การกลับตัว

แล้วอาดัมได้รับเอาถ้อยคำ (*วิงวอนสำหรับการขออภัยโทษ) จากพระผู้อภิบาลของเขา (*และเขาหมั่นกล่าวมันเป็นประจำ) แล้วพระองค์ก็ทรงรับการกลับตัวของเขา พระองค์นั้น คือผู้ทรงรับการกลับตัว ผู้ทรงปรานีเสมอ

และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า หมู่ชนของฉัน พวกท่านนั้นได้อธรรมต่อตัวของพวกท่านเอง ที่พวกท่านไปนับถือลูกวัวนั้น (ไว้บูชา) ดังนั้น พวกท่านจงกลับตัวสู่ผู้ทรงสร้างพวกท่านเถิด แล้วจงประหัตประหารกันเอง (*คือให้แบ่งเป็นสองฝ่ายและห้ำหั่นกันเองจนกว่าจะให้ยุติ ผู้ที่ตายจะตายอย่างชะฮีด ส่วนผู้ที่รอดจะได้รับการอภัย) นั่นเป็นการดีกว่าสำหรับพวกท่าน ณ ที่ผู้ทรงสร้างพวกท่าน ภายหลังพระองค์ทรงอภัยโทษแก่พวกเจ้า พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงรับการกลับตัว ผู้ทรงปรานีเสมอ

พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดทำให้เราเป็นผู้นอบน้อมต่อพระองค์ และจากลูกหลานของพวกเราให้มีบรรดาผู้นอบน้อมต่อพระองค์ด้วย และโปรดแสดงให้เราเห็นการบำเพ็ญ (ฮัจญ์) ของเรา และโปรดรับการสำนึกผิดของเรา พระองค์นั้น ท่านเป็นผู้ทรงรับการกลับตัว ผู้ทรงปรานีเสมอ

บรรดาผู้ปิดบังสิ่งที่เราประทานลงมา ได้แก่ หลักฐานอันชัดแจ้งและเครื่องนำทาง หลังจากที่เราได้ชี้แจงมันอย่างชัดแจ้งแก่มนุษย์ไว้ในคัมภีร์แล้วนั้น ชนเหล่านั้นอัลลอฮ์ทรงสาปพวกเขา (ให้ห่างไกลจากพระเมตตา) และบรรดาผู้สาปแช่งก็จะสาปแช่งพวกเขา (ด้วย)

เว้นแต่บรรดาผู้ที่กลับตัว ปรับปรุงตนเอง และได้ชี้แจง (สิ่งที่เคยปกปิดไว้) ชนเหล่านั้นฉันจะรับการกลับตัวของพวกเขา และฉันคือ ผู้ทรงรับการกลับตัว ผู้ทรงปรานีเสมอ

การเสพสุขกับบรรดาหญิงของพวกเจ้าในค่ำคืนแห่งการถือศีลอดถูกอนุมัติแก่พวกเจ้าแล้ว พวกนางเป็น (ดั่ง) อาภรณ์สำหรับพวกเจ้า และพวกเจ้าเป็น (ดั่ง) อาภรณ์สำหรับพวกนาง อัลลอฮ์ทรงรู้ว่าพวกเจ้าเคยทุจริตต่อตัวเอง พระองค์จึงทรงนิรโทษให้พวกเจ้า (ที่ผ่านมา) และไม่ถือสาเอาความกับพวกเจ้า (อีกต่อไป) ดังนั้น บัดนี้ พวกเจ้าจงเสพสุขกับพวกนางเถิด และจงแสวงหาสิ่งที่อัลลอฮ์กำหนดแก่พวกเจ้า (*ให้มีลูกหลาน) และจงกินและจงดื่มจนกระทั่งด้ายสีขาว (แสงอรุณสีขาวที่ขอบฟ้า) ชัดเจนจากด้ายสีดำในยามรุ่งอรุณ จากนั้นพวกเจ้าจงถือศีลอดให้ครบจน (พลบ) ค่ำ และจงอย่าเสพสุขกับพวกนางขณะที่พวกเจ้าจำมัสยิด (อิอฺติกาฟ) นั่นคือขอบเขตของอัลลอฮ์ อย่าได้เข้าใกล้มัน เช่นนั้นเอง อัลลอฮ์ทรงทำให้โองการต่าง ๆ ของพระองค์แจ่มแจ้งแก่มนุษย์ เพื่อว่าพวกเขาจะยำเกรง

และเขาทั้งหลายถามเจ้าเกี่ยวกับ ประจำเดือน จงกล่าวว่า มันให้โทษ ดังนั้นจงห่างไกลหญิงระหว่างมีประจำเดือน และจงอย่าเข้าใกล้นางจนกว่านางจะสะอาด ครั้นเมื่อนางชำระตัวแล้ว ก็จงเข้าหานางตามที่อัลลอฮ์ทรงบัญชาพวกเจ้า อัลลอฮ์นั้นทรงรักบรรดาผู้กลับตัวเสมอ และทรงรักบรรดาผู้หมั่นชำระตนให้สะอาด

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงละทิ้งส่วนที่เหลืออยู่ของดอกเบี้ย ถ้าพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธา

แต่ถ้าพวกเจ้าไม่ปฏิบัติตาม (*ยังกินดอกเบี้ยอยู่) จงรับรู้ไว้ ถึงสงครามจากอัลลอฮ์ และศาสนทูตของพระองค์ และถ้าพวกเจ้ากลับตัว สิทธิ์ของพวกเจ้าคือเงินต้นของพวกเจ้า พวกเจ้าจะได้ไม่เอาเปรียบ (ผู้ใด) และไม่ถูกเอาเปรียบ

เว้นแต่บรรดาผู้กลับตัวภายหลังจากนั้น และปรับปรุงแก้ไข อัลลอฮ์นั้นทรงเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

บรรดาผู้ที่ปฏิเสธหลังจากที่พวกเขาศรัทธาแล้ว จากนั้นพวกเขาได้เพิ่มการปฏิเสธยิ่งขึ้นไปอีกนั้น การกลับตัวของพวกเขาจะไม่ถูกตอบรับอีกเลย และชนเหล่านั้นพวกเขาเป็นผู้หลงผิด

มิใช่กิจการอันใดของเจ้าเลยจากเรื่องนั้น หรือการที่พระองค์ (จะทรงนำทางพวกเขาสู่อิสลามและ) จะทรงให้อภัยพวกเขา หรือจะทรงลงโทษพวกเขาเพราะพวกเขาเป็นผู้ละเมิด

และสองคน (ชายหญิง) ที่ทำมันในหมู่พวกเจ้า จงลงโทษทั้งสอง แล้วถ้าทั้งสองกลับตัว และเปลี่ยนแปลง (ตัวเอง) แล้ว จงหันห่างจากทั้งสอง อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรับการกลับตัว ผู้ทรงปรานีเสมอ

การสำนึกผิดที่อัลลอฮ์ทรงรับนั้น เป็นเฉพาะสำหรับบรรดาผู้ที่กระทำความชั่วด้วยความเขลา (*คนที่ทำผิดทุกคนทำด้วยความเขลาทั้งสิ้น) แล้วพวกเขาสำนึกผิดในเวลาอันใกล้ ชนเหล่านั้นอัลลอฮ์จะทรงอภัยโทษให้แก่พวกเขา และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และการสำนึกผิด (ที่อัลลอฮ์ทรงรับ) นั้นมิใช่สำหรับบรรดาผู้ที่กระทำความชั่วต่างๆ จนกระทั่งเมื่อความตายได้มายังคนหนึ่งคนใดในหมู่พวกเขา แล้วเขากล่าวว่า ฉันสำนึกผิด ณ บัดนี้ และมิใช่สำหรับบรรดาผู้ที่ตายในสภาพผู้ปฏิเสธศรัทธา ชนเหล่านั้นเราได้เตรียมโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวดไว้สำหรับพวกเขา

และอัลลอฮ์ทรงปรารถนาให้อภัยพวกเจ้า และบรรดาผู้ปฏิบัติตามความใคร่ ปรารถนาให้พวกเจ้าเอนเอียงอย่างเหลือเกิน

และเราไม่ได้ส่งศาสนทูตคนใด เว้นแต่เพื่อให้ถูกเชื่อฟังปฏิบัติตามโดยอนุมัติของอัลลอฮ์ และถ้าพวกเขา เมื่อพวกเขาได้ละเมิดต่อพวกเขาเอง มาหาเจ้า และขอการอภัยโทษจากอัลลอฮ์ และศาสนทูตขออภัยโทษให้แก่พวกเขา แน่นอน พวกเขาจะพบว่า อัลลอฮ์เป็นผู้รับการกลับตัว ผู้ทรงปรานีเสมอ

และไม่พึงแก่ผู้ศรัทธาจะสังหารผู้ศรัทธาใด เว้นแต่โดยผิดพลาด และผู้ใดสังหารผู้ศรัทธาโดยผิดพลาด จงปล่อยทาสผู้ศรัทธาหนึ่งคน และให้มีค่าชดเชยที่มอบแก่ครอบครัวของเขา เว้นแต่พวกเขายกเป็นทาน และถ้าเขามาจากหมู่ชนที่เป็นศัตรูต่อพวกเจ้า และเขาเป็นผู้ศรัทธา จงปล่อยทาสผู้ศรัทธาหนึ่งคน และถ้าเขามาจากหมู่ชนที่ระหว่างพวกเจ้าและระหว่างพวกเขามีสนธิสัญญากัน จงให้มีค่าชดเชยที่มอบแก่ครอบครัวของเขา และจงปล่อยทาสผู้ศรัทธา แล้วผู้ใดหาไม่พบ จงถือศีลอดสองเดือนติดต่อกัน เป็นการให้อภัยโทษจากอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

บรรดาผู้กลับกลอกนั้น จะได้อยู่ในห้วงลึกสุดของไฟนรก และเจ้าจะไม่พบผู้ช่วยเหลือใดสำหรับพวกเขาเลย

เว้นแต่บรรดาผู้สำนึกผิด กลับทำดี ยึดมั่นต่ออัลลอฮ์ และบริสุทธิ์ใจใน (กิจการ) ศาสนาของพวกเขาเพื่ออัลลอฮ์ ชนเหล่านั้นอยู่กับบรรดาผู้ศรัทธา และในไม่ช้าอัลลอฮ์จะประทานรางวัลอันใหญ่หลวงแก่บรรดาผู้ศรัทธา

การตอบแทนของบรรดาผู้ทำสงครามต่ออัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ และพยายามก่อความเสียหายในแผ่นดินนั้นมีเพียงการถูกสังหาร หรือถูกตรึง หรือถูกตัดมือตัดเท้าของพวกเขาสลับข้างกัน หรือถูกเนรเทศจากแผ่นดิน นั่นเป็นความอัปยศสำหรับพวกเขาในโลกนี้ และในโลกสุดท้ายพวกเขาจะได้รับการลงโทษอันมหันต์

เว้นแต่บรรดาผู้กลับตัวก่อนที่พวกเจ้าจะสามารถเหนือพวกเขาได้ ดังนั้นจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

แล้วผู้ใดกลับตัวหลังจากที่เขาละเมิด และได้เปลี่ยนแปลงตัวเอง อัลลอฮ์นั้นทรงอภัยให้เขา อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

และพวกเขาคิดว่าจะไม่มีบททดสอบ (*การลงโทษ) ใดเกิดขึ้น พวกเขาจึงตาบอดและหูหนวก (*อยู่ในการหมกมุ่นทำตามอารมณ์) จากนั้นอัลลอฮ์ทรงอภัยพวกเขา จากนั้นพวกเขาตาบอดและหูหนวกอีก คนจำนวนมากจากในหมู่พวกเขา และอัลลอฮ์เป็นผู้เห็นในสิ่งที่พวกเขากระทำ

แล้วพวกเขาจะไม่กลับตัวสู่อัลลอฮ์และไม่ขออภัยโทษพระองค์หรือ? และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

และเมื่อบรรดาผู้ศรัทธาในโองการต่าง ๆ ของเรามายังเจ้า จงกล่าวว่า ความสันติจงมีแด่พวกท่าน พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าทรงกำหนดให้พระองค์มีเมตตา แท้จริงผู้ใดในหมู่พวกท่านกระทำความชั่วโดยความเขลา (ทุกคนที่ทำบาปทำด้วยความเขลาทั้งสิ้น) แล้วเขากลับตัวในภายหลังนั้น และปรับปรุงตัว พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

และเมื่อมูซามาตามนัดหมายของเรา และพระผู้อภิบาลของเขาทรงสนทนากับเขา เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดทรงเผยให้ฉันเห็นด้วยเถิด ฉันจะได้มองดูพระองค์ พระองค์กล่าวว่า เจ้าจะไม่เห็นฉัน แต่จงมองดูภูเขานั้น ถ้ามันยังมั่นอยู่ ณ ที่ของมันได้ แล้วไม่ช้าเจ้าจะได้เห็นฉัน แล้วเมื่อพระผู้อภิบาลทรงประจักษ์ที่ภูเขานั้น ทำให้มันแตกเป็นเสี่ยง ๆ และมูซาล้มลงหมดสลบ แล้วเมื่อเขาฟื้น เขากล่าวว่า มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ฉันขอลุแก่โทษตต่อพระองค์ และฉันเป็นคนแรกของผู้ศรัทธา

และบรรดาผู้ที่กระทำสิ่งชั่วต่าง ๆ แล้วหลังจากนั้นพวกเขากลับตัวและศรัทธา แท้จริงหลังจากนั้นพระผู้อภิบาลของเจ้า ย่อมเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

และเป็นการประกาศจากอัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ แก่ผู้คนทั้งหลายในวันฮัจญ์อันใหญ่ยิ่ง ว่าอัลลอฮ์ทรงไม่เกี่ยวข้องใดจากบรรดาผู้ตั้งภาคี และศาสนทูต (ก็ไม่เกี่ยวข้องด้วย) แล้วถ้าพวกเจ้ากลับตัว มันย่อมเป็นการดียิ่งสำหรับพวกเจ้า และถ้าพวกเจ้าหันกลับ จงรู้เถิดว่าพวกเจ้าไม่เป็นผู้ทำให้อัลลอฮ์หมดหนทางได้ และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ปฏิเสธด้วยโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด

ครั้นเมื่อบรรดาเดือนต้องห้ามได้ผ่านไปแล้ว ก็จงสังหารบรรดาผู้ตั้งภาคีที่ใดก็ตามที่พวกเจ้าปะทะกับพวกเขา และจงจับตัวพวกเขา และจงสกัดล้อมพวกเขา และจงดักรอพวกเขาทุกจุดสังเกต แต่ถ้าพวกเขากลับตัว ดำรงละหมาด และจ่ายซะกาต จงปล่อยเขาไปตามทางของพวกเขา อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

แล้วถ้าพวกเขากลับตัว ดำรงละหมาด และจ่ายซะกาต ก็เป็นพี่น้องร่วมศาสนาของพวกเจ้า และเราได้แจกแจงโองการทั้งหลายแก่หมู่ชนที่รู้

และจะทรงขจัดความเจ็บแค้นในหัวใจของพวกเขา และอัลลอฮ์ทรงอภัยแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

แล้วหลังจากนั้นอัลลอฮ์ทรงอภัยแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

พวกเขาสาบานต่ออัลลอฮ์ว่า พวกเขาไม่ได้กล่าว และโดยแน่นอนยิ่งพวกเขาได้กล่าวถ้อยคำแห่งการปฏิเสธ และพวกเขาได้ปฏิเสธหลังจากการเข้ารับอิสลามของพวกเขา และพวกเขาหมายในสิ่งที่พวกเขาไม่อาจบรรลุถึง (คือทำร้ายผู้เผยวจนะ) และพวกเขาไม่ได้แค้นเคือง (ในสิ่งใด) เว้นแต่ที่อัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ทำให้พวกเขามั่งคั่งขึ้นจากความโปรดปรานของพระองค์ ถ้าพวกเขากลับตัว ย่อมเป็นการดีกว่าสำหรับพวกเขา และถ้าพวกเขาหันกลับ อัลลอฮ์จะทรงลงโทษพวกเขาอย่างเจ็บปวดในโลกนี้และโลกสุดท้าย และไม่มีผู้ปกครองใดและไม่มีผู้ช่วยเหลือใดในแผ่นดินสำหรับพวกเขา

และคนอื่น ๆ พวกเขาได้สารภาพความผิดของพวกเขา พวกเขาปะปนการงานที่ดีกับอันอื่นที่ชั่ว หวังว่าอัลลอฮ์จะอภัยแก่พวกเขา อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

พวกเขาไม่รู้หรือ? ว่าอัลลอฮ์นั้นพระองค์ทรงรับการกลับตัวจากปวงบ่าวของพระองค์ และรับเอาบรรดาทาน และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรับการกลับตัว ผู้ทรงปรานีเสมอ

และอีกกลุ่มหนึ่งเป็นผู้ถูกให้ประวิงรอคำบัญชาของอัลลอฮ์ บางทีพระองค์จะทรงลงโทษพวกเขา หรือบางทีพระองค์จะทรงอภัยพวกเขา และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

บรรดาผู้กลับตัว ผู้สักการะ ผู้กล่าวสรรเสริญ ผู้ท่องเดินทาง (ในการดิ้นรนต่อสู้เพื่ออิสลาม) ผู้ก้มหลัง (รูกัวะ) ผู้กราบ (สุญูด) ผู้สั่งใช้ให้ทำความดีและห้ามปรามจากการทำความชั่ว และผู้รักษาขอบเขตของอัลลอฮ์ และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธาเถิด

โดยแน่นอนยิ่ง อัลลอฮ์ได้ทรงอภัยแก่ผู้เผยวจนะ บรรดาผู้อพยพ (ชาวมุฮาญิรีน) บรรดาผู้ช่วยเหลือ (ชาวอันศอร) ที่พวกเขาปฏิบัติตามเขาในยามยากลำบากหลังจากที่หัวใจของคนกลุ่มหนึ่งจากหมู่พวกเขาแทบจะไขว้เขว จากนั้นพระองค์ทรงอภัยให้แก่พวกเขา พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอาทร ผู้ทรงปรานีเสมอ

และ (ทรงอภัย) ให้แก่สามคนที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง จนกระทั่งแผ่นดินทั้ง ๆ ที่มันกว้างกลับคับแคบแก่พวกเขา และจิตใจของพวกเขาก็บีบคั้นพวกเขา และพวกเขาตระหนักว่าไม่มีที่คุ้มภัยใด (ให้พ้น) จาก (การลงโทษของ) อัลลอฮ์ได้ เว้นแต่ (กลับไป) ยังพระองค์ จากนั้นพระองค์ทรงทำให้พวกเขาคิดกลับตัว เพื่อให้พวกเขากลับตัว อัลลอฮ์นั้นพระองค์เป็นผู้รับการกลับตัว ผู้ทรงปรานีเสมอ