อีซา

และแน่นอนเราได้ประทานคัมภีร์แก่มูซา และเราให้มีศาสนทูตหลายคนต่อมาจากเขา และเราได้ประทานหลักฐานอันชัดแจ้งแก่อีซาบุตรแห่งมัรยัม และหนุนเขาด้วยวิญญาณบริสุทธิ์ (ญิบรีล) แล้วทุกครั้งที่มีศาสนทูตคนใดมายังพวกเจ้านำสิ่งที่ใจของพวกเจ้าไม่ปรารถนามา พวกเจ้าก็จะโอหัง แล้ว (ศาสนทูต) กลุ่มหนึ่งพวกเจ้าก็หาว่าโกหก และ (ศาสนทูต) อีกกลุ่มหนึ่งพวกเจ้าก็เข่นฆ่าน่ะหรือ!?

พวกเจ้าจงกล่าวว่า เราศรัทธาในอัลลอฮ์ และในสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่พวกเรา และในสิ่งที่ถูกประทานแก่อิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอฺกูบ และวงศ์วานเหล่านั้น (*คือเหล่าผู้เผยวจนะที่เป็นลูกหลานของยะอฺกูบ) และในสิ่งที่ถูกประทานแก่มูซาและอีซา และในสิ่งที่ถูกประทานแก่บรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) ทั้งหลายที่มาจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา เราไม่แบ่งแยกระหว่างคนใดในหมู่พวกเขา และพวกเราเป็นผู้สวามิภักดิ์ต่อพระองค์

ศาสนทูตเหล่านั้น เราโปรดพวกเขาบางคนเหนือกว่าอีกบางคน ในพวกเขามีผู้ที่อัลลอฮ์ทรงสนทนาด้วย และทรงยกพวกเขาบางคนขึ้นหลาย ๆ ขั้น และเราประทานหลักฐานอันชัดแจ้งต่าง ๆ แก่อีซาบุตรแห่งมัรยัม และเราเสริมเขาด้วยวิญญาณบริสุทธิ์ (ญิบรีล) และมาตรว่าอัลลอฮ์ทรงประสงค์ บรรดาผู้อยู่หลังจากพวกเขาจะไม่เข่นฆ่ากันหลังจากที่ได้มีหลักฐานอันชัดเจนมายังพวกเขาแล้ว แต่พวกเขาขัดแย้งกัน แล้วในพวกเขามีผู้ศรัทธาและในพวกเขามีผู้ปฏิเสธ และมาตรว่าอัลลอฮ์ทรงประสงค์ พวกเขาจะไม่เข่นฆ่ากัน แต่อัลลอฮ์นั้นทรงทำตามที่ทรงประสงค์

ครั้นเมื่อมลาอิกะฮ์กล่าวว่า มัรยัมเอ๋ย อัลลอฮ์นั้นทรงแจ้งข่าวดีแก่เธอถึงพจนารถหนึ่งจากพระองค์ ชื่อของเขาคือ อัล-มะซีห์ (ผู้ลูบรักษา) อีซาบุตรแห่งมัรยัม เป็นผู้มีเกียรติทั้งในโลกนี้และโลกสุดท้าย และจะอยู่ในหมู่ผู้ใกล้ชิด (อัลลอฮ์)

และเขาจะสนทนากับผู้คนขณะ (เป็นทารก) อยู่ในเปล และเมื่อเป็นผู้ใหญ่ (ในฐานะผู้เผยวจนะ) และได้อยู่ในหมู่คนดี

นางกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน ฉันจะมีลูกได้เช่นใด ขณะที่ยังไม่เคยมีบุรุษใดแตะต้องฉันเลย เขา (มลาอิกะฮ์) กล่าวว่า กระนั้นก็ตาม อัลลอฮ์ทรงสร้างตามที่ทรงประสงค์ เมื่อพระองค์ทรงตัดสินงานใดแล้ว พระองค์เพียงประกาศิตแก่สิ่งนั้นว่า จงเป็น แล้วมันก็จะเป็นขึ้นมา

และพระองค์จะทรงสอนการเขียน วิทยปัญญา เตารอต และอินญีลแก่เขา

และเป็นศาสนทูตไปยังวงศ์วานแห่งอิสรออีล ฉันนั้นมายังพวกท่านพร้อมกับสัญญาณหนึ่งจากพระผู้อภิบาลของพวกท่าน ฉันปั้นดินให้เป็นดั่งรูปนกให้พวกท่าน แล้วฉันเป่าใส่มัน แล้วมันก็กลายเป็นนกด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ และฉันรักษาคนตาบอดแต่กำเนิดและคนเป็นโรคเรื้อน และฉันทำให้คนตายฟื้นขึ้นด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ และฉันแจ้งแก่พวกท่านถึงสิ่งที่พวกท่านบริโภค และสิ่งที่พวกท่านสะสมในบ้านของพวกท่าน ในเรื่องดังกล่าวนั้นแน่นอนมีสัญญาณสำหรับพวกท่าน ถ้าพวกท่านเป็นผู้ศรัทธา

ครั้นเมื่ออีซาสัมผัสได้ถึงการปฏิเสธจากพวกเขา เขากล่าวว่า ผู้ใดเล่าคือผู้ช่วยเหลือฉันไปสู่อัลลอฮ์ บรรดาสาวกกล่าวว่า พวกเราเป็นผู้ช่วยเหลืออัลลอฮ์ พวกเราศรัทธาในอัลลอฮ์ และโปรดเป็นพยานว่าเรานั้นเป็นผู้สวามิภักดิ์ (มุสลิม)

ครั้นเมื่ออัลลอฮ์ตรัสว่า อีซาเอ๋ย ฉันนั้นจะเป็นผู้รับตัวเจ้าไป และยกเจ้ามาสู่ฉัน และชำระเจ้าให้พ้นจากบรรดาผู้ปฏิเสธ และเป็นผู้ทำให้บรรดาผู้ปฏิบัติตามเจ้าอยู่เหนือกว่าบรรดาผู้ปฏิเสธจนถึงวันแห่งการยืนเข้าเฝ้า จากนั้นยังฉันคือ (จุดหมายแห่ง) การกลับของพวกเจ้า แล้วฉันจะตัดสินระหว่างพวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้าเคยขัดแย้งกัน

อุปมาของอีซา ณ ที่อัลลอฮ์นั้น ดั่งอุปไมยของอาดัม พระองค์ทรงสร้างเขาจากดิน จากนั้นพระองค์ตรัสแก่เขาว่า จงเป็น แล้วเขาก็เป็นขึ้นมา

จงกล่าวว่า เราศรัทธาในอัลลอฮ์ และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เรา และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่อิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอฺกูบ และวงศ์วานเหล่านั้น (คือบรรดาผู้เผยวจนะที่เป็นลูกหลานของยะอฺกูบ) และสิ่งที่ถูกนำมาให้แก่มูซา อีซา และบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) จากพระผู้อภิบาลของพวกเขา เราไม่แบ่งแยกระหว่างคนใดในหมู่พวกเขา และเราเป็นผู้นอบน้อมต่อพระองค์

และคำพูดของพวกเขาว่า เรานั้นได้สังหารอัล-มะซีห์ (ผู้ลูบรักษา) อีซาบุตรแห่งมัรยัม ผู้เป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์ และพวกเขาไม่ได้สังหารเขา และพวกเขาไม่ได้ตรึงกางเขนเขา แต่ถูกทำให้ละม้าย (เช่นนั้น) แก่พวกเขา และบรรดาผู้ขัดแย้งในตัวเขานั้น อยู่ในการสงสัย พวกเขาไม่มีความรู้ (ในการนี้) เว้นแต่การคาดเดา และพวกเขาไม่ได้สังหารเขาโดยแน่ใจ

ทว่า อัลลอฮ์ทรงยกเขาสู่พระองค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และไม่มีชาวคัมภีร์คนใด เว้นแต่พวกเขาจะศรัทธาในเขา (อีซา) อย่างแน่นอน ก่อนการตายของเขา และในวันแห่งการยืนเข้าเฝ้า เขาจะเป็นพยานต่อพวกเขา

เรานั้นได้มีโองการแก่เจ้า เช่นที่เราได้มีโองการแก่นูห์ และบรรดาผู้เผยวจนะหลังจากเขา และเราได้มีโองการแก่อิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอฺกูบ วงศ์วานเหล่านั้น (*คือบรรดาผู้เผยวจนะอื่น ๆ ที่เป็นลูกหลานของยะอฺกูบ) อีซา อัยยูบ ยูนุส ฮารูน และสุลัยมาน และเราได้ประทาน (คัมภีร์) ซะบูรแก่ดาวูด

โอ้ ชาวคัมภีร์ทั้งหลาย อย่าเกินเลยในศาสนาของพวกเจ้า และอย่ากล่าว (สิ่งใด) เกี่ยวกับอัลลอฮ์ เว้นแต่ความจริง อัล-มะซีห์ (ผู้ลูบรักษา) อีซาบุตรแห่งมัรยัมนั้น เป็นเพียงศาสนทูตของอัลลอฮ์ และเป็นถ้อยคำ (จงเป็น) ของพระองค์ ที่พระองค์ตรัสแก่มัรยัม และเป็นวิญญาณหนึ่งจากพระองค์ ดังนั้นจงศรัทธาในอัลลอฮ์ และศาสนทูตทั้งหลายของพระองค์เถิด และจงอย่ากล่าวว่า สาม(*อีซาเป็นหนึ่งในสาม หรือตรีเอกานุภาพ) จงเลิกมันเสีย เป็นการดีกว่าสำหรับพวกเจ้า อัลลอฮ์เป็นพระเจ้าเพียงองค์เดียวเท่านั้น มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์เกินกว่าที่พระองค์จะมีพระบุตร สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์เท่านั้น และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรับการมอบหมาย

อัล-มะซีห์ (*ผู้ลูบรักษา นบีอีซา) ไม่รังเกียจที่จะเป็นบ่าวคนหนึ่งของอัลลอฮ์ และบรรดามลาอิกะฮ์ผู้ใกล้ชิดก็ไม่ (รังเกียจ) ด้วย และผู้ใดรังเกียจการสักการะต่อพระองค์ และเย่อหยิ่ง ในไม่ช้าพระองค์จะทรงชุมนุมพวกเขาทั้งหมดยังพระองค์

แน่แท้ บรรดาผู้ที่กล่าวว่า อัลลอฮ์นั้น คือ อัล-มะซีห์ (*ผู้ลูบรักษา) บุตรแห่งมัรยัม ได้ปฏิเสธ (*หมายถึงกลายเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธาแล้ว) แล้ว จงกล่าวว่า แล้วผู้ใดเล่าจะมีสิทธิ์ใด (ขัดขวาง) จากอัลลอฮ์ได้ ถ้าพระองค์ทรงประสงค์จะทำลาย อัล-มะซีห์ บุตรของมัรยัมและแม่ของเขา และผู้ที่อยู่ในแผ่นดินทั้งหมด และกรรมสิทธิ์แห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและสิ่งที่อยู่ระหว่างนั้นเป็นของอัลลอฮ์เท่านั้น พระองค์ทรงสร้างตามที่ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงปรีชาญาณเหนือทุกสิ่ง

และเราได้ให้มีอีซาบุตรมัรยัม มาเจริญรอยตามพวกเขา เป็นผู้รับรองสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าเขา คือเตารอต และเราได้มอบอินญีลแก่เขา ในนั้นมีสิ่งนำทาง และแสงสว่าง และเป็นสิ่งรับรองที่อยู่เบื้องหน้ามันคือ เตารอต และเป็นสิ่งนำทาง และข้อเตือนใจสำหรับบรรดาผู้ยำเกรง

แน่แท้ บรรดาผู้กล่าวว่า อัลลอฮ์คือ อัล-มะซีห์ (ผู้ลูบรักษา) บุตรแห่งมัรยัม ได้ปฏิเสธแล้ว ขณะที่อัล-มะซีห์เองกล่าวว่า โอ้ วงศ์วานอิสรออีล จงสักการะอัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของฉัน และพระผู้อภิบาลของพวกท่าน ผู้ใดตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์นั้น แน่แท้อัลลอฮ์ได้ห้ามสวรรค์แก่เขาแล้ว และที่พำนักของเขาคือไฟนรก และจะไม่มีผู้ช่วยเหลือใดสำหรับบรรดาผู้ละเมิด

อัล-มะซีห์ (ผู้ลูบรักษา) บุตรแห่งมัรยัม เป็นเพียงศาสนทูตคนหนึ่งเท่านั้น ศาสนทูตทั้งหลายได้ล่วงลับไปก่อนเขาแล้ว และแม่ของเขาเป็นหญิงผู้มีสัจจะ ทั้งสองเคยรับประทานอาหาร จงดูเถิดว่า เราได้ทำให้โองการต่าง ๆ กระจ่างแจ้งแก่พวกเขาเช่นใด จากนั้นจงดูเถิดว่า พวกเขาถูกหันเหได้เช่นใด

บรรดาผู้ปฏิเสธจากวงศ์วานอิสรออีล ได้ถูกสาป ด้วยคำของดาวูดและอีซาบุตรแห่งมัรยัม นั่นเพราะที่พวกเขาฝ่าฝืน และที่เคยละเมิด

ครั้นเมื่ออัลลอฮ์ตรัสว่า โอ้ อีซาบุตรแห่งมัรยัม จงรำลึกถึงความโปรดปรานของฉันต่อเจ้า และต่อแม่ของเจ้า ครั้นเมื่อเราได้หนุนเจ้าด้วยวิญญาณบริสุทธิ์ เจ้าสนทนากับคนทั้งหลายใน (ยามเป็นเด็กนอน) เปลและยามเป็นผู้ใหญ่ และครั้นเมื่อฉันสอนคัมภีร์ วิทยปัญญา เตารอต และอินญีลแก่เจ้า และครั้นเมื่อเจ้าปั้นจากดินเหมือนดั่งรูปนกด้วยอนุมัติของฉัน และเจ้าเป่ามัน แล้วมันได้กลายเป็นนก (จริงๆ) ด้วยอนุมัติของฉัน และเจ้ารักษาคนตาบอดแต่กำเนิด และคนเป็นโรคผิวหนังด้วยอนุมัติของฉัน และครั้นเมื่อเจ้าทำให้คนตายออกมา (จากหลุมศพ) ด้วยอนุมัติของฉัน และครั้นเมื่อฉันได้เบน (แผนการสังหารของ) วงศ์วานอิสรออีลไปจากเจ้าเมื่อเจ้านำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา แล้วบรรดาผู้ปฏิเสธในหมู่พวกเขากล่าวว่า นี่มิใช่อื่นใดเว้นแต่เป็นเวทมนตร์อันชัดแจ้ง

ครั้นเมื่อบรรดาสาวกกล่าวว่า โอ้ อีซาบุตรแห่งมัรยัม พระผู้อภิบาลของท่านสามารถประทานโต๊ะอาหารลงมาแก่พวกเราได้ไหม เขากล่าวว่า จงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด ถ้าพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาจริง

อีซาบุตรแห่งมัรยัมกล่าวว่า โอ้ อัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดประทานโต๊ะอาหารลงมาจากฟากฟ้าแก่เรา เพื่อเป็นการรื่นเริงแก่พวกเรา ทั้งคนแรกของเราและคนสุดท้ายของเรา และเป็นสัญญาณจากพระองค์ และโปรดให้ปัจจัยแก่พวกเรา และพระองค์ทรงเป็นเลิศแห่งผู้ประทานปัจจัย

และครั้นเมื่ออัลลอฮ์ตรัสว่า โอ้ อีซาบุตรแห่งมัรยัม เจ้ากล่าวแก่ผู้คนทั้งหลายว่า จงยึดเอาฉันและแม่ของฉันเป็นพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮ์หรือ? เขากล่าวว่า มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ไม่ควรที่ฉันจะกล่าวในสิ่งที่ฉันไม่มีสิทธิ์เลย ถ้าฉันเคยกล่าวมัน แน่นอนพระองค์ย่อมรู้ดี พระองค์ทรงรู้ในสิ่งที่อยู่ในตัวของฉัน และฉันไม่รู้ที่อยู่ในใจพระองค์ พระองค์นั้น คือผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งเร้นลับทั้งหลาย

และซะกะรียา ยะห์ยา อีซา และอิลยาส ทั้งหมดอยู่ในหมู่คนดี

และชาวยิวกล่าวว่า อุซัยรฺ (เอษรา) เป็นบุตรแห่งอัลลอฮ์ และชาวคริสต์กล่าวว่า อัล-มะซีห์ (ผู้ลูบรักษา) เป็นบุตรแห่งอัลลอฮ์ นั่นเป็นคำกล่าว (อ้าง) ของพวกเขาจากปากของพวกเขาเอง พวกเขาเลียนแบบคำพูดของบรรดาผู้ปฏิเสธที่อยู่ก่อนหน้า ขออัลลอฮ์ทรงลงโทษพวกเขาให้หนัก ไฉนเล่าพวกเขาถูกทำให้หันเหไปได้?

พวกเขายึดเอารับบี (นักวิชาการยิว) ของพวกเขา และบาทหลวง (คริสต์) ของพวกเขาเป็นพระผู้อภิบาลอื่นจากอัลลอฮ์ และ (ยึดเอา) อัล-มะซีห์ (ผู้ลูบรักษา) บุตรแห่งมัรยัมด้วย ทั้ง ๆ ที่พวกเขาไม่ได้ถูกบัญชาเว้นแต่เพื่อให้สักการะพระเจ้าองค์เดียว ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ พระองค์ทรงบริสุทธิ์จากสิ่งที่พวกเขาตั้งภาคี

พวกเขากล่าวว่า อัลลอฮ์ทรงตั้งพระบุตร มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ พระองค์ทรงพอเพียงยิ่ง (ไม่ต้องพึ่งสิ่งอื่น) สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์ พวกเจ้าไม่มีหลักฐานเด็ดขาดใดต่อการนี้ พวกเจ้ากล่าวถึงอัลลอฮ์ในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้หรือ?

แล้วนางได้อุ้มท้องเขา และพาเขาปลีกตัวไปยังสถานที่แห่งหนึ่งที่อยู่ไกล

เขา (อีซา) กล่าวว่า แท้จริง ฉันเป็นบ่าวของอัลลอฮ์ พระองค์ประทานคัมภีร์แก่ฉัน และทรงตั้งฉันเป็นผู้เผยวจนะ

และพระองค์ทรงทำให้ฉันได้รับความจำเริญไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ใด และทรงสั่งใช้ฉันในเรื่องละหมาดและซะกาตตราบที่ฉันมีชีวิตอยู่

และ (ทรงทำให้ฉัน) เป็นผู้กตัญญูต่อแม่ของฉัน และไม่ทรงทำให้ฉันเป็นผู้หยิ่งยะโส ผู้อาภัพ

และขอความสันติจงมีแก่ฉันในวันที่ฉันเกิด และวันที่ฉันตาย และวันที่ฉันถูกทำให้ฟื้นคืนชีพ

นั่นคืออีซา บุตรแห่งมัรยัม ถ้อยคำสัจจริง ที่พวกเขาสงสัย

และ (จงรำลึกถึงมัรยัม) หญิงที่รักษาสิ่งพึงสงวนของนาง แล้วเราได้เป่าวิญญาณของเราสู่นาง และเราทั้งให้นางและลูกของนางเป็นสัญญาณสำหรับโลกทั้งผอง

และเราทำให้ (อีซา) บุตรแห่งมัรยัม และแม่ของเขาเป็นสัญญาณหนึ่ง และเราให้ทั้งสองมีที่พักพิงยังที่ราบสูงอันมั่นคงและอุดมด้วยน้ำ

และครั้นเมื่อเราได้เอาจากบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) ซึ่งพันธสัญญาของพวกเขา และจากเจ้า และจากนูห์ อิบรอฮีม มูซา และอีซาบุตรแห่งมัรยัม และเราได้เอาพันธสัญญาอันหนักแน่นจากพวกเขา