อิบรอฮีม

เขากล่าวว่า ตัวใหญ่ของพวกมันต่างหากที่ทำมัน จงถามพวกมันดูถ้าพวกมันพูดได้

... แล้วพวกเขาก็กลับมาคิด (ทบทวน) ถึงตัวเอง แล้วกล่าวว่า พวกท่านต่างหากที่เป็นผู้อธรรม

... ครั้นแล้วพวกเขาก้มศีรษะของพวกเขาลง (คอตก) แน่นอนยิ่ง เจ้าก็รู้ว่ารูปเหล่านี้พูดไม่ได้

เขากล่าวว่า แล้วพวกท่านยังจะสักการะต่อสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ที่พวกมันไม่ได้ให้คุณใด ๆ แก่พวกท่าน และไม่ให้โทษ (ใด ๆ) แก่พวกท่านเลยหรือ?

น่าสังเวชต่อพวกท่าน และต่อสิ่งที่พวกท่านสักการะอื่นจากอัลลอฮ์ พวกท่านจะไม่ใช้ปัญญาหรือ?

พวกเขากล่าวว่า จงเผามันเลย และจงช่วยพระเจ้าทั้งหลายของพวกท่าน ถ้าพวกท่านเป็นผู้ทำจริง

เรากล่าวว่า ไฟเอ๋ย จงเย็นและปลอดภัยต่ออิบรอฮีม

และพวกเขาประสงค์วางแผนทำร้ายเขา แล้วเราได้ทำให้พวกเขาเป็นผู้ขาดทุนยิ่งกว่า

...และเราได้ช่วยให้เขาและลูฏรอดพ้น ไปสู่แผ่นดินที่เราให้ความจำเริญในนั้นแก่โลกทั้งผอง

และเราได้ประทานอิสฮากและยะอฺกูบแก่เขาเป็นการเพิ่มเติม และทั้งหมดนั้นเราทำให้เป็นคนดี

และเราได้ตั้งพวกเขาให้เป็นผู้นำที่นำทาง (ผู้คนทั้งหลาย) ตามบัญชาของเรา และเราวะฮีย์แก่พวกเขาให้ปฏิบัติสิ่งดีงามทั้งหลาย และดำรงละหมาด และจ่ายซะกาต และพวกเขาเป็นผู้สักการะต่อเราเท่านั้น

และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อเราชี้ทางอิบรอฮีมถึงสถานที่ของบ้าน (บ้านของอัลลอฮ์ บัยตุลลอฮ์ เป็นศูนย์กลางของมุสลิมทั่วโลก และเป็นทิศสำหรับการละหมาดและศาสนกิจอื่น ๆ) เจ้าจงอย่าตั้งสิ่งใดเป็นภาคีต่อฉัน และจงทำให้บ้านของฉันสะอาด สำหรับบรรดาผู้มาเวียนรอบ และผู้ยืน (ละหมาด) และผู้ก้มหลัง (รูกั๊วะ) ผู้ก้มกราบ (สุญูด)

และหมู่ชนของอิบรอฮีม และหมู่ชนของลูฏ

...และจงสู้อย่างแท้จริงเพื่ออัลลอฮ์ พระองค์ทรงเลือกพวกเจ้า และพระองค์มิได้ทรงทำความลำบากใดแก่พวกเจ้าในเรื่องศาสนา เป็นครรลองของบรรพบุรุษของพวกเจ้า อิบรอฮีม พระองค์ทรงเรียกพวกเจ้าว่า บรรดาผู้นอบน้อม ใน (คัมภีร์) ก่อน ๆ และในนี้ (อัลกุรอาน) เพื่อให้ศาสนทูตเป็นพยานต่อพวกเจ้า และพวกเจ้าเป็นพยานต่อมวลมนุษย์ ดังนั้น พวกเจ้าจงดำรงละหมาด และออกซะกาต และจงยึดมั่นต่ออัลลอฮ์ พระองค์เป็นเจ้านายของพวกเจ้า พระองค์เป็นเจ้านายที่ดียิ่ง เป็นผู้ช่วยเหลือที่ดียิ่ง

และจงอ่านเรื่องราวของอิบรอฮีมแก่พวกเขา

พวกอ๊าดไม่เชื่อบรรดาผู้นำสาส์น

และ (เราได้ส่ง) อิบรอฮีม ครั้นเมื่อเขากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า จงสักการะอัลลอฮ์ และจงยำเกรงพระองค์ นั่นเป็นสิ่งที่ดียิ่งสำหรับพวกท่านถ้าพวกท่านรู้

และเขากล่าวว่า แท้ที่จริงสิ่งที่พวกท่านสักการะอื่นจากอัลลอฮ์เป็นเพียงเจว็ด เพื่อเป็นที่รักผู้ใด่ระหว่างพวกท่านในชีวิตโลกนี้ จากนั้นในวันฟื้นขึ้นพวกท่านบางคนจะปฏิเสธต่ออีกบางคน และพวกท่านบางคนจะสาปแช่งอีกบางคน และที่พำนักของพวกท่านคือไฟ (นรก) และพวกท่านจะไม่มีเหล่าผู้ช่วยเหลือเลย

และครั้นเมื่อคณะทูตของเราได้นำข่าวดีมายังอิบรอฮีม พวกเขากล่าวว่า แท้จริงเราเป็นผู้ทำลายชาวเมืองนี้ แท้จริงชาวเมืองของมันเป็นผู้อธรรม

และครั้นเมื่อเราได้เอาจากบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) ซึ่งพันธสัญญาของพวกเขา และจากเจ้า และจากนูห์ อิบรอฮีม มูซา และอีซาบุตรแห่งมัรยัม และเราได้เอาพันธสัญญาอันหนักแน่นจากพวกเขา

และในหมู่ผู้ตามรอยเขานั้น แน่นอนมีอิบรอฮีม

ครั้นเมื่อเขามาหาพระผู้อภิบาลของเขาด้วยดวงจิตอันบริสุทธิ์

ครั้นเมื่อเขากล่าวแก่พ่อและหมู่ชนของเขาว่า พวกท่านสักการะอันใดกัน?

เพื่อความเท็จหรือ? พวกท่านปรารถนาพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮ์

แล้วความคิดอ่านของท่านเกี่ยวกับพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกเล่าเป็นเช่นใด

แล้วเขาได้มองไปที่หมู่ดาวครั้งหนึ่ง

แล้วกล่าวว่า ฉันนั้นป่วย

แล้วพวกเขาก็ผินหลังให้เขาพากันออกไป

แล้วอิบรอฮีมก็มายังพระเจ้าต่าง ๆ ของพวกเขา แล้วกล่าวว่า พวกเจ้าจะไม่กินหรือ?

เกิดอันใดแก่พวกเจ้าจึงไม่พูดเล่า

แล้วเขาก็หันไปทุบพวกมันด้วยมือขวา

แล้วพวกเขา (หมู่ชนของอิบรอฮีม) ก็รีบรุดมายังเขา

เขากล่าวว่า พวกท่านสักการะสิ่งที่พวกท่านแกะสลักขึ้นเองหรือ?

ทั้ง ๆ ที่อัลลอฮ์ทรงสร้างพวกท่านและสิ่งที่ท่านทำ

พวกเขากล่าวว่า จงสร้างสิ่งก่อสร้างสำหรับเขา แล้วจงโยนเขาลงในไฟลุกโชน

ดังนั้น พวกเขามาดหมายวางแผนร้ายต่อเขา แต่เราทำให้พวกเขาต่ำต้อยที่สุด

และเขา (อิบรอฮีม) กล่าวว่า ฉันนั้นเป็นผู้ไปหาพระผู้อภิบาลของฉัน พระองค์จะทรงนำทางฉัน

โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดประทาน (บุตร) แก่ฉัน ซึ่งจะอยู่ในหมู่คนดี

ดังนั้น เราได้แจ้งข่าวดีแก่เขาด้วยเด็กคนหนึ่งผู้สุขุม

แล้วเมื่อเขาโตพอจะไปมากับเขาได้ เขากล่าวว่า โอ้ ลูกรักของฉัน ฉันนั้นได้เห็นในฝัน ว่าฉันเชือดเจ้า จงคิดดู เจ้าเห็นเป็นเช่นได? เขาตอบ โอ้ พ่อที่รักของฉัน จงทำตามที่ท่านถูกบัญชาเถิด ท่านจะพบ ถ้าอัลลอฮ์ทรงประสงค์ ว่าฉันอยู่ในหมู่ผู้อดทน