ฮะดีษที่ได้ยินกันบ่อย
แต่สายรายงานไม่ยืนยัน

853 - อัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า: ฉันมีเกียรติและยิ่งใหญ่ในการอภัยโทษเกินกว่าที่ฉันจะปกปิดบ่าวผู้เป็นมุสลิมคนหนึ่งในโลกดุนยา แล้วจะเปิดเผยความลับของเขาหลังจากที่ฉันได้ปกปิดเขาแล้ว และฉันจะยังคงอภัยโทษแก่บ่าวของฉันตราบใดที่เขาขออภัยโทษจากฉัน

อัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่ง กล่าวว่า: "แท้จริงฉันคืออัลลอฮ์ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากฉัน ดังนั้นผู้ใดที่ยอมรับในความเป็นเอกะของฉัน ก็จะได้เข้าสู่ป้อมปราการของฉัน และผู้ใดเข้าสู่ป้อมปราการของฉัน ก็จะปลอดภัยจากการลงโทษของฉัน"

855 - อัลลอฮ์ ผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า: "บ่าวผู้ศรัทธาของฉัน เป็นที่รักยิ่งแก่ฉัน ยิ่งกว่ามะลาอิกะฮ์บางส่วนของฉัน"

856 - อัลลอฮฺผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า: โอ้ลูกหลานอาดัมเอ๋ย! สองสิ่งที่เจ้าไม่เคยได้รับจากมันทั้งสอง คือฉันได้จัดสรรส่วนหนึ่งจากทรัพย์สินของเจ้าให้แก่เจ้า เมื่อฉันได้ปลิดชีวิตของเจ้า เพื่อฉันจะได้ชำระล้างและทำให้เจ้าบริสุทธิ์ด้วยส่วนนั้น, และการขอพรของบ่าวของฉันที่มีต่อเจ้า หลังจากกำหนดเวลาของเจ้าสิ้นสุดลงแล้ว.

857 - แท้จริงอัลลอฮฺกล่าวว่า: โอ้ลูกหลานอาดัมเอ๋ย เมื่อใดที่เจ้าระลึกถึงข้า เจ้าก็ขอบคุณข้า และเมื่อใดที่เจ้าลืมข้า เจ้าก็ได้ปฏิเสธข้า

อัลลอฮฺ ตะอาลา ตรัสว่า: โอ้ลูกหลานอาดัม! สามประการ: หนึ่งสำหรับฉัน, หนึ่งสำหรับเจ้า และหนึ่งระหว่างฉันกับเจ้า ส่วนประการที่สำหรับฉันนั้น คือเจ้าเคารพภักดีฉันและไม่ตั้งภาคีใดๆ ต่อฉัน และส่วนประการที่สำหรับเจ้านั้น คือสิ่งที่เจ้าได้กระทำจากการงานใดๆ ฉันจะตอบแทนเจ้าด้วยมัน ถ้าฉันจะให้อภัย ฉันก็คือผู้อภัยยิ่ง ผู้ทรงเมตตายิ่ง และส่วนประการที่ระหว่างฉันกับเจ้านั้น หน้าที่เจ้าคือการวิงวอนและขอ หน้าที่ฉันคือการตอบรับและการให้

อัลลอฮฺกล่าวว่า: ฉันสมควรที่จะถูกยำเกรง ดังนั้นจึงไม่มีสิ่งใดถูกตั้งเป็นภาคีกับฉัน และฉันสมควรสำหรับผู้ที่ยำเกรงการตั้งภาคีกับฉัน ที่ฉันจะอภัยให้เขา.

860 - มูซา บิน อิมรอน กล่าวว่า: "โอ้ พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์! ใครคือบ่าวที่พระองค์ทรงรักยิ่งที่สุด ณ ที่พระองค์?"
พระองค์กล่าวว่า: "ผู้ใดเมื่อเขามีอำนาจ เขาก็ให้อภัย"

861 - มูซา (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) กล่าวแก่พระเจ้าของเขา ผู้ทรงเกียรติและทรงสูงส่ง ว่า: อะไรคือผลตอบแทนของผู้ที่ปลอบโยนผู้สูญเสียบุตร? พระองค์กล่าวว่า: เราจะให้เขาอยู่ใต้ร่มเงาของเรา ในวันที่ไม่มีร่มเงาใดนอกจากร่มเงาของเรา.

862 - มูซา กล่าวว่า: "โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน อาดัม ขอบคุณพระองค์อย่างไร?" (พระองค์) ตรัสว่า: "เขารู้ว่าสิ่งนั้นมาจากฉัน ดังนั้นสิ่งนั้นคือการขอบคุณของเขา"

863 - เมื่ออัลลอฮฺทรงสร้างแผ่นดิน มันเริ่มสั่นไหว พระองค์จึงสร้างภูเขา แล้วทรงวางมันลงบนแผ่นดิน แผ่นดินก็มั่นคง เหล่ามะลาอิกะฮฺประหลาดใจในความแข็งแกร่งของภูเขา พวกเขาจึงกล่าวว่า โอ้พระเจ้าของพวกเรา มีสิ่งใดที่พระองค์ทรงสร้างที่แข็งแกร่งกว่าภูเขาอีกไหม พระองค์กล่าวว่า มี นั่นคือเหล็ก พวกเขาจึงกล่าวว่า โอ้พระเจ้าของพวกเรา มีสิ่งใดที่พระองค์ทรงสร้างที่แข็งแกร่งกว่าเหล็กอีกไหม พระองค์กล่าวว่า มี นั่นคือไฟ พวกเขาจึงกล่าวว่า โอ้พระเจ้าของพวกเรา มีสิ่งใดที่พระองค์ทรงสร้างที่แข็งแกร่งกว่าไฟอีกไหม พระองค์กล่าวว่า มี นั่นคือน้ำ พวกเขาจึงกล่าวว่า โอ้พระเจ้าของพวกเรา มีสิ่งใดที่พระองค์ทรงสร้างที่แข็งแกร่งกว่าน้ำอีกไหม พระองค์กล่าวว่า มี นั่นคือลม พวกเขาจึงกล่าวว่า โอ้พระเจ้าของพวกเรา มีสิ่งใดที่พระองค์ทรงสร้างที่แข็งแกร่งกว่าลมอีกไหม พระองค์กล่าวว่า มี นั่นคือลูกหลานอาดัมที่บริจาคทานด้วยมือขวาของเขา โดยปกปิดมันจากมือซ้ายของเขา

864 - เมื่ออัลลอฮฺตะอาลาทรงสร้างสวนสวรรค์อัดนฺ พระองค์ทรงสร้างในนั้นซึ่งสิ่งที่ไม่มีตาใดเคยเห็นและไม่เคยผ่านเข้ามาในหัวใจของมนุษย์คนใด จากนั้นพระองค์ทรงกล่าวแก่มันว่า "จงพูดเถิด!" แล้วมันก็กล่าวว่า: "แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาย่อมได้รับความสำเร็จ"

หากว่าบ่าวสองคนรักกันเพื่ออัลลอฮฺ โดยคนหนึ่งอยู่ในทิศตะวันออกและอีกคนหนึ่งอยู่ในทิศตะวันตก แน่นอนว่าอัลลอฮฺผู้ทรงสูงส่งจะรวมพวกเขาเข้าด้วยกันในวันกิยามะฮ์ โดยกล่าวว่า: "นี่คือผู้ที่ท่านรักเขาเพื่อข้า"

866 - ไม่มีบ่าวคนใดหันเห (สายตา/ร่างกาย) เลยในการละหมาดของเขา เว้นแต่พระเจ้าของเขาจะกล่าวแก่เขาว่า: เจ้าหันไปทางไหน โอ้บุตรแห่งอาดัมเอ๋ย! ฉันดียิ่งกว่าสำหรับเจ้ากว่าสิ่งที่เจ้าหันไปหา

867 - ไม่มีผู้บันทึกสองท่านใดยกสิ่งที่พวกเขาบันทึกไว้ขึ้นไปยังอัลลอฮฺ ผู้ทรงเกริกเกียรติและสูงส่ง โดยที่อัลลอฮฺทรงเห็นในตอนต้นของบันทึกนั้นมีความดีงาม และในตอนท้ายของบันทึกนั้นมีความดีงาม เว้นแต่อัลลอฮฺจะตรัสแก่บรรดามะลาอิกะฮฺว่า ‘ฉันขอให้พวกเจ้าเป็นพยานว่าฉันได้อภัยโทษแก่บ่าวของฉันแล้ว ซึ่งสิ่งที่อยู่ระหว่างสองขอบของบันทึกนั้น’

ผู้ใดประสงค์จะนอนบนที่นอนของเขา แล้วเขานอนตะแคงขวาของเขา จากนั้นอ่าน (จงกล่าวเถิด: พระองค์คืออัลลอฮฺ ผู้ทรงเอกะ) หนึ่งร้อยครั้ง เมื่อถึงวันกิยามะฮ์ พระเจ้าผู้ทรงจำเริญและสูงส่งจะกล่าวแก่เขาว่า: โอ้บ่าวของข้าเอ๋ย จงเข้าสวรรค์ด้วยเบื้องขวาของเจ้า

**869 -**
ผู้ใดเริ่มต้นวันของเขาด้วยความดีและจบมันด้วยความดี อัลลอฮ์ผู้ทรงเกรียงไกรและสูงส่ง กล่าวแก่มลาอิกะฮ์ของพระองค์ว่า “พวกเจ้าอย่าบันทึกบาปใดๆ ที่อยู่ระหว่างนั้นแก่เขาเลย”

870 - ไม่มีผู้ใดในหมู่พวกท่านจะดูหมิ่นตัวเอง
พวกเขาถามว่า: โอ้ ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ พวกเราจะดูหมิ่นตัวเองได้อย่างไร?
ท่านบอกว่า: (คือ) เขาเห็นเรื่องหนึ่งที่เขามีถ้อยคำพึงกล่าวเพื่ออัลลอฮ์ แล้วเขากลับไม่พูดถึงเรื่องนั้น
แล้วอัลลอฮ์ผู้ทรงเกริกเกียรติและสูงส่งยิ่งก็จะตรัสแก่เขาในวันแห่งการฟื้นคืนชีพว่า: "อะไรที่ห้ามเจ้าจากการพูดในเรื่องนั้นและเรื่องนี้?"
เขาก็จะตอบว่า: "ความเกรงกลัวผู้คน"
พระองค์ก็จะตรัสว่า: "ความจริงแล้วคือเราต่างหากที่เจ้าสมควรจะเกรงกลัวยิ่งกว่า"

บุตรของอาดัมจะถูกนำมาในวันกิยามะฮ์ เสมือนลูกแกะ แล้วเขาจะถูกให้ยืนอยู่เบื้องหน้าอัลลอฮ์ อัลลอฮ์จะกล่าวว่า: "เราได้ให้แก่เจ้า และเราได้มอบหมายแก่เจ้า และเราได้โปรดปรานแก่เจ้า แล้วเจ้าได้ทำอะไรไปบ้าง?" เขาจะตอบว่า: "ฉันได้รวบรวมมัน ทำให้มันเพิ่มพูน และฉันปล่อยมันไว้มากกว่าที่เคยเป็น ดังนั้นโปรดให้ฉันกลับไป แล้วฉันจะนำมันมาให้ท่าน" พระองค์จะกล่าวว่า: "จงแสดงให้ฉันเห็นสิ่งที่เจ้าได้เตรียมไว้ล่วงหน้า" เขาจะตอบว่า: "โอ้พระผู้เป็นเจ้าของฉัน ฉันได้รวบรวมมัน ทำให้มันเพิ่มพูน และฉันปล่อยมันไว้มากกว่าที่เคยเป็น ดังนั้นโปรดให้ฉันกลับไป แล้วฉันจะนำมันมาให้ท่าน" ดังนั้นหากเป็นบ่าวที่ไม่ได้เตรียมความดีใดๆ ไว้ล่วงหน้า เขาก็จะถูกนำไปยังไฟนรก

จะปรากฏในบั้นปลายของกาลเวลา ผู้คนกลุ่มหนึ่งที่แสวงหาโลกด้วยศาสนา พวกเขาสวมใส่หนังแกะให้แก่ผู้คนด้วยความอ่อนโยน ลิ้นของพวกเขาหวานยิ่งกว่าน้ำตาล และหัวใจของพวกเขาคือหัวใจของสุนัขป่า อัลลอฮฺกล่าวว่า: พวกเขาหลงผิดเพราะฉันกระนั้นหรือ! หรือว่าพวกเขากล้าหาญต่อฉันกระนั้นหรือ! ดังนั้น ฉันขอสาบานด้วยตัวฉันเอง ฉันจะส่งความวุ่นวายแก่พวกเขาเหล่านั้น ซึ่งจะทำให้ผู้ที่สุขุมเยือกเย็นในหมู่พวกเขากลายเป็นผู้สับสนงุนงง