพวกเขาหรือ? และพวกเขาได้ร่ำเรียนสิ่งที่มีในมันแล้ว และบ้านหลังสุดท้าย (โลกสุดท้าย) นั้น ดียิ่งกว่าสำหรับบรรดาผู้ยำเกรง พวกเจ้าไม่ใช้ปัญญาหรือ?
وَٱلَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِٱلۡكِتَٰبِ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُصۡلِحِينَ
และบรรดาผู้ที่ยึดมั่นคัมภีร์ และดำรงการละหมาด แท้จริงเราจะไม่ทำให้รางวัลของผู้ฟื้นฟูแก้ไขสูญหาย
۞وَإِذۡ نَتَقۡنَا ٱلۡجَبَلَ فَوۡقَهُمۡ كَأَنَّهُۥ ظُلَّةٞ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُۥ وَاقِعُۢ بِهِمۡ خُذُواْ مَآ ءَاتَيۡنَٰكُم بِقُوَّةٖ وَٱذۡكُرُواْ مَا فِيهِ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ
และครั้นเมื่อเราได้ยกภูเขาขึ้นเหนือพวกเขา ประหนึ่งมันเป็น (เมฆ) ที่ให้ร่มเงา และพวกเขาคิดว่า มันจะตกใส่พวกเขาแน่ จงยึดถือสิ่งที่เราประทานแก่พวกเจ้าอย่างแข็งขัน และจงรำลึกถึงสิ่งที่มีในมัน เพื่อว่าพวกเจ้าจะสำรวจตน
وَإِذۡ أَخَذَ رَبُّكَ مِنۢ بَنِيٓ ءَادَمَ مِن ظُهُورِهِمۡ ذُرِّيَّتَهُمۡ وَأَشۡهَدَهُمۡ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ أَلَسۡتُ بِرَبِّكُمۡۖ قَالُواْ بَلَىٰ شَهِدۡنَآۚ أَن تَقُولُواْ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّا كُنَّا عَنۡ هَٰذَا غَٰفِلِينَ
และครั้นเมื่อพระผู้อภิบาลของเจ้า จากวงศ์วานของอาดัมนั้น พระองค์ทรงเอาลูกหลานของพวกเขาออกมา จากสันหลังของพวกเขา และพระองค์ทรงให้พวกเขายืนยันต่อตัวเอง ฉันไม่ได้เป็นพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าหรือ? พวกเขาตอบว่า เป็นสิ พวกเราขอยืนยัน หาไม่แล้วพวกเจ้าจะกล่าวในวันฟื้นขึ้นว่า แท้จริงพวกเราไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน