قَالُوٓاْ أَضۡغَٰثُ أَحۡلَٰمٖۖ وَمَا نَحۡنُ بِتَأۡوِيلِ ٱلۡأَحۡلَٰمِ بِعَٰلِمِينَ
พวกเขากล่าวว่า เป็นความฝันที่ดูสับสน และพวกเรามิใช่ผู้รอบรู้ในการทำนายฝัน
ยะอ์กูบ ในเรื่องราวของยูซุฟบุตรชายของท่าน
in the story of his son Joseph · 97 อายะฮ์ จาก 1 ซูเราะฮ์
ซูเราะฮ์ที่ 12 يُوسُف يوسف
وَقَالَ ٱلَّذِي نَجَا مِنۡهُمَا وَٱدَّكَرَ بَعۡدَ أُمَّةٍ أَنَا۠ أُنَبِّئُكُم بِتَأۡوِيلِهِۦ فَأَرۡسِلُونِ
และผู้ที่รอดพ้นในสองคนนั้นและเขานึกขึ้นได้หลังจากชั่วเวลาหนึ่ง กล่าวว่า ฉันจะบอกพวกท่านถึงคำทำนายของมัน ดังนั้นจงส่งฉันไปเถิด
يُوسُفُ أَيُّهَا ٱلصِّدِّيقُ أَفۡتِنَا فِي سَبۡعِ بَقَرَٰتٖ سِمَانٖ يَأۡكُلُهُنَّ سَبۡعٌ عِجَافٞ وَسَبۡعِ سُنۢبُلَٰتٍ خُضۡرٖ وَأُخَرَ يَابِسَٰتٖ لَّعَلِّيٓ أَرۡجِعُ إِلَى ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَعۡلَمُونَ
ยูซุฟผู้ซื่อสัตย์เอ๋ย จงวินิจฉัยแก่พวกเราเถิด ในวัวอ้วนเจ็ดตัว ที่มีวัวผอมเจ็ดตัวกินมัน และรวงข้าวที่เขียวขจีเจ็ดรวง และอีกเจ็ดรวงที่แห้ง หวังว่าฉันจะกลับไปหาคนทั้งหลาย หวังว่าพวกเขาจะได้รู้
قَالَ تَزۡرَعُونَ سَبۡعَ سِنِينَ دَأَبٗا فَمَا حَصَدتُّمۡ فَذَرُوهُ فِي سُنۢبُلِهِۦٓ إِلَّا قَلِيلٗا مِّمَّا تَأۡكُلُونَ
เขากล่าวว่า พวกท่านจะเพาะปลูกเจ็ดปีติดต่อกัน สิ่งใดที่พวกท่านเก็บเกี่ยวได้ จงปล่อยไว้ในรวงของมัน เว้นแต่จำนวนน้อยที่พวกท่านใช้กิน
ثُمَّ يَأۡتِي مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ سَبۡعٞ شِدَادٞ يَأۡكُلۡنَ مَا قَدَّمۡتُمۡ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلٗا مِّمَّا تُحۡصِنُونَ
แล้วหลังจากนั้นจะมีปีที่แร้นแค้นมาเจ็ดปี มันกินสิ่งที่พวกท่านเก็บตุนไว้ เว้นแต่จำนวนน้อยที่พวกท่านสงวนไว้ (ทำพันธุ์)
ثُمَّ يَأۡتِي مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ عَامٞ فِيهِ يُغَاثُ ٱلنَّاسُ وَفِيهِ يَعۡصِرُونَ
แล้วหลังจากนั้นจะมาอีกปีหนึ่ง ซึ่งผู้คนทั้งหลายถูกช่วยเหลือ (ด้วยฝน) และในนั้นพวกเขาจะได้คั้นน้ำผลไม้
وَقَالَ ٱلۡمَلِكُ ٱئۡتُونِي بِهِۦۖ فَلَمَّا جَآءَهُ ٱلرَّسُولُ قَالَ ٱرۡجِعۡ إِلَىٰ رَبِّكَ فَسَۡٔلۡهُ مَا بَالُ ٱلنِّسۡوَةِ ٱلَّٰتِي قَطَّعۡنَ أَيۡدِيَهُنَّۚ إِنَّ رَبِّي بِكَيۡدِهِنَّ عَلِيمٞ
และกษัตริย์ได้กล่าวว่า จงนำตัวเขามาหาฉัน แล้วเมื่อทูตมายังเขา เขากล่าวว่า จงกลับไปหานายของท่าน แล้วจงถามเขาเรื่องของเหล่าผู้หญิงที่บาดมือของนางหลายแผล แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ทรงรอบรู้ในอุบายของพวกนาง
قَالَ مَا خَطۡبُكُنَّ إِذۡ رَٰوَدتُّنَّ يُوسُفَ عَن نَّفۡسِهِۦۚ قُلۡنَ حَٰشَ لِلَّهِ مَا عَلِمۡنَا عَلَيۡهِ مِن سُوٓءٖۚ قَالَتِ ٱمۡرَأَتُ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡـَٰٔنَ حَصۡحَصَ ٱلۡحَقُّ أَنَا۠ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفۡسِهِۦ وَإِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
เขา (กษัตริย์) กล่าวว่า เรื่องราวของพวกเธอเป็นเช่นใดครั้นเมื่อพวกเธอยั่วยวนยูซุฟ พวกนางกล่าวว่า มหาบริสุทธิ์แด่อัลลอฮ์ พวกเราไม่รู้ความชั่วใด ๆ ในตัวเขาเลย ผู้หญิงของเสนาบดีคนนั้นกล่าวว่า บัดนี้ ความจริงได้ปรากฏชัดแล้ว ฉันเองเป็นผู้ยั่วยวนเขา และแท้จริงเขาอยู่ในหมู่ผู้สัตย์จริง
ذَٰلِكَ لِيَعۡلَمَ أَنِّي لَمۡ أَخُنۡهُ بِٱلۡغَيۡبِ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي كَيۡدَ ٱلۡخَآئِنِينَ
นั่น เพื่อให้เขารู้ว่า แท้จริงฉันไม่เคยทรยศต่อเขาโดยลับหลัง และอัลลอฮ์นั้นไม่ทรงนำทางอุบายของบรรดาคนทรยศ
۞وَمَآ أُبَرِّئُ نَفۡسِيٓۚ إِنَّ ٱلنَّفۡسَ لَأَمَّارَةُۢ بِٱلسُّوٓءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيٓۚ إِنَّ رَبِّي غَفُورٞ رَّحِيمٞ
(นางกล่าวว่า) ฉันไม่ได้บอกว่าจิตใจของฉันบริสุทธิ์ผุดผ่อง แท้จริงจิตใจนั้น แน่นอนชอบกระตุ้นข้างการชั่ว เว้นแต่ (จิตใจ) ที่พระผู้อภิบาลของฉันทรงเมตตา แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
وَقَالَ ٱلۡمَلِكُ ٱئۡتُونِي بِهِۦٓ أَسۡتَخۡلِصۡهُ لِنَفۡسِيۖ فَلَمَّا كَلَّمَهُۥ قَالَ إِنَّكَ ٱلۡيَوۡمَ لَدَيۡنَا مَكِينٌ أَمِينٞ
และกษัตริย์ตรัสว่า พวกท่านจงนำตัวเขามายังฉัน ฉันจะตั้งเขาเป็นคนใกล้ชิดฉัน แล้วเมื่อเขาได้สนทนากับเขา เขากล่าวว่า แท้จริงเจ้าในวันนี้ ณ ที่ของเราเป็นผู้มีตำแหน่งใหญ่เป็นผู้ได้รับความไว้วางใจ
قَالَ ٱجۡعَلۡنِي عَلَىٰ خَزَآئِنِ ٱلۡأَرۡضِۖ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٞ
เขากล่าวว่า โปรดตั้งฉันให้ดูแลคลังแผ่นดิน แท้จริงฉันเป็นผู้รักษาที่ดี เป็นผู้รอบรู้
وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي ٱلۡأَرۡضِ يَتَبَوَّأُ مِنۡهَا حَيۡثُ يَشَآءُۚ نُصِيبُ بِرَحۡمَتِنَا مَن نَّشَآءُۖ وَلَا نُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
และในทำนอนนั้น เราได้ให้ยูซุฟมีความมั่นคงในแผ่นดิน เขาจะพำนักที่ใดในมันก็ได้ตามที่เขาปรารถนา เราเจาะจงให้ความเมตตาของเราแก่ผู้ที่เราประสงค์ และเราจะไม่ทำให้รางวัลของบรรดาผู้ประพฤติดีสูญหาย
وَلَأَجۡرُ ٱلۡأٓخِرَةِ خَيۡرٞ لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ
และแน่นอน รางวัลแห่งโลกสุดท้ายดียิ่งกว่าสำหรับบรรดาผู้ศรัทธา และพวกเขายำเกรง
وَجَآءَ إِخۡوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَعَرَفَهُمۡ وَهُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ
และพี่น้องของยูซุฟมา แล้วพวกเขาเข้ามาหาเขา แล้วยูซุฟจำพวกเขาได้ ขณะที่พวกเขาจำเขาไม่ได้
وَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمۡ قَالَ ٱئۡتُونِي بِأَخٖ لَّكُم مِّنۡ أَبِيكُمۡۚ أَلَا تَرَوۡنَ أَنِّيٓ أُوفِي ٱلۡكَيۡلَ وَأَنَا۠ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ
และเมื่อเขาจัดเตรียมเสบียงของพวกเขาเสร็จสิ้น เขากล่าวว่า พวกท่านจงนำน้องชายของพวกท่านจากบิดาของพวกท่านมาหาฉัน พวกท่านไม่เห็นหรือว่า แท้จริงฉันตวงให้เต็ม และฉันเป็นเลิศในหมู่เจ้าภาพ
فَإِن لَّمۡ تَأۡتُونِي بِهِۦ فَلَا كَيۡلَ لَكُمۡ عِندِي وَلَا تَقۡرَبُونِ
แต่ถ้าพวกท่านไม่นำตัวเขามาหาฉันด้วย ดังนั้นจะไม่มีการตวงใด ๆ สำหรับพวกท่าน ณ ที่ฉัน และพวกท่านอย่าเข้ามาใกล้ฉัน
قَالُواْ سَنُرَٰوِدُ عَنۡهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَٰعِلُونَ
พวกเขากล่าวว่า เราจะเกลี้ยกล่อมเอาเขามาจากพ่อของเขา และแท้จริงพวกเขาเป็นผู้ทำมันแน่นอน
وَقَالَ لِفِتۡيَٰنِهِ ٱجۡعَلُواْ بِضَٰعَتَهُمۡ فِي رِحَالِهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَعۡرِفُونَهَآ إِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ
และเขากล่าวแก่พวกเด็กรับใช้ของเขา จงใส่ของมีค่าของพวกเขา (คืน) ในย่ามสัมภาระของพวกเขา หวังว่าพวกเขาจะจำได้ เมื่อเขากลับไปยังครอบครัวของพวกเขา หวังว่าพวกเขาจะกลับมาอีก
فَلَمَّا رَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَبِيهِمۡ قَالُواْ يَٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلۡكَيۡلُ فَأَرۡسِلۡ مَعَنَآ أَخَانَا نَكۡتَلۡ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ
แล้วเมื่อพวกเขากลับไปยังพ่อของพวกเขา พวกเขากล่าวว่า พ่อของเรา การตวงถูกห้ามแก่พวกเราแล้ว ดังนั้นโปรดส่งน้องของเราไปพร้อมกับเรา เราจึงจะได้ส่วนตวง และแท้จริงเราจะเป็นผู้ปกป้องเขาเอง
قَالَ هَلۡ ءَامَنُكُمۡ عَلَيۡهِ إِلَّا كَمَآ أَمِنتُكُمۡ عَلَىٰٓ أَخِيهِ مِن قَبۡلُ فَٱللَّهُ خَيۡرٌ حَٰفِظٗاۖ وَهُوَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ
เขากล่าวว่า จะให้ฉันวางใจพวกเจ้าให้ดูแลเขาเหมือนที่ฉันเคยวางใจพวกเจ้าให้ดูแลยูซุฟเมื่อก่อนนี้หรือ? อัลลอฮ์ทรงเป็นเลิศในการเป็นผู้ทรงปกป้อง และพระองค์เป็นผู้เมตตายิ่งแห่งหมู่ผู้เมตตา ฉันวางใจพวกเจ้าให้ดูแลเขาไม่ได้ เว้นแต่จะเหมือนกับที่ฉันเคยวางใจเจ้าในยูซูฟเมื่อก่อนหน้า
وَلَمَّا فَتَحُواْ مَتَٰعَهُمۡ وَجَدُواْ بِضَٰعَتَهُمۡ رُدَّتۡ إِلَيۡهِمۡۖ قَالُواْ يَٰٓأَبَانَا مَا نَبۡغِيۖ هَٰذِهِۦ بِضَٰعَتُنَا رُدَّتۡ إِلَيۡنَاۖ وَنَمِيرُ أَهۡلَنَا وَنَحۡفَظُ أَخَانَا وَنَزۡدَادُ كَيۡلَ بَعِيرٖۖ ذَٰلِكَ كَيۡلٞ يَسِيرٞ
และเมื่อพวกเขาเปิดย่ามสัมภาระ พวกเขาพบของมีค่าของพวกเขาถูกใส่คืนแก่พวกเขา พวกเขากล่าวว่า พ่อของพวกเรา พวกเราจะปรารถนาอันใดได้เล่า นี่เป็นของมีค่าของพวกเราถูกส่งกลับคืนแก่พวกเรา และเราจะได้นำเสบียงมายังครอบครัวของพวกเรา และเราจะปกป้องน้องของพวกเรา และเราจะได้ตวงเพิ่มอีกเท่า (บรรทุก) อูฐหนึ่งตัว นั่นเป็นการตวงที่เล็กน้อย (สำหรับเขา)
قَالَ لَنۡ أُرۡسِلَهُۥ مَعَكُمۡ حَتَّىٰ تُؤۡتُونِ مَوۡثِقٗا مِّنَ ٱللَّهِ لَتَأۡتُنَّنِي بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يُحَاطَ بِكُمۡۖ فَلَمَّآ ءَاتَوۡهُ مَوۡثِقَهُمۡ قَالَ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٞ
เขากล่าวว่า ฉันจะไม่ส่งเขาไปพร้อมกับพวกเจ้า จนกว่าพวกเจ้าจะให้สัญญาต่ออัลลอฮ์ว่า พวกเจ้าจะนำตัวเขามาหาฉันแน่นอน เว้นแต่พวกเจ้าจะถูกปิดล้อม แล้วเมื่อพวกเขาให้สัญญาของพวกเขาแล้ว เขากล่าวว่า อัลลอฮ์ทรงเป็นพยานต่อสิ่งที่พวกเรากล่าว
وَقَالَ يَٰبَنِيَّ لَا تَدۡخُلُواْ مِنۢ بَابٖ وَٰحِدٖ وَٱدۡخُلُواْ مِنۡ أَبۡوَٰبٖ مُّتَفَرِّقَةٖۖ وَمَآ أُغۡنِي عَنكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٍۖ إِنِ ٱلۡحُكۡمُ إِلَّا لِلَّهِۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَعَلَيۡهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ
และเขากล่าวว่า ลูก ๆ ของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงอย่าเข้าทางประตูเดียวกัน และจงเข้าประตูต่างกัน และฉันไม่อาจให้ช่วยพวกเจ้าใด ๆ จากอัลลอฮ์ได้ ไม่มีการตัดสินเว้นแต่เป็น (สิทธิ์) ของอัลลอฮ์ ฉันขอมอบหมายต่อพระองค์ และบรรดาผู้มอบหมายจงมอบหมายต่อพระองค์เถิด
وَلَمَّا دَخَلُواْ مِنۡ حَيۡثُ أَمَرَهُمۡ أَبُوهُم مَّا كَانَ يُغۡنِي عَنۡهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٍ إِلَّا حَاجَةٗ فِي نَفۡسِ يَعۡقُوبَ قَضَىٰهَاۚ وَإِنَّهُۥ لَذُو عِلۡمٖ لِّمَا عَلَّمۡنَٰهُ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ
และเมื่อพวกเขาเข้าตามที่บิดาของพวกเขากำชับพวกเขา มันไม่ได้ช่วยพวกเขาใด ๆ จากอัลลอฮ์ได้ เว้นแต่ (ช่วยให้) ความปรารถนาในใจของยะอฺกูบได้ปฏิบัติ และแท้จริงเขาเป็นผู้มีความรู้ในสิ่งที่เราได้สอนเขา แต่มนุษย์ส่วนมากไม่รู้
وَلَمَّا دَخَلُواْ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيۡهِ أَخَاهُۖ قَالَ إِنِّيٓ أَنَا۠ أَخُوكَ فَلَا تَبۡتَئِسۡ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
และเมื่อพวกเขาเข้าไปหายูซุฟ เขาพาน้องชายของเขาไปอยู่กับเขา เขากล่าวว่า แท้จริงฉันเป็นพี่ชายของเจ้า ดังนั้นจงอย่าเสียใจในสิ่งที่พวกเขาได้เคยกระทำไว้
فَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمۡ جَعَلَ ٱلسِّقَايَةَ فِي رَحۡلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا ٱلۡعِيرُ إِنَّكُمۡ لَسَٰرِقُونَ
แล้วเมื่อเขา (ยูซุฟ) จัดเตรียมเสบียงของพวกเขาแก่พวกเขา เขาใส่จอกในย่ามของน้องชายของเขา จากนั้นให้คน ๆ หนึ่งประกาศว่า คณะเดินทางเอ๋ย แท้จริงพวกเจ้าเป็นขโมย
قَالُواْ وَأَقۡبَلُواْ عَلَيۡهِم مَّاذَا تَفۡقِدُونَ
เขาทั้งหลายกล่าวพลางหันไปทางพวกเขา พวกท่านหาสิ่งใดหายไม่พบหรือ?
قَالُواْ نَفۡقِدُ صُوَاعَ ٱلۡمَلِكِ وَلِمَن جَآءَ بِهِۦ حِمۡلُ بَعِيرٖ وَأَنَا۠ بِهِۦ زَعِيمٞ
พวกเขากล่าวว่า เราหาจอกของกษัตริย์ไม่พบ และผู้ที่นำมันมาได้ จะได้รับ (เสบียง) เท่าบรรทุกอูฐหนึ่งตัว และฉันเป็นผู้รับประกันมันเอง
قَالُواْ تَٱللَّهِ لَقَدۡ عَلِمۡتُم مَّا جِئۡنَا لِنُفۡسِدَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا كُنَّا سَٰرِقِينَ
พวกเขากล่าวว่า ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ แน่นอนยิ่ง พวกท่านรู้ดีว่า พวกเราไม่ได้มาเพื่อสร้างความเสียหายในแผ่นดิน และพวกเราไม่ได้เป็นหัวขโมย
قَالُواْ فَمَا جَزَٰٓؤُهُۥٓ إِن كُنتُمۡ كَٰذِبِينَ
พวกเขากล่าวว่า ดังนั้น โทษของมันเป็นเช่นใด ถ้าพวกท่านโกหก
قَالُواْ جَزَٰٓؤُهُۥ مَن وُجِدَ فِي رَحۡلِهِۦ فَهُوَ جَزَٰٓؤُهُۥۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلظَّٰلِمِينَ
พวกเขากล่าวว่า โทษของมันคือ ผู้ใดที่มันถูกพบในย่ามของเขา ก็เป็นโทษของเขา เช่นนั้นเอง พวกเราตอบแทนบรรดาผู้อธรรม
فَبَدَأَ بِأَوۡعِيَتِهِمۡ قَبۡلَ وِعَآءِ أَخِيهِ ثُمَّ ٱسۡتَخۡرَجَهَا مِن وِعَآءِ أَخِيهِۚ كَذَٰلِكَ كِدۡنَا لِيُوسُفَۖ مَا كَانَ لِيَأۡخُذَ أَخَاهُ فِي دِينِ ٱلۡمَلِكِ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ نَرۡفَعُ دَرَجَٰتٖ مَّن نَّشَآءُۗ وَفَوۡقَ كُلِّ ذِي عِلۡمٍ عَلِيمٞ
แล้วเขาได้เริ่ม (ค้น) ย่ามของพวกเขาก่อนย่ามของน้องชายของเขา จากนั้นเขาได้เอามันออกมาจากย่ามของน้องชายของเขา เช่นนั้นเอง เราได้วางแผนการให้ยูซุฟ เขาไม่อาจเอาตัวน้องของเขาไว้ได้ในศาสนาของกษัตริย์เว้นแต่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ เรายกฐานะหลายขั้นแก่ผู้ที่เราประสงค์ และเหนือทุก ๆ ผู้มีความรู้ มีผู้ทรงรอบรู้
۞قَالُوٓاْ إِن يَسۡرِقۡ فَقَدۡ سَرَقَ أَخٞ لَّهُۥ مِن قَبۡلُۚ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِي نَفۡسِهِۦ وَلَمۡ يُبۡدِهَا لَهُمۡۚ قَالَ أَنتُمۡ شَرّٞ مَّكَانٗاۖ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا تَصِفُونَ
พวกเขากล่าวว่า ถ้าเขาขโมย ก็แน่แท้พี่ชายคนหนึ่งของเขาขโมยมาก่อน แล้วยูซุฟได้เก็บ (ความรู้สึก) ไว้ในใจของเขา และไม่เปิดเผยมันแก่พวกเขา เขากล่าวว่า พวกท่านมีสถานะเลวยิ่ง และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ดีในสิ่งที่พวกเขาเอ่ยพรรณนา
قَالُواْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡعَزِيزُ إِنَّ لَهُۥٓ أَبٗا شَيۡخٗا كَبِيرٗا فَخُذۡ أَحَدَنَا مَكَانَهُۥٓۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
พวกเขากล่าวว่า ท่านเสนาบดี! แท้จริงเขามีพ่อที่แก่ชรามากแล้ว ดังนั้นเอาตัวคนหนึ่งพวกเราไปแทนเขาเถิด แท้จริงเราเห็นว่าท่านอยู่ในหมู่ผู้ประพฤติดี
قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ أَن نَّأۡخُذَ إِلَّا مَن وَجَدۡنَا مَتَٰعَنَا عِندَهُۥٓ إِنَّآ إِذٗا لَّظَٰلِمُونَ
เขา (ยูซุฟ) กล่าวว่า ขออัลลอฮ์ทรงคุ้มครอง เราจะไม่เอาตัว (ผู้ใด) เว้นแต่ผู้ที่เราพบว่าของ ๆ เราอยู่ที่เขาเท่านั้น หาไม่เช่นนั้นเราก็ย่อมเป็นผู้อธรรม
فَلَمَّا ٱسۡتَيَۡٔسُواْ مِنۡهُ خَلَصُواْ نَجِيّٗاۖ قَالَ كَبِيرُهُمۡ أَلَمۡ تَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ أَبَاكُمۡ قَدۡ أَخَذَ عَلَيۡكُم مَّوۡثِقٗا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبۡلُ مَا فَرَّطتُمۡ فِي يُوسُفَۖ فَلَنۡ أَبۡرَحَ ٱلۡأَرۡضَ حَتَّىٰ يَأۡذَنَ لِيٓ أَبِيٓ أَوۡ يَحۡكُمَ ٱللَّهُ لِيۖ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلۡحَٰكِمِينَ
แล้วเมื่อพวกเขาหมดสิ้นความหวังในตัวเขาแล้ว พวกเขาก็หันหน้าซุบซิบกัน คนโตของพวกเขากล่าวว่า พวกท่านไม่รู้หรือว่าพ่อเราได้เอาสัญญาต่ออัลลอฮ์จากพวกเราแล้ว และก่อนหน้านั้นพวกเราเคยทำผิดใน (เรื่องของ) ยูซุฟ ดังนั้นฉันจะไม่ออกจากแผ่นดินนี้ จนกว่าพ่อของฉันจะให้อนุญาตฉัน หรือให้อัลลอฮ์ทรงตัดสินฉัน และพระองค์ทรงเป็นเลิศแห่งผู้ตัดสิน
ٱرۡجِعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَبِيكُمۡ فَقُولُواْ يَٰٓأَبَانَآ إِنَّ ٱبۡنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدۡنَآ إِلَّا بِمَا عَلِمۡنَا وَمَا كُنَّا لِلۡغَيۡبِ حَٰفِظِينَ
พวกท่านจงกลับไปหาพ่อของพวกท่านเถิด แล้วจงกล่าวว่า พ่อของพวกเราเอ๋ย แท้จริงลูกของท่านได้ขโมย และเราไม่เป็นพยาน (ในการใด) เว้นแต่ในสิ่งที่เรารู้เท่านั้น และเราไม่ได้เป็นผู้เก็บงำความเร้นลับ (*ไม่รู้ว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นในขณะทำสัญญากับพ่อ)
وَسَۡٔلِ ٱلۡقَرۡيَةَ ٱلَّتِي كُنَّا فِيهَا وَٱلۡعِيرَ ٱلَّتِيٓ أَقۡبَلۡنَا فِيهَاۖ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ
และจงถาม (ชาว) เมืองนั้นที่เราเคยพำนักในนั้น และกองคาราวานซึ่งเราร่วมออกเดินทางไปด้วย และแท้จริงพวกเราย่อมเป็นผู้สัตย์จริง
قَالَ بَلۡ سَوَّلَتۡ لَكُمۡ أَنفُسُكُمۡ أَمۡرٗاۖ فَصَبۡرٞ جَمِيلٌۖ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَأۡتِيَنِي بِهِمۡ جَمِيعًاۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَلِيمُ ٱلۡحَكِيمُ
เขากล่าวว่า ทว่า จิตใจของพวกเธอเองที่ลวงให้พวกเธอก่อเรื่องหนึ่งไว้ แล้ว (สำหรับฉันมีแต่เพียง) การอดทนที่สวยงาม หวังว่าอัลลอฮ์จะทรงนำพวกเขาทั้งหมดมาหาฉัน พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ