ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 2285

ฮารูน ร่วมกับมูซาพี่ชายในฐานะรสูลสู่ฟิรเอาน์และกลุ่มชนของเขา

with his brother Moses (ﷺ) as messengers to Pharaoh and his people · 51 อายะฮ์ จาก 1 ซูเราะฮ์

ซูเราะฮ์ที่ 7 الْأَعْرَاف الأعراف

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
พระผู้อภิบาลของมูซาและฮารูน
قَالَ فِرۡعَوۡنُ ءَامَنتُم بِهِۦ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّ هَٰذَا لَمَكۡرٞ مَّكَرۡتُمُوهُ فِي ٱلۡمَدِينَةِ لِتُخۡرِجُواْ مِنۡهَآ أَهۡلَهَاۖ فَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَ
ฟาโรห์ได้กล่าวว่า นี่พวกเจ้าศรัทธาในเขาก่อนที่ข้าจะอนุญาตให้พวกเจ้าหรือ? แท้จริงเรื่องนี้เป็นอุบายที่พวกเจ้าวางแผนมันเอาไว้ในเมือง (ไว้ก่อนแล้ว) เพื่อจะได้เอาชาวเมืองของมันออกไปจากมัน ไม่ช้าพวกเจ้าจะได้รู้
لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ
ฉันจะตัดมือของพวกเจ้าและเท้าของพวกเจ้าสลับข้างกัน จากนั้นฉันจะแขวนตรึงพวกเจ้าทั้งหมดให้ตาย
قَالُوٓاْ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ
พวกเขากล่าวว่า แท้จริงเราเป็นผู้กลับไปยังพระผู้อภิบาลของพวกเรา
وَمَا تَنقِمُ مِنَّآ إِلَّآ أَنۡ ءَامَنَّا بِ‍َٔايَٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَآءَتۡنَاۚ رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرٗا وَتَوَفَّنَا مُسۡلِمِينَ
และท่านไม่ได้แก้แค้นพวกเราเว้นแต่ จากการที่เราศรัทธาในสัญญาณต่าง ๆ ของเราเมื่อมันมายังพวกเรา พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดเทความอดทนลงบนพวกเรา และโปรดให้เราตายในสภาพผู้นอบน้อม
وَقَالَ ٱلۡمَلَأُ مِن قَوۡمِ فِرۡعَوۡنَ أَتَذَرُ مُوسَىٰ وَقَوۡمَهُۥ لِيُفۡسِدُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَيَذَرَكَ وَءَالِهَتَكَۚ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبۡنَآءَهُمۡ وَنَسۡتَحۡيِۦ نِسَآءَهُمۡ وَإِنَّا فَوۡقَهُمۡ قَٰهِرُونَ
และพวกชนชั้นนำจากหมู่ชนของฟาโรห์กล่าวว่า ท่านจะปล่อยมูซาและพวกของเขา เพื่อให้พวกเขาก่อความวุ่นวายในแผ่นดิน และเขาละทิ้งท่าน และบรรดาพระเจ้าของท่านหรือ? เขา (ฟาโรห์) กล่าวว่า เราจะฆ่าบรรดาลูกชายของพวกเขา และไว้ชีวิตบรรดาหญิงของพวกเขา และแท้จริงเราเป็นผู้มีอำนาจเหนือพวกเขา
قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِ ٱسۡتَعِينُواْ بِٱللَّهِ وَٱصۡبِرُوٓاْۖ إِنَّ ٱلۡأَرۡضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۖ وَٱلۡعَٰقِبَةُ لِلۡمُتَّقِينَ
มูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า พวกท่านจงขอความช่วยเหลือจากอัลลอฮ์ และจงอดทนเถิด แท้จริงแผ่นดินเป็นของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงสืบทอดมันแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากปวงบ่าวของพระองค์ และผลสุดท้ายที่ดีนั้นจะเป็นของบรรดาผู้ยำเกรง
قَالُوٓاْ أُوذِينَا مِن قَبۡلِ أَن تَأۡتِيَنَا وَمِنۢ بَعۡدِ مَا جِئۡتَنَاۚ قَالَ عَسَىٰ رَبُّكُمۡ أَن يُهۡلِكَ عَدُوَّكُمۡ وَيَسۡتَخۡلِفَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَيَنظُرَ كَيۡفَ تَعۡمَلُونَ
พวกเขากล่าวว่า เราถูกทารุณกรรมทั้งก่อนที่ท่านจะมายังพวกเรา และหลังจากที่ท่านมายังเราแล้ว เขากล่าวว่า หวังว่าพระผู้อภิบาลของพวกท่านจะทำลายศัตรูของพวกท่าน และให้พวกท่านสืบช่วงแทนในแผ่นดิน แล้วพระองค์จะดูว่าพวกท่านจะประพฤติเช่นใด?
وَلَقَدۡ أَخَذۡنَآ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ بِٱلسِّنِينَ وَنَقۡصٖ مِّنَ ٱلثَّمَرَٰتِ لَعَلَّهُمۡ يَذَّكَّرُونَ
และแน่นอนเราได้จัดการวงศ์วานฟาโรห์ด้วยความแห้งแล้ง และขาดแคลนผลไม้ต่าง ๆ หวังว่าพวกเขาจะได้สติ
فَإِذَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡحَسَنَةُ قَالُواْ لَنَا هَٰذِهِۦۖ وَإِن تُصِبۡهُمۡ سَيِّئَةٞ يَطَّيَّرُواْ بِمُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓۗ أَلَآ إِنَّمَا طَٰٓئِرُهُمۡ عِندَ ٱللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
แล้วเมื่อมีสิ่งดีงามมายังพวกเขา พวกเขากล่าวว่า นี่เป็นเพราะพวกเรา และถ้ามีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้น แก่พวกเขา พวกเขาโทษว่าเป็นเคราะห์ของมูซาและผู้ที่อยู่ร่วมกับเขา พึงรู้เถิดว่า โชคของพวกเขานั้นอยู่ ณ ที่อัลลอฮ์เท่านั้น แต่พวกเขาส่วนใหญ่ไม่ตระหนักรู้
وَقَالُواْ مَهۡمَا تَأۡتِنَا بِهِۦ مِنۡ ءَايَةٖ لِّتَسۡحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحۡنُ لَكَ بِمُؤۡمِنِينَ
และพวกเขากล่าวว่า ไม่ว่าท่านจะนำสัญญาณมาเท่าใดก็ตาม เพื่อใช้มันเป็นกลลวงพวกเรา พวกเราจะไม่เป็นผู้ศรัทธาในท่าน
فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلطُّوفَانَ وَٱلۡجَرَادَ وَٱلۡقُمَّلَ وَٱلضَّفَادِعَ وَٱلدَّمَ ءَايَٰتٖ مُّفَصَّلَٰتٖ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ وَكَانُواْ قَوۡمٗا مُّجۡرِمِينَ
แล้วเราได้ส่งน้ำท่วม ตั๊กแตน เหา กบ และ (น้ำเป็น) เลือด เป็นสัญญาณอันถูกแจกแจงโดยชัดแจ้ง แล้วพวกเขาก็โอหัง และพวกเขาเป็นหมู่ชนที่กระทำผิด
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيۡهِمُ ٱلرِّجۡزُ قَالُواْ يَٰمُوسَى ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَۖ لَئِن كَشَفۡتَ عَنَّا ٱلرِّجۡزَ لَنُؤۡمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرۡسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
และเมื่อเกิดการภัยพิบัติขึ้นแก่พวกเขา พวกเขากล่าวว่า มูซาเอ๋ย จงวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของท่านแก่พวกเราตามที่พระองค์ทรงสัญญา ณ ที่ท่านไว้ แน่นอนถ้าท่านปลดเปลื้องภัยพิบัติจากพวกเราได้ แน่นอนยิ่งเราจะศรัทธาในท่าน และแน่นอนยิ่งเราจะปล่อยวงศ์วานอิสรออีลให้ไปกับท่าน
فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُمُ ٱلرِّجۡزَ إِلَىٰٓ أَجَلٍ هُم بَٰلِغُوهُ إِذَا هُمۡ يَنكُثُونَ
แล้วเมื่อเราได้ปลดเปลื้องภัยพิบัติให้พ้นไปจากพวกเขาจนถึงช่วงเวลาที่กำหนด ซึ่งพวกเขาเมื่อถึง (เวลากำหนด) นั้นแล้ว ทันใดพวกเขาก็ผิดสัญญา
فَٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ بِأَنَّهُمۡ كَذَّبُواْ بِ‍َٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ عَنۡهَا غَٰفِلِينَ
และเราได้ชำระคืนจากพวกเขา และเราทำให้พวกเขาจมน้ำตายในทะเล เนื่องด้วยพวกเขาไม่เชื่อในสัญญาณต่าง ๆ ของเรา และพวกเขาเป็นผู้เพิกเฉยต่อมัน
وَأَوۡرَثۡنَا ٱلۡقَوۡمَ ٱلَّذِينَ كَانُواْ يُسۡتَضۡعَفُونَ مَشَٰرِقَ ٱلۡأَرۡضِ وَمَغَٰرِبَهَا ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَاۖ وَتَمَّتۡ كَلِمَتُ رَبِّكَ ٱلۡحُسۡنَىٰ عَلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ بِمَا صَبَرُواْۖ وَدَمَّرۡنَا مَا كَانَ يَصۡنَعُ فِرۡعَوۡنُ وَقَوۡمُهُۥ وَمَا كَانُواْ يَعۡرِشُونَ
และเราได้ให้หมู่ชนที่เคยถูกกดขี่สืบทอดบรรดาตะวันออกของแผ่นดิน และบรรดาตะวันตกของมัน ที่เราได้ประทานความจำเริญในมัน และพจนารถอันสวยงามยิ่งของพระผู้อภิบาลของเจ้าได้ครบถ้วนแล้วแก่วงศ์วานอิสรออีลเนื่องด้วยที่พวกเขาอดทน และเราได้ทำลายสิ่งที่ฟาโรห์และหมู่ชนของเขาเคยผลิตและสิ่งที่พวกเขาเคยก่อสร้างไว้
وَجَٰوَزۡنَا بِبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٱلۡبَحۡرَ فَأَتَوۡاْ عَلَىٰ قَوۡمٖ يَعۡكُفُونَ عَلَىٰٓ أَصۡنَامٖ لَّهُمۡۚ قَالُواْ يَٰمُوسَى ٱجۡعَل لَّنَآ إِلَٰهٗا كَمَا لَهُمۡ ءَالِهَةٞۚ قَالَ إِنَّكُمۡ قَوۡمٞ تَجۡهَلُونَ
และเราได้พาวงศ์วานอิสรออีลข้ามทะเล แล้วพวกเขาได้มาถึงชนกลุ่มหนึ่ง เขาทั้งหลายคอยปลีกเวลาอยู่กับบรรดาเจว็ดของเขาทั้งหลาย พวกเขากล่าวว่า มูซาเอ๋ย โปรดทำสิ่งสักการะแก่พวกเรา เหมือนที่เขาทั้งหลายมีสิ่งสักการะหลายองค์ เขากล่าวว่า แท้จริงพวกท่านเป็นหมู่ชนที่โง่เขลานัก
إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ مُتَبَّرٞ مَّا هُمۡ فِيهِ وَبَٰطِلٞ مَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
แท้จริงชนเหล่านี้ ที่พวกเขาอยู่ในมันเป็นสิ่งถูกทำลาย และที่พวกเขากระทำสูญเปล่า
قَالَ أَغَيۡرَ ٱللَّهِ أَبۡغِيكُمۡ إِلَٰهٗا وَهُوَ فَضَّلَكُمۡ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ
เขากล่าวว่า อื่นจากอัลลอฮ์หรือที่ฉันจะแสวงหาเป็นสิ่งสักการะแก่พวกท่าน ทั้ง ๆ พระองค์ทรงโปรดปรานพวกท่านเหนือมนุษย์ทั้งปวง
وَإِذۡ أَنجَيۡنَٰكُم مِّنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ يَسُومُونَكُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ يُقَتِّلُونَ أَبۡنَآءَكُمۡ وَيَسۡتَحۡيُونَ نِسَآءَكُمۡۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَآءٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَظِيمٞ
และครั้นเมื่อเราได้ช่วยพวกเจ้าให้รอดพ้นจากบริวารของฟาโรห์ ที่พวกเขากดขี่พวกเจ้าด้วยบทลงโทษอันเลวร้าย พวกเขาสังหารบรรดาลูกชายของพวกเจ้า และไว้ชีวิตบรรดาหญิงของพวกเจ้า และในการนั้นเป็นบททดสอบอันใหญ่หลวงจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า
۞وَوَٰعَدۡنَا مُوسَىٰ ثَلَٰثِينَ لَيۡلَةٗ وَأَتۡمَمۡنَٰهَا بِعَشۡرٖ فَتَمَّ مِيقَٰتُ رَبِّهِۦٓ أَرۡبَعِينَ لَيۡلَةٗۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَٰرُونَ ٱخۡلُفۡنِي فِي قَوۡمِي وَأَصۡلِحۡ وَلَا تَتَّبِعۡ سَبِيلَ ٱلۡمُفۡسِدِينَ
และครั้นเมื่อเรามีนัดหมายกับมูซาสามสิบคืน และเราทำให้ครบอีกสิบ (คืน) ดังนั้นนัดหมายของพระผู้อภิบาลของเขาจึงครบเป็นสี่สิบคืน และมูซากล่าวแก่พี่ชายของเขาฮารูนว่า จงทำหน้าที่แทนฉันในหมู่ชนของฉัน และจงฟื้นฟูแก้ไข และจงอย่าปฏิบัติตามทางของผู้ก่อความเสียหาย
وَلَمَّا جَآءَ مُوسَىٰ لِمِيقَٰتِنَا وَكَلَّمَهُۥ رَبُّهُۥ قَالَ رَبِّ أَرِنِيٓ أَنظُرۡ إِلَيۡكَۚ قَالَ لَن تَرَىٰنِي وَلَٰكِنِ ٱنظُرۡ إِلَى ٱلۡجَبَلِ فَإِنِ ٱسۡتَقَرَّ مَكَانَهُۥ فَسَوۡفَ تَرَىٰنِيۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُۥ لِلۡجَبَلِ جَعَلَهُۥ دَكّٗا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقٗاۚ فَلَمَّآ أَفَاقَ قَالَ سُبۡحَٰنَكَ تُبۡتُ إِلَيۡكَ وَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
และเมื่อมูซามาตามนัดหมายของเรา และพระผู้อภิบาลของเขาทรงสนทนากับเขา เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดทรงเผยให้ฉันเห็นด้วยเถิด ฉันจะได้มองดูพระองค์ พระองค์กล่าวว่า เจ้าจะไม่เห็นฉัน แต่จงมองดูภูเขานั้น ถ้ามันยังมั่นอยู่ ณ ที่ของมันได้ แล้วไม่ช้าเจ้าจะได้เห็นฉัน แล้วเมื่อพระผู้อภิบาลทรงประจักษ์ที่ภูเขานั้น ทำให้มันแตกเป็นเสี่ยง ๆ และมูซาล้มลงหมดสลบ แล้วเมื่อเขาฟื้น เขากล่าวว่า มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ฉันขอลุแก่โทษตต่อพระองค์ และฉันเป็นคนแรกของผู้ศรัทธา
قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ إِنِّي ٱصۡطَفَيۡتُكَ عَلَى ٱلنَّاسِ بِرِسَٰلَٰتِي وَبِكَلَٰمِي فَخُذۡ مَآ ءَاتَيۡتُكَ وَكُن مِّنَ ٱلشَّٰكِرِينَ
พระองค์ตรัสว่า มูซาเอ๋ย แท้จริงฉันได้เลือกเจ้าให้เหนือมนุษย์ทั้งปวง ด้วยการที่ฉันแต่งตั้งให้เป็นศาสนทูต และด้วยการที่ฉันสนทนาด้วย ดังนั้นจงยึดมั่นในสิ่งที่ฉันได้มอบให้แก่เจ้า และจงอยู่ในหมู่ผู้กตัญญู
وَكَتَبۡنَا لَهُۥ فِي ٱلۡأَلۡوَاحِ مِن كُلِّ شَيۡءٖ مَّوۡعِظَةٗ وَتَفۡصِيلٗا لِّكُلِّ شَيۡءٖ فَخُذۡهَا بِقُوَّةٖ وَأۡمُرۡ قَوۡمَكَ يَأۡخُذُواْ بِأَحۡسَنِهَاۚ سَأُوْرِيكُمۡ دَارَ ٱلۡفَٰسِقِينَ
และเราได้บันทึกทุกอย่างไว้ให้แก่เขาในแผ่นจารึก เพื่อเป็นข้อตักเตือน และเป็นการแจกแจงในทุกเรื่อง ดังนั้นจงยึดมันอย่างแข็งขัน และจงกำชับหมู่ชนของเจ้าให้ยึดเอาสิ่งที่ดีเลิศของมัน และฉันจะให้พวกเจ้าเห็นที่พำนักของบรรดาผู้ฝ่าฝืน
سَأَصۡرِفُ عَنۡ ءَايَٰتِيَ ٱلَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَإِن يَرَوۡاْ كُلَّ ءَايَةٖ لَّا يُؤۡمِنُواْ بِهَا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلرُّشۡدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلٗا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلۡغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلٗاۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَذَّبُواْ بِ‍َٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ عَنۡهَا غَٰفِلِينَ
ฉันจะหันบรรดาผู้ที่โอหังในแผ่นดินโดยไม่ชอบธรรมไปจากสัญญาณทั้งหลายของฉัน และแม้ว่าพวกเขาจะเห็นทุกสัญญาณ พวกเขาก็ไม่ศรัทธาในมัน และถ้าพวกเขาเห็นทางแห่งปัญญา พวกเขาจะไม่ยึดมันเป็นทาง และถ้าพวกเขาเห็นทางหลงผิด พวกเขาจะยึดมันเป็นทาง นั่นด้วยเพราะพวกเขาไม่เชื่อในโองการต่าง ๆ ของเรา และพวกเขาได้เพิกเฉยต่อมัน
وَٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِ‍َٔايَٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلۡأٓخِرَةِ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡۚ هَلۡ يُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
และบรรดาผู้ไม่เชื่อในโองการต่าง ๆ ของเรา และ (ใน) การพบกับโลกสุดท้าย การงานของพวกเขามลายสิ้น พวกเขาจะไม่ถูกตอบแทนอื่นใดนอกจากสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้
وَٱتَّخَذَ قَوۡمُ مُوسَىٰ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِنۡ حُلِيِّهِمۡ عِجۡلٗا جَسَدٗا لَّهُۥ خُوَارٌۚ أَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّهُۥ لَا يُكَلِّمُهُمۡ وَلَا يَهۡدِيهِمۡ سَبِيلًاۘ ٱتَّخَذُوهُ وَكَانُواْ ظَٰلِمِينَ
และหมู่ชนของมูซาหลังจากเขา (ไม่อยู่) ได้ยึดเอาลูกวัว (เป็นที่สักการะ) ที่ถูกปั้นขึ้นจากเครื่องประดับของพวกเขา มันมีเสียงออกมา (เมื่อมีลมลอดผ่าน) พวกเขาไม่เห็นหรือว่า มันพูดกับพวกเขาไม่ได้ และมันไม่นำพวกเขาสู่ทางใดเลย พวกเขายึดถือมัน และพวกเขาเป็นผู้อธรรม
وَلَمَّا سُقِطَ فِيٓ أَيۡدِيهِمۡ وَرَأَوۡاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ ضَلُّواْ قَالُواْ لَئِن لَّمۡ يَرۡحَمۡنَا رَبُّنَا وَيَغۡفِرۡ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ
และเมื่อพวกเขารู้สึกเสียใจ และเห็นแล้วว่าพวกเขาหลงผิดไป พวกเขากล่าวว่า แน่นอนถ้าพระผู้อภิบาลของเราไม่ทรงเมตตาเราและอภัยให้เรา แน่นอนยิ่งเราต้องอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุน
وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفٗا قَالَ بِئۡسَمَا خَلَفۡتُمُونِي مِنۢ بَعۡدِيٓۖ أَعَجِلۡتُمۡ أَمۡرَ رَبِّكُمۡۖ وَأَلۡقَى ٱلۡأَلۡوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأۡسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيۡهِۚ قَالَ ٱبۡنَ أُمَّ إِنَّ ٱلۡقَوۡمَ ٱسۡتَضۡعَفُونِي وَكَادُواْ يَقۡتُلُونَنِي فَلَا تُشۡمِتۡ بِيَ ٱلۡأَعۡدَآءَ وَلَا تَجۡعَلۡنِي مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ
และเมื่อมูซากลับไปยังหมู่ชนของเขา ทั้งโกรธและเสียใจ เขากล่าวว่า ช่างเลวร้ายยิ่ง สิ่งที่พวกท่านกระทำแทนฉันหลังจากฉัน (ไม่อยู่) พวกท่านเร่งในพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของพวกท่านหรือ? และเขาได้โยนบรรดาแผ่นจารึกลง และจับศีรษะพี่ชายของเขาดึงมันหาเขา เขา (ฮารูน) กล่าวว่า บุตรแห่งแม่ฉันเอ๋ย แท้จริงชนกลุ่มนั้นถือว่าฉันอ่อนแอ และพวกเขาเกือบฆ่าฉันแล้ว ดังนั้นจงอย่าให้ศัตรูทั้งหลายได้ใจต่อฉันเลย และอย่าเอาฉันไปร่วมกับบรรดาผู้อธรรมเลย
قَالَ رَبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِأَخِي وَأَدۡخِلۡنَا فِي رَحۡمَتِكَۖ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ
เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน ทรงโปรดอภัยให้ฉันและพี่ชายของฉัน และทรงโปรดพาเราสู่ความเมตตาของพระองค์ด้วยเถิด และพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงเมตตายิ่งแห่งผู้มีเมตตาทั้งหลาย
إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ ٱلۡعِجۡلَ سَيَنَالُهُمۡ غَضَبٞ مِّن رَّبِّهِمۡ وَذِلَّةٞ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُفۡتَرِينَ
แท้จริงบรรดาผู้ที่ยึดเอาลูกวัว (เป็นที่สักการะ) นั้น ความพิโรธจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และความอัปยศในชีวิตแห่งโลกนี้จะถึงพวกเขา และเช่นนั้นเอง เราตอบแทนแก่บรรดาผู้กุความเท็จ
وَٱلَّذِينَ عَمِلُواْ ٱلسَّيِّ‍َٔاتِ ثُمَّ تَابُواْ مِنۢ بَعۡدِهَا وَءَامَنُوٓاْ إِنَّ رَبَّكَ مِنۢ بَعۡدِهَا لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ
และบรรดาผู้ที่กระทำสิ่งชั่วต่าง ๆ แล้วหลังจากนั้นพวกเขากลับตัวและศรัทธา แท้จริงหลังจากนั้นพระผู้อภิบาลของเจ้า ย่อมเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
وَلَمَّا سَكَتَ عَن مُّوسَى ٱلۡغَضَبُ أَخَذَ ٱلۡأَلۡوَاحَۖ وَفِي نُسۡخَتِهَا هُدٗى وَرَحۡمَةٞ لِّلَّذِينَ هُمۡ لِرَبِّهِمۡ يَرۡهَبُونَ
และเมื่อความโกรธคลายลงไปจากมูซาแล้ว เขาได้หยิบบรรดาแผ่นจารึกขึ้นมา และในแผ่นจารึกนั้นมีทางนำและความเมตตาสำหรับบรรดาผู้ที่พวกเขากลัวเกรงพระผู้อภิบาลของพวกเขา
وَٱخۡتَارَ مُوسَىٰ قَوۡمَهُۥ سَبۡعِينَ رَجُلٗا لِّمِيقَٰتِنَاۖ فَلَمَّآ أَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ قَالَ رَبِّ لَوۡ شِئۡتَ أَهۡلَكۡتَهُم مِّن قَبۡلُ وَإِيَّٰيَۖ أَتُهۡلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلسُّفَهَآءُ مِنَّآۖ إِنۡ هِيَ إِلَّا فِتۡنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَآءُ وَتَهۡدِي مَن تَشَآءُۖ أَنتَ وَلِيُّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَاۖ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡغَٰفِرِينَ
และมูซาได้เลือกหมู่ชนของเขาเจ็ดสิบคนตามกำหนดเวลาของเรา และเมื่อแผ่นดินไหวอย่างแรงได้คร่า (ชีวิต) พวกเขาแล้ว เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน ถ้าพระองค์ประสงค์ พระองค์ก็ทรงทำลายพวกเขาไปก่อนแล้วและฉันเอง (ด้วย) พระองค์จะทรงทำลายพวกเราด้วยเพราะสิ่งที่บรรดาคนเขลาจากหมู่พวกเรากระทำหรือ? มันมิใช่อื่นใดเว้นแต่การทดสอบของพระองค์ พระองค์ทรงทำให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์หลงผิดด้วยมัน และพระองค์ทรงนำทางผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ พระองค์เป็นผู้คุ้มครองเรา โปรดอภัยแก่พวกเรา และโปรดเมตตาเรา และพระองค์เป็นเลิศแห่งบรรดาผู้ให้อภัย
۞وَٱكۡتُبۡ لَنَا فِي هَٰذِهِ ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ إِنَّا هُدۡنَآ إِلَيۡكَۚ قَالَ عَذَابِيٓ أُصِيبُ بِهِۦ مَنۡ أَشَآءُۖ وَرَحۡمَتِي وَسِعَتۡ كُلَّ شَيۡءٖۚ فَسَأَكۡتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلَّذِينَ هُم بِ‍َٔايَٰتِنَا يُؤۡمِنُونَ
และทรงโปรดกำหนดการกระทำดีแก่เราในโลกนี้ และในโลกสุดท้ายแท้จริงเรากลับตัวสู่พระองค์ พระองค์ตรัสว่า การลงโทษของฉันจะตกแก่ผู้ที่ฉันประสงค์ และความเมตตาของฉันแผ่ทั่วทุกสิ่ง ฉันจะกำหนดมันแก่บรรดาผู้ยำเกรง และชำระซะกาต และบรรดาผู้ที่พวกเขาศรัทธาในโองการต่าง ๆ ของเรา
ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِيَّ ٱلۡأُمِّيَّ ٱلَّذِي يَجِدُونَهُۥ مَكۡتُوبًا عِندَهُمۡ فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَٱلۡإِنجِيلِ يَأۡمُرُهُم بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَىٰهُمۡ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيۡهِمُ ٱلۡخَبَٰٓئِثَ وَيَضَعُ عَنۡهُمۡ إِصۡرَهُمۡ وَٱلۡأَغۡلَٰلَ ٱلَّتِي كَانَتۡ عَلَيۡهِمۡۚ فَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِهِۦ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَٱتَّبَعُواْ ٱلنُّورَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
บรรดาผู้ที่ปฏิบัติตามศาสนทูต ผู้เป็นผู้เผยวจนะ ผู้เขียนอ่านไม่เป็น ที่พวกเขาพบว่าเขาถูกจารึก ณ ที่ของพวกเขา ไว้ในเตารอต และอินญีล เขา (มุฮัมมัด) สั่งใช้พวกเขาในสิ่งดีงาม และห้ามปรามพวกเขาจากการชั่ว และอนุมัติสิ่งดีทั้งหลายแก่พวกเขา และห้ามสิ่งเลวทั้งหลายแก่พวกเขา และปลดเปลื้องภาระหนักและตรวนของพวกเขาที่พวกเขาเคยมีออกจากพวกเขา ดังนั้นบรรดาผู้ศรัทธาในเขา ให้เกียรติเขา ช่วยเหลือเขา และปฏิบัติตามแสงสว่างที่ถูกประทานลงมาพร้อมกับเขา ชนเหล่านั้นนั่นเองเป็นผู้ประสบความสำเร็จ
قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّي رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيۡكُمۡ جَمِيعًا ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ فَ‍َٔامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِيِّ ٱلۡأُمِّيِّ ٱلَّذِي يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ
จงกล่าว มนุษย์เอ๋ย แท้จริงฉันเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์ยังพวกท่านทั้งมวล ผู้ที่พระองค์ทรงกรรมสิทธิ์แห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ ทรงให้เป็นและทรงให้ตาย ดังนั้นจงศรัทธาในอัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ ผู้เป็นผู้เผยวจนะ ผู้เขียนอ่านไม่เป็น ที่เขาศรัทธาในอัลลอฮ์และพจนารถต่างทั้งหลายของพระองค์ และจงปฏิบัติตามเขา เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้อยู่ในทางนำ
وَمِن قَوۡمِ مُوسَىٰٓ أُمَّةٞ يَهۡدُونَ بِٱلۡحَقِّ وَبِهِۦ يَعۡدِلُونَ
และในหมู่ชนของมูซา มีคนกลุ่มหนึ่งชี้แนะด้วยความจริง และด้วยมันพวกเขาปฏิบัติอย่างเที่ยงธรรม
وَقَطَّعۡنَٰهُمُ ٱثۡنَتَيۡ عَشۡرَةَ أَسۡبَاطًا أُمَمٗاۚ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسۡتَسۡقَىٰهُ قَوۡمُهُۥٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡحَجَرَۖ فَٱنۢبَجَسَتۡ مِنۡهُ ٱثۡنَتَا عَشۡرَةَ عَيۡنٗاۖ قَدۡ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٖ مَّشۡرَبَهُمۡۚ وَظَلَّلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡغَمَٰمَ وَأَنزَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰۖ كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ
และเราได้แบ่งพวกเขาเป็นสิบสองเหล่า เป็นเผ่าต่าง ๆ และเราได้มีโองการแก่มูซา ขณะที่หมู่ชนของเขาขอน้ำจากเขา ว่าจงฟาดไม้เท้าของเจ้าที่ก้อนศิลานั้น แล้วน้ำก็พวยพุ่งออกมาจากมันสิบสองตา แน่นอนคนแต่ละเหล่ารู้ถึงแหล่งดื่มน้ำของพวกเขา และเราได้ให้มีเมฆให้ร่มเงาแก่พวกเขา และเราได้ประทานมันน์ (อาหารชนิดหนึ่งคล้ายก้อนน้ำตาลรสชาติคล้ายน้ำผึ้ง) และนกคุ่มแก่พวกเขา จงกินจากสิ่งดี ๆ ที่เราได้ให้เป็นปัจจัยแก่พวกเขา และพวกเขาไม่ได้อธรรมต่อเรา แต่พวกเขาอธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง
وَإِذۡ قِيلَ لَهُمُ ٱسۡكُنُواْ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةَ وَكُلُواْ مِنۡهَا حَيۡثُ شِئۡتُمۡ وَقُولُواْ حِطَّةٞ وَٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدٗا نَّغۡفِرۡ لَكُمۡ خَطِيٓـَٰٔتِكُمۡۚ سَنَزِيدُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
และเมื่อถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า จงอาศัยอยู่ในเมืองนี้ และจงกินจากสิ่งที่มีในนั้นตามที่พวกเจ้าปรารถนา และจงกล่าวคำว่า โปรดลบล้างบาป และจงเข้าประตูอย่างผู้โน้มศีรษะ (ด้วยความนอบน้อม) เราจะอภัยในความผิดต่าง ๆ ของพวกเจ้าแก่พวกเจ้า เราจะเพิ่มพูน (รางวัล) ให้แก่บรรดาผู้ประพฤติดี