فَمَكَثَ غَيۡرَ بَعِيدٖ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمۡ تُحِطۡ بِهِۦ وَجِئۡتُكَ مِن سَبَإِۢ بِنَبَإٖ يَقِينٍ
แต่มันหายไปไม่นาน ก็กล่าวว่า ฉันได้ไปรู้สิ่งที่ท่านไม่รู้ และฉันได้นำข่าวอันแน่นอนจาก (เมือง) สะบะอ์มายังท่าน
سبأ
สะบะอ์
Saba · 21 อายะฮ์ จาก 2 ซูเราะฮ์
กระจายอยู่ใน 2 ซูเราะฮ์
กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้นซูเราะฮ์ที่ 27 النَّمْل النمل
إِنِّي وَجَدتُّ ٱمۡرَأَةٗ تَمۡلِكُهُمۡ وَأُوتِيَتۡ مِن كُلِّ شَيۡءٖ وَلَهَا عَرۡشٌ عَظِيمٞ
แท้จริงฉันพบสตรีผู้หนึ่งปกครองพวกเขา และนางได้รับทุก ๆ สิ่ง และนางมีบัลลังก์อันใหญ่โต
وَجَدتُّهَا وَقَوۡمَهَا يَسۡجُدُونَ لِلشَّمۡسِ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَعۡمَٰلَهُمۡ فَصَدَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّبِيلِ فَهُمۡ لَا يَهۡتَدُونَ
ฉันพบว่านางและหมู่ชนของนางกราบไหว้ดวงตะวัน อื่นจากอัลลอฮ์ และมารได้ทำให้การงานของพวกเขาดูดีงาม แล้วขัดขวางพวกเขาจากหนทาง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้รับการนำทาง
أَلَّاۤ يَسۡجُدُواْۤ لِلَّهِ ٱلَّذِي يُخۡرِجُ ٱلۡخَبۡءَ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَيَعۡلَمُ مَا تُخۡفُونَ وَمَا تُعۡلِنُونَ
(นั่นคือ) การที่พวกเขาไม่ได้ก้มกราบอัลลอฮ์ ผู้ทรงนำเอาสิ่งซ่อนเร้นในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินออกมา และพระองค์ทรงรู้สิ่งที่พวกเขาปิดบังและสิ่งที่พวกเขาเปิดเผย
ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ۩
อัลลอฮ์นั้น ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ พระผู้อภิบาลแห่งบัลลังก์อันยิ่งใหญ่
۞قَالَ سَنَنظُرُ أَصَدَقۡتَ أَمۡ كُنتَ مِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ
เขา (สุลัยมาน) กล่าวว่า เราจะดูว่าเจ้าผู้จริง หรือว่าเจ้าอยู่ในหมู่ผู้โกหก
ٱذۡهَب بِّكِتَٰبِي هَٰذَا فَأَلۡقِهۡ إِلَيۡهِمۡ ثُمَّ تَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَٱنظُرۡ مَاذَا يَرۡجِعُونَ
จงนำสาส์นของฉันนี้ไป และส่งมันให้พวกเขา จากนั้นจงถอยออกมาจากพวกเขา แล้วจงดูว่าพวกเขาจะตอบกลับเป็นประการใด
قَالَتۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَؤُاْ إِنِّيٓ أُلۡقِيَ إِلَيَّ كِتَٰبٞ كَرِيمٌ
นางกล่าวว่า เสนาบดีทั้งหลาย! แท้จริงมีสาส์นอันมีเกียรติฉบับหนึ่งถูกมอบให้ฉัน
إِنَّهُۥ مِن سُلَيۡمَٰنَ وَإِنَّهُۥ
แท้จริงมันมาจากสุลัยมาน และแท้จริงมันเริ่มว่า ด้วยพระนามของอัลลอฮ์ ผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงปรานีเสมอ
أَلَّا تَعۡلُواْ عَلَيَّ وَأۡتُونِي مُسۡلِمِينَ
พวกท่านจงอย่าเย่อหยิ่งต่อฉัน และจงมาหาฉันอย่างผู้นอบน้อม
قَالَتۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَؤُاْ أَفۡتُونِي فِيٓ أَمۡرِي مَا كُنتُ قَاطِعَةً أَمۡرًا حَتَّىٰ تَشۡهَدُونِ
เสนาบดีทั้งหลาย! จงวินิจฉัยแก่ฉันในเรื่องของฉัน ฉันไม่เคยตัดสินเรื่องใดจนกว่าพวกท่านจะอยู่ร่วมกับฉันด้วย
قَالُواْ نَحۡنُ أُوْلُواْ قُوَّةٖ وَأُوْلُواْ بَأۡسٖ شَدِيدٖ وَٱلۡأَمۡرُ إِلَيۡكِ فَٱنظُرِي مَاذَا تَأۡمُرِينَ
พวกเขากล่าวว่า พวกเราเป็นผู้มีความแข็งแกร่งและผู้มีกำลังรบเข้มแข็ง ส่วนพระบัญชานั้นอยู่ที่พระนางแล้ว โปรดคิดดูเถิดจะทรงบัญชาอันใด
قَالَتۡ إِنَّ ٱلۡمُلُوكَ إِذَا دَخَلُواْ قَرۡيَةً أَفۡسَدُوهَا وَجَعَلُوٓاْ أَعِزَّةَ أَهۡلِهَآ أَذِلَّةٗۚ وَكَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ
นางกล่าวว่า แท้จริงกษัตริย์ทั้งหลายนั้น เมื่อเข้าเมืองใด ก็จะทำลายมัน และทำให้ชนชั้นสูงของชาวเมืองกลายเป็นคนต่ำต้อย และเช่นนั้นพวกเขาจะกระทำ
وَإِنِّي مُرۡسِلَةٌ إِلَيۡهِم بِهَدِيَّةٖ فَنَاظِرَةُۢ بِمَ يَرۡجِعُ ٱلۡمُرۡسَلُونَ
แต่ฉันจะส่งของกำนัลไปยังพวกเขา แล้วดูว่า บรรดาผู้นำสาส์นจะนำอันใดกลับมา
فَلَمَّا جَآءَ سُلَيۡمَٰنَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٖ فَمَآ ءَاتَىٰنِۦَ ٱللَّهُ خَيۡرٞ مِّمَّآ ءَاتَىٰكُمۚ بَلۡ أَنتُم بِهَدِيَّتِكُمۡ تَفۡرَحُونَ
ครั้นเมื่อเขาได้มาเฝ้าสุลัยมาน เขา (สุลัยมาน) กล่าวว่า พวกท่านจะหยิบยื่นทรัพย์สินแก่เราหรือ? สิ่งที่อัลลอฮ์ประทานแก่ฉันนั้น ดีกว่าสิ่งที่ประทานแก่พวกท่าน ทว่า พวกท่านยิ้มระรื่นต่อของกำนัลของพวกท่าน
ٱرۡجِعۡ إِلَيۡهِمۡ فَلَنَأۡتِيَنَّهُم بِجُنُودٖ لَّا قِبَلَ لَهُم بِهَا وَلَنُخۡرِجَنَّهُم مِّنۡهَآ أَذِلَّةٗ وَهُمۡ صَٰغِرُونَ
จงกลับไปยังพวกเขา เพราะแน่นอน เราจะนำกำลังพลไปยังพวกเขา โดยพวกเขาไม่อาจทัดทานได้ และแน่นอนเราจะนำพวกเขาออกจากที่นั่นอย่างอัปยศ และพวกเขาจะเป็นผู้ต่ำต้อย
قَالَ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَؤُاْ أَيُّكُمۡ يَأۡتِينِي بِعَرۡشِهَا قَبۡلَ أَن يَأۡتُونِي مُسۡلِمِينَ
เขา (สุลัยมาน) กล่าวว่า เสนาบดีทั้งหลาย! ผู้ใดในหมู่พวกท่านจะนำบัลลังก์ของนางมายังฉัน ก่อนที่พวกเขาจะมาหาฉันอย่างผู้นอบน้อม
قَالَ عِفۡرِيتٞ مِّنَ ٱلۡجِنِّ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبۡلَ أَن تَقُومَ مِن مَّقَامِكَۖ وَإِنِّي عَلَيۡهِ لَقَوِيٌّ أَمِينٞ
ผู้ล้ำเลิศตนหนึ่ง (อิฟรีต) จากพวกญิน กล่าวว่า ฉันจะเป็นผู้นำมันมาให้ท่านก่อนที่ท่านจะลุกจากที่ (แท่นนั่ง) ของท่าน และแท้จริงฉันเป็นผู้ทรงพลัง ผู้ไว้วางใจได้ในการนี้
قَالَ ٱلَّذِي عِندَهُۥ عِلۡمٞ مِّنَ ٱلۡكِتَٰبِ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبۡلَ أَن يَرۡتَدَّ إِلَيۡكَ طَرۡفُكَۚ فَلَمَّا رَءَاهُ مُسۡتَقِرًّا عِندَهُۥ قَالَ هَٰذَا مِن فَضۡلِ رَبِّي لِيَبۡلُوَنِيٓ ءَأَشۡكُرُ أَمۡ أَكۡفُرُۖ وَمَن شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشۡكُرُ لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيّٞ كَرِيمٞ
ผู้หนึ่งที่เขามีความรู้จากคัมภีร์ได้กล่าวว่า ฉันจะเป็นผู้นำมันมาให้ท่านก่อนที่สายตาของท่านจะกลับมายังท่าน (พลิบตา) ครั้นเมื่อเขาเห็นมันวางมั่นคงอยู่ ณ ที่เขา เขากล่าวว่า นี่มาจากความโปรดปรานของพระผู้อภิบาลของฉัน เพื่อพระองค์จะทรงทดสอบฉันว่า ฉันจะสนองคุณหรือจะเนรคุณ และผู้ใดสนองคุณ อันที่จริงเขาก็สนองคุณเพื่อตัวเขาเอง และผู้ใดเนรคุณ ดังนั้น แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ทรงมั่งคั่ง ผู้ทรงเอื้อเฟื้อ
قَالَ نَكِّرُواْ لَهَا عَرۡشَهَا نَنظُرۡ أَتَهۡتَدِيٓ أَمۡ تَكُونُ مِنَ ٱلَّذِينَ لَا يَهۡتَدُونَ
เขากล่าว พวกท่านจงดัดแปลงบัลลังค์ของนางแก่นาง เราจะดูว่านางจะได้รับการนำทาง (ให้จำมันได้) หรือนางจะเป็นในหมู่ผู้ไม่ได้รับการนำทาง
ซูเราะฮ์ที่ 34 سَبَأ سبأ
لَقَدۡ كَانَ لِسَبَإٖ فِي مَسۡكَنِهِمۡ ءَايَةٞۖ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٖ وَشِمَالٖۖ كُلُواْ مِن رِّزۡقِ رَبِّكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لَهُۥۚ بَلۡدَةٞ طَيِّبَةٞ وَرَبٌّ غَفُورٞ
แน่นอน (ชาว) สะบะอ์นั้นมีสัญญาณหนึ่ง คือในถิ่นพำนักของพวกเขา มีสวนสองแห่ง ทางขวาและทางซ้าย พวกเจ้าจงบริโภคจากปัจจัยของพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และจงสนองคุณพระองค์ (มัน) เป็นเมืองอันอุดม และ (ผู้ประทานสิ่งดีงาม) เป็นพระผู้อภิบาลผู้ทรงอภัย