قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ
พวกเขากล่าวว่า ปล่อยให้เขาและฮารูนไปก่อน และโปรดส่งผู้รวบรวมไปตามหัวเมืองต่าง ๆ
مدينة
เมือง
City · 67 อายะฮ์ จาก 29 ซูเราะฮ์
กระจายอยู่ใน 29 ซูเราะฮ์
กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้นหัวข้อย่อย (8)
ซูเราะฮ์ที่ 26 الشُّعَرَاء الشعراء
فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ
แล้วฟาโรห์ได้ส่งผู้เกณฑ์พลไปตามหัวเมืองต่าง ๆ
وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ
และเราไม่ได้ทำลายเมืองใด ๆ เว้นแต่มันได้มีบรรดาผู้เตือนแล้ว
ซูเราะฮ์ที่ 27 النَّمْل النمل
قَالَتۡ إِنَّ ٱلۡمُلُوكَ إِذَا دَخَلُواْ قَرۡيَةً أَفۡسَدُوهَا وَجَعَلُوٓاْ أَعِزَّةَ أَهۡلِهَآ أَذِلَّةٗۚ وَكَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ
นางกล่าวว่า แท้จริงกษัตริย์ทั้งหลายนั้น เมื่อเข้าเมืองใด ก็จะทำลายมัน และทำให้ชนชั้นสูงของชาวเมืองกลายเป็นคนต่ำต้อย และเช่นนั้นพวกเขาจะกระทำ
وَكَانَ فِي ٱلۡمَدِينَةِ تِسۡعَةُ رَهۡطٖ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ
และในเมืองนั้นมีคนเก้าคน พวกเขาก่อความเสียหายในแผ่นดิน และไม่ได้ฟื้นฟูการทำความดี
۞فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَخۡرِجُوٓاْ ءَالَ لُوطٖ مِّن قَرۡيَتِكُمۡۖ إِنَّهُمۡ أُنَاسٞ يَتَطَهَّرُونَ
ดังนั้น คำตอบของหมู่ชนของเขาหาเป็นอื่นใดไม่ นอกจากกล่าวว่า จงให้ตระกูลของลูฏออกไปจากเมืองของพวกท่านเถิด แท้จริงพวกเขาเป็นพวกคนที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง
ซูเราะฮ์ที่ 28 الْقَصَص القصص
وَدَخَلَ ٱلۡمَدِينَةَ عَلَىٰ حِينِ غَفۡلَةٖ مِّنۡ أَهۡلِهَا فَوَجَدَ فِيهَا رَجُلَيۡنِ يَقۡتَتِلَانِ هَٰذَا مِن شِيعَتِهِۦ وَهَٰذَا مِنۡ عَدُوِّهِۦۖ فَٱسۡتَغَٰثَهُ ٱلَّذِي مِن شِيعَتِهِۦ عَلَى ٱلَّذِي مِنۡ عَدُوِّهِۦ فَوَكَزَهُۥ مُوسَىٰ فَقَضَىٰ عَلَيۡهِۖ قَالَ هَٰذَا مِنۡ عَمَلِ ٱلشَّيۡطَٰنِۖ إِنَّهُۥ عَدُوّٞ مُّضِلّٞ مُّبِينٞ
และเขาได้เข้าเมืองในยามหลับใหลของชาวเมือง ในนั้นเขาได้พบชายสองคน กำลังต่อสู้กัน ผู้นี้จากพรรคพวกของเขา และผู้นี้จากพรรคพวกเขาศัตรูเขา แล้วคนที่เป็นพรรคพวกของเขาได้ขอให้เขาช่วยจัดการกับคนที่เป็นพรรคพวกของศัตรูเขา มูซาจึงได้ต่อยเขา แล้วทำให้เขาตาย (โดยไม่เจตนา) เขากล่าวว่า นี่เป็นการกระทำของมาร แท้จริงมันเป็นศัตรูผู้ทำให้หลงทางอันชัดแจ้ง
فَأَصۡبَحَ فِي ٱلۡمَدِينَةِ خَآئِفٗا يَتَرَقَّبُ فَإِذَا ٱلَّذِي ٱسۡتَنصَرَهُۥ بِٱلۡأَمۡسِ يَسۡتَصۡرِخُهُۥۚ قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰٓ إِنَّكَ لَغَوِيّٞ مُّبِينٞ
แล้วในตอนเช้าเขาได้เข้าเมืองอย่างหวาดหวั่น คอยระแวดระวัง ทันใดผู้ที่ขอเขาให้ช่วยเหลือเมื่อวานนี้ได้ตะโกนเรียกเขาอีก (*คือทะเลาะวิวาทกับผู้อื่นอีก) มูซากล่าวแก่เขาว่า แท้จริงเจ้าเป็นผู้หลงผิดอย่างแน่นอน
وَجَآءَ رَجُلٞ مِّنۡ أَقۡصَا ٱلۡمَدِينَةِ يَسۡعَىٰ قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّ ٱلۡمَلَأَ يَأۡتَمِرُونَ بِكَ لِيَقۡتُلُوكَ فَٱخۡرُجۡ إِنِّي لَكَ مِنَ ٱلنَّٰصِحِينَ
และชายคนหนึ่งได้มาจากชานเมืองอย่างเร่งรีบ กล่าวว่า โอ้ มูซา แท้จริงพวกชนชั้นนำกำลังหารือเกี่ยวกับท่านเพื่อสังหารท่าน จงออกไปเถิด แท้จริงฉันเป็นผู้หวังดีต่อท่าน
وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةِۢ بَطِرَتۡ مَعِيشَتَهَاۖ فَتِلۡكَ مَسَٰكِنُهُمۡ لَمۡ تُسۡكَن مِّنۢ بَعۡدِهِمۡ إِلَّا قَلِيلٗاۖ وَكُنَّا نَحۡنُ ٱلۡوَٰرِثِينَ
และตั้งกี่เมืองแล้ว ที่เราได้ทำลายไป ซึ่งพวกเขาเนรคุณชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีของพวกเขา ก็นั่นอย่างไรเล่าบ้านเรือนของพวกเขา ไม่ถูกใช้พักอาศัยหลังจากนั้นอีก นอกจากเพียงเล็กน้อย และเราเป็นผู้รับช่วงต่อ
وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهۡلِكَ ٱلۡقُرَىٰ حَتَّىٰ يَبۡعَثَ فِيٓ أُمِّهَا رَسُولٗا يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهۡلِكِي ٱلۡقُرَىٰٓ إِلَّا وَأَهۡلُهَا ظَٰلِمُونَ
และพระผู้อภิบาลของเจ้าไม่เป็นผู้ทำลายหมู่เมืองใด จนกว่าพระองค์จะทรงแต่งตั้งศาสนทูตขึ้นในเมืองหลวงของมันก่อน โดยเขาจะได้สาธยายโองการต่าง ๆ ของพระองค์แก่พวกเขา และเราไม่เป็นผู้ทำลายหมู่เมืองใด เว้นแต่ชาวเมืองต่าง ๆ เหล่านั้นเป็นผู้อธรรม
ซูเราะฮ์ที่ 29 الْعَنْكَبُوت العنكبوت
وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَآ إِبۡرَٰهِيمَ بِٱلۡبُشۡرَىٰ قَالُوٓاْ إِنَّا مُهۡلِكُوٓاْ أَهۡلِ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِۖ إِنَّ أَهۡلَهَا كَانُواْ ظَٰلِمِينَ
และครั้นเมื่อคณะทูตของเราได้นำข่าวดีมายังอิบรอฮีม พวกเขากล่าวว่า แท้จริงเราเป็นผู้ทำลายชาวเมืองนี้ แท้จริงชาวเมืองของมันเป็นผู้อธรรม
إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَىٰٓ أَهۡلِ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِ رِجۡزٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ
แท้จริง เราเป็นผู้นำการลงโทษจากฟ้าลงสู่ชาวเมืองนี้ เนื่องด้วยสิ่งที่พวกเขาได้ฝ่าฝืน
ซูเราะฮ์ที่ 34 سَبَأ سبأ
وَجَعَلۡنَا بَيۡنَهُمۡ وَبَيۡنَ ٱلۡقُرَى ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَا قُرٗى ظَٰهِرَةٗ وَقَدَّرۡنَا فِيهَا ٱلسَّيۡرَۖ سِيرُواْ فِيهَا لَيَالِيَ وَأَيَّامًا ءَامِنِينَ
*และเราทำให้ระหว่างพวกเขา (ที่เยเมน) กับหมู่เมืองทั้งหลายที่เราได้ให้ความจำเริญในนั้น (ที่ชาม) มีหมู่เมืองอื่น ๆ อันเด่นชัด และเราได้กำหนดเส้นทาง (สำหรับเดินทางไปมา) ในนั้น พวกเจ้าจงท่องไปในนั้นทั้งกลางคืนและกลางวันอย่างปลอดภัยเถิด
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا فِي قَرۡيَةٖ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتۡرَفُوهَآ إِنَّا بِمَآ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ
และเราไม่ได้ส่งผู้เตือนไปยังเมืองใด เว้นแต่พวกเจ้าสำราญของพวกมันจะกล่าวว่า เราเป็นผู้ปฏิเสธใน (สาส์น) ที่พวกท่านถูกให้นำมา
ซูเราะฮ์ที่ 36 يس يس
وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلًا أَصۡحَٰبَ ٱلۡقَرۡيَةِ إِذۡ جَآءَهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ
และจงยกอุทาหรณ์อันหนึ่งแก่พวกเขา ถึงชาวเมืองหนึ่ง ครั้นเมื่อบรรดาผู้นำสาส์นได้มายังมัน
وَجَآءَ مِنۡ أَقۡصَا ٱلۡمَدِينَةِ رَجُلٞ يَسۡعَىٰ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُواْ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
และจากส่วนไกลลิบของเมือง ได้มีชายคนหนึ่งมาอย่างรีบเร่ง เขากล่าวว่า โอ้ หมู่ชนของฉัน จงปฏิบัติตามบรรดาผู้นำสาส์นเถิด
ซูเราะฮ์ที่ 42 الشُّورَى الشورى
وَكَذَٰلِكَ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ قُرۡءَانًا عَرَبِيّٗا لِّتُنذِرَ أُمَّ ٱلۡقُرَىٰ وَمَنۡ حَوۡلَهَا وَتُنذِرَ يَوۡمَ ٱلۡجَمۡعِ لَا رَيۡبَ فِيهِۚ فَرِيقٞ فِي ٱلۡجَنَّةِ وَفَرِيقٞ فِي ٱلسَّعِيرِ
และเช่นนั้นเอง เราได้ประทานโองการยังเจ้าเป็นอัลกุรอาน (ภาษา) อาหรับ เพื่อให้เจ้าเตือนแม่แห่งเมืองทั้งหลาย (มักกะฮ์) และผู้ที่อยู่รอบ ๆ มัน และเพื่อเจ้าจะเตือนถึงวันรวมตัว ไม่มีข้อสงสัยใด ๆ ในนั้น พวกหนึ่งจะได้อยู่ในสวรรค์ และพวกหนึ่งจะได้อยู่ในเพลิงที่ลุกโชน
ซูเราะฮ์ที่ 43 الزُّخْرُف الزخرف
وَقَالُواْ لَوۡلَا نُزِّلَ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانُ عَلَىٰ رَجُلٖ مِّنَ ٱلۡقَرۡيَتَيۡنِ عَظِيمٍ
และพวกเขากล่าวว่า ไฉนอัลกุรอานนี้จึงไม่ถูกประทานแก่ชายผู้ยิ่งใหญ่จากเมืองทั้งสองนี้ (มักกะฮ์ และฏออิฟ) เล่า?
ซูเราะฮ์ที่ 46 الْأَحْقَاف الأحقاف
وَلَقَدۡ أَهۡلَكۡنَا مَا حَوۡلَكُم مِّنَ ٱلۡقُرَىٰ وَصَرَّفۡنَا ٱلۡأٓيَٰتِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ
และแน่นอนยิ่ง เราได้ทำลายเมืองต่าง ๆ ที่อยู่รอบ ๆ พวกเจ้า และเราได้แจกแจงสัญญาณทั้งหลาย เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้กลับมา
ซูเราะฮ์ที่ 53 النَّجْم النجم
وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ
และ (พวกชาว) เมืองทั้งหลายที่ถูกพลิกคว่ำ (หมู่ชนของนบีลูฏ) พระองค์ทำให้ (พลิกคว่ำและ) ร่วงลงมา
ซูเราะฮ์ที่ 59 الْحَشْر الحشر
مَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِيلِ كَيۡ لَا يَكُونَ دُولَةَۢ بَيۡنَ ٱلۡأَغۡنِيَآءِ مِنكُمۡۚ وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰكُمۡ عَنۡهُ فَٱنتَهُواْۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
(ทรัพย์เชลย) อันใดที่อัลลอฮ์ให้ทูตของพระองค์ริบมาได้จากชาวเมือง ก็เป็นของอัลลอฮ์ และของศาสนทูต และของญาติ และเด็กกำพร้า และคนยากจน และคนเดินทาง เพื่อมันจะได้ไม่หมุนเวียนอยู่ในระหว่างคนมั่งมีของพวกเจ้าเท่านั้น และอันใดที่ทูตนำมายังพวกเจ้า ก็จงรับมันไว้ และอันใดที่เขาได้ห้ามพวกเจ้า ก็จงเว้นเสีย และจงยำเกรงอัลลอฮ์ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงลงโทษรุนแรง
لَا يُقَٰتِلُونَكُمۡ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرٗى مُّحَصَّنَةٍ أَوۡ مِن وَرَآءِ جُدُرِۢۚ بَأۡسُهُم بَيۡنَهُمۡ شَدِيدٞۚ تَحۡسَبُهُمۡ جَمِيعٗا وَقُلُوبُهُمۡ شَتَّىٰۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡقِلُونَ
พวกเขาจะไม่ต่อสู้พวกเจ้าโดยพร้อมเพรียงกัน เว้นแต่ในเมืองที่ถูกป้องกัน (มีกำแพงหรือคูเมืองรายล้อม) หรือจากหลังกำแพง ปัญหาความขัดแย้งของพวกเขาในระหว่างพวกเขาเองนั้นรุนแรงนัก พวกเจ้าคิดว่าพวกเขารวมกัน แต่หัวใจของพวกเขาแตกแยกกัน นั่นเป็นเพราะพวกเขาเป็นหมู่ชนที่ไม่ใช้ปัญญา
ซูเราะฮ์ที่ 65 الطَّلَاق الطلاق
وَكَأَيِّن مِّن قَرۡيَةٍ عَتَتۡ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِۦ فَحَاسَبۡنَٰهَا حِسَابٗا شَدِيدٗا وَعَذَّبۡنَٰهَا عَذَابٗا نُّكۡرٗا
และมี (ชาวเมือง) ตั้งกี่เมืองแล้วที่ขัดขืนบัญชาของพระผู้อภิบาลของมันและบรรดาศาสนทูตของพระองค์ เราจึงได้สะสางบัญชีมันอย่างเข้มงวด และเราได้ลงโทษมันอย่างน่าพรั่นพรึง
ซูเราะฮ์ที่ 69 الْحَاقَّة الحاقة
وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ
และฟาโรห์ และพวกก่อนหน้าเขา และ (พวกชาว) เมืองทั้งหลายที่ถูกพลิกคว่ำ (หมู่ชนของนบีลูฏ) ได้กระทำผิด
ซูเราะฮ์ที่ 90 الْبَلَد البلد
لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ
ฉันสาบานอย่างหนักแน่นด้วยเมือง (มักกะฮ์) นี้
وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ
และเจ้าได้รับอนุมัติในเมืองนี้ (*ให้สามารถนำกำลังเข้ายึดเมืองมักกะฮ์ได้ ทั้ง ๆ ที่มักกะฮ์เป็นเขตต้องห้าม และจะไม่ถูกทำลายเช่น กองทัพช้าง)