ฮะดีษที่ได้ยินกันบ่อย
แต่สายรายงานไม่ยืนยัน

1219 - จาก คอลิด บิน ดินาร (خالد بن دينار) กล่าวว่า: อะบู อัล-อาลิยะฮ์ (أبو العالية) เล่าให้เราฟังว่า: เมื่อเราพิชิตเมืองตุซตะรฺ (تُسْتَرَ) เราพบในคลังสมบัติของอัล-ฮุรฺมุซาน (الهُرْمُزان) มีเตียงหนึ่งอยู่ และบนนั้นมีชายคนหนึ่งเสียชีวิตแล้ว ที่ศีรษะของเขามีมุศฮัฟ (คัมภีร์) ของเขาอยู่ ดังนั้นเราจึงหยิบมุศฮัฟนั้น และนำมันไปให้อุมัรฺ บิน อัล-ค็อฏฏอบ (عُمرَ بنِ الخطَّابِ) ขออัลลอฮ์ทรงพึงพอพระทัยในตัวเขา ท่านจึงเรียกกะอฺบ์ (كَعبًا) มาให้เขาคัดลอกมันเป็นภาษาอาหรับ ฉันเป็นคนแรกในหมู่ชาวอาหรับที่ได้อ่านมัน ฉันอ่านมันเหมือนกับที่ฉันอ่านอัล-กุรอานนี้ จึงมีคนถามอะบู อัล-อาลิยะฮ์ว่า: ในนั้นมีอะไรบ้าง? เขาตอบว่า: ประวัติพวกท่าน เรื่องราวของพวกท่าน ศาสนาของพวกท่าน สำเนียงการพูดของพวกท่าน และสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ ฉันถามว่า: แล้วพวกท่านทำอย่างไรกับชายผู้นั้น? เขาตอบว่า: ในเวลากลางวันเราขุดหลุมศพสิบสามหลุมที่แยกจากกัน เมื่อถึงเวลากลางคืนเราก็ฝังเขา และเราปรับระดับหลุมศพทั้งหมด เพื่อให้ผู้คนสับสนและไม่ขุดศพของเขาขึ้นมา ฉันถามว่า: แล้วพวกท่านหวังอะไรจากเขา? เขาตอบว่า: ท้องฟ้าเคยถูกกักไว้ไม่ให้ฝนตกแก่พวกเขา พวกเขาก็จะนำเตียงของเขาออกมา แล้วฝนก็จะตก ฉันถามว่า: พวกท่านคิดว่าชายผู้นั้นคือใคร? เขาตอบว่า: ชายคนหนึ่งที่ชื่อว่า ดานิยาล (دانْيالُ) ฉันถามว่า: พวกท่านพบว่าเขาเสียชีวิตมานานแค่ไหนแล้ว? เขาตอบว่า: ตั้งแต่สามร้อยปีที่แล้ว ฉันถามว่า: ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากตัวเขาเลยหรือ? เขาตอบว่า: ไม่มี ยกเว้นเส้นผมเล็กน้อยที่ท้ายทอยของเขา แท้จริงเนื้อของบรรดานบีนั้น แผ่นดินจะไม่ทำให้มันเน่าเปื่อย และสัตว์ป่าก็จะไม่กินมัน

ท่านนบีมุฮัมมัดกล่าวว่า:
เมื่อฉันถูกนำขึ้นสู่เบื้องบน ฉันได้ยินเสียงฟ้าร้องและฟ้าผ่าในชั้นฟ้าที่เจ็ดเหนือศีรษะของฉัน และฉันเห็นชายกลุ่มหนึ่ง ท้องของพวกเขาอยู่ระหว่างมือของพวกเขาดุจบ้านเรือน ซึ่งในนั้นมีงูและแมงป่อง มองเห็นได้จากภายนอกท้องของพวกเขา แล้วฉันจึงถามว่า "โอ้ ญิบรีลเอ๋ย พวกเขานั้นคือใคร?" แล้วญิบรีลก็ตอบว่า "พวกเขานั้นคือผู้กินดอกเบี้ย"

1221 - บรรดาสาวกของอีซา บุตรของมัรยัม กล่าวแก่อีซาว่า: "หากท่านส่งชายคนหนึ่งให้เรา ผู้ที่เห็นเรือ – เรือของนูห์ – แล้วเขาจะเล่าเรื่องนั้นให้เราฟังได้หรือไม่?" ท่าน (อีซา) กล่าวว่า: ท่านจึงพาพวกเขาไปจนกระทั่งมาถึงเนินดินกองหนึ่ง ท่านก็หยิบดินกองนั้นมาหนึ่งกำมือด้วยฝ่ามือของท่าน และกล่าวว่า: "พวกท่านรู้ไหมว่านี่คืออะไร?" พวกเขากล่าวว่า: "อัลลอฮ์และร่อซูลของพระองค์ทรงรู้ดีที่สุด" ท่านกล่าวว่า: "นี่คือเท้าของฮาม บุตรของนูห์" ท่านกล่าวว่า: ท่านก็ตีเนินดินนั้นด้วยไม้เท้าของท่าน และกล่าวว่า: "จงยืนขึ้นด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์!" ทันใดนั้นเขาก็ยืนขึ้นปัดดินออกจากศีรษะของเขา เขามีผมหงอกแล้ว อีซา อะลัยฮิสสลาม จึงกล่าวแก่เขาว่า: "ท่านตายไปในสภาพนี้หรือ?" เขากล่าวว่า: "ไม่ครับ แต่ผมตายตอนยังหนุ่ม แต่ผมคิดว่ามันคือวันกิยามะฮ์ ผมจึงหงอกด้วยเหตุนั้น" ท่านกล่าวว่า: "เล่าเรื่องเรือของนูห์ให้เราฟังหน่อย" เขากล่าวว่า: "ความยาวของมันคือหนึ่งพันสองร้อยศอก และความกว้างของมันคือหกร้อยศอก และมันมีสามชั้น: ชั้นหนึ่งมีสัตว์สี่เท้าและสัตว์ป่า อีกชั้นหนึ่งมีมนุษย์ และอีกชั้นหนึ่งมีนก เมื่อมูลสัตว์สี่เท้ามีจำนวนมาก อัลลอฮ์ ผู้ทรงเกรียงไกรและผู้ทรงสูงส่งยิ่ง ได้ทรงวะฮีแก่นูห์ อะลัยฮิสสลามว่า: 'จงบีบหางช้าง' ท่านก็บีบมัน แล้วหมูตัวผู้และหมูตัวเมียก็ออกมาจากมัน พวกมันก็หันไปกินมูลสัตว์ และเมื่อหนูเริ่มกัดแทะเรือจนเป็นรู อัลลอฮ์ ผู้ทรงเกรียงไกรและผู้ทรงสูงส่งยิ่ง ได้ทรงวะฮีแก่นูห์ อะลัยฮิสสลามว่า: 'จงตีระหว่างดวงตาของสิงโต' แล้วแมวตัวผู้และแมวตัวเมียก็ออกมาจากรูจมูกของมัน พวกมันก็หันไปหาหนู" อีซาจึงกล่าวแก่เขาว่า: "แล้วนูห์ อะลัยฮิสสลาม ทราบได้อย่างไรว่าแผ่นดินจมน้ำแล้ว?" เขากล่าวว่า: "ท่านส่งอีกาไปเพื่อนำข่าวมาให้ท่าน มันพบซากศพจึงลงไปจิกกิน ท่านจึงขอพรให้อีกามีความกลัว ด้วยเหตุนั้นมันจึงไม่ชอบเข้าใกล้บ้านเรือน" เขากล่าวว่า: "จากนั้นท่านก็ส่งนกพิราบไป แล้วมันก็กลับมาพร้อมกับใบรวงมะกอกในจะงอยปากและดินโคลนที่เท้าของมัน ท่านจึงรู้ว่าแผ่นดินจมน้ำแล้ว ท่านจึงสวมปลอกคอสีเขียวให้มันที่คอของมัน และท่านขอพรให้มันมีความเป็นมิตรและปลอดภัย ด้วยเหตุนั้นมันจึงชอบเข้าใกล้บ้านเรือน" เขากล่าวว่า: "พวกเขากล่าวว่า: 'โอ้ ร่อซูลของอัลลอฮ์! ทำไมเราไม่พาเขากลับไปบ้านเรา เพื่อที่เขาจะได้อยู่กับเราและเล่าเรื่องให้เราฟัง?' ท่าน (อีซา) กล่าวว่า: 'คนที่ไม่มีริซกีจะติดตามพวกท่านไปได้อย่างไร?!' ท่าน (อีซา) จึงกล่าวแก่เขาว่า: 'จงกลับไป (เป็นดิน) ด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์!' แล้วเขาก็กลับกลายเป็นดิน"

1222 - มีรายงานจาก อบู มุสอับ อัล-มักกี กล่าวว่า: ฉันได้พบกับ ซัยด์ อิบนุ อัรกอม, อัล-มุฆีเราะฮ์ อิบนุ ชุอฺบะฮ์ และ อะนัส อิบนุ มาลิก เราะฎิยัลลอฮุ อะฮฺนุม พวกเขากล่าวว่า ในคืนที่อยู่ในถ้ำนั้น ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม อัลลอฮฺ อัซซะ วะจัล ได้มีบัญชาให้ต้นไม้ต้นหนึ่ง จึงงอกออกมาตรงหน้าท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เพื่อปกปิดท่าน และแท้จริง อัลลอฮฺ อัซซะ วะจัล ได้ส่งแมงมุมตัวหนึ่งมา แล้วมันก็ชักใยระหว่างทั้งสอง (ท่านนบีและต้นไม้) จึงปกปิดหน้าท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม และอัลลอฮฺได้มีบัญชาให้นกพิราบป่าสองตัว แล้วพวกมันก็พากันมาอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งตกลงระหว่างใยแมงมุมกับต้นไม้ ครั้นแล้วชายหนุ่มจากกุเรชซึ่งมีชายหนุ่มคนหนึ่งจากทุกเผ่า โดยมีไม้เท้า คันธนู และกระบองของพวกเขามาด้วย จนกระทั่งเมื่อพวกเขาอยู่ห่างจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ประมาณสองร้อยศอก ผู้นำทางชื่อ สุรอกะฮ์ อิบนุ มาลิก อัล-มุดลิญีย์ กล่าวว่า: พวกท่านจงดูหินก้อนนี้เถิด แล้วฉันก็ไม่รู้ว่าท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้วางเท้าของท่านไว้ที่ใด แล้วบรรดาชายหนุ่มก็กล่าวว่า: ท่านไม่เคยตามรอยพลาดเลยตั้งแต่เมื่อคืน จนกระทั่งเราได้เช้า ท่านผู้นำทางกล่าวว่า: จงดูในถ้ำสิ แล้วพวกเขาก็เดินหน้าไป จนกระทั่งเมื่อพวกเขาอยู่ห่างห้าสิบศอก ผู้นำคนแรกของพวกเขามองไป แล้วพบว่ามีนกพิราบอยู่ จึงหันหลังกลับ พวกเขากล่าวว่า: อะไรที่ทำให้ท่านไม่มองเข้าไปในถ้ำเล่า? เขากล่าวว่า: ฉันเห็นนกพิราบป่าสองตัวที่ปากถ้ำ ฉันจึงรู้ว่าไม่มีใครอยู่ในนั้น แล้วท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้ยิน จึงรู้ว่าแท้จริงอัลลอฮฺ อัซซะ วะจัล ได้ปกป้องท่านทั้งสอง (ท่านนบีและอบูบักร์) ด้วยนกทั้งสองนั้น ท่านจึงให้พรแก่นกทั้งสอง – คือ อวยพรให้พวกมัน – แล้วอัลลอฮฺตะอาลา ได้ปกป้องพวกมันไว้ในแผ่นดินหะรอม แล้วพวกมันก็ได้ออกลูกหลานมาทั้งหมดที่พวกท่านเห็น

จากอุบัย อิบนุ กะอฺบ์, เขาบอกว่า:

อาดัมและฮะวาอฺถูกลดระดับลงมาในสภาพเปลือยเปล่าทั้งสองคน โดยมีใบไม้จากสวนสวรรค์ปกคลุมอยู่ แล้วความร้อนก็ได้ประสบกับเขา จนกระทั่งเขานั่งลงร้องไห้ และพูดกับนางว่า "ฮะวาอฺเอ๋ย ความร้อนได้สร้างความเดือดร้อนแก่ฉันแล้ว" เขาบอกว่า ญิบรีลก็ได้มาพร้อมกับปุยฝ้าย และสั่งให้นางปั่นด้าย และได้สอนนาง และสั่งให้อาดัมทอผ้า และสอนเขาให้ทอ เขาบอกว่า อาดัมไม่ได้ร่วมหลับนอนกับภรรยาของเขาในสวนสวรรค์ และต่างคนต่างนอนแยกกัน และคนหนึ่งนอนอยู่ในบริเวณที่กว้างราบเรียบ และอีกคนหนึ่งนอนอีกด้านหนึ่ง จนกระทั่งญิบรีลมาหาเขาและสั่งให้เขาร่วมหลับนอนกับภรรยาของเขา เขาบอกว่า และได้สอนเขาถึงวิธีการร่วมหลับนอนกับนาง เมื่อเขาร่วมหลับนอนกับนางแล้ว ญิบรีลก็ได้มาหาเขาและพูดว่า "ท่านพบภรรยาของท่านเป็นอย่างไรบ้าง?" เขาตอบว่า "นางดีงาม"

ผู้ใดช่วยเหลือผู้กดขี่ อัลลอฮฺจะให้ผู้กดขี่นั้นมีอำนาจเหนือเขา

1226 - คุตบะฮ์แรกที่ศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขออัลลอฮฺทรงประทานความโปรดปรานและความสันติแก่ท่าน) กล่าวที่มะดีนะฮ์ คือ: ท่านได้ยืนขึ้นในนั้น แล้วสรรเสริญอัลลอฮฺและกล่าวชมเชยพระองค์ในสิ่งที่พระองค์ทรงสมควรได้รับ จากนั้นกล่าวว่า: ส่วนหลังจากนี้ โอ้มนุษย์เอ๋ย จงเตรียมสิ่งที่ดีไว้สำหรับตัวพวกท่านเอง พวกท่านจะรู้ และขอสาบานด้วยอัลลอฮฺว่า คนใดคนหนึ่งในหมู่พวกท่านจะต้องถูกทำให้ล้มลง แล้วเขาจะทิ้งฝูงแกะของเขาโดยที่ไม่มีผู้เลี้ยงให้มัน แล้วพระผู้อภิบาลของเขาจะกล่าวแก่เขา โดยที่เขาไม่มีล่าม และไม่มีผู้ปิดกั้นที่คอยปิดกั้นเขามิให้เข้าเฝ้าพระองค์: ศาสนทูตของฉันไม่ได้มาหาเจ้าแล้วแจ้งแก่เจ้าหรือ? และฉันไม่ได้มอบทรัพย์สินให้เจ้าและไม่ได้ให้ความโปรดปรานแก่เจ้าหรือ? แล้วเจ้าได้เตรียมสิ่งใดไว้สำหรับตัวเจ้าเอง? ...จนจบฮะดีษ

เงินกู้ทุกชนิดที่นำมาซึ่งผลประโยชน์ ถือเป็นดอกเบี้ย

1228 - ผู้ใดร่วมประเวณีกับมะฮ์รอม ดังนั้นพวกเจ้าจงสังหารเขา และผู้ใดร่วมประเวณีกับสัตว์เดรัจฉาน ดังนั้นพวกเจ้าจงสังหารเขาและจงสังหารสัตว์เดรัจฉานนั้น

1229 - อัลลอฮ์ตะอาลาตรัสว่า: ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ คือปราการของฉัน ผู้ใดที่ได้เข้าสู่ปราการของฉัน ผู้นั้นจะปลอดภัยจากการลงโทษของฉัน

ผู้ใดอ่าน {ยาซีน} ในคืนหนึ่ง รุ่งเช้าเขาก็จะได้รับการอภัยโทษ

1231 - ผู้ใดอ่านซูเราะฮฺยาซีนในค่ำคืนหนึ่ง เขาจะตื่นขึ้นมาในสภาพที่ได้รับการอภัย และผู้ใดอ่านซูเราะฮฺอัด-ดุคอนในค่ำคืนหนึ่ง เขาจะตื่นขึ้นมาในสภาพที่ได้รับการอภัย

1232 - อัลลอฮฺ ตะอาลา ได้กล่าวกับดาวูด ความสันติจงมีแด่ท่านว่า: โอ้ ดาวูด จงสร้างบ้านให้แก่ข้าบนโลก แล้วดาวูด ความสันติจงมีแด่ท่าน ก็ได้สร้างบ้านให้แก่ตัวท่านเองก่อนบ้านที่เขาถูกบัญชา แล้วอัลลอฮฺก็ดลใจแก่เขาว่า: โอ้ ดาวูด เจ้าสร้างบ้านของเจ้าก่อนบ้านของข้าหรือ? เขาตอบว่า: โอ้พระเจ้าของข้า! ท่านได้กล่าวเช่นนี้ในสิ่งที่ท่านกำหนดแล้วว่า: ผู้ใดครอบครองย่อมเลือกที่จะผูกขาด จากนั้นเขาก็เริ่มสร้างมัสยิด ครั้นเมื่อกำแพงของอาคารสร้างเสร็จ กำแพงก็ถล่มลงมา แล้วเขาก็ร้องทุกข์เรื่องนั้นต่ออัลลอฮฺ ผู้ทรงอำนาจและทรงเกียรติ แล้วอัลลอฮฺ ผู้ทรงอำนาจและทรงเกียรติ ก็ทรงดลใจแก่เขาว่า: แท้จริงแล้วเจ้าไม่เหมาะสมที่จะสร้างบ้านให้แก่ข้า เขาตอบว่า: โอ้พระเจ้าของข้า! เพราะเหตุใดเล่า? พระองค์ตอบว่า: เพราะโลหิตที่ได้หลั่งรินจากมือของเจ้า เขาตอบว่า: โอ้พระเจ้าของข้า! หรือว่าสิ่งนั้นมิได้อยู่ในความโปรดปรานและความรักของพระองค์หรือ? พระองค์ตอบว่า: แน่นอน แต่พวกเขาคือบ่าวชายและบ่าวหญิงของข้า และข้าก็เมตตาพวกเขา แล้วสิ่งนั้นก็สร้างความลำบากใจแก่เขา แล้วพระองค์ก็กล่าวว่า: อย่าเศร้าเสียใจเลย แท้จริงข้าจะบันดาลให้การก่อสร้างนั้นสำเร็จลุล่วงด้วยมือของลูกชายเจ้า สุลัยมาน...

เป็นการทรยศที่ใหญ่หลวงนัก คือการที่ท่านเล่าเรื่องให้พี่น้องของท่านฟัง โดยที่เขาเชื่อท่าน แต่ท่านกลับโกหกเขา

อิบลีสกล่าวแก่พระผู้อภิบาลของเขา ผู้ทรงเกริกเกียรติและสูงส่งว่า "โอ้ พระผู้อภิบาลของข้า อาดัมได้ถูกนำลงมาแล้ว และข้าทราบว่าเขาจะมีคัมภีร์และบรรดาร่อซูล แล้วคัมภีร์และร่อซูลของพวกเขาคืออะไร?" อัลลอฮฺ ผู้ทรงเกริกเกียรติและสูงส่ง ตรัสว่า "ร่อซูลของพวกเขาคือบรรดามลาอิกะฮฺ และบรรดานบีจากหมู่พวกเขา และคัมภีร์ของพวกเขาคือ: อัต-เตารอต, อัล-อินญีล, อัซ-ซะบูร และอัล-ฟุรกอน" (อิบลีส) กล่าวว่า "แล้วคัมภีร์ของข้าคืออะไร?" (อัลลอฮฺ) ตรัสว่า "คัมภีร์ของเจ้าคือการสัก และอัลกุรอานของเจ้าคือบทกวี และร่อซูลของเจ้าคือบรรดาหมอผี และอาหารของเจ้าคือสิ่งที่มิได้กล่าวพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงเกริกเกียรติและสูงส่ง เหนือมัน และเครื่องดื่มของเจ้าคือทุกสิ่งที่มึนเมา และคำพูดของเจ้าคือการโกหก และบ้านของเจ้าคือห้องอาบน้ำสาธารณะ และกับดักของเจ้าคือสตรี และเสียงของเจ้าคือปี่ และมัสยิดของเจ้าคือตลาด"

รายงานจาก อับดุลลอฮฺ อิบนุ มัสอูด รอฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: เมื่อคืนที่ร่อซูลุลลอฮฺ (ขออัลลอฮฺทรงประสาทพรและความสันติแก่ท่าน) ถูกนำไปอิสรออฺ ท่านได้พบกับอิบรอฮีม, มูซา และอีซา แล้วพวกท่านได้สนทนากันถึงวันสิ้นโลก พวกท่านจึงเริ่มต้นที่อิบรอฮีม (ขอความสันติพึงมีแด่ท่าน) แล้วถามท่านเกี่ยวกับวันสิ้นโลก ท่านไม่มีความรู้ในเรื่องนั้น จากนั้นพวกท่านก็ถามมูซา (ขอความสันติพึงมีแด่ท่าน) ท่านก็ไม่มีความรู้ในเรื่องนั้น เรื่องราวจึงกลับมาที่อีซา บุตรของมัรยัม (ขอความสันติพึงมีแด่ท่าน) ท่านอีซากล่าวว่า: แท้จริงฉันได้รับมอบหมายในสิ่งที่อยู่ก่อนการมาถึงของมัน ส่วนการมาถึงของมันนั้น ไม่มีใครรู้เลยนอกจากอัลลอฮฺ ท่านอีซาได้กล่าวถึงการปรากฏตัวของอัด-ดัจญ์ญาล ท่านกล่าวว่า: "แล้วฉันจะลงมาและสังหารเขา" แล้วผู้คนก็จะกลับไปยังบ้านเมืองของพวกเขา แล้วยะอฺญูจญ์และมะอฺญูจญ์ก็จะเผชิญหน้ากับพวกเขา ในสภาพที่พวกมันจะพุ่งออกมาจากทุกเนินเขา พวกมันจะไม่ผ่านน้ำที่ใดเว้นแต่จะดื่มมันจนหมด และจะไม่ผ่านสิ่งใดเว้นแต่จะทำลายมัน แล้วผู้คนก็จะวิงวอนขอต่ออัลลอฮฺ ผู้ทรงเกรียงไกรและทรงสูงส่ง แล้วฉันก็จะขอดุอาอฺต่ออัลลอฮฺให้ทรงทำให้พวกมันตาย แล้วแผ่นดินก็จะส่งกลิ่นเหม็นจากซากศพของพวกมัน แล้วผู้คนก็จะวิงวอนขอต่ออัลลอฮฺอีก แล้วฉันก็จะขอดุอาอฺต่ออัลลอฮฺให้ทรงส่งน้ำฝนจากฟากฟ้า แล้วน้ำฝนก็จะพัดพาพวกมันและทิ้งลงไปในทะเล จากนั้นบรรดาภูเขาจะถูกบดขยี้ และแผ่นดินจะถูกแผ่ราบเรียบเหมือนหนังสัตว์ที่ถูกขึง แล้วฉันก็ได้รับมอบหมายว่า: เมื่อใดที่สิ่งเหล่านั้นเกิดขึ้น วันสิ้นโลกก็จะเกิดขึ้นกับมนุษย์เฉกเช่นสตรีมีครรภ์ที่ครอบครัวของนางไม่รู้ว่าเมื่อใดที่นางจะคลอดบุตรอย่างกะทันหัน อัล-เอาวัม – หนึ่งในผู้รายงานฮะดีษ – กล่าวว่า: และมีการพบการยืนยันเรื่องนั้นในคัมภีร์ของอัลลอฮฺ ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: "จนกระทั่งเมื่อยะอฺญูจญ์และมะอฺญูจญ์ถูกเปิดออก และพวกมันพุ่งออกมาจากทุกเนินเขา" (อัล-อัมบิยาอ์: 96)

โลกและคลังสมบัติทั้งหลายของมันถูกนำเสนอแด่นบี ขออัลลอฮฺทรงประทานความโปรดปรานและความสันติสุขแก่ท่าน ท่านกล่าวว่า: ไม่เลย แต่ฉันจะอดอยากวันหนึ่ง และอิ่มวันหนึ่ง เมื่อฉันหิว ฉันจะอดทนและวิงวอน และเมื่อฉันอิ่ม ฉันจะขอบคุณ

ท่านนบีมุฮัมมัดกล่าวว่า: พระเจ้าของฉันผู้ทรงเกียรติและทรงยิ่งใหญ่ได้เสนอแก่ฉันเพื่อจะทำให้พื้นที่ราบของมักกะฮ์เป็นทองคำแก่ฉัน แล้วฉันก็กล่าวว่า "ไม่, โอ้พระเจ้าของฉัน แต่ฉันจะอิ่มวันหนึ่งและหิววันหนึ่ง – หรือทำนองนั้น – แล้วเมื่อฉันหิว ฉันก็จะวิงวอนขอต่อพระองค์และรำลึกถึงพระองค์ และเมื่อฉันอิ่ม ฉันก็จะสรรเสริญพระองค์และขอบคุณพระองค์"

รายงานจากอิบนุ อับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวว่า เมื่อเราะซูลุลลอฮุ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมได้รับวะฮ์ยูที่ฮิรออฺ ท่านก็ยังไม่เห็นญิบรีลอยู่หลายวัน ท่านจึงโศกเศร้าอย่างมาก ถึงขั้นที่ท่านออกไปยัง (ญะบัล) ษะบีรฺ ครั้งหนึ่ง และไปยัง (ญะบัล) ฮิรออฺ อีกครั้งหนึ่ง ท่านประสงค์ที่จะทิ้งตัวลงมาจากที่นั่น ขณะที่ท่านกำลังตั้งใจไปยังภูเขาเหล่านั้น ท่านก็ได้ยินเสียงจากฟากฟ้า ท่านจึงหยุดนิ่งด้วยความตกใจกับเสียงนั้น จากนั้นท่านก็เงยศีรษะขึ้น พลันปรากฏว่า ญิบรีล อะลัยฮิสสลามอยู่บนบัลลังก์ระหว่างฟากฟ้าและโลก นั่งขัดสมาธิอยู่บนนั้น เขาพูดว่า "โอ้ มุฮัมมัด แท้จริงท่านคือเราะซูลของอัลลอฮฺโดยสัจจริง และฉันคือญิบรีล" เขา (อิบนุ อับบาส) กล่าวว่า เราะซูลุลลอฮุ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมจึงหันกลับไปในสภาพที่อัลลอฮฺได้ทำให้ดวงตาของท่านสงบและทรงทำให้จิตใจของท่านมั่นคง