728 - حديث: ((كيف أكون مجنونًا وأنا أَزكمُكم؟)).
คำแปลภาษาไทย
ฮะดีษหมายเลข 728: "ฉันจะเป็นคนบ้าได้อย่างไรในเมื่อฉันจามต่อหน้าพวกท่าน?"
คำตัดสินโดยสรุป
เป็นเรื่องโกหก ไม่ใช่ฮะดีษ
خلاصة حكم الحديث
ฮะดีษที่ได้ยินกันบ่อย
ฮะดีษที่ได้ยินกันบ่อย
แต่สายรายงานไม่ยืนยัน
ค้นตัวบทภาษาอาหรับหรือคำแปลไทย แล้วดูคำตัดสินของนักวิชาการหะดีษว่ารายการนั้นอ่อน ปลอม หรือไม่มีที่มา ก่อนจะนำไปสอนหรือส่งต่อให้ผู้อื่น
1,457รายการทั้งหมด
1,400แหล่งอ้างอิง
1,450มีคำแปลไทยแล้ว
729 - قال تعالى: ((إذا أنكرتموني أمام الناس، أنكرتكم)).
คำแปลภาษาไทย
729 - อัลลอฮฺ ผู้ทรงสูงส่งกล่าวว่า: ((เมื่อพวกเจ้าปฏิเสธฉันต่อหน้าผู้คน ฉันจะปฏิเสธพวกเจ้า))
คำตัดสินโดยสรุป
เป็นเรื่องโกหก และเป็นสำนวนของชาวคริสต์ที่อยู่ในคัมภีร์ของพวกเขา
730 - ((كان كليم الله موسى عليه السلام أسمرَ اللَّون، وأجعدَ الشَّعر، وكان هناك رجلٌ من قومه يتهكم به، ويستهزئ به، ويسبُّه ويشتمه، وكان يقول لِموسى عليه السلام: يا موسى، أمَا وجد الله سواك لِيكلِّمه؟ أما وجد الله سواك لِيُرسله، ويجعله رسولًا؟ فاستشاط غضب موسى عليه السلام، وفي لحظة كان يكلم بها الله تعالى، اشتكى ذلك العبد إلى الله، فقال: يا رب، عبدك فلان يتهكم بي، ويستهزئ بي، ويشتمني، فقال الله له: يا موسى، إن عاد عبدي إلى فعله، فأمر ما شئت من خلقي فيهلكه، ومضت الأيام، ومرت ليالي، ومرَّ موسى عليه السلام من عند ذلك الرجل، فالتفت الرجل إلى موسى، وبدأ يطلق استهزائه وشتائمه، فاستشاط موسى عليه السلام غضبًا، فقال موسى عليه السلام للأرض: يا أرض، ابلعيه، يا أرض، ابلعيه، وإذا الأرض بأمر ربها تبتلع ذلك الرجل، فصرخ وهو يغوص في الأرض: يا موسى، أتوب! يا موسى، ما أعود! يا موسى، لن أتهكَّم بك، ولا أستهزئ بك، ويقول موسى عليه السلام: يا أرض، ابلعيه، يا أرض، ابلعيه، حتى غاص في أحضان الأرض، فكلَّم الله موسى فقال له: يا موسى، ما أقساك! كم ناداك عبدي واستجداك! والله لو قال عبدي مرة واحدة: يا ألله، لخلصته منك!)).
คำแปลภาษาไทย
730 - ((คอลีมุลลอฮฺ (ผู้ที่อัลลอฮฺทรงสนทนาด้วย) มูซา อะลัยฮิสลาม มีผิวสีคล้ำ ผมหยิก และมีชายผู้หนึ่งจากกลุ่มชนของเขา เยาะเย้ยเขา ล้อเลียนเขา ด่าทอเขา และประณามเขา และชายคนนั้นกล่าวแก่มูซา อะลัยฮิสลาม ว่า: โอ้ มูซา อัลลอฮฺไม่พบใครอื่นนอกจากท่านกระนั้นหรือที่จะสนทนาด้วย? อัลลอฮฺไม่พบใครอื่นนอกจากท่านกระนั้นหรือที่จะส่งไปและทำให้เป็นศาสนทูต? ความโกรธของมูซา อะลัยฮิสลาม ก็พลุ่งพล่านขึ้น และในขณะที่เขากำลังสนทนากับอัลลอฮฺ ตะอาลา เขาก็ฟ้องบ่าวคนนั้นต่ออัลลอฮฺ แล้วเขากล่าวว่า: โอ้ พระเจ้าของข้าฯ บ่าวของพระองค์คนนั้นเยาะเย้ยข้าฯ ล้อเลียนข้าฯ และประณามข้าฯ อัลลอฮฺจึงกล่าวแก่เขาว่า: โอ้ มูซา หากบ่าวของข้าฯ กลับไปทำเช่นนั้นอีก ก็จงสั่งสิ่งใดก็ได้ตามที่ท่านต้องการจากสิ่งถูกสร้างของข้าฯ ให้ทำลายเขาเสีย วันคืนผ่านไป และมูซา อะลัยฮิสลาม ก็เดินผ่านชายคนนั้น ชายคนนั้นหันไปหามูซา และเริ่มกล่าวคำเยาะเย้ยและประณามของเขา มูซา อะลัยฮิสลาม ก็พลุ่งพล่านไปด้วยความโกรธ มูซา อะลัยฮิสลาม จึงกล่าวกับพื้นดินว่า: โอ้ แผ่นดินเอ๋ย จงกลืนกินเขาเสีย โอ้ แผ่นดินเอ๋ย จงกลืนกินเขาเสีย ทันใดนั้น พื้นดินก็กลืนกินชายคนนั้นตามบัญชาของพระผู้อภิบาลของมัน ชายคนนั้นร้องตะโกนขณะที่กำลังจมลงสู่พื้นดินว่า: โอ้ มูซา ข้าฯ ขอสำนึกผิด! โอ้ มูซา ข้าฯ จะไม่กลับไปทำอีก! โอ้ มูซา ข้าฯ จะไม่เยาะเย้ยท่าน และจะไม่ล้อเลียนท่าน และมูซา อะลัยฮิสลาม ก็กล่าวว่า: โอ้ แผ่นดินเอ๋ย จงกลืนกินเขาเสีย โอ้ แผ่นดินเอ๋ย จงกลืนกินเขาเสีย จนกระทั่งชายคนนั้นจมลงสู่เบื้องลึกของแผ่นดิน อัลลอฮฺจึงสนทนากับมูซา แล้วกล่าวแก่เขาว่า: โอ้ มูซา ท่านช่างโหดร้ายเสียจริง! บ่าวของข้าฯ ได้เรียกหาท่านและวิงวอนท่านมากมายเพียงใดกัน! ขอสาบานด้วยอัลลอฮฺ หากบ่าวของข้าฯ กล่าวเพียงครั้งเดียวว่า: โอ้ อัลลอฮฺ ข้าฯ ก็จะช่วยเขาให้พ้นจากท่านแล้ว!))
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้
731 - حديث: ((إن الله يغفر للزاني، ولا يغفر لمن اغتاب حتى يسامحه المغتاب)).
คำแปลภาษาไทย
731 - ฮะดีษ: แท้จริงอัลลอฮฺทรงอภัยให้แก่ผู้ประพฤติผิดประเวณี และจะไม่ทรงอภัยให้แก่ผู้ที่นินทาผู้อื่น จนกว่าผู้ที่ถูกนินทาจะให้อภัยแก่เขา
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้
732 - ((قال داود عليه السلام فيما يخاطب ربه: يا رب، أيُّ عبادك أحب إليك، أحبُّه بحبك؟ قال: يا داود، أحبُّ عبادي إليَّ نقيُّ القلب، ونقيُّ الكفين، لا يأتي إلى أحد سوءًا، ولا يمشي بالنميمة، تزول الجبال ولا يزول، أحبني وأحبَّ مَن يحبني، وحبَّبني إلى عبادي، قال: يا ربِّ، إنك لتعلم أني أحبك، وأحبُّ من يحبك، فكيف أُحبِّبك إلى عبادك؟ قال: ذكِّرهم بآلائي، وبلائي، ونعمائي، يا داود، إنَّه ليس من عبد يعين مظلومًا، أو يمشي معه في مظلمته، إلا أُثبت قدميه يوم تزول الأقدام)).
คำแปลภาษาไทย
732 - ((ดาวูด อะลัยฮิสสะลาม กล่าวในขณะที่เขากำลังกล่าวกับพระผู้อภิบาลของเขาว่า: "โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน บ่าวคนใดของพระองค์เป็นที่รักยิ่งต่อพระองค์ ฉันจะรักเขาด้วยความรักของพระองค์ได้อย่างไร?"
พระองค์ตรัสว่า: "โอ้ ดาวูด บ่าวที่รักยิ่งของฉันคือผู้ที่มีหัวใจที่บริสุทธิ์ และสองมือที่บริสุทธิ์ เขาไม่นำความเลวร้ายไปสู่ใครเลย และไม่เดินด้วยการนินทา ภูเขาจะเคลื่อนย้ายไปแต่เขาจะไม่เคลื่อนย้าย เขารักฉันและรักผู้ที่รักฉัน และทำให้บ่าวของฉันรักฉัน"
เขากล่าวว่า: "โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงพระองค์ทรงรู้ดีว่าฉันรักพระองค์ และฉันรักผู้ที่รักพระองค์ แล้วฉันจะทำให้บ่าวของพระองค์รักพระองค์ได้อย่างไร?"
พระองค์ตรัสว่า: "จงเตือนพวกเขาถึงเครื่องหมายทั้งหลายของฉัน การทดสอบของฉัน และความโปรดปรานของฉัน โอ้ ดาวูด แท้จริงไม่มีบ่าวคนใดที่ช่วยเหลือผู้ถูกอธรรม หรือเดินร่วมกับเขาในการอธรรมที่เขาได้รับ นอกจากฉันจะทำให้สองเท้าของเขามั่นคงในวันที่บรรดาเท้าจะเลื่อนหลุด"))
พระองค์ตรัสว่า: "โอ้ ดาวูด บ่าวที่รักยิ่งของฉันคือผู้ที่มีหัวใจที่บริสุทธิ์ และสองมือที่บริสุทธิ์ เขาไม่นำความเลวร้ายไปสู่ใครเลย และไม่เดินด้วยการนินทา ภูเขาจะเคลื่อนย้ายไปแต่เขาจะไม่เคลื่อนย้าย เขารักฉันและรักผู้ที่รักฉัน และทำให้บ่าวของฉันรักฉัน"
เขากล่าวว่า: "โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงพระองค์ทรงรู้ดีว่าฉันรักพระองค์ และฉันรักผู้ที่รักพระองค์ แล้วฉันจะทำให้บ่าวของพระองค์รักพระองค์ได้อย่างไร?"
พระองค์ตรัสว่า: "จงเตือนพวกเขาถึงเครื่องหมายทั้งหลายของฉัน การทดสอบของฉัน และความโปรดปรานของฉัน โอ้ ดาวูด แท้จริงไม่มีบ่าวคนใดที่ช่วยเหลือผู้ถูกอธรรม หรือเดินร่วมกับเขาในการอธรรมที่เขาได้รับ นอกจากฉันจะทำให้สองเท้าของเขามั่นคงในวันที่บรรดาเท้าจะเลื่อนหลุด"))
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้
733 - حديث: ((رحِم الله المتسرولات من النساء)).
คำแปลภาษาไทย
ฮะดีษ: ท่านนบีกล่าวว่า: "ขออัลลอฮฺทรงเมตตาผู้หญิงที่สวมกางเกง"
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้
734 - حديث: ((إنَّ أعظم الصدقة لُقمة يضعها الرجل في فم زوجته)).
คำแปลภาษาไทย
แท้จริง การบริจาคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือ อาหารหนึ่งคำที่ชายคนหนึ่งป้อนใส่ปากภรรยาของเขา
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้ด้วยถ้อยคำนี้ และมีสิ่งที่ถูกต้องในบันทึกของบุคอรีที่เพียงพอแล้วคือ: (แท้จริงท่านจะไม่จ่ายค่าใช้จ่ายใดๆ โดยหวังความโปรดปรานจากอัลลอฮ์ เว้นแต่ท่านจะได้รับรางวัล แม้แต่คำข้าวที่ท่านป้อนเข้าปากภรรยาของท่าน)
735 - حديث: ((وا شوقاه لإخواني الذين لما يأتوا بعدُ! قالوا: أوَلسنا إخوانك يا رسول الله؟! قال: بل أنتم أصحابي، قالوا: من إخوانك، يا رسول الله؟ قال: قوم يجيئون في آخر الزمان، للعامل منهم أجر سبعين منكم، قالوا: منّا، أم منهم؟ قال: بل منكم، قالوا: لماذا؟ قال: لأنكم تجدون على الخير أعوانًا، ولا يجدون على الخير أعوانًا)).
คำแปลภาษาไทย
735 - ฮะดีษ: ((โอ้ ฉันคิดถึงพี่น้องของฉันผู้ที่ยังไม่มาในตอนนี้!)) พวกเขากล่าวว่า "พวกเราไม่ใช่พี่น้องของท่านหรือ โอ้ร่อซูลุลลอฮ์?" ท่านกล่าวว่า "หากแต่พวกท่านคือบรรดาสหายของฉัน" พวกเขากล่าวว่า "ใครคือพี่น้องของท่าน โอ้ร่อซูลุลลอฮ์?" ท่านกล่าวว่า "กลุ่มชนที่จะมาในยุคสุดท้าย สำหรับผู้ปฏิบัติจากพวกเขา จะได้รับผลบุญเท่ากับเจ็ดสิบคนจากพวกท่าน" พวกเขากล่าวว่า "จากพวกเรา หรือจากพวกเขา?" ท่านกล่าวว่า "หากแต่จากพวกท่าน" พวกเขากล่าวว่า "เพราะเหตุใด?" ท่านกล่าวว่า "เพราะว่าพวกท่านพบเจอผู้ช่วยเหลือในการทำความดี แต่พวกเขาไม่พบเจอผู้ช่วยเหลือในการทำความดี"
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้ด้วยถ้อยคำนี้
61 - حديث: ((سأل موسى عليه السلام ربَّه: لماذا لا تنام يا رب؟ فقال الربُّ جل وعلا:أمسك قدحًا بيدك يا موسى، واسكب بداخله ماءً، وضعْه في يديك، وحذاري أن تنام، ففعل موسى ما طلب منه، فظل واقفًا عليه السلام والقدح في يده وفيه ماء، فغلبه النعاس فسقط القدح من يدي موسى عليه السلام وانكسر، وانسكب منه الماء، فقال الرب جلا وعلا: وعِزَّتي وجلالي، لو غفلت عن عبادي لحظةً يا موسى، لسقطت السماء على الأرض)).
คำแปลภาษาไทย
ฮะดีษที่ 61: มูซา อะลัยฮิสลาม ถามพระผู้อภิบาลของเขาว่า "ทำไมพระองค์ถึงไม่นอนหลับหรือพระผู้อภิบาล?" แล้วพระผู้อภิบาล ผู้ทรงสูงส่งและยิ่งใหญ่ กล่าวว่า "จงจับแก้วน้ำด้วยมือของเจ้าเถิด มูซาเอ๋ย และเทน้ำลงไปในนั้น และวางมันไว้ในมือของเจ้า และจงระวังอย่าได้นอนหลับเชียว" แล้วมูซาก็ได้ทำตามที่ถูกขอ เขาก็ยังคงยืนอยู่ อะลัยฮิสลาม โดยมีแก้วน้ำอยู่ในมือของเขาซึ่งมีน้ำอยู่ แล้วความง่วงก็ครอบงำเขา แก้วน้ำก็ร่วงหล่นจากมือของมูซา อะลัยฮิสลาม และแตก และน้ำก็หกออกจากมัน แล้วพระผู้อภิบาล ผู้ทรงสูงส่งและยิ่งใหญ่ กล่าวว่า "ขอสาบานด้วยเกียรติยศและความยิ่งใหญ่ของฉัน หากฉันเพิกเฉยต่อปวงบ่าวของฉันแม้เพียงชั่วขณะเดียว มูซาเอ๋ย ท้องฟ้าก็จะร่วงหล่นลงมาบนแผ่นดินเป็นแน่แท้"
คำตัดสินโดยสรุป
เป็นมุงกัร (อ่อนแล้วยังขัดแย้งกับหลักฐานที่มั่นคงกว่า) และเป็นหนึ่งในริวายะฮ์อิสรออีลียาต (เรื่องเล่าชาวคัมภีร์) ที่ไม่อนุญาตให้เชื่อถือ
62 - حديث: ((تأتي عليكم دنيا تأكُل إيمانكم كما تأكل النار الحطب)).
คำแปลภาษาไทย
จะมาถึงพวกท่านซึ่งดุนยา ที่มันจะกินอีหม่านของพวกท่าน เหมือนที่ไฟกินฟืน
คำตัดสินโดยสรุป
ไม่มีที่มา
63 - حديث: ((أنا حي طري، أسمع وأرى - يعني في قبره)).
คำแปลภาษาไทย
63 - ฮะดีษ: ((ฉันยังมีชีวิตชีวาและสดใส ฉันได้ยินและฉันเห็น - หมายถึง ในหลุมฝังศพของท่าน))
คำตัดสินโดยสรุป
ไม่พบอยู่ในตำราฮะดีษ
64 - حديث: ((أنا خاتم النبيين، لا نبي بعدي، إلَّا أن يشاء الله!)).
คำแปลภาษาไทย
กล่าวว่า: "ฉันคือผู้เป็นที่สุดแห่งบรรดานบี, ไม่มีนบีอีกแล้วหลังจากฉัน, นอกจากว่าอัลลอฮ์จะประสงค์!"
คำตัดสินโดยสรุป
ส่วนต้นนั้นถูกต้อง แต่ส่วนท้ายถูกกุโกหกขึ้น
65 - حديث: ((أنه أتاه جبريل، فبينا هو عنده إذ أقبل أبو ذر، فنظر إليه جبريل فقال: هو أبو ذر، قال: فقلت: يا أمين الله، وتعرفون أنتم أبا ذر، قال: نعم، والذي بعثك بالحق إنَّ أبا ذر أعرف في أهل السماء منه في أهل الأرض، وإنما ذلك لدعاء يدعو به كل يوم مرتين، وقد تعجبتِ الملائكة منه، فادع به فاسأله عن دعائه، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: يا أبا ذر، دعاء تدعو به كل يوم مرتين؟ قال: نعم، فداك أبي وأمي، ما سمعته من بشر، وإنما هو عشرة أحرف ألهمنى ربي إلهامًا، وأنا أدعو به كل يوم مرتين، أستقبل القبلة فأسبح مليًّا، وأهلِّله مليًّا، وأحمده وأكبِّره مليًّا، ثم أدعو بتلك العشر الكلمات: اللهم إني أسألك إيمانًا دائمًا، وأسألك قلبًا خاشعًا، وأسألك علمًا نافعًا، وأسألك يقينًا صادقًا، وأسألك دينًا قِيمًا، وأسألك العافية من كل بلية، وأسألك تمام العافية، وأسألك دوام العافية، وأسألك الشكر على العافية، وأسألك الغِنى عن الناس، قال جبريل: يا محمد، والذي بعثك بالحق نبيًّا، لا يدعو أحد من أمتك بهذا الدعاء إلا غفرت له ذنوبه، وإن كانت أكثر من زبَد البحر وعدد تراب الأرض، ولا يَلقى اللهَ أحد من أمتك وفي قلبه هذا الدعاء إلا اشتاقت له الجنان، واستغفر له الملَكان، وفتحت له أبواب الجنة، ونادت الملائكة: يا ولي الله، ادخل [مِن] أي باب شئت)).
คำแปลภาษาไทย
ญิบรีล อฺ มาหาเขา ขณะที่เขากำลังอยู่กับญิบรีล อฺ นั้น อะบู ซัรรฺ ก็เดินเข้ามา ญิบรีล อฺ มองดูเขาแล้วกล่าวว่า "นั่นคือ อะบู ซัรรฺ" ท่านนบีกล่าวว่า "โอ้ ผู้ซื่อสัตย์ของอัลลอฮฺ พวกท่านรู้จักอะบู ซัรรฺ ด้วยหรือ" (ญิบรีล อฺ) กล่าวว่า "ใช่ ขอสาบานด้วยผู้ที่ส่งท่านมาด้วยสัจธรรม แท้จริงอะบู ซัรรฺ นั้นเป็นที่รู้จักในหมู่ชาวฟากฟ้ามากกว่าในหมู่ชาวโลก และนั่นก็เพราะบทวิงวอนที่เขาวิงวอนมันทุกวันวันละสองครั้ง และมะลาอิกะฮฺก็ได้ประหลาดใจกับมัน ดังนั้น ท่านจงเรียกเขามาและถามเขาเกี่ยวกับบทวิงวอนของเขาเถิด"
แล้วท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า "โอ้ อะบู ซัรรฺ มีบทวิงวอนที่ท่านวิงวอนมันทุกวันวันละสองครั้งหรือ" (อะบู ซัรรฺ) กล่าวว่า "ครับ ขอพ่อและแม่ของฉันเป็นเครื่องไถ่ถอนท่านเถิด ฉันไม่เคยได้ยินมันจากมนุษย์คนใดเลย และมันเป็นถ้อยคำสิบคำที่พระผู้อภิบาลของฉันได้ดลใจฉันมา และฉันวิงวอนด้วยมันทุกวันวันละสองครั้ง ฉันหันหน้าไปทางกิบลัต แล้วกล่าวตะสบีฮฺเป็นเวลานาน กล่าวตะฮฺลีลเป็นเวลานาน กล่าวตะฮฺมีดและตะกบีรฺเป็นเวลานาน จากนั้นฉันก็วิงวอนด้วยสิบถ้อยคำเหล่านั้นว่า:
โอ้อัลลอฮฺ แท้จริงฉันขอต่อพระองค์ซึ่งการศรัทธาที่ยั่งยืน
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งหัวใจที่นอบน้อม
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งความรู้ที่เป็นประโยชน์
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งความมั่นใจที่สัตย์จริง
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งศาสนาที่เที่ยงตรง
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งความผาสุกจากทุกภัยพิบัติ
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งความผาสุกที่สมบูรณ์
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งความผาสุกที่ยั่งยืน
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งการขอบคุณต่อความผาสุก
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งความเพียงพอโดยไม่ต้องพึ่งพาผู้คน"
ญิบรีล อฺ กล่าวว่า "โอ้ มุฮัมมัด ขอสาบานด้วยผู้ที่ส่งท่านมาด้วยสัจธรรมในฐานะนะบียฺ ไม่มีผู้ใดจากประชาชาติของท่านวิงวอนด้วยบทวิงวอนนี้ เว้นแต่อัลลอฮฺจะอภัยโทษให้แก่เขาซึ่งบาปทั้งหลายของเขา แม้ว่ามันจะมีมากยิ่งกว่าฟองในทะเลและจำนวนเม็ดทรายบนพื้นดินก็ตาม และไม่มีผู้ใดจากประชาชาติของท่านที่ไปพบอัลลอฮฺโดยที่มีบทวิงวอนนี้อยู่ในใจของเขา เว้นแต่สวนสวรรค์จะโหยหาเขา และมะลาอิกะฮฺทั้งสองจะขออภัยโทษให้แก่เขา และประตูสวรรค์จะถูกเปิดให้แก่เขา และมะลาอิกะฮฺจะร้องเรียก 'โอ้ วะลีของอัลลอฮฺ ท่านจงเข้าจากประตูใดก็ได้ที่ท่านปรารถนา'"
แล้วท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า "โอ้ อะบู ซัรรฺ มีบทวิงวอนที่ท่านวิงวอนมันทุกวันวันละสองครั้งหรือ" (อะบู ซัรรฺ) กล่าวว่า "ครับ ขอพ่อและแม่ของฉันเป็นเครื่องไถ่ถอนท่านเถิด ฉันไม่เคยได้ยินมันจากมนุษย์คนใดเลย และมันเป็นถ้อยคำสิบคำที่พระผู้อภิบาลของฉันได้ดลใจฉันมา และฉันวิงวอนด้วยมันทุกวันวันละสองครั้ง ฉันหันหน้าไปทางกิบลัต แล้วกล่าวตะสบีฮฺเป็นเวลานาน กล่าวตะฮฺลีลเป็นเวลานาน กล่าวตะฮฺมีดและตะกบีรฺเป็นเวลานาน จากนั้นฉันก็วิงวอนด้วยสิบถ้อยคำเหล่านั้นว่า:
โอ้อัลลอฮฺ แท้จริงฉันขอต่อพระองค์ซึ่งการศรัทธาที่ยั่งยืน
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งหัวใจที่นอบน้อม
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งความรู้ที่เป็นประโยชน์
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งความมั่นใจที่สัตย์จริง
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งศาสนาที่เที่ยงตรง
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งความผาสุกจากทุกภัยพิบัติ
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งความผาสุกที่สมบูรณ์
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งความผาสุกที่ยั่งยืน
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งการขอบคุณต่อความผาสุก
และฉันขอต่อพระองค์ซึ่งความเพียงพอโดยไม่ต้องพึ่งพาผู้คน"
ญิบรีล อฺ กล่าวว่า "โอ้ มุฮัมมัด ขอสาบานด้วยผู้ที่ส่งท่านมาด้วยสัจธรรมในฐานะนะบียฺ ไม่มีผู้ใดจากประชาชาติของท่านวิงวอนด้วยบทวิงวอนนี้ เว้นแต่อัลลอฮฺจะอภัยโทษให้แก่เขาซึ่งบาปทั้งหลายของเขา แม้ว่ามันจะมีมากยิ่งกว่าฟองในทะเลและจำนวนเม็ดทรายบนพื้นดินก็ตาม และไม่มีผู้ใดจากประชาชาติของท่านที่ไปพบอัลลอฮฺโดยที่มีบทวิงวอนนี้อยู่ในใจของเขา เว้นแต่สวนสวรรค์จะโหยหาเขา และมะลาอิกะฮฺทั้งสองจะขออภัยโทษให้แก่เขา และประตูสวรรค์จะถูกเปิดให้แก่เขา และมะลาอิกะฮฺจะร้องเรียก 'โอ้ วะลีของอัลลอฮฺ ท่านจงเข้าจากประตูใดก็ได้ที่ท่านปรารถนา'"
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้
66 - حديث: ((أنه عند معصية آدم في الجنة ناداه الله: يا آدم، لا تجزع من قولي لك: اخرج منها؛ فلك خلقتُها، ولكن انزل إلى الأرض، وذلَّ نفسك من أجلي، وانكسر في حبي، حتى إذا زاد شوقك إليَّ وإليها، تعال لأدخلك إليها مرة أخرى، يا آدم، كنت تتمنى أن أعصمك؟ قال آدم: نعم! فقال: يا آدم، إذا عصمتك وعصمت بنيك؛ فعَلَى مَن أجود برحمتي؟ وعلى من أتفضل بكرمي؟ وعلى من أتودَّد؟ ولِمَن أغفر؟ يا آدم، ذنب تذلُّ به إلينا، أحب إلينا من طاعة تُرائي بها علينا، يا آدم، أنين المذنبين أحبُّ إلينا من تسبيح المرائين)).
คำแปลภาษาไทย
ฮะดีษ: แท้จริงแล้วเมื่ออาดัมฝ่าฝืนในสวนสวรรค์ อัลลอฮฺได้เรียกเขาว่า: "โอ้ อาดัมเอ๋ย อย่าได้กังวลใจจากคำพูดของฉันที่บอกเจ้าว่า: จงออกไปจากมัน เพราะฉันได้สร้างมันเพื่อเจ้า แต่ทว่าจงลงไปยังแผ่นดิน และจงถ่อมตนเพื่อฉัน และจงยอมอ่อนน้อมในความรักต่อฉัน จนกระทั่งเมื่อความโหยหาของเจ้าเพิ่มพูนต่อฉันและต่อมัน จงมาเพื่อฉันจะได้นำเจ้าเข้าสู่มันอีกครั้งหนึ่ง โอ้ อาดัมเอ๋ย เจ้าเคยปรารถนาหรือไม่ว่าฉันจะคุ้มครองเจ้า?" อาดัมกล่าวว่า: "ใช่!" แล้วพระองค์ก็กล่าวว่า: "โอ้ อาดัมเอ๋ย หากฉันคุ้มครองเจ้าและคุ้มครองลูกหลานของเจ้า แล้วฉันจะมอบความเมตตาของฉันให้แก่ใครอย่างใจกว้าง? และฉันจะให้ความโปรดปรานด้วยความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ของฉันแก่ใคร? และฉันจะแสดงความรักแก่ใคร? และฉันจะให้อภัยแก่ใคร? โอ้ อาดัมเอ๋ย การกระทำบาปที่เจ้าได้ถ่อมตนมาหาเราเพราะมัน เป็นที่รักยิ่งแก่เรากว่าการภักดีที่เจ้าโอ้อวดต่อเราด้วยมัน โอ้ อาดัมเอ๋ย เสียงคร่ำครวญของบรรดาผู้กระทำบาป เป็นที่รักยิ่งแก่เรากว่าการสรรเสริญของบรรดาผู้โอ้อวด"
คำตัดสินโดยสรุป
ไม่ใช่ฮะดีษ
67 - حديث: ((إني والإنس والجن في نبأ عظيم؛ أَخلُق ويُعبد غيري، أَرزق ويُشكر سواي، خيري إلى العباد نازل، وشرهم إلى صاعد، أتودَّد إليهم بالِّنعم وأنا الغني عنهم، ويتبغَّضون إلى بالمعاصي وهم أفقرُ ما يكونون إليَّ، أهل ذكري أهل مجالستي، مَن أراد أن يجالسني فليذكرني، أهل طاعتي أهل محبتي، أهل معصيتي لا أُقنطهم من رحمتي، إن تابوا إليَّ فأنا حبيبهم، وإن أبوا فأنا طبيبهم، أبتليهم بالمصائب؛ لأطهِّرهم من المعايب، من أتاني منهم تائبًا تلقيته من بعيد، ومَن أعرض عني ناديته من قريب، أقول له: أين تذهب؟ ألك ربٌّ سواي؟ الحسنة عندي بعشرة أمثالها وأزيد، والسيِّئة عندي بمثلها وأعفو، وعزتي وجلالي، لو استغفروني منها لغفرتها لهم)).
คำแปลภาษาไทย
พระองค์กล่าวว่า: แท้จริงฉัน มนุษย์ และญิน อยู่ในข่าวคราวอันยิ่งใหญ่ ฉันสร้าง แต่ผู้อื่นกลับถูกกราบไหว้ ฉันประทานปัจจัยยังชีพ แต่ผู้อื่นกลับถูกขอบคุณ ความดีของฉันกำลังลงมายังปวงบ่าว และความชั่วของพวกเขากำลังขึ้นมาหาฉัน ฉันมอบความเมตตาแก่พวกเขาด้วยความโปรดปราน ในขณะที่ฉันมั่งมีโดยไม่อาศัยพวกเขา และพวกเขากลับสร้างความชิงชังแก่ฉันด้วยการฝ่าฝืน ในขณะที่พวกเขาเป็นผู้ที่ยากไร้ที่สุดต่อฉัน ผู้ที่กล่าวรำลึกถึงฉัน คือผู้ที่อยู่ร่วมสภาของฉัน ผู้ใดประสงค์ที่จะอยู่ร่วมสภาของฉัน ก็จงรำลึกถึงฉัน ผู้ที่เชื่อฟังฉัน คือผู้ที่ฉันรัก ผู้ที่ฝ่าฝืนฉัน ฉันไม่ทำให้พวกเขาสิ้นหวังจากความเมตตาของฉัน หากพวกเขากลับเนื้อกลับตัวมาหาฉัน แท้จริงฉันคือผู้เป็นที่รักของพวกเขา และหากพวกเขายืนกรานไม่กลับตัว แท้จริงฉันคือผู้เยียวยาพวกเขา ฉันจะทดสอบพวกเขาด้วยภัยพิบัติ เพื่อที่ฉันจะชำระพวกเขาให้บริสุทธิ์จากความมัวหมอง ผู้ใดในหมู่พวกเขาที่มาหาฉันในสภาพผู้กลับเนื้อกลับตัว ฉันจะต้อนรับเขาจากที่ไกล และผู้ใดที่หันเหจากฉัน ฉันจะเรียกเขาจากที่ใกล้ ฉันจะกล่าวแก่เขาว่า เจ้าจะไปที่ใด? เจ้ามีพระเจ้าอื่นนอกจากฉันหรือ? การทำความดี ณ ที่ฉันนั้นมีค่าเท่ากับสิบเท่าของมัน และฉันจะเพิ่มให้อีก และการทำความชั่ว ณ ที่ฉันนั้นมีค่าเท่ากับมัน และฉันจะอภัยให้ ขอสาบานด้วยเกียรติและความยิ่งใหญ่ของฉัน หากพวกเขาวิงวอนขออภัยโทษจากฉันสำหรับความผิดนั้น แท้จริงฉันจะอภัยโทษให้แก่พวกเขา
คำตัดสินโดยสรุป
ไม่พบในตำราฮะดีษตามรายละเอียดทั้งหมดนี้
68 - حديث: ((أوحى الله إلى داود: يا داود، لو يعلم المدبِرون عن شوقي لعودتهم، ورغبتي في توبتهم، لذابوا شوقًا إليَّ، يا داود، هذه رغبتي في المدبِرين عني؛ فكيف محبتي في المقبِلين عليَّ؟!)).
คำแปลภาษาไทย
68 - ฮะดีษ:
"อัลลอฮ์ทรงดลใจแก่นบีดาวูดว่า: โอ้ ดาวูดเอ๋ย หากผู้ที่ผินหลังให้ข้าได้รู้ถึงความโหยหาของข้าเพื่อให้พวกเขากลับมา และความปรารถนาของข้าในการกลับใจของพวกเขา แน่นอนว่าพวกเขาคงจะละลายไปด้วยความโหยหาต่อข้า โอ้ ดาวูดเอ๋ย นี่คือความปรารถนาของข้าต่อผู้ที่ผินหลังให้ข้า แล้วความรักของข้าที่มีต่อผู้ที่หันหน้าเข้าหาข้าเล่าจะเป็นเช่นไร?!"
"อัลลอฮ์ทรงดลใจแก่นบีดาวูดว่า: โอ้ ดาวูดเอ๋ย หากผู้ที่ผินหลังให้ข้าได้รู้ถึงความโหยหาของข้าเพื่อให้พวกเขากลับมา และความปรารถนาของข้าในการกลับใจของพวกเขา แน่นอนว่าพวกเขาคงจะละลายไปด้วยความโหยหาต่อข้า โอ้ ดาวูดเอ๋ย นี่คือความปรารถนาของข้าต่อผู้ที่ผินหลังให้ข้า แล้วความรักของข้าที่มีต่อผู้ที่หันหน้าเข้าหาข้าเล่าจะเป็นเช่นไร?!"
คำตัดสินโดยสรุป
ไม่ใช่ฮะดีษ
69 - حديث: ((بينما النبي صلى الله عليه وسلم في الطواف إذ سمع أعرابيًّا يقول: يا كريم، فقال النبي صلى الله عليه وسلم خلفه: يا كريم، فمضى الأعرابي إلى جهة الميزاب، وقال: يا كريم، فقال النبي صلى اله عليه وسلم خلفه: يا كريم، فالتفت الأعرابي إلى النبي صلى الله عليه وسلم، وقال: يا صبيحَ الوجه، يا رشيقَ القد، أتهزأ بي؛ لكوني أعرابيًّا؟ واللهِ لولا صباحة وجهك، ورشاقة قدِّك، لشكوتك إلى حبيبي محمد صلى الله عليه وسلم، فتبسَّم النبي صلى الله عليه وسلم، وقال: أما تعرف نبيَّك يا أخا العرب؟ قال الأعرابي: لا، قال النبي صلى الله عليه وسلم: فما إيمانك به؟ قال: آمنت بنبوَّته ولم أره، وصدقت برسالته ولم ألقَه، قال النبي صلى الله عليه وسلم: يا أعرابي، اعلم أني نبيك في الدنيا، وشفيعك في الآخرة، فأقبل الأعرابي يقبِّل يد النبي صلى الله عليه وآله وسلم، فقال النبي صل الله عليه وسلم: مهلًا يا أخَا العرب، لا تفعل بي كما تفعل الأعاجم بملوكها، فإن الله سبحانه وتعالى بعثني لا متكبرًا ولا متجبرًا، بل بعثني بالحق بشيرًا ونذيرًا، فهبط جبريل على النبي صلى الله عليه وسلم، وقال له: يا محمَّد، السلام يقرئك السلام، ويخصك بالتحية والإكرام، ويقول لك: قل للأعرابي لا يغرنه حلمنا ولا كرمنا، فغدًا نحاسبه على القليل والكثير، والفتيل والقِطمير، فقال الأعرابي: أوَ يحاسبني ربي يا رسول الله؟ قال: نعم، يحاسبك إن شاء، فقال الأعرابي: وعزته وجلاله، إن حاسبني لأحاسبنه، فقال النبي صلى الله عليه وآله وسلم: وعلى ماذا تحاسب ربك يا أخا العرب؟! قال الأعرابي: إن حاسبني ربي على ذنبي، حاسبته على مغفرته، وإن حاسبني على معصيتي، حاسبته على عفوه، وإن حاسبني على بُخلي، حاسبته على كرمه، فبكى النبي صلى الله عليه وسلم حتى ابتلَّت لحيته، فهبط جبريل على النبي صلى الله عليه وسلم، وقال: يا محمد، السلام يقرئك السلام، ويقول لك: يا محمد، قلِّل من بكائك؛ فقد ألهيت حملة العرش عن تسبيحهم، وقلْ لأخيك الأعرابي:لا يحاسبنا ولا نحاسبه؛ فإنَّه رفيقك في الجنة)).
คำแปลภาษาไทย
69 - ฮะดีษ: ((ขณะที่ท่านนบีกำลังฏอวาฟอยู่นั้น ได้ยินชาวอาหรับคนหนึ่งกล่าวว่า “โอ้ ผู้ทรงเมตตา!” ท่านนบีจึงกล่าวตามหลังเขาว่า “โอ้ ผู้ทรงเมตตา!” ชาวอาหรับคนนั้นจึงเดินต่อไปทางมิซาบและกล่าวว่า “โอ้ ผู้ทรงเมตตา!” ท่านนบีจึงกล่าวตามหลังเขาว่า “โอ้ ผู้ทรงเมตตา!” ชาวอาหรับคนนั้นจึงหันไปหาท่านนบีและกล่าวว่า “โอ้ ผู้มีใบหน้าอันผ่องใส! โอ้ ผู้มีรูปร่างสง่างาม! ท่านล้อเลียนฉันหรือ เพราะฉันเป็นชาวอาหรับ? ขอสาบานด้วยอัลลอฮฺ หากไม่มีใบหน้าอันผ่องใสและรูปร่างอันสง่างามของท่านแล้ว ฉันจะไปฟ้องท่านมุฮัมมัดผู้เป็นที่รักของฉัน” ท่านนบีจึงยิ้มและกล่าวว่า “ท่านไม่รู้จักนบีของท่านหรือ โอ้ พี่น้องชาวอาหรับ?” ชาวอาหรับกล่าวว่า “ไม่รู้จัก” ท่านนบีกล่าวว่า “ศรัทธาของท่านที่มีต่อเขาเป็นเช่นไร?” เขากล่าวว่า “ฉันศรัทธาในการเป็นนบีของเขาโดยที่ฉันไม่เคยเห็นเขา และฉันเชื่อในสาส์นของเขาโดยที่ฉันไม่เคยพบเขา” ท่านนบีกล่าวว่า “โอ้ ชาวอาหรับ! จงรู้ไว้เถิดว่า ฉันคือนบีของท่านในโลกดุนยา และผู้ช่วยเหลือท่านในอาคิเราะฮฺ” ชาวอาหรับจึงเข้ามาจูบมือของท่านนบี ท่านนบีกล่าวว่า “ช้าก่อน โอ้ พี่น้องชาวอาหรับ! อย่าปฏิบัติต่อฉันเหมือนที่ชาวต่างชาติปฏิบัติต่อกษัตริย์ของพวกเขาเลย แท้จริงแล้ว อัลลอฮฺ ผู้ทรงบริสุทธิ์และผู้ทรงสูงส่ง ได้ส่งฉันมาไม่ใช่เพื่อเป็นผู้เย่อหยิ่งหรือผู้กดขี่ แต่พระองค์ส่งฉันมาด้วยสัจธรรม ในฐานะผู้แจ้งข่าวดีและผู้เตือน” ญิบรีลจึงลงมาหาท่านนบีและกล่าวแก่ท่านว่า “โอ้ มุฮัมมัด! อัส-สะลาม ขอส่งความสันติมายังท่าน และขอเจาะจงการทักทายและเกียรติยศแก่ท่าน และพระองค์ตรัสแก่ท่านว่า ‘จงบอกชาวอาหรับว่า อย่าให้ความอดทนและการให้เกียรติของเราหลอกลวงเขา เพราะพรุ่งนี้เราจะสอบสวนเขาในเรื่องเล็กและเรื่องใหญ่ ทั้งด้ายเส้นเล็กและเปลือกเมล็ดอินทผลัม’” ชาวอาหรับกล่าวว่า “โอ้ ท่านร่อซูลุลลอฮฺ! พระเจ้าของฉันจะสอบสวนฉันหรือ?” ท่านกล่าวว่า “ใช่ พระองค์จะสอบสวนท่าน หากพระองค์ทรงประสงค์” ชาวอาหรับกล่าวว่า “ด้วยความสูงส่งและยิ่งใหญ่ของพระองค์ หากพระองค์สอบสวนฉัน ฉันก็จะสอบสวนพระองค์เช่นกัน” ท่านนบีกล่าวว่า “ท่านจะสอบสวนพระเจ้าของท่านด้วยเรื่องอะไรหรือ โอ้ พี่น้องชาวอาหรับ?!” ชาวอาหรับกล่าวว่า “หากพระเจ้าของฉันสอบสวนฉันถึงบาปของฉัน ฉันก็จะสอบสวนพระองค์ถึงการให้อภัยของพระองค์ และหากพระองค์สอบสวนฉันถึงการฝ่าฝืนของฉัน ฉันก็จะสอบสวนพระองค์ถึงการอภัยโทษของพระองค์ และหากพระองค์สอบสวนฉันถึงความตระหนี่ของฉัน ฉันก็จะสอบสวนพระองค์ถึงความเมตตาของพระองค์” ท่านนบีจึงร้องไห้จนเคราของท่านเปียกชุ่ม ญิบรีลจึงลงมาหาท่านนบีและกล่าวว่า “โอ้ มุฮัมมัด! อัส-สะลาม ขอส่งความสันติมายังท่าน และพระองค์ตรัสแก่ท่านว่า ‘โอ้ มุฮัมมัด! จงลดการร้องไห้ของท่านเถิด เพราะท่านทำให้บรรดาผู้แบกบัลลังก์ละเลยจากการแซ่ซ้องสรรเสริญ และจงบอกพี่น้องชาวอาหรับของท่านว่า เขาจะไม่สอบสวนเรา และเราก็จะไม่สอบสวนเขา เพราะเขาคือเพื่อนร่วมทางของท่านในสรวงสวรรค์’))
คำตัดสินโดยสรุป
เป็นเรื่องกุที่ถูกโกหกขึ้น และไม่มีที่มา
70 - حديث: ((ثلاثة لا يُستجاب دعاؤهم: آكِل الحرام، ومكثر الغِيبة، ومن كان في قلبه غل أو حسد للمسلمين)).
คำแปลภาษาไทย
หมายเลข 70 - ฮะดีษ: ((สามคนที่ไม่ถูกตอบรับการดุอาอ์ของพวกเขา: ผู้กินของอัล-ฮารอม, ผู้ที่พูดนินทามาก, และผู้ที่มีความเคียดแค้นหรือความอิจฉาริษยาในหัวใจต่อบรรดามุสลิม))
คำตัดสินโดยสรุป
ไม่พบอยู่ในตำราฮะดีษ
71 - حديث: ((جاء أعرابي إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم فقال له: يا رسول الله، مَن يحاسب الخلق يوم القيامة؟ فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: الله، فقال الأعرابي: بنفسه؟ فقال النبي صلى الله عليه وسلم: بنفسه، فضحك الأعرابي وقال: اللهمَّ لك الحمد، فقال النبي صلى الله عليه وسلم: لمَ الابتسام يا أعرابي؟ فقال: يا رسول الله، إن الكريم إذا قدَر عفا، وإذا حاسب سامح! قال النبي صلى الله عليه وسلم: فَقُه الأعرابي)).وفي رواية: ((قال الأعرابي: نجونا وربِّ الكعبة! قال: وكيف يا أعرابي؟ قال: لأنَّ الكريم إذا قدر عفا)).
คำแปลภาษาไทย
ฮะดีษ: ((ชายอาหรับชนบทคนหนึ่งมาหาร่อซูลุ้ลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม แล้วบอกกับท่านว่า "โอ้ร่อซูลุ้ลลอฮ์ ผู้ใดจะสอบสวนสรรพสิ่งในวันกิยามะฮ์?" ร่อซูลุ้ลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า "อัลลอฮ์" ชายอาหรับชนบทกล่าวว่า "ด้วยพระองค์เองหรือ?" ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า "ด้วยพระองค์เอง" ชายอาหรับชนบทก็หัวเราะและกล่าวว่า "โอ้ อัลลอฮ์ อัลฮัมดุ (การสรรเสริญ) เป็นของพระองค์" ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า "ทำไมถึงอิบทิซาม (ยิ้ม) เล่า โอ้ชายอาหรับชนบท?" เขากล่าวว่า "โอ้ร่อซูลุ้ลลอฮ์ แท้จริงผู้ทรงเกียรติ เมื่อทรงมีอำนาจ ก็จะอะฟา (อภัย) และเมื่อทรงสอบสวน ก็จะผ่อนปรน!" ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า "ชายอาหรับชนบทผู้นั้นมีความเข้าใจแล้ว"))
และในอีกสำนวนหนึ่ง: ((ชายอาหรับชนบทกล่าวว่า "เราปลอดภัยแล้ว ขอสาบานต่อพระผู้อภิบาลแห่งกะอฺบะฮ์!" (ท่านนบี) กล่าวว่า "แล้วเป็นอย่างไรเล่า โอ้ชายอาหรับชนบท?" เขากล่าวว่า "เพราะแท้จริงผู้ทรงเกียรติ เมื่อทรงมีอำนาจ ก็จะอะฟา (อภัย)"))
และในอีกสำนวนหนึ่ง: ((ชายอาหรับชนบทกล่าวว่า "เราปลอดภัยแล้ว ขอสาบานต่อพระผู้อภิบาลแห่งกะอฺบะฮ์!" (ท่านนบี) กล่าวว่า "แล้วเป็นอย่างไรเล่า โอ้ชายอาหรับชนบท?" เขากล่าวว่า "เพราะแท้จริงผู้ทรงเกียรติ เมื่อทรงมีอำนาจ ก็จะอะฟา (อภัย)"))
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้ ซึ่งท่านอัลบัยฮะกีกล่าวว่า: ดูเหมือนว่ามันจะเป็นเรื่องที่ถูกกุขึ้น
72 - حديث: ((جاء رجل إلى أمير المؤمنين عليٍّ كرَّم الله وجهه فقال: إني أجد في رزقي ضيقًا، فقال له: لعلك تكتب بقلم معقود؟ فقال: لا، قال: لعلك تمشط بمشط مكسور؟ فقال: لا، قال: لعلك تمشي أمام من هو أكبر منك سنًّا؟ فقال: لا، قال: لعلك تنام بعد الفجر؟ فقال: لا، قال: لعلك تركت الدعاء للوالدين؟ قال: نعم يا أمير المؤمنين، قال عليه السلام: فاذكرهما، فإني سمعت رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم يقول: ترك الدُّعاء للوالدين يقطع الرزق)).
คำแปลภาษาไทย
ฮะดีษที่ 72
มีชายคนหนึ่งมาหาอะมีรุลมุอ์มินีน อะลี ขออัลลอฮ์ทรงให้เกียรติใบหน้าของท่าน แล้วกล่าวว่า: "แท้จริงฉันพบว่าปัจจัยยังชีพของฉันคับแคบ"
แล้วท่านกล่าวกับเขาว่า: "บางทีเจ้าอาจจะเขียนด้วยปากกาที่บิดเบี้ยว?" เขากล่าวว่า: "ไม่"
ท่านกล่าวว่า: "บางทีเจ้าอาจจะหวีผมด้วยหวีที่หัก?" เขากล่าวว่า: "ไม่"
ท่านกล่าวว่า: "บางทีเจ้าอาจจะเดินนำหน้าผู้ที่แก่กว่าเจ้า?" เขากล่าวว่า: "ไม่"
ท่านกล่าวว่า: "บางทีเจ้าอาจจะนอนหลังฟะญัรฺ?" เขากล่าวว่า: "ไม่"
ท่านกล่าวว่า: "บางทีเจ้าอาจจะละทิ้งการขอดุอาอ์ให้แก่พ่อแม่ทั้งสอง?" เขากล่าวว่า: "ครับ โอ้ อะมีรุลมุอ์มินีน"
ท่านกล่าว: "ดังนั้น จงขอดุอาอ์ให้แก่ท่านทั้งสองเถิด เพราะแท้จริงฉันได้ยินท่านรสูลุลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ทรงประทานความโปรดปรานและความสันติสุขแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน กล่าวว่า: "การละทิ้งการขอดุอาอ์ให้แก่พ่อแม่ทั้งสองจะตัดปัจจัยยังชีพ""
มีชายคนหนึ่งมาหาอะมีรุลมุอ์มินีน อะลี ขออัลลอฮ์ทรงให้เกียรติใบหน้าของท่าน แล้วกล่าวว่า: "แท้จริงฉันพบว่าปัจจัยยังชีพของฉันคับแคบ"
แล้วท่านกล่าวกับเขาว่า: "บางทีเจ้าอาจจะเขียนด้วยปากกาที่บิดเบี้ยว?" เขากล่าวว่า: "ไม่"
ท่านกล่าวว่า: "บางทีเจ้าอาจจะหวีผมด้วยหวีที่หัก?" เขากล่าวว่า: "ไม่"
ท่านกล่าวว่า: "บางทีเจ้าอาจจะเดินนำหน้าผู้ที่แก่กว่าเจ้า?" เขากล่าวว่า: "ไม่"
ท่านกล่าวว่า: "บางทีเจ้าอาจจะนอนหลังฟะญัรฺ?" เขากล่าวว่า: "ไม่"
ท่านกล่าวว่า: "บางทีเจ้าอาจจะละทิ้งการขอดุอาอ์ให้แก่พ่อแม่ทั้งสอง?" เขากล่าวว่า: "ครับ โอ้ อะมีรุลมุอ์มินีน"
ท่านกล่าว: "ดังนั้น จงขอดุอาอ์ให้แก่ท่านทั้งสองเถิด เพราะแท้จริงฉันได้ยินท่านรสูลุลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ทรงประทานความโปรดปรานและความสันติสุขแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน กล่าวว่า: "การละทิ้งการขอดุอาอ์ให้แก่พ่อแม่ทั้งสองจะตัดปัจจัยยังชีพ""
คำตัดสินโดยสรุป
ไม่พบอยู่ในตำราฮะดีษ
หน้า 36 จาก 73