فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمٗا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
ดังนั้น ฉันจึงหนีไปจากพวกท่าน เมื่อฉันกลัวพวกท่าน และพระผู้อภิบาลของฉันได้ประทานความรู้แก่ฉัน และทรงตั้งฉันให้อยู่ในหมู่ผู้นำสาส์น
فرعون
ฟิรเอาน์
Pharaoh · 258 อายะฮ์ จาก 27 ซูเราะฮ์
กระจายอยู่ใน 27 ซูเราะฮ์
กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้นซูเราะฮ์ที่ 26 الشُّعَرَاء الشعراء
وَتِلۡكَ نِعۡمَةٞ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
และนั่นเป็นความดีงามที่ท่านทวงมันจากฉัน การที่ท่านจับวงศ์วานอิสรออีลเป็นทาส
قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
ฟาโรห์กล่าวว่า และพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกคืออันใด?
قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ
เขา (มูซา) กล่าวว่า คือพระผู้อภิบาลแห่งชั้งฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ระหว่างทั้งสอง ถ้าพวกท่านเป็นผู้เชื่อมั่น
قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ
เขา (ฟาโรห์) กล่าวแก่ผู้ที่รอบข้างเขา พวกเจ้าไม่ได้ยินหรือ?
قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ
เขา (มูซา) กล่าวว่า เป็นพระผู้อภิบาลของพวกท่าน และพระผู้อภิบาลของบรรพบุรุษของพวกท่าน
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونٞ
เขา (ฟาโรห์) กล่าวว่า แท้จริงทูตของพวกเจ้าที่ถูกส่งมายังพวกเจ้า เป็นคนเสียสติโดยแท้
قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ
เขา (มูซา) กล่าวว่า ทรงเป็นพระผู้อภิบาลแห่งตะวันออกและตะวันตกและสิ่งที่อยู่ระหว่างทั้งสองนั้น ถ้าพวกท่านใช้ปัญญา
قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ
เขา (ฟาโรห์) กล่าวว่า ถ้าเจ้าจะนับถืออื่นจากฉันเป็นพระเจ้า แน่นอนฉันจะให้เจ้าอยู่ในหมู่ผู้ถูกจองจำ
قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءٖ مُّبِينٖ
เขา (มูซา) กล่าวว่า แม้ว่าฉันได้นำเอาสิ่งที่ชัดแจ้งมายังท่านก็ตามหรือ?
قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
เขา (ฟาโรห์) กล่าวว่า จงนำมันมาสิ ถ้าเจ้าเป็นหมู่ผู้สัตย์จริง
فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٞ مُّبِينٞ
แล้วมูซาได้โยนไม้เท้าของเขา พลันมันได้กลายเป็นงูอย่างชัดแจ้ง
وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ
และเขาได้ดึงมือของเขาออกมา พลันมันก็มีสีขาว (สว่างไสว) แก่บรรดาผู้มอง
قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٞ
เขากล่าวแก่บรรดาเสนาบดีรอบตัวเขาว่า แท้จริงผู้นี้เป็นนักเวทมนตร์ผู้ช่ำชอง
يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ
เขาปรารถนาจะนำพวกเจ้าออกไปจากแผ่นดินของพวกเจ้าด้วยเวทมนตร์ของเขา ดังนั้น พวกท่านจะให้ทำประการใด?
قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ
พวกเขากล่าวว่า ปล่อยให้เขาและฮารูนไปก่อน และโปรดส่งผู้รวบรวมไปตามหัวเมืองต่าง ๆ
يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٖ
เพื่อให้พวกเขานำนักเวทมนตร์ผู้ช่ำชองทุกคนมายังท่าน
فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ
แล้วบรรดานักเวทมนตร์ก็ถูกรวบรวมตามกำหนดวันซึ่งเป็นที่รู้กัน
وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ
และถูกกล่าวแก่ประชาชนว่า พวกท่านจะร่วมชุมนุมด้วยไหม?
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
หวังว่าเราจะได้ทำตามบรรดานักเวทมนตร์ถ้าพวกเขาเป็นผู้ชนะ
فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
ครั้นเมื่อเหล่านักเวทมนตร์ได้มา พวกเขากล่าวแก่ฟาโรห์ว่า พวกเราจะได้รับรางวัลจริงแน่หรือ ถ้าพวกเราเป็นผู้ชนะ
قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ
เขากล่าวว่า ใช่แล้ว และพวกเจ้าจะได้อยู่ในหมู่ผู้ใกล้ชิดด้วยแน่นอน
قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ
มูซากล่าวแก่พวกเขาว่า จงโยนสิ่งที่พวกท่านจะเป็นผู้โยน
فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
แล้วพวกเขาก็โยนเชือกและไม้เท้าของพวกเขา พลางกล่าวว่า ด้วยเดชานุภาพแห่งฟาโรห์ พวกเรานี่แหละจะเป็นผู้ชนะอย่างแน่นอน
فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ
แล้วมูซาก็ได้โยนไม้เท้าของเขา ทันใดนั้นมันได้กลืนกินสิ่งที่พวกเขาลวงขึ้น
فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ
แล้วเหล่านักเวทมนตร์ก็ทรุดตัวลงกราบ
قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
พวกเขากล่าวว่า พวกเราศรัทธาในพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกแล้ว
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
พระผู้อภิบาลของมูซาและฮารูน
قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ
เขา (ฟาโรห) กล่าวว่า พวกเจ้าศรัทธาในเขาก่อนที่ฉันจะอนุญาตแก่พวกเจ้าหรือ? แท้จริงเขา แน่นอนเป็นผู้บงการใหญ่ของพวกเจ้า ที่สอนเวทมนตร์แก่พวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะได้รู้กันแน่ แน่นอนฉันจะตัดมือตัวเท้าของพวกเจ้าสลับข้างกัน และแน่นอนฉันจะจับตรึงพวกเจ้าทั้งหมด
قَالُواْ لَا ضَيۡرَۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ
พวกเขากล่าวว่า ไม่เป็นไร แท้จริงพวกเราจะได้เป็นผู้กลับสู่พระผู้อภิบาลของพวกเรา
إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
แท้จริงพวกเราหวังเหลือเกินว่าพระผู้อภิบาลของเราจะให้อภัยพวกเราในความผิดต่าง ๆ ของพวกเรา ในการที่พวกเราเป็นพวกแรกของผู้ศรัทธา
۞وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ
และเราได้มีโอการยังมูซาว่า เจ้าจงออกเดินทางในยามค่ำคืนพร้อมกับปวงบ่าวของฉัน แท้จริงพวกเจ้าจะเป็นผู้ถูกติดตาม
فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ
แล้วฟาโรห์ได้ส่งผู้เกณฑ์พลไปตามหัวเมืองต่าง ๆ
إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةٞ قَلِيلُونَ
แท้จริงชนเหล่านี้เป็นหมู่ชนจำนวนน้อย
وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ
และแท้จริงพวกเขาได้ยั่วโทสะพวกเรา
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ
และแท้จริงพวกเราทั้งหมดเป็นผู้เตรียม (กำลัง) พร้อม
فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ
ดังนั้น เราได้นำพวกเขาออกมาจากสวนต่าง ๆ และน้ำพุหลายหลาย
وَكُنُوزٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ
และกองทรัพย์ต่าง ๆ และที่อยู่อันโอ่อ่า
كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
เช่นนั้นเองแหละ และเราได้ให้วงศ์วานแห่งอิสรออีลสืบมรดกครองมัน
فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ
แล้วพวกเขา (ไพร่พลของฟาโรห์) ได้ติดตามเขาทั้งหลาย ในเวลาตะวันขึ้น