وَأَشۡرِكۡهُ فِيٓ أَمۡرِي
และโปรดให้เขามีส่วนในกิจการของฉัน
موسى
มูซา
Moses · 415 อายะฮ์ จาก 35 ซูเราะฮ์
กระจายอยู่ใน 35 ซูเราะฮ์
กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้นซูเราะฮ์ที่ 20 طه طه
كَيۡ نُسَبِّحَكَ كَثِيرٗا
เพื่อเราจะได้สดุดีพระองค์อย่างมากมาย
وَنَذۡكُرَكَ كَثِيرًا
และเราจะได้รำลึกถึงพระองค์ให้มาก
إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرٗا
พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงเห็นเราเสมอ
قَالَ قَدۡ أُوتِيتَ سُؤۡلَكَ يَٰمُوسَىٰ
พระองค์กล่าวว่า แน่แท้ เจ้าได้รับตามคำขอของเจ้าแล้ว มูซา เอ๋ย
وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَيۡكَ مَرَّةً أُخۡرَىٰٓ
และแน่นอนยิ่ง เราเคยให้ความโปรดปรานแก่เจ้า มาครั้งหนึ่งแล้ว
إِذۡ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰٓ
ครั้นที่เราได้ดลใจยังแม่ของเจ้าตามที่ได้ถูกดลใจ
أَنِ ٱقۡذِفِيهِ فِي ٱلتَّابُوتِ فَٱقۡذِفِيهِ فِي ٱلۡيَمِّ فَلۡيُلۡقِهِ ٱلۡيَمُّ بِٱلسَّاحِلِ يَأۡخُذۡهُ عَدُوّٞ لِّي وَعَدُوّٞ لَّهُۥۚ وَأَلۡقَيۡتُ عَلَيۡكَ مَحَبَّةٗ مِّنِّي وَلِتُصۡنَعَ عَلَىٰ عَيۡنِيٓ
ว่า เธอจงวางเขาลงในหีบ และจงปล่อยมันลงในแม่น้ำ และแม่น้ำจงซัดมันไปที่ตลิ่ง ศัตรูของฉันและศัตรูของเขาจะเก็บเขาขึ้นมา และฉันได้มอบความ (น่า) รักจากฉันแก่เจ้า และเพื่อเจ้าจะได้รับการปรนนิบัติดีอยู่ในสายตาของฉัน
إِذۡ تَمۡشِيٓ أُخۡتُكَ فَتَقُولُ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰ مَن يَكۡفُلُهُۥۖ فَرَجَعۡنَٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَيۡ تَقَرَّ عَيۡنُهَا وَلَا تَحۡزَنَۚ وَقَتَلۡتَ نَفۡسٗا فَنَجَّيۡنَٰكَ مِنَ ٱلۡغَمِّ وَفَتَنَّٰكَ فُتُونٗاۚ فَلَبِثۡتَ سِنِينَ فِيٓ أَهۡلِ مَدۡيَنَ ثُمَّ جِئۡتَ عَلَىٰ قَدَرٖ يَٰمُوسَىٰ
ครั้นเมื่อพี่สาวของเจ้าเดิน (ตาม) ไป แล้วนางได้กล่าวว่า จะให้ฉันแนะนำแก่พวกท่านถึงคนที่จะดูแลเขาไหม แล้วเราก็ได้คืนเจ้าแก่แม่ของเจ้า เพื่อจะได้เป็นที่ชื่นตาแก่นาง และนางจะได้ไม่เศร้าโศก และเจ้าได้สังหารชีวิตหนึ่ง แล้วเราก็ช่วยเจ้าให้พ้นจากความทุกข์นั้น และเราได้ทดสอบเจ้าต่าง ๆ นานา แล้วเจ้าได้พักอยู่กับชาวมัดยันหลายปี หลังจากนั้นเจ้าได้มาตามกำหนด มูซาเอ๋ย
وَٱصۡطَنَعۡتُكَ لِنَفۡسِي
และฉันใช้งานเจ้าเพื่อตัวของฉัน (ให้ทำหน้าที่เป็นศาสนทูต)
ٱذۡهَبۡ أَنتَ وَأَخُوكَ بَِٔايَٰتِي وَلَا تَنِيَا فِي ذِكۡرِي
เจ้าและพี่ชายของเจ้าจงนำสัญญาณทั้งหลายของฉันไป และเจ้าทั้งสองจงอย่าเฉื่อยชาในการรำลึกถึงฉัน
ٱذۡهَبَآ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
เจ้าทั้งสองจงไปหาฟาโรห์เถิด (เพราะ) แท้จริงเขาได้เหิมเกริม
فَقُولَا لَهُۥ قَوۡلٗا لَّيِّنٗا لَّعَلَّهُۥ يَتَذَكَّرُ أَوۡ يَخۡشَىٰ
และเจ้าทั้งสองจงกล่าวแก่เขาด้วยวาจานิ่มนวล บางที่เขาจะได้คิดทบทวน หรือเกรงกลัว
قَالَا رَبَّنَآ إِنَّنَا نَخَافُ أَن يَفۡرُطَ عَلَيۡنَآ أَوۡ أَن يَطۡغَىٰ
เขาทั้งสองกล่าวว่า แท้จริงเรากลัวว่าเขาจะรวบรัดจัดการกับพวกเรา หรือเหิมเกริมขึ้น
قَالَ لَا تَخَافَآۖ إِنَّنِي مَعَكُمَآ أَسۡمَعُ وَأَرَىٰ
พระองค์กล่าวว่า เจ้าทั้งสองอย่าได้กลัว แท้จริงแล้วฉันอยู่กับพวกเจ้า ฉันทั้งได้ยินและทั้งเห็น
فَأۡتِيَاهُ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ وَلَا تُعَذِّبۡهُمۡۖ قَدۡ جِئۡنَٰكَ بَِٔايَةٖ مِّن رَّبِّكَۖ وَٱلسَّلَٰمُ عَلَىٰ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلۡهُدَىٰٓ
ดังนั้น เจ้าทั้งสองจงไปหาเขา แล้วจงกล่าวว่า แท้จริงพวกเราเป็นศาสนทูตขององค์อภิบาลของท่าน ดังนั้น ได้โปรดปล่อยวงศ์วานแห่งอิสรออีลให้มากับเราเถิด และโปรดอย่าทรมานพวกเขาเลย แน่แท้เราได้นำสัญญาณหนึ่งจากพระผู้อภิบาลของท่านมาด้วย และความสันติจะมีแด่ผู้ปฏิบัติตามทางนำ
إِنَّا قَدۡ أُوحِيَ إِلَيۡنَآ أَنَّ ٱلۡعَذَابَ عَلَىٰ مَن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
และแท้จริงได้มีวะฮีย์มายังพวกเราว่า การลงโทษจะเกิดแก่ผู้ที่ไม่ศรัทธา และผินหลังให้
قَالَ فَمَن رَّبُّكُمَا يَٰمُوسَىٰ
เขา (ฟาโรห์) กล่าวว่า แล้วพระผู้อภิบาลของเจ้าทั้งสองคือผู้ใดเล่า มูซาเอ๋ย
قَالَ رَبُّنَا ٱلَّذِيٓ أَعۡطَىٰ كُلَّ شَيۡءٍ خَلۡقَهُۥ ثُمَّ هَدَىٰ
เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของพวกเรา คือผู้ที่จัดสรรทุกสิ่งในการสร้างของพระองค์ จากนั้นทรงนำทาง
قَالَ فَمَا بَالُ ٱلۡقُرُونِ ٱلۡأُولَىٰ
เขา (ฟาโรห์) กล่าวว่า แล้วสภาพของคนยุคก่อน ๆ นั้นจะเป็นเช่นใด
قَالَ عِلۡمُهَا عِندَ رَبِّي فِي كِتَٰبٖۖ لَّا يَضِلُّ رَبِّي وَلَا يَنسَى
เขา (มูซา) กล่าวว่า ความรู้ในเรื่องดังกล่าวมีอยู่ในบันทึกหนึ่ง ณ พระผู้อภิบาลของฉัน พระผู้อภิบาลของฉันไม่ทรงหลง และไม่ทรงลืม
ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ مَهۡدٗا وَسَلَكَ لَكُمۡ فِيهَا سُبُلٗا وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَخۡرَجۡنَا بِهِۦٓ أَزۡوَٰجٗا مِّن نَّبَاتٖ شَتَّىٰ
ผู้ทรงทำให้แผ่นดินเป็นอู่สำหรับพวกเจ้า และทรงทำให้เกิดเป็นทางสันจรต่าง ๆ สำหรับพวกเจ้าในนั้น และทรงหลั่งน้ำลงมาจากฟ้า แล้วทรงใช้มัน (เป็นเหตุ) ทำให้พืชพันธุ์นานาชนิดงอกเงยออกมาเป็นคู่ ๆ
كُلُواْ وَٱرۡعَوۡاْ أَنۡعَٰمَكُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّأُوْلِي ٱلنُّهَىٰ
พวกเจ้าจงกิน และจงเลี้ยงปศุสัตว์ของพวกเจ้า แท้จริง ในการนั้น แน่นอนมีสัญญาณต่าง ๆ สำหรับผู้มีปัญญา
۞مِنۡهَا خَلَقۡنَٰكُمۡ وَفِيهَا نُعِيدُكُمۡ وَمِنۡهَا نُخۡرِجُكُمۡ تَارَةً أُخۡرَىٰ
จากมัน (ดิน) เราได้บังเกิดพวกเจ้า และเราจะให้พวกเจ้ากลับคืนสู่มัน และจากมัน เราจะนำพวกเจ้าออกมา (มีชีวิต) อีกครั้งหนึ่ง
وَلَقَدۡ أَرَيۡنَٰهُ ءَايَٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَأَبَىٰ
และแน่นอนยิ่ง เราได้ให้เขาเห็นสัญญาณทั้งหมดของเราแล้ว แต่เขากลับไม่เชื่อ และปฏิเสธ
قَالَ أَجِئۡتَنَا لِتُخۡرِجَنَا مِنۡ أَرۡضِنَا بِسِحۡرِكَ يَٰمُوسَىٰ
เขา (ฟาโรห์) กล่าวว่า เจ้ามาหาเราเพื่อจะเอาพวกเราออกจากแผ่นดินของเรา ด้วยเวทมนตร์ของเจ้าหรือ มูซา เอ๋ย
فَلَنَأۡتِيَنَّكَ بِسِحۡرٖ مِّثۡلِهِۦ فَٱجۡعَلۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَكَ مَوۡعِدٗا لَّا نُخۡلِفُهُۥ نَحۡنُ وَلَآ أَنتَ مَكَانٗا سُوٗى
และแน่นอนยิ่งเราจะนำเวทมนตร์ในแบบเดียวกันนี้มายังเจ้า ดังนั้น จงกำหนดนัดหมายระหว่างเรากับเจ้า ณ สถานที่กลางแห่งหนึ่งเถิด โดยเราไม่จะผิดนัด และเจ้าก็ต้องไม่ (ผิดนัด) ด้วย
قَالَ مَوۡعِدُكُمۡ يَوۡمُ ٱلزِّينَةِ وَأَن يُحۡشَرَ ٱلنَّاسُ ضُحٗى
เขา (มูซา) กล่าวว่า นัดหมายของเราคือวันประดับ (วันรื่นเริงหนึ่ง) และประชาชนจะถูกนำมาร่วมชุมนุมในยามสาย
فَتَوَلَّىٰ فِرۡعَوۡنُ فَجَمَعَ كَيۡدَهُۥ ثُمَّ أَتَىٰ
แล้วฟาโรห์ได้หันหลังจากไป แล้วได้รวบรวมแผนการของเขา ครั้นแล้วจึงออกมา (ตามนัดหมาย)
قَالَ لَهُم مُّوسَىٰ وَيۡلَكُمۡ لَا تَفۡتَرُواْ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا فَيُسۡحِتَكُم بِعَذَابٖۖ وَقَدۡ خَابَ مَنِ ٱفۡتَرَىٰ
มูซากล่าวแก่เขาว่า หายนะล่ะพวกท่าน พวกท่านจงอย่าปั้นเรื่องโกหกต่ออัลลอฮ์ มิฉะนั้น พระองค์จะทรงทำลายพวกท่านจนสิ้นซากด้วยการลงโทษ และแน่นอนผู้ที่ปั้นเรื่องจะไม่สมหวัง
فَتَنَٰزَعُوٓاْ أَمۡرَهُم بَيۡنَهُمۡ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّجۡوَىٰ
แล้วพวกเขาได้โต้แย้งกันเองในเรื่องของพวกเขา และได้กระซิบเบา ๆ
قَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَٰنِ لَسَٰحِرَٰنِ يُرِيدَانِ أَن يُخۡرِجَاكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِمَا وَيَذۡهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ ٱلۡمُثۡلَىٰ
พวกเขากล่าวว่า แน่นอนยิ่ง สองคนนี้เป็นนักเวทมนตร์ เขาทั้งสองต้องการให้พวกท่านออกไปจากแผ่นดินของพวกท่านด้วยเวทมนตร์ของเขาทั้งสอง และเขาทั้งสอง (ต้องการ) จะขจัดขนบประเพณีอันดีงามยิ่งของพวกท่าน
فَأَجۡمِعُواْ كَيۡدَكُمۡ ثُمَّ ٱئۡتُواْ صَفّٗاۚ وَقَدۡ أَفۡلَحَ ٱلۡيَوۡمَ مَنِ ٱسۡتَعۡلَىٰ
ดังนั้นจงประสานแผนการของพวกท่าน (ให้เป็นหนึ่งเดียว) จากนั้นจงออกมาเป็นแถว และแน่นอน วันนี้ผู้ใดที่เหนือกว่าจะชนะ
قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلۡقِيَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ أَوَّلَ مَنۡ أَلۡقَىٰ
พวกเขากล่าวว่า มูซา เอ๋ย ท่านจะโยน (ไม้เท้า) หรือให้พวกเราเป็นผู้โยนก่อน
قَالَ بَلۡ أَلۡقُواْۖ فَإِذَا حِبَالُهُمۡ وَعِصِيُّهُمۡ يُخَيَّلُ إِلَيۡهِ مِن سِحۡرِهِمۡ أَنَّهَا تَسۡعَىٰ
เขากล่าวว่า ทว่า พวกท่านจงโยน (ก่อน) เถิด พลันเชือกและไม้เท้าทั้งหลายของพวกเขาก็ปรากฏเป็นภาพแก่เขา (มูซา) ว่ามันกำลังเลื้อยไปมา ด้วยเวทมนตร์ของพวกเขา
فَأَوۡجَسَ فِي نَفۡسِهِۦ خِيفَةٗ مُّوسَىٰ
แล้วมูซาได้เกิดรู้สึกกลัวขึ้นในใจของเขา
قُلۡنَا لَا تَخَفۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡأَعۡلَىٰ
เรา (อัลลอฮ์) กล่าวว่า จงอย่ากลัว เจ้านั้นต่างหากที่เหนือกว่า
وَأَلۡقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلۡقَفۡ مَا صَنَعُوٓاْۖ إِنَّمَا صَنَعُواْ كَيۡدُ سَٰحِرٖۖ وَلَا يُفۡلِحُ ٱلسَّاحِرُ حَيۡثُ أَتَىٰ
และจงโยนสิ่งที่อยู่ในมือขวาของเจ้า มันจะกลืนกินสิ่งที่พวกเขาเนรมิตขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แท้จริงสิ่งที่พวกเขาเนรมิตขึ้นมานั้น เป็นเพียงมายาของนักเวทมนตร์เท่านั้น และนักเวทมนตร์จะไม่พบความสำเร็จไม่ว่าจะ (เรียนศาสตร์นี้) มาจากทางใดก็ตาม
فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سُجَّدٗا قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ هَٰرُونَ وَمُوسَىٰ
ดังนั้น เหล่านักเวทมนตร์ได้ล้มตัวลงกราบ พวกเขากล่าวว่า เราศรัทธาแล้วในพระผู้อภิบาลของฮารูนและมูซา
قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَۖ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ فِي جُذُوعِ ٱلنَّخۡلِ وَلَتَعۡلَمُنَّ أَيُّنَآ أَشَدُّ عَذَابٗا وَأَبۡقَىٰ
เขา (ฟาโรห์) กล่าวว่า พวกเจ้าศรัทธาในเขา ก่อนที่ฉันจะอนุญาตพวกเจ้าหรือ? แน่แท้ยิ่งเขา (มูซา) เป็นตัวหัวโจกของพวกเจ้า เป็นคนที่สอนเวทมนตร์แก่พวกเจ้า ดังนั้นแน่นอนยิ่ง ฉันจะตัดมือของพวกเจ้าและขาของพวกเจ้าสลับข้างกัน และแน่นอนยิ่งฉันจะแขวนตรึงพวกเจ้าให้ตายที่โคนต้นอินทผลัม และแน่นอนยิ่งพวกเจ้าจะได้รู้ว่า ผู้ใดกันในหมู่พวกเรา (ฉัน หรือพระเจ้าของมูซา) ที่ลงโทษได้สาหัสกว่าและยาวนานกว่ากัน