ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 19
فرعون

ฟิรเอาน์

Pharaoh · 258 อายะฮ์ จาก 27 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 27 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

ซูเราะฮ์ที่ 26 الشُّعَرَاء الشعراء

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ
ครั้นเมื่อทั้งสองฝ่ายต่างเห็นกัน พวกพ้องของมูซากล่าวว่า แท้จริงพวกเราถูกผู้ถูกตามทันแน่
قَالَ كَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ
เขา (มูซา) กล่าว ไม่หรอก แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันทรงอยู่กับฉัน พระองค์จะทรงนำทางฉัน
فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقٖ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ
แล้วเราได้มีโองการยังมูซาว่า เจ้าจงฟาดทะเลด้วยไม้เท้าของเจ้า แล้วมันก็แยกออกเป็นทาง แต่ละทางเป็นเช่นภูเขาใหญ่
وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ
และเราได้ให้อีกพวกใกล้เข้ามา ณ ที่นั่น
وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ
และเราได้ช่วยมูซาและผู้ที่อยู่ร่วมกับเขาทั้งหมดรอดพ้น
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
จากนั้น เราได้จมอีกพวกหนึ่ง

ซูเราะฮ์ที่ 27 النَّمْل النمل

وَأَدۡخِلۡ يَدَكَ فِي جَيۡبِكَ تَخۡرُجۡ بَيۡضَآءَ مِنۡ غَيۡرِ سُوٓءٖۖ فِي تِسۡعِ ءَايَٰتٍ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَقَوۡمِهِۦٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ
และจงสอดมือของเจ้าเข้าไปในอกเสื้อของเจ้า มันจะออกมาขาว ปราศจากสิ่งเลวร้ายใด (หนึ่ง) ในสัญญาณเก้าประการยังฟาโรห์และหมู่ชนของเขา แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนผู้ฝ่าฝืน

ซูเราะฮ์ที่ 28 الْقَصَص القصص

نَتۡلُواْ عَلَيۡكَ مِن نَّبَإِ مُوسَىٰ وَفِرۡعَوۡنَ بِٱلۡحَقِّ لِقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ
เราสาธยายแก่เจ้า (ส่วนหนึ่ง) จากเรื่องราวของมูซากับฟาโรห์ตามความจริง เพื่อหมู่ชนผู้ศรัทธา
إِنَّ فِرۡعَوۡنَ عَلَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَجَعَلَ أَهۡلَهَا شِيَعٗا يَسۡتَضۡعِفُ طَآئِفَةٗ مِّنۡهُمۡ يُذَبِّحُ أَبۡنَآءَهُمۡ وَيَسۡتَحۡيِۦ نِسَآءَهُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُفۡسِدِينَ
แท้จริงฟาโรห์ผยองในแผ่นดิน และทำให้ประชาชนแตกเป็นกลุ่ม ๆ เขากดขี่ชนกลุ่มหนึ่งในหมู่พวกเขา โดยเชือดลูกชายทั้งหลายของพวกเขา และไว้ชีวิตบรรดาสตรีของพวกเขา แท้จริงเขาอยู่ในหมู่ผู้บ่อนทำลาย
وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى ٱلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَنَجۡعَلَهُمۡ أَئِمَّةٗ وَنَجۡعَلَهُمُ ٱلۡوَٰرِثِينَ
และเราปรารถนาจะให้ความโปรดปรานแก่บรรดาผู้ถูกกดขี่ในแผ่นดิน และทำให้เขาทั้งหลายเป็นผู้นำ และทำให้เขาทั้งหลายเป็นผู้สืบทอด
وَنُمَكِّنَ لَهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَنُرِيَ فِرۡعَوۡنَ وَهَٰمَٰنَ وَجُنُودَهُمَا مِنۡهُم مَّا كَانُواْ يَحۡذَرُونَ
*และเรา (ปรารถนา) จะให้พวกเขาได้มีความมั่นคงในแผ่นดิน และให้ฟาโรห์ ฮามาน และไพร่พลของพวกเขาได้เห็น ในหมู่เขาทั้งหลายนั้นมีสิ่งที่พวกเขาเคยคอยระวังกลัว
وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ أُمِّ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَرۡضِعِيهِۖ فَإِذَا خِفۡتِ عَلَيۡهِ فَأَلۡقِيهِ فِي ٱلۡيَمِّ وَلَا تَخَافِي وَلَا تَحۡزَنِيٓۖ إِنَّا رَآدُّوهُ إِلَيۡكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
และเราได้เผยโองการยังแม่ของมูซา เธอจงให้นมเขา เมื่อเธอกลัวแทนเขา ก็จงลอยเขาในแม่น้ำ และจงอย่ากลัว และอย่าเสียใจ แท้จริงเราเป็นผู้คืนเขาแก่เธอ และทำให้เขาเป็นหนึ่งในหมู่ผู้นำสาส์น
فَٱلۡتَقَطَهُۥٓ ءَالُ فِرۡعَوۡنَ لِيَكُونَ لَهُمۡ عَدُوّٗا وَحَزَنًاۗ إِنَّ فِرۡعَوۡنَ وَهَٰمَٰنَ وَجُنُودَهُمَا كَانُواْ خَٰطِ‍ِٔينَ
แล้วบริวารของฟาโรห์ได้เก็บเขาขึ้นมา เพื่อเขาจะได้เป็นศัตรูและเป็นความเสียใจแก่พวกเขา แท้จริงฟาโรห์ ฮามาน และไพร่พลของทั้งสองเป็นผู้มีความผิด
وَقَالَتِ ٱمۡرَأَتُ فِرۡعَوۡنَ قُرَّتُ عَيۡنٖ لِّي وَلَكَۖ لَا تَقۡتُلُوهُ عَسَىٰٓ أَن يَنفَعَنَآ أَوۡ نَتَّخِذَهُۥ وَلَدٗا وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
และผู้หญิงของฟาโรห์กล่าวว่า (เขาจะ) เป็นที่น่าชื่นตาเย็นใจแก่ฉันและแก่ท่าน อย่าสังหารเขา บางทีเขาจะเป็นประโยชน์แก่เรา หรือเราอาจรับเขาเป็นลูก โดยที่พวกเขาไม่รู้สึกตัว
وَأَصۡبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَىٰ فَٰرِغًاۖ إِن كَادَتۡ لَتُبۡدِي بِهِۦ لَوۡلَآ أَن رَّبَطۡنَا عَلَىٰ قَلۡبِهَا لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
ดวงใจของแม่ของมูซาว่างเปล่า (ไม่คิดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องของเขา) นางแทบจะเปิดเผยเรื่องของเขา มาตรว่าเราไม่ได้ผูกหัวใจของนางไว้ เพื่อนางจะได้เป็นหนึ่งในหมู่ผู้ศรัทธา
وَقَالَتۡ لِأُخۡتِهِۦ قُصِّيهِۖ فَبَصُرَتۡ بِهِۦ عَن جُنُبٖ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
และนางกล่าวแก่พี่สาวของเขาว่า จงตามเขาไป นางจึงได้เฝ้าดูเขาอยู่ห่าง ๆ โดยพวกเขาไม่รู้ตัว
۞وَحَرَّمۡنَا عَلَيۡهِ ٱلۡمَرَاضِعَ مِن قَبۡلُ فَقَالَتۡ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰٓ أَهۡلِ بَيۡتٖ يَكۡفُلُونَهُۥ لَكُمۡ وَهُمۡ لَهُۥ نَٰصِحُونَ
และเราได้ให้เหล่าแม่นมเป็นที่ต้องห้ามแก่มูซา (*ไม่ยอมดื่มนมจากผู้ใด) ดังนั้น นางได้กล่าวว่า จะให้ฉันชี้แนะพวกท่านไหมถึงครอบครัวหนึ่ง เพื่อให้พวกเขาเลี้ยงดูเขาให้พวกท่าน และพวกเขาจะเป็นผู้อบรมที่ดีแก่เขา
فَرَدَدۡنَٰهُ إِلَىٰٓ أُمِّهِۦ كَيۡ تَقَرَّ عَيۡنُهَا وَلَا تَحۡزَنَ وَلِتَعۡلَمَ أَنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
ดังนั้น เราจึงได้คืนเขาสู่แม่ของเขา เพื่อเป็นที่ชื่นตาเย็นใจแก่นาง และนางจะได้ไม่เสียใจ และเพื่อนางจะได้รู้ว่า สัญญาของอัลลอฮ์เป็นจริง แต่พวกเขาส่วนใหญ่ไม่รู้
وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُۥ وَٱسۡتَوَىٰٓ ءَاتَيۡنَٰهُ حُكۡمٗا وَعِلۡمٗاۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
ครั้นเมื่อเขาเติบใหญ่และสมบูรณ์พร้อม เราได้ประทานความปราดเปรื่องและความรู้แก่เขา และเช่นนั้นเองแหละ เราตอบแทนแก่บรรดาผู้ประพฤติดี
وَدَخَلَ ٱلۡمَدِينَةَ عَلَىٰ حِينِ غَفۡلَةٖ مِّنۡ أَهۡلِهَا فَوَجَدَ فِيهَا رَجُلَيۡنِ يَقۡتَتِلَانِ هَٰذَا مِن شِيعَتِهِۦ وَهَٰذَا مِنۡ عَدُوِّهِۦۖ فَٱسۡتَغَٰثَهُ ٱلَّذِي مِن شِيعَتِهِۦ عَلَى ٱلَّذِي مِنۡ عَدُوِّهِۦ فَوَكَزَهُۥ مُوسَىٰ فَقَضَىٰ عَلَيۡهِۖ قَالَ هَٰذَا مِنۡ عَمَلِ ٱلشَّيۡطَٰنِۖ إِنَّهُۥ عَدُوّٞ مُّضِلّٞ مُّبِينٞ
และเขาได้เข้าเมืองในยามหลับใหลของชาวเมือง ในนั้นเขาได้พบชายสองคน กำลังต่อสู้กัน ผู้นี้จากพรรคพวกของเขา และผู้นี้จากพรรคพวกเขาศัตรูเขา แล้วคนที่เป็นพรรคพวกของเขาได้ขอให้เขาช่วยจัดการกับคนที่เป็นพรรคพวกของศัตรูเขา มูซาจึงได้ต่อยเขา แล้วทำให้เขาตาย (โดยไม่เจตนา) เขากล่าวว่า นี่เป็นการกระทำของมาร แท้จริงมันเป็นศัตรูผู้ทำให้หลงทางอันชัดแจ้ง
قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي فَغَفَرَ لَهُۥٓۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ
เขากล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงฉันเป็นผู้ประพฤติผิดต่อตนเอง โปรดอภัยให้ฉันเถิด แล้วพระองค์ก็ทรงอภัยให้เขา พระองค์นั้น ทรงเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
قَالَ رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ
เขากล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน เนื่องด้วยพระองค์ทรงให้ความดีงามแก่ฉัน ดังนั้น ฉันจะไม่เป็นผู้ช่วยเหลือบรรดาผู้ประพฤติผิดอีก
فَأَصۡبَحَ فِي ٱلۡمَدِينَةِ خَآئِفٗا يَتَرَقَّبُ فَإِذَا ٱلَّذِي ٱسۡتَنصَرَهُۥ بِٱلۡأَمۡسِ يَسۡتَصۡرِخُهُۥۚ قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰٓ إِنَّكَ لَغَوِيّٞ مُّبِينٞ
แล้วในตอนเช้าเขาได้เข้าเมืองอย่างหวาดหวั่น คอยระแวดระวัง ทันใดผู้ที่ขอเขาให้ช่วยเหลือเมื่อวานนี้ได้ตะโกนเรียกเขาอีก (*คือทะเลาะวิวาทกับผู้อื่นอีก) มูซากล่าวแก่เขาว่า แท้จริงเจ้าเป็นผู้หลงผิดอย่างแน่นอน
فَلَمَّآ أَنۡ أَرَادَ أَن يَبۡطِشَ بِٱلَّذِي هُوَ عَدُوّٞ لَّهُمَا قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ أَتُرِيدُ أَن تَقۡتُلَنِي كَمَا قَتَلۡتَ نَفۡسَۢا بِٱلۡأَمۡسِۖ إِن تُرِيدُ إِلَّآ أَن تَكُونَ جَبَّارٗا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا تُرِيدُ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلۡمُصۡلِحِينَ
เมื่อเขาปรารถนาจะจัดการผู้ที่เป็นศัตรูของทั้งสองคน (คือมูซาและชาวอียิปต์ที่ถูกข่มเหง) เขา (ชาวอียิปต์ด้วยความเข้าใจผิด) กล่าวว่า โอ้ มูซา ท่านปรารถนาจะสังหารฉัน เหมือนที่ท่านสังหารชีวิตเมื่อวานนี้หรือ? ท่านไม่ปรารถนาอันใดนอกจากจะเป็นอันธพาลในแผ่นดิน และท่านไม่ปรารถนาจะเป็นพวกคนพัฒนาให้ดี
وَجَآءَ رَجُلٞ مِّنۡ أَقۡصَا ٱلۡمَدِينَةِ يَسۡعَىٰ قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّ ٱلۡمَلَأَ يَأۡتَمِرُونَ بِكَ لِيَقۡتُلُوكَ فَٱخۡرُجۡ إِنِّي لَكَ مِنَ ٱلنَّٰصِحِينَ
และชายคนหนึ่งได้มาจากชานเมืองอย่างเร่งรีบ กล่าวว่า โอ้ มูซา แท้จริงพวกชนชั้นนำกำลังหารือเกี่ยวกับท่านเพื่อสังหารท่าน จงออกไปเถิด แท้จริงฉันเป็นผู้หวังดีต่อท่าน
فَخَرَجَ مِنۡهَا خَآئِفٗا يَتَرَقَّبُۖ قَالَ رَبِّ نَجِّنِي مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ
ดังนั้น เขาจึงออกมาจากมันอย่างหวาดหวั่น คอยระแวดระวัง เขากล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดช่วยฉันให้พ้นจากหมู่ชนผู้ประพฤติผิดเถิด
وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلۡقَآءَ مَدۡيَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّيٓ أَن يَهۡدِيَنِي سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ
ครั้นเมื่อว่ามุ่งหน้าไปทาง (เมือง) มัดยัน ก็กล่าวว่า หวังว่าพระผู้อภิบาลของฉันจะนำให้ฉันไปถูกทางอันเที่ยงธรรม
وَلَمَّا وَرَدَ مَآءَ مَدۡيَنَ وَجَدَ عَلَيۡهِ أُمَّةٗ مِّنَ ٱلنَّاسِ يَسۡقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ ٱمۡرَأَتَيۡنِ تَذُودَانِۖ قَالَ مَا خَطۡبُكُمَاۖ قَالَتَا لَا نَسۡقِي حَتَّىٰ يُصۡدِرَ ٱلرِّعَآءُۖ وَأَبُونَا شَيۡخٞ كَبِيرٞ
และเมื่อเขามาถึง (บ่อ) น้ำแห่งมัดยัน ได้พบว่ามีคนจำนวนหนึ่งอยู่ที่นั่นกำลังตักน้ำ และพบว่า ใกล้ ๆ กับพวกเขานั้นมีสตรีสองคนกำลังคอยกัน (ฝูงแกะ) เขากล่าวว่า เธอทั้งสองมีกิจอันใด? นางกล่าวว่า เราจะไม่ตักน้ำจากกว่าบรรดาคนเลี้ยงแกะเหล่านั้นจะออกไปก่อน และพ่อของเราชรามากแล้ว
فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰٓ إِلَى ٱلظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ
ดังนั้น มูซาจึงได้ตักน้ำให้นางทั้งสอง จากนั้นก็หันหลังไปที่ใต้ร่ม แล้วเขากล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงฉันจำเป็นมากต่อสิ่งดีงามใด ๆ ก็ตามที่พระองค์ประทานลงมายังฉัน
فَجَآءَتۡهُ إِحۡدَىٰهُمَا تَمۡشِي عَلَى ٱسۡتِحۡيَآءٖ قَالَتۡ إِنَّ أَبِي يَدۡعُوكَ لِيَجۡزِيَكَ أَجۡرَ مَا سَقَيۡتَ لَنَاۚ فَلَمَّا جَآءَهُۥ وَقَصَّ عَلَيۡهِ ٱلۡقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفۡۖ نَجَوۡتَ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ
แล้วนางคนหนึ่งจากทั้งสองได้มาหาเขา เดินมาด้วยความอาย กล่าวว่า แท้จริงพ่อของเราเชิญท่านไป เพื่อจะตอบแทนท่าน เป็นค่าแรงที่ท่านช่วยเราตักน้ำ ครั้นเมื่อเขา (มูซา) ได้มาหาเขา (ชุอัยบ์) และได้เล่าเรื่องราวแก่เขา เขากล่าวว่า ไม่ต้องกลัว ท่านรอดพ้นจากหมู่ชนผู้ประพฤติผิดแล้ว
قَالَتۡ إِحۡدَىٰهُمَا يَٰٓأَبَتِ ٱسۡتَ‍ٔۡجِرۡهُۖ إِنَّ خَيۡرَ مَنِ ٱسۡتَ‍ٔۡجَرۡتَ ٱلۡقَوِيُّ ٱلۡأَمِينُ
หนึ่งในสองนางนั้นกล่าวว่า โอ้ พ่อจ๋า จ้างเขาไว้เถิด แท้จริงคนที่ท่านสมควรจ้างที่สุด คือคนแข็งแรงที่ซื่อสัตย์
قَالَ إِنِّيٓ أُرِيدُ أَنۡ أُنكِحَكَ إِحۡدَى ٱبۡنَتَيَّ هَٰتَيۡنِ عَلَىٰٓ أَن تَأۡجُرَنِي ثَمَٰنِيَ حِجَجٖۖ فَإِنۡ أَتۡمَمۡتَ عَشۡرٗا فَمِنۡ عِندِكَۖ وَمَآ أُرِيدُ أَنۡ أَشُقَّ عَلَيۡكَۚ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
เขากล่าวว่า แท้จริงฉันปรารถนาจะยกหนึ่งในลูกสาวทั้งสองนี้ของฉันแก่ท่าน โดยท่านจะต้องทำงานให้ฉันแปดปี แต่ถ้าท่านจะทำให้ครบสิบปี ก็ขึ้นอยู่ที่ท่าน และฉันไม่ปรารถนาทำความลำบากแก่ท่าน ถ้าอัลลอฮ์ทรงประสงค์ ท่านจะพบว่าฉันอยู่ในหมู่คนดี
قَالَ ذَٰلِكَ بَيۡنِي وَبَيۡنَكَۖ أَيَّمَا ٱلۡأَجَلَيۡنِ قَضَيۡتُ فَلَا عُدۡوَٰنَ عَلَيَّۖ وَٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٞ
เขากล่าวว่า นั่นเป็น (สัญญา) ระหว่างฉันกับท่าน ไม่ว่ากำหนดอันใดจากทั้งสองที่ฉันได้ปฏิบัติ ก็จะไม่มีการละเมิด (บังคับเพิ่ม) ต่อฉันอีก และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้รับมอบหมายในสิ่งที่เรากล่าว
۞فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى ٱلۡأَجَلَ وَسَارَ بِأَهۡلِهِۦٓ ءَانَسَ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ نَارٗاۖ قَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِخَبَرٍ أَوۡ جَذۡوَةٖ مِّنَ ٱلنَّارِ لَعَلَّكُمۡ تَصۡطَلُونَ
ครั้นเมื่อมูซาได้ปฏิบัติครบกำหนดแล้ว และได้ออกเดินทางไปพร้อมกับครอบครัวของเขา เขาเห็นไฟจากทางด้านข้างของ (ภูเขา) ฏูร เขากล่าวแก่ครอบครัวของเขาว่า อยู่ที่นี่กันก่อน แท้จริงฉันเห็นไฟ บางทีฉันจะนำข่าวสารจากที่นั่นมายังพวกเธอ หรือคบเพลิงพวกเธอจะได้ผิงไฟกัน
فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِيَ مِن شَٰطِيِٕ ٱلۡوَادِ ٱلۡأَيۡمَنِ فِي ٱلۡبُقۡعَةِ ٱلۡمُبَٰرَكَةِ مِنَ ٱلشَّجَرَةِ أَن يَٰمُوسَىٰٓ إِنِّيٓ أَنَا ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
ครั้นเมื่อเขาได้มายังมัน ได้มีเสียงเรียกจากฝั่งขวาของหุบเขาตรงบริเวณอันจำเริญ ณ ต้นไม้นั้น ว่า โอ้ มูซา แท้จริงฉัน คืออัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก
وَأَنۡ أَلۡقِ عَصَاكَۚ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهۡتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنّٞ وَلَّىٰ مُدۡبِرٗا وَلَمۡ يُعَقِّبۡۚ يَٰمُوسَىٰٓ أَقۡبِلۡ وَلَا تَخَفۡۖ إِنَّكَ مِنَ ٱلۡأٓمِنِينَ
และเจ้าจงโยนไม้เท้าของเจ้า แล้วเมื่อเขาเห็นมันเคลื่อนไหวราวว่ามันเป็นงู ก็หันหลังหนี และไม่หันกลับมามอง โอ้ มูซา จงเข้ามาและอย่าได้กลัว แท้จริงเจ้าอยู่ในหมู่ผู้ปลอดภัย
ٱسۡلُكۡ يَدَكَ فِي جَيۡبِكَ تَخۡرُجۡ بَيۡضَآءَ مِنۡ غَيۡرِ سُوٓءٖ وَٱضۡمُمۡ إِلَيۡكَ جَنَاحَكَ مِنَ ٱلرَّهۡبِۖ فَذَٰنِكَ بُرۡهَٰنَانِ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ
จงสอดมือของเจ้าในอกเสื้อ มันจะออกมาขาว (สว่าง) โดยไม่ได้เป็น (โรค) อันตรายใด และจงเอามือแนบตัวเจ้าให้คลายความกลัว ดังนั้น สองอย่างนั้นเป็นหลักฐานชี้ขาดจากพระผู้อภิบาลของเจ้ายังฟาโรห์และเหล่าเสนาบดีของเขา แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนผู้ฝ่าฝืน
قَالَ رَبِّ إِنِّي قَتَلۡتُ مِنۡهُمۡ نَفۡسٗا فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ
เขากล่าว โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงฉันได้ฆ่าชีวิตหนึ่งในหมู่พวกเขา ฉันจึงกลัวว่าพวกเขาจะฆ่าฉัน
وَأَخِي هَٰرُونُ هُوَ أَفۡصَحُ مِنِّي لِسَانٗا فَأَرۡسِلۡهُ مَعِيَ رِدۡءٗا يُصَدِّقُنِيٓۖ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ
และพี่ชายของฉัน คือฮารูน เขาพูดเก่งกว่าฉัน โปรดตั้งเขาเป็นผู้ช่วยร่วมกันฉัน เขาจะได้ยืนยันให้ฉัน แท้จริงฉันกลัวว่าพวกเขาจะไม่เชื่อฉัน
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَنَجۡعَلُ لَكُمَا سُلۡطَٰنٗا فَلَا يَصِلُونَ إِلَيۡكُمَا بِ‍َٔايَٰتِنَآۚ أَنتُمَا وَمَنِ ٱتَّبَعَكُمَا ٱلۡغَٰلِبُونَ
พระองค์ตรัสว่า เราจะกระชับต้นแขน (เสริมความแข็งแกร่ง) เจ้าด้วยพี่ชายของเจ้า และเราจะทำให้เจ้าทั้งสองมีหลักฐานเด็ดขาด ดังนั้นพวกเขาจะเข้าไม่ถึงตัวเจ้าทั้งสองได้ เนื่องด้วยสัญญาณต่าง ๆ ของเรา เจ้าทั้งสองและผู้ปฏิบัติตามเจ้าทั้งสองเป็นผู้ชนะ