وَإِسۡمَٰعِيلَ وَٱلۡيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطٗاۚ وَكُلّٗا فَضَّلۡنَا عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ
และอิสมาอีล อัลยะซะอฺ ยูนุส และลูฏ และทั้งหมดนั้นเราได้โปรดปรานพวกเขาเหนือมนุษย์ทั้งปวง
لوط
ลูฏ
Lot · 51 อายะฮ์ จาก 14 ซูเราะฮ์
กระจายอยู่ใน 14 ซูเราะฮ์
กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้นซูเราะฮ์ที่ 6 الْأَنْعَام الأنعام
ซูเราะฮ์ที่ 7 الْأَعْرَاف الأعراف
وَلُوطًا إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَتَأۡتُونَ ٱلۡفَٰحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنۡ أَحَدٖ مِّنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ
และลูฏ ครั้นเมื่อเขากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า พวกท่านกระทำสิ่งเลวทรามที่ไม่มีผู้ใดในสากลโลกกระทำมาก่อนพวกท่านหรือ?
إِنَّكُمۡ لَتَأۡتُونَ ٱلرِّجَالَ شَهۡوَةٗ مِّن دُونِ ٱلنِّسَآءِۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٞ مُّسۡرِفُونَ
แท้จริงพวกท่านเข้าหาผู้ชายด้วยความกำหนัดแทนผู้หญิง ยิ่งไปกว่านั้นพวกท่านยังเป็นหมู่ชนที่สุรุ่ยสุร่าย (ในการบาปอีกด้วย)
وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَخۡرِجُوهُم مِّن قَرۡيَتِكُمۡۖ إِنَّهُمۡ أُنَاسٞ يَتَطَهَّرُونَ
และคำตอบของหมู่ชนของเขามิใช่อื่นใดเว้นแต่ กล่าวว่า จงขับไล่พวกเขาออกจากเมืองของเราเสีย แท้จริงพวกเขาเป็นคนสะอาดนัก
فَأَنجَيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ
แล้วเราได้ช่วยเขาและครอบครัวของเขาให้รอดพ้น เว้นแต่ภรรยาคนหนึ่งของเขา นางอยู่ในหมู่ผู้อยู่รับการลงโทษ
وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ
และเราได้ให้ห่าฝนตกลงใส่พวกเขา ดังนั้นจงดูเถิดว่าผลสุดท้ายของบรรดาผู้กระทำผิดเป็นเช่นใด?
ซูเราะฮ์ที่ 11 هُود هود
فَلَمَّا رَءَآ أَيۡدِيَهُمۡ لَا تَصِلُ إِلَيۡهِ نَكِرَهُمۡ وَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةٗۚ قَالُواْ لَا تَخَفۡ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمِ لُوطٖ
ครั้นเมื่อเขา (อิบรอฮีม) เห็นว่ามือของพวกเขาไม่เอื้อมหามัน เขาแปลกใจพวกเขา และรู้สึกกลัวพวกเขา พวกเขากล่าวว่า ท่านจงอย่ากลัวเลย แท้จริงพวกเราถูกส่งมายังหมู่ชนแห่งลูฏ
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنۡ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلرَّوۡعُ وَجَآءَتۡهُ ٱلۡبُشۡرَىٰ يُجَٰدِلُنَا فِي قَوۡمِ لُوطٍ
ครั้นเมื่อความตระหนดหายไปจากอิบรอฮีม และข่าวดีได้มายังเขาแล้ว เขาได้เถียงเราในเรื่องของหมู่ชนแห่งลูฏ
وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطٗا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعٗا وَقَالَ هَٰذَا يَوۡمٌ عَصِيبٞ
และเมื่อบรรดาทูตของเราได้มายังลูฏ เขาเป็นทุกข์ใจในพวกเขา และเกินกำลังที่เขาจะป้องกันพวกเขา (จากหมู่ชนของเขา) และกล่าวว่า นี่เป็นวันอันสาหัส
وَجَآءَهُۥ قَوۡمُهُۥ يُهۡرَعُونَ إِلَيۡهِ وَمِن قَبۡلُ كَانُواْيَعۡمَلُونَ ٱلسَّئَِّاتِۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِي هُنَّ أَطۡهَرُ لَكُمۡۖ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلَا تُخۡزُونِ فِي ضَيۡفِيٓۖ أَلَيۡسَ مِنكُمۡ رَجُلٞ رَّشِيدٞ
และหมู่ชนของเขาได้มายังเขา พวกเขารีบร้อนมายังพวกเขา และก่อนหน้าพวกเขาเคยกระทำความชั่วต่าง ๆ เขากล่าวว่า หมู่ชนของฉัน เหล่านี้คือลูกสาวของฉัน นางสะอาดกว่าสำหรับพวกท่าน ดังนั้นจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด และจงอย่าทำให้ฉันต้องอับอายต่อแขกของฉันเลย ในหมู่พวกท่านมีผู้มีปัญญารู้คิดอยู่ด้วยมิใช่หรือ?
قَالُواْ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَا لَنَا فِي بَنَاتِكَ مِنۡ حَقّٖ وَإِنَّكَ لَتَعۡلَمُ مَا نُرِيدُ
พวกเขากล่าวว่า แน่นอนยิ่งท่านรู้ว่า พวกเราไม่มีสิทธิ์ใด ๆ ในลูก ๆ ผู้หญิงของท่าน และแท้จริงท่านย่อมรู้ดีว่า พวกเราปรารถนาอันใด
قَالَ لَوۡ أَنَّ لِي بِكُمۡ قُوَّةً أَوۡ ءَاوِيٓ إِلَىٰ رُكۡنٖ شَدِيدٖ
เขากล่าวว่า ถ้าว่าฉันมีกำลังจัดการพวกท่านได้ หรือมีที่พึ่งพิงอันแข็งแกร่ง (ก็คงดี)
قَالُواْ يَٰلُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوٓاْ إِلَيۡكَۖ فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٖ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٌ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَۖ إِنَّهُۥ مُصِيبُهَا مَآ أَصَابَهُمۡۚ إِنَّ مَوۡعِدَهُمُ ٱلصُّبۡحُۚ أَلَيۡسَ ٱلصُّبۡحُ بِقَرِيبٖ
พวกเขากล่าวว่า ลูฏเอ๋ย แท้จริงพวกเราเป็นทูตของพระผู้อภิบาลของท่าน พวกเขาจะไม่ถึงเจ้าได้ ดังนั้นจงพาครอบครัวของท่านออกเดินทางในยามเที่ยงคืน และจงอย่าให้คนใดในหมู่พวกท่านหันกลับไปมอง เว้นแต่ผู้หญิงของท่าน แท้จริงสิ่งที่ประสบกับพวกเขาจะประสบกับนางด้วย แท้จริงเวลาที่นัดหมาย (การลงโทษ) ของพวกเขาคือยามเช้า ยามเช้าใกล้เข้ามาแล้วมิใช่หรือ?
فَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا جَعَلۡنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهَا حِجَارَةٗ مِّن سِجِّيلٖ مَّنضُودٖ
ครั้นเมื่อพระบัญชาของเรามาแล้ว เราได้กลับด้านบนของมันเป็นด้านล่าง และเราได้ให้มีหินจากดินที่แข็งพรูลงมาใส่มัน
مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَۖ وَمَا هِيَ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ بِبَعِيدٖ
(เป็นหินที่) ถูกตราเครื่องหมายไว้ ณ ที่พระผู้อภิบาลของเจ้า และมันมิใช่เรื่องห่างไกลจากบรรดาผู้อธรรม
وَيَٰقَوۡمِ لَا يَجۡرِمَنَّكُمۡ شِقَاقِيٓ أَن يُصِيبَكُم مِّثۡلُ مَآ أَصَابَ قَوۡمَ نُوحٍ أَوۡ قَوۡمَ هُودٍ أَوۡ قَوۡمَ صَٰلِحٖۚ وَمَا قَوۡمُ لُوطٖ مِّنكُم بِبَعِيدٖ
และหมู่ชนของฉันเอ๋ย อย่าให้การแยกกับฉัน ทำให้พวกท่านทำผิดจนต้องประสบแก่พวกท่าน เหมือนที่มาประสบแก่หมู่ชนของนูห์ หมู่ชนแห่งฮูด และหมู่ชนแห่งศอลิห์เลย และหมู่ชนแห่งลูฏก็ไม่ได้อยู่ไกลจากพวกท่าน
ซูเราะฮ์ที่ 15 الْحِجْر الحجر
إِلَّآ ءَالَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمۡ أَجۡمَعِينَ
เว้นแต่บริวารของลูฏ แท้จริงเราจะช่วยให้พวกเขาทั้งหมดรอดพ้น
إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ قَدَّرۡنَآ إِنَّهَا لَمِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ
เว้นแต่ผู้หญิงของเขา เราได้กำหนดแล้วว่า แท้จริงนางจะอยู่ในหมู่ผู้อยู่รับการลงโทษ
فَلَمَّا جَآءَ ءَالَ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلُونَ
แล้วเมื่อบรรดาผู้นำสาส์นมายังบริวารของลูฏ
قَالَ إِنَّكُمۡ قَوۡمٞ مُّنكَرُونَ
เขากล่าวว่า แท้จริงพวกท่านเป็นหมู่ชนที่แปลกหน้า
قَالُواْ بَلۡ جِئۡنَٰكَ بِمَا كَانُواْ فِيهِ يَمۡتَرُونَ
พวกเขากล่าวว่า ทว่า พวกเรามาหาท่านพร้อมด้วย (การลงโทษ) ที่พวกเขาสงสัยกันอยู่
وَأَتَيۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ
และพวกเรามายังท่านด้วยความจริง และแท้จริงพวกเรา แน่นอนเป็นผู้สัตย์จริง
فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٖ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَٱتَّبِعۡ أَدۡبَٰرَهُمۡ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٞ وَٱمۡضُواْ حَيۡثُ تُؤۡمَرُونَ
ดังนั้นจงพาครอบครัวของท่านออกเดินทางในยามเที่ยงคืน และท่านจงตามหลังพวกเขา และจงอย่าให้คนใดในหมู่พวกท่านหันกลับไปมอง และพวกท่านจงไปตามที่พวกท่านถูกบัญชาเถิด
وَقَضَيۡنَآ إِلَيۡهِ ذَٰلِكَ ٱلۡأَمۡرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰٓؤُلَآءِ مَقۡطُوعٞ مُّصۡبِحِينَ
และเราได้ดลใจแก่เขาถึงเรื่องดังกล่าวว่า คนสุดท้ายของชนเหล่านี้จะถูกทำลายในยามเช้า
وَجَآءَ أَهۡلُ ٱلۡمَدِينَةِ يَسۡتَبۡشِرُونَ
และชาวเมืองได้มาหาอย่างร่าเริง
قَالَ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ ضَيۡفِي فَلَا تَفۡضَحُونِ
เขากล่าวว่า แท้จริงชนเหล่านี้เป็นแขกของฉัน ดังนั้นอย่าทำให้ฉันอับอายเลย
وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلَا تُخۡزُونِ
และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงอย่าทำให้ฉันอดสู
قَالُوٓاْ أَوَ لَمۡ نَنۡهَكَ عَنِ ٱلۡعَٰلَمِينَ
พวกเขากล่าวว่า และพวกเราไม่เคยห้ามท่านจาก (การต้อนรับ) ผู้คนทั่วไปหรือ?
قَالَ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِيٓ إِن كُنتُمۡ فَٰعِلِينَ
เขากล่าวว่า เหล่านี้เป็นลูก ๆ ผู้หญิงของฉัน ถ้าพวกท่านเป็นผู้กระทำจริง?
لَعَمۡرُكَ إِنَّهُمۡ لَفِي سَكۡرَتِهِمۡ يَعۡمَهُونَ
ขอสาบานด้วยชีวิตเจ้า แท้จริงพวกเขาสาระวนอยู่กับความมัวเมาของพวกเขา
ซูเราะฮ์ที่ 21 الْأَنْبِيَاء الأنبياء
وَنَجَّيۡنَٰهُ وَلُوطًا إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَا لِلۡعَٰلَمِينَ
...และเราได้ช่วยให้เขาและลูฏรอดพ้น ไปสู่แผ่นดินที่เราให้ความจำเริญในนั้นแก่โลกทั้งผอง
وَلُوطًا ءَاتَيۡنَٰهُ حُكۡمٗا وَعِلۡمٗا وَنَجَّيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِي كَانَت تَّعۡمَلُ ٱلۡخَبَٰٓئِثَۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمَ سَوۡءٖ فَٰسِقِينَ
และลูฏนั้น เราได้ประทานปฏิภาณและความรู้แก่เขา และเราได้ช่วยให้เขารอดพ้นจากเมืองที่กระทำสิ่งเลวทรามต่าง ๆ แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนชั่ว เป็นพวกฝ่าฝืน
ซูเราะฮ์ที่ 22 الْحَجّ الحج
وَقَوۡمُ إِبۡرَٰهِيمَ وَقَوۡمُ لُوطٖ
และหมู่ชนของอิบรอฮีม และหมู่ชนของลูฏ
ซูเราะฮ์ที่ 26 الشُّعَرَاء الشعراء
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
หมู่ชนของลูฏไม่เชื่อบรรดาผู้นำสาส์น
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ
ครั้นเมื่อลูฏ พี่น้องของเขากล่าวแก่พวกเขาว่า พวกท่านจะไม่ยำเกรงหรือ?
ซูเราะฮ์ที่ 27 النَّمْل النمل
۞فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَخۡرِجُوٓاْ ءَالَ لُوطٖ مِّن قَرۡيَتِكُمۡۖ إِنَّهُمۡ أُنَاسٞ يَتَطَهَّرُونَ
ดังนั้น คำตอบของหมู่ชนของเขาหาเป็นอื่นใดไม่ นอกจากกล่าวว่า จงให้ตระกูลของลูฏออกไปจากเมืองของพวกท่านเถิด แท้จริงพวกเขาเป็นพวกคนที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง
ซูเราะฮ์ที่ 29 الْعَنْكَبُوت العنكبوت
۞فََٔامَنَ لَهُۥ لُوطٞۘ وَقَالَ إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَىٰ رَبِّيٓۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
แล้วลูฏได้ศรัทธาในเขา (อิบรอฮีม) และกล่าวว่า แท้จริงฉันเป็นผู้อพยพไปยังพระผู้อภิบาลของฉัน พระองค์นั้น เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ
وَلُوطًا إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ إِنَّكُمۡ لَتَأۡتُونَ ٱلۡفَٰحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنۡ أَحَدٖ مِّنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ
และ (เราได้ส่ง) ลูฏ ครั้นเมื่อเขากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า แท้จริงพวกท่านทำสัปดน ซึ่งไม่มีคนใดในสากลโลกได้ทำเช่นนี้มาก่อนพวกท่าน
قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطٗاۚ قَالُواْ نَحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَن فِيهَاۖ لَنُنَجِّيَنَّهُۥ وَأَهۡلَهُۥٓ إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ
เขากล่าวว่า แท้จริงในหมู่พวกเขามีลูฏอยู่ พวกเขากล่าวว่า พวกเรารู้ดียิ่งถึงผู้ที่อยู่ในนั้น แน่นอนเราจะช่วยให้เขาและพวกพ้องของเรารอดพ้น เว้นแต่ภรรยาของเขา นางอยู่ในหมู่ผู้อยู่รับการลงโทษ
وَلَمَّآ أَن جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطٗا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعٗاۖ وَقَالُواْ لَا تَخَفۡ وَلَا تَحۡزَنۡ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهۡلَكَ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ
และครั้นเมื่อคณะทูตของเรามายังลูฏ เขาทุกข์ใจแทนพวกเขา และไม่มีกำลังที่จะปกป้องพวกเขา และพวกเขากล่าวว่า อย่าได้กลัว และอย่าเสียใจ แท้จริงเราเป็นผู้ทำให้ท่านและครอบครัวของท่านรอดพ้น เว้นแต่ภรรยาของท่าน นางอยู่ในหมู่ผู้อยู่รับการลงโทษ