ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 289
إبراهيم

อิบรอฮีม

Abraham · 146 อายะฮ์ จาก 25 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 25 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

ซูเราะฮ์ที่ 11 هُود هود

فَلَمَّا رَءَآ أَيۡدِيَهُمۡ لَا تَصِلُ إِلَيۡهِ نَكِرَهُمۡ وَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةٗۚ قَالُواْ لَا تَخَفۡ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمِ لُوطٖ
ครั้นเมื่อเขา (อิบรอฮีม) เห็นว่ามือของพวกเขาไม่เอื้อมหามัน เขาแปลกใจพวกเขา และรู้สึกกลัวพวกเขา พวกเขากล่าวว่า ท่านจงอย่ากลัวเลย แท้จริงพวกเราถูกส่งมายังหมู่ชนแห่งลูฏ
وَٱمۡرَأَتُهُۥ قَآئِمَةٞ فَضَحِكَتۡ فَبَشَّرۡنَٰهَا بِإِسۡحَٰقَ وَمِن وَرَآءِ إِسۡحَٰقَ يَعۡقُوبَ
และหญิงของเขากำลังยืนอยู่ แล้วได้นางขำ แล้วเราได้แจ้งข่าวดีแก่นางด้วย (บุตร) อิสฮาก และหลังจากอิสหากคือยะอฺกูบ
قَالَتۡ يَٰوَيۡلَتَىٰٓ ءَأَلِدُ وَأَنَا۠ عَجُوزٞ وَهَٰذَا بَعۡلِي شَيۡخًاۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيۡءٌ عَجِيبٞ
นางกล่าวว่า โอ้ แปลกแท้ ๆ ฉันจะมีลูกขณะที่ฉันแก่แล้วและนี่สามีของฉันชราแล้ว แท้จริงนี่เป็นเรื่องประหลาดแท้
قَالُوٓاْ أَتَعۡجَبِينَ مِنۡ أَمۡرِ ٱللَّهِۖ رَحۡمَتُ ٱللَّهِ وَبَرَكَٰتُهُۥ عَلَيۡكُمۡ أَهۡلَ ٱلۡبَيۡتِۚ إِنَّهُۥ حَمِيدٞ مَّجِيدٞ
พวกเขากล่าวว่า เธอแปลกใจต่อพระบัญชาของอัลลอฮ์หรือ? ขอความเมตตาของอัลลอฮ์ และความจำเริญของพระองค์จงประสบแด่พวกท่าน โอ้ ครอบครัว (ของอิบรอฮีม) เอ๋ย พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ ผู้ทรงบริบูรณ์
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنۡ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلرَّوۡعُ وَجَآءَتۡهُ ٱلۡبُشۡرَىٰ يُجَٰدِلُنَا فِي قَوۡمِ لُوطٍ
ครั้นเมื่อความตระหนดหายไปจากอิบรอฮีม และข่าวดีได้มายังเขาแล้ว เขาได้เถียงเราในเรื่องของหมู่ชนแห่งลูฏ
إِنَّ إِبۡرَٰهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّٰهٞ مُّنِيبٞ
แท้จริงอิบรอฮีม เป็นผู้ขันติ ผู้มีจิตใจอ่อนโยน ผู้กลับตัวเสมอ
يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ أَعۡرِضۡ عَنۡ هَٰذَآۖ إِنَّهُۥ قَدۡ جَآءَ أَمۡرُ رَبِّكَۖ وَإِنَّهُمۡ ءَاتِيهِمۡ عَذَابٌ غَيۡرُ مَرۡدُودٖ
อิบรอฮีมเอ๋ย จงผินหลังจากเรื่องนี้ แท้จริงได้มีพระบัญชาจากพระผู้อภิบาลของเจ้ามาแล้ว และแท้จริงพวกเขานั้น การลงโทษอันเปลี่ยนเป็นอื่นไม่ได้มายังพวกเขาแน่

ซูเราะฮ์ที่ 12 يُوسُف يوسف

وَكَذَٰلِكَ يَجۡتَبِيكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِن تَأۡوِيلِ ٱلۡأَحَادِيثِ وَيُتِمُّ نِعۡمَتَهُۥ عَلَيۡكَ وَعَلَىٰٓ ءَالِ يَعۡقُوبَ كَمَآ أَتَمَّهَا عَلَىٰٓ أَبَوَيۡكَ مِن قَبۡلُ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡحَٰقَۚ إِنَّ رَبَّكَ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
และเช่นนั้นเอง พระผู้อภิบาลของเจ้าทรงเลือกเจ้า และพระองค์จะทรงสอนเจ้าถึงการทำนายฝัน และพระองค์จะประทานความโปรดปรานของพระองค์แก่เจ้าอย่างครบถ้วน และให้แก่วงศ์วานยะอฺกูบเหมือนที่พระองค์ได้ประทานความโปรดปรานของพระองค์แก่บรรพบุรุษของเจ้ามาก่อนคืออิบรอฮีมและอิสฮาก แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ
وَٱتَّبَعۡتُ مِلَّةَ ءَابَآءِيٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَۚ مَا كَانَ لَنَآ أَن نُّشۡرِكَ بِٱللَّهِ مِن شَيۡءٖۚ ذَٰلِكَ مِن فَضۡلِ ٱللَّهِ عَلَيۡنَا وَعَلَى ٱلنَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَشۡكُرُونَ
และฉันปฏิบัติตามครรลองของบรรดาบรรพบุรุษของฉัน คืออิบรอฮีม อิสฮาก และยะอฺกูบ เราไม่สมควรตั้งสิ่งใดเป็นภาคีต่ออัลลอฮ์ นั่นเป็นความโปรดปรานของอัลลอฮ์ต่อพวกเราและต่อมนุษยชาติ แต่มนุษย์ส่วนมากไม่รู้คุณ

ซูเราะฮ์ที่ 14 إِبْرَاهِيم إبراهيم

وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِيمُ رَبِّ ٱجۡعَلۡ هَٰذَا ٱلۡبَلَدَ ءَامِنٗا وَٱجۡنُبۡنِي وَبَنِيَّ أَن نَّعۡبُدَ ٱلۡأَصۡنَامَ
และครั้นเมื่ออิบรอฮีมกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน! โปรดทำให้เมืองนี้ (มักกะฮฺ) เป็นที่ปลอดภัย และโปรดทำให้ฉันและลูกหลานของฉันห่างไกลจากการสักการะเจว็ดต่าง ๆ

ซูเราะฮ์ที่ 15 الْحِجْر الحجر

وَنَبِّئۡهُمۡ عَن ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ
และเจ้าจงแจ้งพวกเขาถึงบรรดาแขกของอิบรอฮีม
إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمٗا قَالَ إِنَّا مِنكُمۡ وَجِلُونَ
เมื่อพวกเขาเข้าไปหาเขา แล้วพวกเขากล่าวว่า ศานติ เขากล่าวว่า แท้จริงพวกเรากลัวพวกท่าน
قَالُواْ لَا تَوۡجَلۡ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ
พวกเขากล่าวว่า อย่ากลัวเลย แท้จริงเรามาแจ้งข่าวดีแก่ท่าน ซึ่งเด็กผู้รอบรู้คนหนึ่ง
قَالَ أَبَشَّرۡتُمُونِي عَلَىٰٓ أَن مَّسَّنِيَ ٱلۡكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ
เขากล่าวว่า พวกท่านแจ้งข่าวดีแก่ฉัน ทั้ง ๆ ที่ความชราได้มาประสบแก่ฉันแล้วหรือ? แล้วพวกท่านจะแจ้งข่าวดีฉันด้วยเรื่องใด?
قَالُواْ بَشَّرۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡقَٰنِطِينَ
พวกเขากล่าวว่า พวกเราแจ้งข่าวดีแก่ท่านด้วยความจริง ดังนั้นท่านจงอย่าอยู่ในหมู่ผู้สิ้นหวัง
قَالَ وَمَن يَقۡنَطُ مِن رَّحۡمَةِ رَبِّهِۦٓ إِلَّا ٱلضَّآلُّونَ
เขากล่าวว่า และจะมีผู้ใดเล่าที่สิ้นหวังในความเมตตาของพระผู้อภิบาลของเขา เว้นแต่บรรดาผู้หลงผิดเท่านั้น

ซูเราะฮ์ที่ 16 النَحْل النحل

إِنَّ إِبۡرَٰهِيمَ كَانَ أُمَّةٗ قَانِتٗا لِّلَّهِ حَنِيفٗا وَلَمۡ يَكُ مِنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ
แท้จริงอิบรอฮีมเป็นผู้ภักดีต่ออัลลอฮฺ เป็นผู้ตั้งมั่นในสัจธรรม และไม่ได้อยู่ในหมู่ผู้ตั้งภาคี
ثُمَّ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ أَنِ ٱتَّبِعۡ مِلَّةَ إِبۡرَٰهِيمَ حَنِيفٗاۖ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ
จากนั้นเราได้มีโองการแก่เจ้าว่า จงปฏิบัติตามครรลองของอิบรอฮีมผู้ตั้งมั่นในสัจธรรมเถิด และเขาไม่ได้อยู่ในหมู่ผู้ตั้งภาคี

ซูเราะฮ์ที่ 19 مَرْيَم مريم

وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ إِبۡرَٰهِيمَۚ إِنَّهُۥ كَانَ صِدِّيقٗا نَّبِيًّا
และจงกล่าวถึง (เรื่องราวของ) อิบรอฮีม ที่อยู่ในคัมภีร์ แท้จริงเขาเป็นผู้สัจจริง เป็นผู้เผยวจนะ
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ يَٰٓأَبَتِ لِمَ تَعۡبُدُ مَا لَا يَسۡمَعُ وَلَا يُبۡصِرُ وَلَا يُغۡنِي عَنكَ شَيۡ‍ٔٗا
ครั้นเมื่อเขาได้กล่าวแก่พ่อของเขาว่า พ่อจ๋า ไฉนท่านจึงสักการะต่อสิ่งที่ไม่ได้ยิน และไม่ได้เห็น และไม่ได้ให้ประโยชน์ใดแก่ท่านได้เล่า?
يَٰٓأَبَتِ إِنِّي قَدۡ جَآءَنِي مِنَ ٱلۡعِلۡمِ مَا لَمۡ يَأۡتِكَ فَٱتَّبِعۡنِيٓ أَهۡدِكَ صِرَٰطٗا سَوِيّٗا
พ่อจ๋า แท้จริงฉันนั้น ได้มีความรู้มายังฉันซึ่งไม่ได้มีมายังท่าน ดังนั้นท่านจงเชื่อฟังปฏิบัติตามฉันเถิด ฉันจะนำท่านสู่ทางอันราบรื่น
يَٰٓأَبَتِ لَا تَعۡبُدِ ٱلشَّيۡطَٰنَۖ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ كَانَ لِلرَّحۡمَٰنِ عَصِيّٗا
พ่อจ๋า อย่าได้สักการะมารเลย (เพราะ) แท้จริงมันเป็นผู้ดื้นรั้นต่อผู้ทรงเมตตา
يَٰٓأَبَتِ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يَمَسَّكَ عَذَابٞ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ فَتَكُونَ لِلشَّيۡطَٰنِ وَلِيّٗا
พ่อจ๋า แท้จริงฉันกลัวว่าการลงโทษจากผู้ทรงเมตตาจะประสบแก่ท่าน แล้วท่านจะกลายเป็นสหายของมาร
قَالَ أَرَاغِبٌ أَنتَ عَنۡ ءَالِهَتِي يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُۖ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ لَأَرۡجُمَنَّكَۖ وَٱهۡجُرۡنِي مَلِيّٗا
เขา (บิดา) กล่าวว่า นี่เจ้ารังเกียจพระเจ้าทั้งหลายของฉันหรือ อิบรอฮีมเอ๋ย? แน่นอนถ้าเจ้าไม่หยุด ฉันจะขว้างเจ้าให้ตาย (ด้วยก้อนหิน) และจงไปให้พ้นจากฉันพักใหญ่เถิด
قَالَ سَلَٰمٌ عَلَيۡكَۖ سَأَسۡتَغۡفِرُ لَكَ رَبِّيٓۖ إِنَّهُۥ كَانَ بِي حَفِيّٗا
เขา (อิบรอฮีม) กล่าวว่า ขอความสันติจงมีแด่ท่าน ฉันจะขออภัยโทษจากพระผู้อภิบาลของฉันให้แก่ท่าน พระองค์นั้น เป็นผู้ทรงเอ็นดูต่อฉัน
وَأَعۡتَزِلُكُمۡ وَمَا تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَأَدۡعُواْ رَبِّي عَسَىٰٓ أَلَّآ أَكُونَ بِدُعَآءِ رَبِّي شَقِيّٗا
และฉันจะปลีกตัวไปจากพวกท่านและ (ไปจาก) สิ่งที่พวกท่านวิงวอนอื่นจากอัลลอฮ์ และฉันจะวิงวอนพระผู้อภิบาลของฉัน หวังว่าฉันจะไม่เป็นผู้อาภัพในการวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของฉัน
فَلَمَّا ٱعۡتَزَلَهُمۡ وَمَا يَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَهَبۡنَا لَهُۥٓ إِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَۖ وَكُلّٗا جَعَلۡنَا نَبِيّٗا
ครั้นเมื่อเขา (อิบรอฮีม) ปลีกตัวไปจากพวกเขาและสิ่งที่พวกเขาสักการะอื่นจากอัลลอฮ์แล้ว พระองค์ก็ประทานอิสฮากและยะอฺกูบแก่เขา และทั้งหมดนั้นเราได้ตั้งให้เป็นผู้เผยวจนะ
أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ مِن ذُرِّيَّةِ ءَادَمَ وَمِمَّنۡ حَمَلۡنَا مَعَ نُوحٖ وَمِن ذُرِّيَّةِ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡرَٰٓءِيلَ وَمِمَّنۡ هَدَيۡنَا وَٱجۡتَبَيۡنَآۚ إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُ ٱلرَّحۡمَٰنِ خَرُّواْۤ سُجَّدٗاۤ وَبُكِيّٗا۩
ชนเหล่านั้น คือบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงโปรดปรานพวกเขา ได้แก่เหล่าผู้เผยวจนะจากลูกหลานของอาดัม และจากผู้ที่เราบรรทุก (บนเรือ) ร่วมกับนูห์ และจากลูกหลานของอิบรอฮีมและอิสรออีล และจากผู้ที่เราได้นำทางและเลือกเฟ้น คราใดที่โองการแห่งผู้ทรงเมตตาถูกอ่านแก่พวกเขา พวกเขาทรุดลงกราบและร้องไห้

ซูเราะฮ์ที่ 21 الْأَنْبِيَاء الأنبياء

۞وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَآ إِبۡرَٰهِيمَ رُشۡدَهُۥ مِن قَبۡلُ وَكُنَّا بِهِۦ عَٰلِمِينَ
และแน่นอนยิ่ง เราได้ประทานแก่อิบรอฮีม (คือ) ทางอันชาญฉลาดของเขาแต่ก่อนแล้ว และเราเป็นผู้รู้จักเขาดี
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا هَٰذِهِ ٱلتَّمَاثِيلُ ٱلَّتِيٓ أَنتُمۡ لَهَا عَٰكِفُونَ
ครั้นเมื่อเขากล่าวแก่พ่อของเขาและหมู่ชนของเขาว่า รูปปั้นเหล่านี้ที่พวกท่านจงเฝ้าบูชาคืออันใดกันเล่า
قَالُواْ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا لَهَا عَٰبِدِينَ
พวกเขากล่าวว่า พวกเราพบว่าบรรพบุรุษของพวกเราเป็นผู้สักการะมัน (เราจึงปฏิบัติตามพวกเขา)
قَالَ لَقَدۡ كُنتُمۡ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمۡ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ
เขากล่าวว่า แน่นอนยิ่ง พวกท่าน ทั้งท่านและบรรพบุรุษของพวกท่าน อยู่ในการหลงผิดอันชัดแจ้ง
قَالُوٓاْ أَجِئۡتَنَا بِٱلۡحَقِّ أَمۡ أَنتَ مِنَ ٱللَّٰعِبِينَ
พวกเขากล่าวว่า นี่เจ้านำความจริงมายังพวกเรา หรือเจ้าเป็นพวกล้อเล่นกันแน่?
قَالَ بَل رَّبُّكُمۡ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ٱلَّذِي فَطَرَهُنَّ وَأَنَا۠ عَلَىٰ ذَٰلِكُم مِّنَ ٱلشَّٰهِدِينَ
เขากล่าวว่า ทว่า พระผู้อภิบาลของพวกท่าน คือพระผู้อภิบาลชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ผู้ที่สร้างสรรพวกมันขึ้น และฉันอยู่ในหมู่ผู้เป็นพยานต่อการนั้น
وَتَٱللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصۡنَٰمَكُم بَعۡدَ أَن تُوَلُّواْ مُدۡبِرِينَ
และขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ฉันจะหาทางจัดการเจว็ดทั้งหลายของพวกท่าน หลังจากที่พวกท่านหันหลังจากไป
فَجَعَلَهُمۡ جُذَٰذًا إِلَّا كَبِيرٗا لَّهُمۡ لَعَلَّهُمۡ إِلَيۡهِ يَرۡجِعُونَ
แล้วเขาได้ทำพวกมันจนแหลก เว้นแต่ตัวใหญ่สำหรับพวกเขา หวังว่าพวกเขาจะกลับมา (สอบถาม) ยังมัน
قَالُواْ مَن فَعَلَ هَٰذَا بِ‍َٔالِهَتِنَآ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
พวกเขากล่าวว่า ผู้ใดกันที่ทำสิ่งนี้ต่อพระเจ้าทั้งหลายของพวกเรา แท้จริงเขาเป็นพวกอธรรมแน่
قَالُواْ سَمِعۡنَا فَتٗى يَذۡكُرُهُمۡ يُقَالُ لَهُۥٓ إِبۡرَٰهِيمُ
พวกเขากล่าวว่า พวกเราได้ยินเด็กหนุ่มคนหนึ่งกล่าวตำหนิรูปเคารพทั้งหลาย เขาถูกเรียกว่า อิบรอฮีม
قَالُواْ فَأۡتُواْ بِهِۦ عَلَىٰٓ أَعۡيُنِ ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَشۡهَدُونَ
พวกเขากล่าวว่า ดังนั้น พวกท่านจงนำตัวเขามาท่ามกลางสายตาของประชาชน หวังว่าเขาทั้งหลายจะเป็นพยาน
قَالُوٓاْ ءَأَنتَ فَعَلۡتَ هَٰذَا بِ‍َٔالِهَتِنَا يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ
พวกเขากล่าวว่า เจ้าใช่ไหมที่ทำสิ่งนี้ต่อพระเจ้าทั้งหลายของพวกเรา อิบรอฮีม!