ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 2344

ความเมตตาของอัลลอฮ์ต่อลูกหลานอิสราเอล

Allah’s favours to Israelites · 15 อายะฮ์ จาก 1 ซูเราะฮ์

ซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة

يَٰبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتِيَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ وَأَنِّي فَضَّلۡتُكُمۡ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ
วงศ์วานอิสรออีลเอ๋ย จงรำลึกถึงสิ่งดีงามของข้า ที่ข้าได้ประทานแก่พวกเจ้า และที่ข้านั้นเคยยกย่องพวกเจ้าให้เหนือกว่าชนชาติทั้งหลาย
وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا لَّا تَجۡزِي نَفۡسٌ عَن نَّفۡسٖ شَيۡ‍ٔٗا وَلَا يُقۡبَلُ مِنۡهَا شَفَٰعَةٞ وَلَا يُؤۡخَذُ مِنۡهَا عَدۡلٞ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ
และจงเกรงกลัววันหนึ่ง ซึ่งชีวิตหนึ่งมิอาจตอบแทนใด ๆ แทนอีกชีวิตหนึ่งได้ และการขอความอนุเคราะห์ใด ๆ จะไม่ถูกตอบรับจากมัน และค่าไถ่ใด ๆ จะไม่ถูกรับเอาจากมัน และพวกเขาจะไม่ได้รับการช่วยเหลือ
وَإِذۡ نَجَّيۡنَٰكُم مِّنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ يَسُومُونَكُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبۡنَآءَكُمۡ وَيَسۡتَحۡيُونَ نِسَآءَكُمۡۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَآءٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَظِيمٞ
และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อเราช่วยพวกเจ้าให้รอดพ้นจากเหล่าบริวารของฟาโรห์ ซึ่งพวกเขากดขี่พวกเจ้าด้วยบทลงโทษอันเลวร้าย พวกเขาเชือดลูกชายของพวกเจ้า และไว้ชีวิตผู้หญิงของพวกเจ้า และในการดังกล่าวมีบททดสอบครั้งใหญ่จากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า
وَإِذۡ فَرَقۡنَا بِكُمُ ٱلۡبَحۡرَ فَأَنجَيۡنَٰكُمۡ وَأَغۡرَقۡنَآ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ وَأَنتُمۡ تَنظُرُونَ
และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อเราได้แหวกทะเลเพื่อพวกเจ้า แล้วเราได้ช่วยพวกเจ้าให้รอด และได้ทำให้เหล่าบริวารของฟาโรห์จมน้ำ โดยที่พวกเจ้ามองเห็น (ซึ่งหน้า)
وَإِذۡ وَٰعَدۡنَا مُوسَىٰٓ أَرۡبَعِينَ لَيۡلَةٗ ثُمَّ ٱتَّخَذۡتُمُ ٱلۡعِجۡلَ مِنۢ بَعۡدِهِۦ وَأَنتُمۡ ظَٰلِمُونَ
และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อเราได้นัดหมายกับมูซาสี่สิบคืน จากนั้นพวกเจ้าได้นับถือลูกวัว (ที่หล่อขึ้นเป็นสิ่งสักการะ) หลังจากเขา (ไปตามนัดหมาย) โดยพวกเจ้าเป็นผู้อธรรม
ثُمَّ عَفَوۡنَا عَنكُم مِّنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ
แล้วหลังจากนั้น เราได้ให้อภัยพวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะสนองคุณ
وَإِذۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡفُرۡقَانَ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ
และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อเราประทานคัมภีร์ และข้อจำแนก (ระหว่างความจริงกับความเท็จ) แก่มูซา เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับการนำทาง
وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ يَٰقَوۡمِ إِنَّكُمۡ ظَلَمۡتُمۡ أَنفُسَكُم بِٱتِّخَاذِكُمُ ٱلۡعِجۡلَ فَتُوبُوٓاْ إِلَىٰ بَارِئِكُمۡ فَٱقۡتُلُوٓاْ أَنفُسَكُمۡ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ عِندَ بَارِئِكُمۡ فَتَابَ عَلَيۡكُمۡۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า หมู่ชนของฉัน พวกท่านนั้นได้อธรรมต่อตัวของพวกท่านเอง ที่พวกท่านไปนับถือลูกวัวนั้น (ไว้บูชา) ดังนั้น พวกท่านจงกลับตัวสู่ผู้ทรงสร้างพวกท่านเถิด แล้วจงประหัตประหารกันเอง (*คือให้แบ่งเป็นสองฝ่ายและห้ำหั่นกันเองจนกว่าจะให้ยุติ ผู้ที่ตายจะตายอย่างชะฮีด ส่วนผู้ที่รอดจะได้รับการอภัย) นั่นเป็นการดีกว่าสำหรับพวกท่าน ณ ที่ผู้ทรงสร้างพวกท่าน ภายหลังพระองค์ทรงอภัยโทษแก่พวกเจ้า พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงรับการกลับตัว ผู้ทรงปรานีเสมอ
وَإِذۡ قُلۡتُمۡ يَٰمُوسَىٰ لَن نُّؤۡمِنَ لَكَ حَتَّىٰ نَرَى ٱللَّهَ جَهۡرَةٗ فَأَخَذَتۡكُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَأَنتُمۡ تَنظُرُونَ
และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อพวกเจ้ากล่าวแก่มูซาว่า พวกเราจะไม่ศรัทธาในท่านจนกว่าพวกเราจะได้เห็นอัลลอฮ์โดยประจักษ์ (แก่สายตา) แล้วสายฟ้าก็ได้คร่า (ชีวิต) พวกเจ้า โดยที่พวกเจ้ามองเห็น (ต่อหน้าต่อตา)
ثُمَّ بَعَثۡنَٰكُم مِّنۢ بَعۡدِ مَوۡتِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ
แล้วหลังจากนั้นเราได้ให้พวกเจ้าฟื้นขึ้นมาหลังการตายของพวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะสนองคุณ
وَظَلَّلۡنَا عَلَيۡكُمُ ٱلۡغَمَامَ وَأَنزَلۡنَا عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰۖ كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ
และเราได้ให้มีเมฆ (คอย) ให้ร่มเงาแก่พวกเจ้า และเราได้ประทานมันน์ (*อาหารชนิดหนึ่งเป็นก้อนสีขาว มีรสคล้ายน้ำผึ้ง) และนกคุ่มแก่พวกเจ้า จงบริโภคจากสิ่งดี ๆ ที่เราจัดสรรแก่พวกเจ้า และพวกเขาหาได้อธรรมต่อเราไม่ แต่ต่อตัวของพวกเขาเองต่างหากที่พวกเขาอธรรม
وَإِذۡ قُلۡنَا ٱدۡخُلُواْ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةَ فَكُلُواْ مِنۡهَا حَيۡثُ شِئۡتُمۡ رَغَدٗا وَٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدٗا وَقُولُواْ حِطَّةٞ نَّغۡفِرۡ لَكُمۡ خَطَٰيَٰكُمۡۚ وَسَنَزِيدُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อเราได้ตรัสว่า พวกเจ้าจงเข้าไปในเมืองนี้เถิด แล้วจงบริโภคจากสิ่งที่มีในนั้นตามที่พวกเจ้าปรารถนาอย่างสุขสำราญ และจงเข้าประตูอย่างผู้โน้มศีรษะ (ด้วยความนอบน้อม) และจงกล่าวว่า โปรดลบล้าง (บาป) เราจะอภัยแก่พวกเจ้าในความผิดต่าง ๆ ของพวกเจ้า และเราจะเพิ่มพูน (*การอภัย และสิ่งดีงาม) แก่บรรดาผู้ประพฤติดี
فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ قَوۡلًا غَيۡرَ ٱلَّذِي قِيلَ لَهُمۡ فَأَنزَلۡنَا عَلَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ رِجۡزٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ
แล้วบรรดาผู้อธรรมได้เปลี่ยนเป็นคำพูดอื่นที่มิใช่ (คำ) ที่ถูกกล่าวแก่พวกเขา เราจึงส่งโทษทัณฑ์จากฟ้าลงมายังพวกที่อธรรม เนื่องด้วยที่พวกเขาได้ฝ่าฝืนไว้
۞وَإِذِ ٱسۡتَسۡقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ فَقُلۡنَا ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡحَجَرَۖ فَٱنفَجَرَتۡ مِنۡهُ ٱثۡنَتَا عَشۡرَةَ عَيۡنٗاۖ قَدۡ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٖ مَّشۡرَبَهُمۡۖ كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ مِن رِّزۡقِ ٱللَّهِ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ
และครั้นเมื่อมูซาขอให้ประทานน้ำแก่หมู่ชนของเขา แล้วเรากล่าวว่า จงฟาดศิลานั้นด้วยไม้เท้าของเจ้า แล้วได้มีตาน้ำสิบสองสายพุ่งออกมาจากมัน แน่นอนคนแต่ละกลุ่มรู้ถึงแหล่งดื่มน้ำของพวกเขา พวกเจ้าจงกินและจงดื่มจากส่วนจัดสรรของอัลลอฮ์ และจงอย่าตระเวนก่อความวุ่นวายในแผ่นดินอย่างผู้ก่อความเสียหาย
وَإِذۡ قُلۡتُمۡ يَٰمُوسَىٰ لَن نَّصۡبِرَ عَلَىٰ طَعَامٖ وَٰحِدٖ فَٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ يُخۡرِجۡ لَنَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلۡأَرۡضُ مِنۢ بَقۡلِهَا وَقِثَّآئِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَاۖ قَالَ أَتَسۡتَبۡدِلُونَ ٱلَّذِي هُوَ أَدۡنَىٰ بِٱلَّذِي هُوَ خَيۡرٌۚ ٱهۡبِطُواْ مِصۡرٗا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلۡتُمۡۗ وَضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلذِّلَّةُ وَٱلۡمَسۡكَنَةُ وَبَآءُو بِغَضَبٖ مِّنَ ٱللَّهِۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَانُواْ يَكۡفُرُونَ بِ‍َٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَيَقۡتُلُونَ ٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّۗ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَواْ وَّكَانُواْ يَعۡتَدُونَ
และครั้นเมื่อพวกเจ้ากล่าวว่า มูซา เราจะไม่ฝืนทนต่ออาหารชนิดเดียวอีกต่อไป โปรดขอพระผู้อภิบาลของท่านให้ทรงนำออกมาแก่เรา จากสิ่งที่แผ่นดินให้งอกเงยออกมา ได้แก่ พืชผัก พวกฟักแตง พวกเมล็ดข้าว พวกถั่ว และพวกหัวหอมของมัน เขา (มูซา) กล่าวว่า พวกท่านจะขอเปลี่ยนเอาสิ่งที่ด้อยกว่ามาแทนสิ่งที่ดีกว่าหรือ? พวกท่านจงเข้าเมืองไปเถิด แล้วพวกท่านจะได้ตามที่พวกท่านขอ และความอดสูและความขัดสนได้ถูกฟาดลงบนพวกเขา และพวกเขากลับไปพร้อมโทสะจากอัลลอฮ์ นั่นเพราะพวกเขาปฏิเสธโองการต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ และสังหารผู้เผยวจนะ (นบี) ต่าง ๆ โดยมิชอบธรรม นั่นเนื่องด้วยที่พวกเขาดื้อด้าน และคอยละเมิด