อิบรอฮีม

ครั้นเมื่อทั้งสองยอมจำนน (ต่อพระบัญชา) และเขา (อิบรอฮีม) ได้ให้เขา (อิสมาอีล) คว่ำหน้าผากลง (กับพื้น)

และเราได้เรียกเขาว่า โอ้ อิบรอฮีม

เจ้าได้ทำความฝันให้เป็นจริงแล้ว เช่นนั้นเอง เรานั้นตอบแทนบรรดาผู้ประพฤติดี

นี่ แน่นอนมันเป็นการทดสอบอันชัดแจ้ง

และเราได้ไถ่ตัวเขา (อิสมาอีล) ด้วยสัตว์พลีตัวใหญ่

และเราได้ทิ้ง (กิตติคุณ) แก่เขาในชนรุ่นหลัง

ศานติจงมีแก่อิบรอฮีม

และจงรำลึกถึงบ่าวต่าง ๆ ของเรา อิบรอฮีม อิสฮาก และยะอฺกู๊บ ผู้เข้มแข็ง และถ่องแท้ (ในศาสนกิจ)

พระองค์ทรงบัญญัติศาสนาแก่พวกเจ้าอย่างที่บัญชาแก่นูห์ และสิ่งที่เราเผยแก่เจ้าและสิ่งที่เราบัญชาแก่อิบรอฮีม มูซา และอีซา คือ พวกเจ้าจงดำรงศาสนา และจงอย่าแตกออกมาในเรื่องดังกล่าว สิ่งที่พวกเจ้าเชิญชวนไปหามันเป็นเรื่องใหญ่โตสำหรับบรรดาผู้ตั้งภาคี อัลลอฮ์ทรงเลือกผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์สู่พระองค์ และนำทางผู้ที่กลับตัวสู่พระองค์

และครั้นเมื่ออิบรอฮีมกล่าวแก่พ่อและหมู่ชนของเขาว่า ฉันนั้นไม่เกี่ยวข้องต่อสิ่งที่พวกท่านสักการะ

เรื่องราวของแขกผู้มีเกียรติของอิบรอฮีมได้มีมายังเจ้าไหม?

เมื่อครั้นที่พวกเขาเข้ามาหาเขา แล้วกล่าวว่า ศานติ เขากล่าวว่า ศานติ หมู่ชนผู้แปลกหน้า

แล้วเขาพรวดหายไปหาครอบครัวของเขา แล้วได้นำเอาลูกวัวอ้วน (ย่างเสร็จ) ออกมาก

แล้วได้วางมันใกล้ ๆ พวกเขา พลางกล่าวว่า พวกท่านไม่กินหรือ?

แล้วเขาก็รู้สึกกลัวพวกเขา พวกเขากล่าวว่า อย่ากลัว และพวกเขาได้แจ้งข่าวดีเกี่ยวกับลูกชายผู้รอบรู้คนหนึ่งแก่เขา

แล้วผู้หญิงของเขาก็ออกมาตะโกนเสียงหลง แล้วตบหน้าตนเอง และกล่าวว่า ผู้หญิงแก่เป็นหมัน

เขา (มลาอิกะฮ์) กล่าวว่า กระนั้นก็เถิด พระผู้อภิบาลของเจ้าตรัสไว้ พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงรอบรู้

เขากล่าวว่า แล้วธุระสำคัญของพวกท่านคืออันใดเล่า โอ้ ผู้นำสาส์นทั้งหลาย

พวกเขากล่าวว่า แท้จริง พวกเราถูกส่งไปยังหมู่ชนผู้กระทำผิด

เพื่อพวกเราจะได้กระหน่ำหินจากดินเหนียวลงบนพวกเขา

(หินเหล่านั้น) ถูกกาเครื่องหมายไว้แล้ว ณ ที่พระผู้อภิบาลของเจ้า สำหรับบรรดาผู้ใช้ชีวิตเกินขอบเขต

และของอิบรอฮีม ผู้ซึ่งปฏิบัติโดยครบ

และแน่นอนเราได้ตั้งนูห์และอิบรอฮีมเป็นศาสนทูต และเราทำให้ในลูกหลานของทั้งสองมีทั้งผู้เผยวจนะ (นบี) และคัมภีร์ ดังนั้นในหมู่พวกเขามีผู้ได้รับการนำทาง และจำนวนมากในหมู่พวกเขาเป็นคนฝ่าฝืน

แน่นอน ได้มีแบบอย่างอันดีงามสำหรับพวกเจ้าใน (เรื่องราวของ) อิบรอฮีมและบรรดาผู้ที่อยู่กับเขา เมื่อพวกเขากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า แท้จริงพวกเราไม่เกี่ยวข้องกับพวกท่านและกับสิ่งที่พวกท่านสักการะอื่นจากอัลลอฮ์ พวกเราปฏิเสธพวกท่าน และการเป็นปรปักษ์และการเกลียดชังได้เผยออกมาระหว่างพวกเรากับพวกท่านตลอดไปจนกว่าพวกท่านจะศรัทธาในอัลลอฮ์พระองค์เดียว ยกเว้นคำพูดของอิบรอฮีมแก่พ่อของเขา แน่นอนฉันจะขออภัยโทษให้แก่ท่าน และฉันไม่มีอำนาจอันใดจะช่วยท่านจากอัลลอฮ์ได้ โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา แด่พระองค์เราขอมอบหมาย และยังพระองค์เราขอสำนึกผิด และยังพระองค์ท่านคือปลายทาง (ของเราและของทุกสิ่ง)

โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดอย่าทำให้เราเป็นที่ทดสอบของบรรดาผู้ปฏิเสธเลย และโปรดอภัยเรา พระองค์นั้น ท่านเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

คัมภีร์ของอิบรอฮีม และมูซา