وَتَوَلَّىٰ عَنۡهُمۡ وَقَالَ يَٰٓأَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَٱبۡيَضَّتۡ عَيۡنَاهُ مِنَ ٱلۡحُزۡنِ فَهُوَ كَظِيمٞ
และเขาได้หันหลังแก่พวกเขา และกล่าวว่า น่าเศร้านักแก่ยูซุฟ และตาทั้งสองของเขาขุ่นมัวเพราะความเศร้าใจ แล้วเขาเป็นผู้อดกลั้นนัก
ยะอ์กูบ ในเรื่องราวของยูซุฟบุตรชายของท่าน
in the story of his son Joseph · 97 อายะฮ์ จาก 1 ซูเราะฮ์
ซูเราะฮ์ที่ 12 يُوسُف يوسف
قَالُواْ تَٱللَّهِ تَفۡتَؤُاْ تَذۡكُرُ يُوسُفَ حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا أَوۡ تَكُونَ مِنَ ٱلۡهَٰلِكِينَ
พวกเขากล่าวว่า ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ท่านยังคงคิดถึงยูซุฟจนท่านเจียนตาย หรือ (จน) ท่านเป็นผู้สิ้นใจเลย
قَالَ إِنَّمَآ أَشۡكُواْ بَثِّي وَحُزۡنِيٓ إِلَى ٱللَّهِ وَأَعۡلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ
เขากล่าวว่า ฉันเพียงระบายความทุกข์ใจและความโศกเศร้าของฉันยังอัลลอฮ์ และฉันรู้จากอัลลอฮ์ในสิ่งที่พวกท่านไม่รู้
يَٰبَنِيَّ ٱذۡهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلَا تَاْيَۡٔسُواْ مِن رَّوۡحِ ٱللَّهِۖ إِنَّهُۥ لَا يَاْيَۡٔسُ مِن رَّوۡحِ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡقَوۡمُ ٱلۡكَٰفِرُونَ
ลูก ๆ ของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงไปเถิด แล้วจงไปสืบหายูซุฟกับน้องของเขา และจงอย่าสิ้นหวังในเมตตาของอัลลอฮ์ แท้จริงไม่มีผู้ใดสิ้นหวังในเมตตาของอัลลอฮ์เว้นแต่หมู่ชนผู้ปฏิเสธ
فَلَمَّا دَخَلُواْ عَلَيۡهِ قَالُواْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهۡلَنَا ٱلضُّرُّ وَجِئۡنَا بِبِضَٰعَةٖ مُّزۡجَىٰةٖ فَأَوۡفِ لَنَا ٱلۡكَيۡلَ وَتَصَدَّقۡ عَلَيۡنَآۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَجۡزِي ٱلۡمُتَصَدِّقِينَ
แล้วเมื่อพวกเขาได้เข้ามาหาเขา พวกเขากล่าวว่า ท่านเสนาบดี ทุกข์ภัยได้มาประสบแก่พวกเราและครอบครัวของพวกเรา และเราได้นำสินค้าราคาต่ำมา ดังนั้นท่านจงตวงแก่พวกเราให้ครบถ้วนเถิด และโปรดบริจาคแก่พวกเราด้วย อัลลอฮ์นั้นทรงตอบบรรดาผู้บริจาค
قَالَ هَلۡ عَلِمۡتُم مَّا فَعَلۡتُم بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذۡ أَنتُمۡ جَٰهِلُونَ
เขากล่าวว่า พวกท่านรู้ใช่ไหมสิ่งที่พวกท่านทำกับยูซุฟและน้องของเขา ครั้นที่พวกท่านเป็นผู้เขลา
قَالُوٓاْ أَءِنَّكَ لَأَنتَ يُوسُفُۖ قَالَ أَنَا۠ يُوسُفُ وَهَٰذَآ أَخِيۖ قَدۡ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡنَآۖ إِنَّهُۥ مَن يَتَّقِ وَيَصۡبِرۡ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
พวกเขากล่าวว่า แท้จริงท่านนั้นคือยูซุฟใช่ไหม เขากล่าวว่า ฉันคือยูซุฟ และนี่คือน้องชายของฉัน แน่นอนอัลลอฮ์ได้ทรงโปรดปรานพวกเรา แท้จริงผู้ใดยำเกรงและอดทน ดังนั้นอัลลอฮ์ไม่ทรงทำให้รางวัลของบรรดาผู้ประพฤติดีสูญหาย
قَالُواْ تَٱللَّهِ لَقَدۡ ءَاثَرَكَ ٱللَّهُ عَلَيۡنَا وَإِن كُنَّا لَخَٰطِِٔينَ
พวกเขากล่าวว่า ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ โดยแน่นอนยิ่ง อัลลอฮ์ได้ทรงยกย่องท่านเหนือพวกเรา และแท้จริงพวกเรานั้นเป็นคนผิด
قَالَ لَا تَثۡرِيبَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡيَوۡمَۖ يَغۡفِرُ ٱللَّهُ لَكُمۡۖ وَهُوَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ
เขากล่าวว่า ไม่มีการประณามใดแก่พวกท่านแล้วในวันนี้ อัลลอฮ์จะทรงอภัยแก่พวกท่าน และพระองค์เป็นผู้เมตตายิ่งในหมู่ผู้เมตตา
ٱذۡهَبُواْ بِقَمِيصِي هَٰذَا فَأَلۡقُوهُ عَلَىٰ وَجۡهِ أَبِي يَأۡتِ بَصِيرٗا وَأۡتُونِي بِأَهۡلِكُمۡ أَجۡمَعِينَ
พวกท่านจงนำเสื้อของฉันตัวนี้ไป แล้วจงนำไปคลุมที่หน้าพ่อของท่าน เขาจะกลับมาตาดี และจงนำครอบครัวทั้งหมดของพวกท่านมาหาฉัน
وَلَمَّا فَصَلَتِ ٱلۡعِيرُ قَالَ أَبُوهُمۡ إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَۖ لَوۡلَآ أَن تُفَنِّدُونِ
และเมื่อกองคาราวานออก (จากอียิปต์) มาแล้ว พ่อของพวกเขากล่าวว่า แท้จริงฉันได้กลิ่นของยูซุฟ ถ้าพวกเธอไม่หาว่าฉันเลอะเลือน
قَالُواْ تَٱللَّهِ إِنَّكَ لَفِي ضَلَٰلِكَ ٱلۡقَدِيمِ
พวกเขากล่าวว่า ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ แท้จริงท่านยังอยู่ในการหลงผิดเดิม ๆ ของท่าน
فَلَمَّآ أَن جَآءَ ٱلۡبَشِيرُ أَلۡقَىٰهُ عَلَىٰ وَجۡهِهِۦ فَٱرۡتَدَّ بَصِيرٗاۖ قَالَ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ إِنِّيٓ أَعۡلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ
แล้วเมื่อผู้แจ้งข่าวดีมาถึง เขาได้คลุมเสื้อของเขา (ยูซุฟ) ที่หน้าของเขา (ยะอฺกูบ) ดังนั้นแล้วเขาก็กลับมาเป็นผู้มองเห็น เขากล่าวว่า ฉันบอกพวกเธอแล้วมิใช่หรือ ว่าแท้จริงฉันรู้จากอัลลอฮ์ในสิ่งที่พวกท่านไม่รู้
قَالُواْ يَٰٓأَبَانَا ٱسۡتَغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَآ إِنَّا كُنَّا خَٰطِِٔينَ
พวกเขากล่าวว่า พ่อของพวกเราเอ๋ย โปรดขออภัยโทษแก่พวกเราในบาปของพวกเรา แท้จริงพวกเราเป็นคนผิด
قَالَ سَوۡفَ أَسۡتَغۡفِرُ لَكُمۡ رَبِّيٓۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ
เขากล่าวว่า แล้วฉันจะขออภัยโทษต่อพระผู้อภิบาลของฉันให้แก่พวกเจ้า พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
فَلَمَّا دَخَلُواْ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيۡهِ أَبَوَيۡهِ وَقَالَ ٱدۡخُلُواْ مِصۡرَ إِن شَآءَ ٱللَّهُ ءَامِنِينَ
แล้วเมื่อพวกเขาได้เข้าไปหายูซุฟ เขาได้พาพ่อแม่ของเขามา (นั่ง) อยู่กับเขา และกล่าวว่า พวกท่านจงเข้าไปในอียิปต์อย่างผู้ปลอดภัย ถ้าอัลลอฮ์ประสงค์
وَرَفَعَ أَبَوَيۡهِ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ وَخَرُّواْ لَهُۥ سُجَّدٗاۖ وَقَالَ يَٰٓأَبَتِ هَٰذَا تَأۡوِيلُ رُءۡيَٰيَ مِن قَبۡلُ قَدۡ جَعَلَهَا رَبِّي حَقّٗاۖ وَقَدۡ أَحۡسَنَ بِيٓ إِذۡ أَخۡرَجَنِي مِنَ ٱلسِّجۡنِ وَجَآءَ بِكُم مِّنَ ٱلۡبَدۡوِ مِنۢ بَعۡدِ أَن نَّزَغَ ٱلشَّيۡطَٰنُ بَيۡنِي وَبَيۡنَ إِخۡوَتِيٓۚ إِنَّ رَبِّي لَطِيفٞ لِّمَا يَشَآءُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَلِيمُ ٱلۡحَكِيمُ
และเขา (ยูซุฟ) ได้ยกพ่อแม่ของเขาขึ้นบนแท่นที่นั่ง และเขาทั้งหลายได้ก้มลงกราบ (ให้เกียรติ) เขา และเขากล่าวว่า พ่อของฉัน! นี่คือคำทำนายความฝันของฉันแต่ครั้งก่อน แน่แท้พระผู้อภิบาลของฉันได้ทำให้มันเป็นจริงแล้ว และแน่นอนพระองค์ทรงปฏิบัติดีต่อฉัน ครั้นที่พระองค์ทรงนำฉันออกมาจากคุก และพระองค์ทรงนำพวกท่านออกมาจากเมืองไกลหลังจากที่มารได้สร้างความระหองระแหงระหว่างฉันและระหว่างพี่น้องของฉัน แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ทรงอ่อนโยนในสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ พระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ