มูซา

และจงถามพวกเขาถึงเมืองหนึ่งที่อยู่ติดทะเล ครั้นเมื่อพวกเขาละเมิดในวัน (เสาร์) สับบะโต เมื่อบรรดาปลาของพวกเขามาหาพวกเขาโผล่ผิวน้ำในวันสับบะโตของพวกเขา และวันที่พวกเขาไม่ถือสับบะโตพวกมันไม่มาหาพวกเขา เช่นนั้นเองเราทดสอบพวกเขา เนื่องด้วยพวกเขาได้ฝ่าฝืน

แล้วหลังจากพวกเขาเราได้ส่งมูซาและฮารูนไปยังฟาโรห์และบรรดาชนชั้นนำของเขาพร้อมด้วยสัญญาณต่าง ๆ ของเรา แล้วพวกเขาโอหัง และพวกเขาเป็นหมู่ชนที่กระทำผิด

ครั้นเมื่อความจริงจาก ณ ที่เรา มายังพวกเขาแล้ว พวกเขากล่าวว่า แท้จริงนี่เป็นเวทมนตร์อันชัดแจ้ง

มูซากล่าวว่า นี่พวกท่านกล่าวแก่ความจริงเมื่อมันมาถึงเจ้า (เช่นนั้น) หรือ? สิ่งนี้เป็นเวทมนตร์หรือ? ทั้ง ๆ ที่บรรดานักเวทมนตร์จะไม่พบความสำเร็จ

พวกเขากล่าวว่า เจ้ามายังพวกเราเพื่อให้พวกเราหันหน้าไปจากสิ่งที่พวกเราพบเห็นบรรพบุรุษของพวกเรา (กระทำ) และให้ความยิ่งใหญ่ในแผ่นดินตกเป็นของเจ้าทั้งสองหรือ? และแน่นอนพวกเราจะมิใช่ผู้ที่ศรัทธาในท่านทั้งสอง

และฟาโรห์กล่าวว่า จงไปพานักเวทมนตร์ผู้รอบรู้ทุกคนมา

ครั้นเมื่อบรรดานักเสยเวทได้มาแล้ว มูซากล่าวแก่พวกเขาว่า จงโยนสิ่งที่พวกท่านจะเป็นผู้โยนมาเถิด

ครั้นเมื่อพวกเขาโยนแล้ว มูซากล่าวว่า สิ่งที่พวกท่านนำมาคือเวทมนตร์ อัลลอฮ์นั้นจะทรงทำลายมัน อัลลอฮ์นั้นจะไม่ทรงทำให้การงานของบรรดาผู้ก่อความเสียหายดีขึ้นได้

และอัลลอฮ์จะทรงให้ความจริงปรากฏด้วยพจนารถของพระองค์ และแม้ว่าบรรดาผู้กระทำผิดจะชิงชังก็ตาม

ไม่มีผู้ใดศรัทธาในมูซา เว้นแต่ลูกหลานจากหมู่ชนของเขา ในสภาพหวาดหวั่นว่าฟาโรห์และบรรดาคนชั้นนำของเขาจะมาทำร้ายพวกเขา และแท้จริงฟาโรห์เป็นผู้ลำพองในแผ่นดิน และแท้จริงเขาอยู่ในหมู่ผู้ใช้ชีวิตเลยเถิด

และมูซากล่าวว่า หมู่ชนของฉันเอ๋ย ถ้าพวกท่านศรัทธาในอัลลอฮ์ ก็จงมอบหมายต่อพระองค์เถิด ถ้าพวกท่านเป็นผู้นอบน้อม

แล้วพวกเขากล่าวว่า พวกเรามอบหมายต่ออัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของพวกเรา โปรดอย่าเอาเราเป็นเครื่องทดสอบสำหรับหมู่ชนผู้อธรรมเลย

และโปรดช่วยเราให้รอดพ้นจากหมู่ชนผู้ปฏิเสธด้วยเมตตาของพระองค์ด้วยเถิด

และเราได้ดลใจแก่มูซาและพี่ชายของเขาว่า เจ้าทั้งสองจงทำบ้านต่าง ๆ ในอียิปต์เป็นที่พักสำหรับหมู่ชนของเจ้าทั้งสอง และจงทำบ้านของพวกเจ้าเป็นทิศสักการะ (เป็นที่ละหมาด) และพวกเจ้าจงดำรงละหมาด และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธา

และมูซากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเรา! พระองค์นั้นประทานความสำราญและทรัพย์สินแก่ฟาโรห์และบรรดาคนชั้นนำของเขา ในชีวิตโลกนี้ พระผู้อภิบาลของเรา! เพื่อพวกเขาทำให้ (ผู้อื่น) หลงไปจากทางของพระองค์ พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดขจัดทรัพย์สินของพวกเขา และโปรดทำให้หัวใจของพวกเขากระด้าง เพื่อพวกเขาจะได้ไม่ศรัทธา จนกว่าพวกเขาได้เห็นโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด

พระองค์ตรัสว่า แน่แท้คำวิงวอนของเจ้าทั้งสองได้รับการตอบสนองแล้ว ดังนั้นจงเที่ยงธรรม และจงอย่าปฏิบัติตามทางของบรรดาผู้ที่ไม่รู้

และเราได้พาวงศ์วานอิสรออีลข้ามทะเล แล้วฟาโรห์และไพล่พลของเขาได้ติดตามพวกเขา โดยอธรรมและเป็นศัตรู จนเมื่อการจมน้ำได้ถึงเขาแล้ว เขากล่าวว่า ฉันศรัทธาแล้ว ว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากผู้ที่วงศ์วานอิสรออีลศรัทธาและฉันอยู่ในหมู่ผู้นอบน้อมแล้ว

ป่านนี้นะหรือ? ทั้ง ๆ แต่ก่อนเจ้าเคยดื้อรั้น และเจ้าอยู่ในหมู่ผู้ก่อความเสียหาย

แล้วในวันนี้เราจะช่วยร่างของเจ้าไว้ เพื่อให้มันเป็นสัญญาณแก่ผู้มาทีหลังเจ้า และแท้จริงมนุษย์จำนวนมากเป็นผู้เพิกเฉยต่อสัญญาณต่าง ๆ ของเรา

และโดยแน่นอน เราให้พำนักแก่วงศ์วานอิสรออีลอันเป็นที่พำนักที่ดีงาม และเราให้ปัจจัยจากสิ่งดี ๆ แก่พวกเขา แล้วพวกเขาไม่ได้ขัดแย้งกันจนกระทั่งความรู้ได้มีมายังพวกเขาแล้ว แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงตัดสินระหว่างพวกเขาในวันฟื้นขึ้นในสิ่งที่พวกเขาเคยคัดแย้งกัน

แล้วผู้ที่อยู่บนหลักฐานอันชัดแจ้งจากพระผู้อภิบาลของเขา (มุฮัมมัด) และมี (ญิบรีล) พยานจากพระองค์สาธยายมัน และก่อนหน้านั้นมีคัมภีร์ของมูซาอันเป็นสิ่งนำทางและความเมตตา (จะเหมือนกับผู้ปรารถนาแต่โลกนี้) หรือ ชนเหล่านั้นพวกเขาศรัทธาในมัน และผู้ใดจากพรรคต่าง ๆ ปฏิเสธในมัน ดังนั้น ไฟนรกคือสัญญาของเขา ดังนั้น เจ้าจงอย่าอยู่ในการสงสัยใดจากมันเลย แท้จริงมันเป็นความจริงจากพระผู้อภิบาลของเจ้า แต่มนุษย์ส่วนมากไม่ศรัทธา

และโดยแน่นอนยิ่งเราได้ส่งมูซา พร้อมด้วยสัญญาณต่าง ๆ ของเรา และหลักฐานเด็ดขาดอันชัดแจ้ง

และโดยแน่นอนยิ่งเราได้ประทานคัมภีร์แก่มูซา และได้ถูกขัดแย้งกันในมัน และถ้าว่าไม่มีพจนารถจากพระผู้อภิบาลของเจ้าล่วงหน้ามาก่อน (ว่าจะไม่รีบลงโทษ) แน่นอนคงได้ถูกตัดสินระหว่างพวกเขาไปแล้ว และแท้จริงพวกเขาอยู่ในการสงสัยเคลือบแคลงในมัน

และโดยแน่นอน เราได้ส่งมูซาพร้อมด้วยสัญญาณต่าง ๆ ของเรา ว่า จงนำหมู่ชนของเจ้าออกจากความมืดมิดทั้งหลายสู่แสงสว่าง และจงเตือนพวกเขาให้รำลึกถึงวัน (แห่งความโปรดปรานและการลงโทษ) ต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ ในการนั้นแน่นอนมีสัญญาณต่าง ๆ แก่ทุก ๆ ผู้อดทนอย่างยิ่ง ผู้สนองคุณเสมอ

และครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขา จงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีแก่พวกเจ้า ครั้นเมื่อพระองค์ทรงช่วยพวกเจ้าให้รอดพ้นจากบริวารของฟาโรห์ ซึ่งพวกเขากดขี่พวกเจ้าด้วยบทลงโทษอันชั่วช้า พวกเขาเชือดลูกชายของพวกเจ้า และไว้ชีวิตผู้หญิงของพวกเจ้า และในการนั้นเป็นบททดสอบอันใหญ่หลวงจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า

และมูซากล่าวว่า ถ้าพวกเจ้าเนรคุณ ทั้งพวกเจ้าและผู้ที่อยู่ในแผ่นดินทั้งหมด ดังนั้นอัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงมั่งคั่ง ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ

และเราได้มอบคัมภีร์แก่มูซา และเราทำให้มันเป็นทางนำสำหรับวงศ์วานอิสรออีล พวกเจ้าจงอย่าตั้งอื่นจากฉันเป็นผู้รับมอบหมาย

และโดยแน่นอนเราได้ประทานแก่มูซา ซึ่งเก้าสัญญาณอันชัดแจ้ง ดังนั้นจงถามวงศ์วานอิสรออีลเถิด ครั้นเมื่อเขาได้มายังพวกเขา แล้วฟาโรห์ได้กล่าวแก่เขาว่า แท้จริงฉันเห็นว่าเจ้า มูซาเอ๋ย ถูกเวทมนตร์แน่นอน

เขากล่าวว่า โดยแน่นอน ท่านรู้ดี ไม่มีผู้ใดส่งสิ่งเหล่านี้ลงมาได้ เว้นแต่พระผู้อภิบาลแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเท่านั้น อย่างประจักษ์แจ้ง และแท้จริงฉันคิดว่าท่าน ฟาโรห์เอ๋ย เป็นผู้ถูกทำให้พ่ายแพ้

ดังนั้น เขา (ฟาโรห์) ต้องการยั่วให้พวกเขาออกไปจากแผ่นดิน แล้วเราทำให้เขาจมน้ำตาย ทั้งเขาและผู้ที่อยู่ร่วมกับเขาทั้งหมด

และเราได้กล่าวในภายหลังแก่วงศ์วานอิสรออีลว่า พวกเจ้าจงพำนักในแผ่นดินเถิด และเมื่อสัญญาแห่งโลกสุดท้ายมาถึง เราจะนำพวกท่านมารวมกันทั้งหมด

และครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่ (คนรับใช้) เด็กหนุ่มของเขา (ยูชะอฺ บินนูน) ว่า ฉันจะ (เดินทาง) ไปเรื่อย ๆ จนกว่า ฉันจะได้พบกับชุมทางสองทะเล หรือ (มิเช่นนั้น) ฉันก็จะเดินทางต่อไปอีกหลาย ๆ ปี

แล้วเมื่อทั้งสองถึงชุมทางระหว่าง (ทะเล) ทั้งสองแล้ว พวกเขาได้ลืมปลาของพวกเขาไว้ มันจึงค่อย ๆ ดิ้นหาทางของมันลงสู่ทะเล

ครั้นเมื่อทั้งสองเลยไปแล้ว เขา (มูซา) กล่าวแก่เด็กหนุ่ม (ผู้รับใช้) ของเขาว่า จงนำอาหารกลางวันของเรามาให้เราเถิด แน่แท้ยิ่ง เราได้พบความเหนื่อยล้าจากการเดินทางของเรานี้

เขา (ผู้รับใช้หนุ่ม) กล่าวว่า ท่านจำได้หรือไม่ ตอนที่เราพักอยู่ที่โขดหินนั้น แท้จริงฉันได้ลืมปลาไว้ และไม่มีสิ่งใดทำให้ฉันลืมเอ่ยถึงมัน เว้นแต่มาร และมันก็ได้หาทางลงทะเลไปอย่างน่าประหลาดแท้

เขา (มูซา) กล่าวว่า นั่นเองคือที่เราต้องการ (หา) แล้วทั้งสองจึงได้หวนกลับสะกดตามรอยของทั้งสองไป

แล้วทั้งสองได้พบ (เคาะฎิร) บ่าวคนหนึ่งจากบ่าวทั้งหลายของเรา ที่เราได้ให้เมตตาจาก ณ ที่เราแก่เขา และเราได้สอนความรู้ (อันมากมาย) แก่เขาจาก ณ ที่เรา

มูซากล่าวแก่เขาว่า ให้ฉันติดตามท่านได้หรือไม่ โดยขอให้ท่านสอนฉัน จากความรู้แจ้งที่ท่านถูกสอนมา

เขา (เคาะฎิร) กล่าวว่า แท้จริงท่านจะไม่สามารถอดทนร่วมกับฉันได้

และท่านจะอดทนต่อสิ่งที่ท่านไม่มีข่าวสารครบถ้วนได้เช่นใด