มูซา

และครั้นเมื่อเราได้ช่วยพวกเจ้าให้รอดพ้นจากบริวารของฟาโรห์ ที่พวกเขากดขี่พวกเจ้าด้วยบทลงโทษอันเลวร้าย พวกเขาสังหารบรรดาลูกชายของพวกเจ้า และไว้ชีวิตบรรดาหญิงของพวกเจ้า และในการนั้นเป็นบททดสอบอันใหญ่หลวงจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า

และครั้นเมื่อเรามีนัดหมายกับมูซาสามสิบคืน และเราทำให้ครบอีกสิบ (คืน) ดังนั้นนัดหมายของพระผู้อภิบาลของเขาจึงครบเป็นสี่สิบคืน และมูซากล่าวแก่พี่ชายของเขาฮารูนว่า จงทำหน้าที่แทนฉันในหมู่ชนของฉัน และจงฟื้นฟูแก้ไข และจงอย่าปฏิบัติตามทางของผู้ก่อความเสียหาย

และเมื่อมูซามาตามนัดหมายของเรา และพระผู้อภิบาลของเขาทรงสนทนากับเขา เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดทรงเผยให้ฉันเห็นด้วยเถิด ฉันจะได้มองดูพระองค์ พระองค์กล่าวว่า เจ้าจะไม่เห็นฉัน แต่จงมองดูภูเขานั้น ถ้ามันยังมั่นอยู่ ณ ที่ของมันได้ แล้วไม่ช้าเจ้าจะได้เห็นฉัน แล้วเมื่อพระผู้อภิบาลทรงประจักษ์ที่ภูเขานั้น ทำให้มันแตกเป็นเสี่ยง ๆ และมูซาล้มลงหมดสลบ แล้วเมื่อเขาฟื้น เขากล่าวว่า มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ฉันขอลุแก่โทษตต่อพระองค์ และฉันเป็นคนแรกของผู้ศรัทธา

พระองค์ตรัสว่า มูซาเอ๋ย แท้จริงฉันได้เลือกเจ้าให้เหนือมนุษย์ทั้งปวง ด้วยการที่ฉันแต่งตั้งให้เป็นศาสนทูต และด้วยการที่ฉันสนทนาด้วย ดังนั้นจงยึดมั่นในสิ่งที่ฉันได้มอบให้แก่เจ้า และจงอยู่ในหมู่ผู้กตัญญู

และหมู่ชนของมูซาหลังจากเขา (ไม่อยู่) ได้ยึดเอาลูกวัว (เป็นที่สักการะ) ที่ถูกปั้นขึ้นจากเครื่องประดับของพวกเขา มันมีเสียงออกมา (เมื่อมีลมลอดผ่าน) พวกเขาไม่เห็นหรือว่า มันพูดกับพวกเขาไม่ได้ และมันไม่นำพวกเขาสู่ทางใดเลย พวกเขายึดถือมัน และพวกเขาเป็นผู้อธรรม

และเมื่อมูซากลับไปยังหมู่ชนของเขา ทั้งโกรธและเสียใจ เขากล่าวว่า ช่างเลวร้ายยิ่ง สิ่งที่พวกท่านกระทำแทนฉันหลังจากฉัน (ไม่อยู่) พวกท่านเร่งในพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของพวกท่านหรือ? และเขาได้โยนบรรดาแผ่นจารึกลง และจับศีรษะพี่ชายของเขาดึงมันหาเขา เขา (ฮารูน) กล่าวว่า บุตรแห่งแม่ฉันเอ๋ย แท้จริงชนกลุ่มนั้นถือว่าฉันอ่อนแอ และพวกเขาเกือบฆ่าฉันแล้ว ดังนั้นจงอย่าให้ศัตรูทั้งหลายได้ใจต่อฉันเลย และอย่าเอาฉันไปร่วมกับบรรดาผู้อธรรมเลย

เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน ทรงโปรดอภัยให้ฉันและพี่ชายของฉัน และทรงโปรดพาเราสู่ความเมตตาของพระองค์ด้วยเถิด และพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงเมตตายิ่งแห่งผู้มีเมตตาทั้งหลาย

และเมื่อความโกรธคลายลงไปจากมูซาแล้ว เขาได้หยิบบรรดาแผ่นจารึกขึ้นมา และในแผ่นจารึกนั้นมีทางนำและความเมตตาสำหรับบรรดาผู้ที่พวกเขากลัวเกรงพระผู้อภิบาลของพวกเขา

และมูซาได้เลือกหมู่ชนของเขาเจ็ดสิบคนตามกำหนดเวลาของเรา และเมื่อแผ่นดินไหวอย่างแรงได้คร่า (ชีวิต) พวกเขาแล้ว เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน ถ้าพระองค์ประสงค์ พระองค์ก็ทรงทำลายพวกเขาไปก่อนแล้วและฉันเอง (ด้วย) พระองค์จะทรงทำลายพวกเราด้วยเพราะสิ่งที่บรรดาคนเขลาจากหมู่พวกเรากระทำหรือ? มันมิใช่อื่นใดเว้นแต่การทดสอบของพระองค์ พระองค์ทรงทำให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์หลงผิดด้วยมัน และพระองค์ทรงนำทางผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ พระองค์เป็นผู้คุ้มครองเรา โปรดอภัยแก่พวกเรา และโปรดเมตตาเรา และพระองค์เป็นเลิศแห่งบรรดาผู้ให้อภัย

และในหมู่ชนของมูซา มีคนกลุ่มหนึ่งชี้แนะด้วยความจริง และด้วยมันพวกเขาปฏิบัติอย่างเที่ยงธรรม

และเราได้แบ่งพวกเขาเป็นสิบสองเหล่า เป็นเผ่าต่าง ๆ และเราได้มีโองการแก่มูซา ขณะที่หมู่ชนของเขาขอน้ำจากเขา ว่าจงฟาดไม้เท้าของเจ้าที่ก้อนศิลานั้น แล้วน้ำก็พวยพุ่งออกมาจากมันสิบสองตา แน่นอนคนแต่ละเหล่ารู้ถึงแหล่งดื่มน้ำของพวกเขา และเราได้ให้มีเมฆให้ร่มเงาแก่พวกเขา และเราได้ประทานมันน์ (อาหารชนิดหนึ่งคล้ายก้อนน้ำตาลรสชาติคล้ายน้ำผึ้ง) และนกคุ่มแก่พวกเขา จงกินจากสิ่งดี ๆ ที่เราได้ให้เป็นปัจจัยแก่พวกเขา และพวกเขาไม่ได้อธรรมต่อเรา แต่พวกเขาอธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง

และเมื่อถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า จงอาศัยอยู่ในเมืองนี้ และจงกินจากสิ่งที่มีในนั้นตามที่พวกเจ้าปรารถนา และจงกล่าวคำว่า โปรดลบล้างบาป และจงเข้าประตูอย่างผู้โน้มศีรษะ (ด้วยความนอบน้อม) เราจะอภัยในความผิดต่าง ๆ ของพวกเจ้าแก่พวกเจ้า เราจะเพิ่มพูน (รางวัล) ให้แก่บรรดาผู้ประพฤติดี

และจงถามพวกเขาถึงเมืองหนึ่งที่อยู่ติดทะเล ครั้นเมื่อพวกเขาละเมิดในวัน (เสาร์) สับบะโต เมื่อบรรดาปลาของพวกเขามาหาพวกเขาโผล่ผิวน้ำในวันสับบะโตของพวกเขา และวันที่พวกเขาไม่ถือสับบะโตพวกมันไม่มาหาพวกเขา เช่นนั้นเองเราทดสอบพวกเขา เนื่องด้วยพวกเขาได้ฝ่าฝืน

แล้วหลังจากพวกเขาเราได้ส่งมูซาและฮารูนไปยังฟาโรห์และบรรดาชนชั้นนำของเขาพร้อมด้วยสัญญาณต่าง ๆ ของเรา แล้วพวกเขาโอหัง และพวกเขาเป็นหมู่ชนที่กระทำผิด

มูซากล่าวว่า นี่พวกท่านกล่าวแก่ความจริงเมื่อมันมาถึงเจ้า (เช่นนั้น) หรือ? สิ่งนี้เป็นเวทมนตร์หรือ? ทั้ง ๆ ที่บรรดานักเวทมนตร์จะไม่พบความสำเร็จ

ครั้นเมื่อบรรดานักเสยเวทได้มาแล้ว มูซากล่าวแก่พวกเขาว่า จงโยนสิ่งที่พวกท่านจะเป็นผู้โยนมาเถิด

ครั้นเมื่อพวกเขาโยนแล้ว มูซากล่าวว่า สิ่งที่พวกท่านนำมาคือเวทมนตร์ อัลลอฮ์นั้นจะทรงทำลายมัน อัลลอฮ์นั้นจะไม่ทรงทำให้การงานของบรรดาผู้ก่อความเสียหายดีขึ้นได้

ไม่มีผู้ใดศรัทธาในมูซา เว้นแต่ลูกหลานจากหมู่ชนของเขา ในสภาพหวาดหวั่นว่าฟาโรห์และบรรดาคนชั้นนำของเขาจะมาทำร้ายพวกเขา และแท้จริงฟาโรห์เป็นผู้ลำพองในแผ่นดิน และแท้จริงเขาอยู่ในหมู่ผู้ใช้ชีวิตเลยเถิด

และมูซากล่าวว่า หมู่ชนของฉันเอ๋ย ถ้าพวกท่านศรัทธาในอัลลอฮ์ ก็จงมอบหมายต่อพระองค์เถิด ถ้าพวกท่านเป็นผู้นอบน้อม

และเราได้ดลใจแก่มูซาและพี่ชายของเขาว่า เจ้าทั้งสองจงทำบ้านต่าง ๆ ในอียิปต์เป็นที่พักสำหรับหมู่ชนของเจ้าทั้งสอง และจงทำบ้านของพวกเจ้าเป็นทิศสักการะ (เป็นที่ละหมาด) และพวกเจ้าจงดำรงละหมาด และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธา

และมูซากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเรา! พระองค์นั้นประทานความสำราญและทรัพย์สินแก่ฟาโรห์และบรรดาคนชั้นนำของเขา ในชีวิตโลกนี้ พระผู้อภิบาลของเรา! เพื่อพวกเขาทำให้ (ผู้อื่น) หลงไปจากทางของพระองค์ พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดขจัดทรัพย์สินของพวกเขา และโปรดทำให้หัวใจของพวกเขากระด้าง เพื่อพวกเขาจะได้ไม่ศรัทธา จนกว่าพวกเขาได้เห็นโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด

และเราได้พาวงศ์วานอิสรออีลข้ามทะเล แล้วฟาโรห์และไพล่พลของเขาได้ติดตามพวกเขา โดยอธรรมและเป็นศัตรู จนเมื่อการจมน้ำได้ถึงเขาแล้ว เขากล่าวว่า ฉันศรัทธาแล้ว ว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากผู้ที่วงศ์วานอิสรออีลศรัทธาและฉันอยู่ในหมู่ผู้นอบน้อมแล้ว

ป่านนี้นะหรือ? ทั้ง ๆ แต่ก่อนเจ้าเคยดื้อรั้น และเจ้าอยู่ในหมู่ผู้ก่อความเสียหาย

และโดยแน่นอน เราให้พำนักแก่วงศ์วานอิสรออีลอันเป็นที่พำนักที่ดีงาม และเราให้ปัจจัยจากสิ่งดี ๆ แก่พวกเขา แล้วพวกเขาไม่ได้ขัดแย้งกันจนกระทั่งความรู้ได้มีมายังพวกเขาแล้ว แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงตัดสินระหว่างพวกเขาในวันฟื้นขึ้นในสิ่งที่พวกเขาเคยคัดแย้งกัน

แล้วผู้ที่อยู่บนหลักฐานอันชัดแจ้งจากพระผู้อภิบาลของเขา (มุฮัมมัด) และมี (ญิบรีล) พยานจากพระองค์สาธยายมัน และก่อนหน้านั้นมีคัมภีร์ของมูซาอันเป็นสิ่งนำทางและความเมตตา (จะเหมือนกับผู้ปรารถนาแต่โลกนี้) หรือ ชนเหล่านั้นพวกเขาศรัทธาในมัน และผู้ใดจากพรรคต่าง ๆ ปฏิเสธในมัน ดังนั้น ไฟนรกคือสัญญาของเขา ดังนั้น เจ้าจงอย่าอยู่ในการสงสัยใดจากมันเลย แท้จริงมันเป็นความจริงจากพระผู้อภิบาลของเจ้า แต่มนุษย์ส่วนมากไม่ศรัทธา

และโดยแน่นอนยิ่งเราได้ส่งมูซา พร้อมด้วยสัญญาณต่าง ๆ ของเรา และหลักฐานเด็ดขาดอันชัดแจ้ง

และโดยแน่นอนยิ่งเราได้ประทานคัมภีร์แก่มูซา และได้ถูกขัดแย้งกันในมัน และถ้าว่าไม่มีพจนารถจากพระผู้อภิบาลของเจ้าล่วงหน้ามาก่อน (ว่าจะไม่รีบลงโทษ) แน่นอนคงได้ถูกตัดสินระหว่างพวกเขาไปแล้ว และแท้จริงพวกเขาอยู่ในการสงสัยเคลือบแคลงในมัน

และโดยแน่นอน เราได้ส่งมูซาพร้อมด้วยสัญญาณต่าง ๆ ของเรา ว่า จงนำหมู่ชนของเจ้าออกจากความมืดมิดทั้งหลายสู่แสงสว่าง และจงเตือนพวกเขาให้รำลึกถึงวัน (แห่งความโปรดปรานและการลงโทษ) ต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ ในการนั้นแน่นอนมีสัญญาณต่าง ๆ แก่ทุก ๆ ผู้อดทนอย่างยิ่ง ผู้สนองคุณเสมอ

และครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขา จงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีแก่พวกเจ้า ครั้นเมื่อพระองค์ทรงช่วยพวกเจ้าให้รอดพ้นจากบริวารของฟาโรห์ ซึ่งพวกเขากดขี่พวกเจ้าด้วยบทลงโทษอันชั่วช้า พวกเขาเชือดลูกชายของพวกเจ้า และไว้ชีวิตผู้หญิงของพวกเจ้า และในการนั้นเป็นบททดสอบอันใหญ่หลวงจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า

และมูซากล่าวว่า ถ้าพวกเจ้าเนรคุณ ทั้งพวกเจ้าและผู้ที่อยู่ในแผ่นดินทั้งหมด ดังนั้นอัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงมั่งคั่ง ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ

และเราได้มอบคัมภีร์แก่มูซา และเราทำให้มันเป็นทางนำสำหรับวงศ์วานอิสรออีล พวกเจ้าจงอย่าตั้งอื่นจากฉันเป็นผู้รับมอบหมาย

และโดยแน่นอนเราได้ประทานแก่มูซา ซึ่งเก้าสัญญาณอันชัดแจ้ง ดังนั้นจงถามวงศ์วานอิสรออีลเถิด ครั้นเมื่อเขาได้มายังพวกเขา แล้วฟาโรห์ได้กล่าวแก่เขาว่า แท้จริงฉันเห็นว่าเจ้า มูซาเอ๋ย ถูกเวทมนตร์แน่นอน

และเราได้กล่าวในภายหลังแก่วงศ์วานอิสรออีลว่า พวกเจ้าจงพำนักในแผ่นดินเถิด และเมื่อสัญญาแห่งโลกสุดท้ายมาถึง เราจะนำพวกท่านมารวมกันทั้งหมด

และครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่ (คนรับใช้) เด็กหนุ่มของเขา (ยูชะอฺ บินนูน) ว่า ฉันจะ (เดินทาง) ไปเรื่อย ๆ จนกว่า ฉันจะได้พบกับชุมทางสองทะเล หรือ (มิเช่นนั้น) ฉันก็จะเดินทางต่อไปอีกหลาย ๆ ปี

มูซากล่าวแก่เขาว่า ให้ฉันติดตามท่านได้หรือไม่ โดยขอให้ท่านสอนฉัน จากความรู้แจ้งที่ท่านถูกสอนมา

เขา (มูซา) กล่าวว่า ท่านจะพบว่าฉัน หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ เป็นผู้อดทน และฉันจะไม่ฝ่าฝืนคำสั่งใดของท่านเลย

เขา (เคาะฎิร) กล่าวว่า ถ้าท่านจะติดตามฉันไป ก็จงอย่าถามฉันถึงสิ่งใด จนกว่าฉันจะเริ่มเอ่ยแก่ท่านก่อน

ในส่วนของเรือนั้น มันเป็นของพวกคนจนที่ทำงานในทะเล แล้วฉันต้องการทำให้มันมีตำหนิ เพราะข้างหลังพวกเขามีกษัตริย์องค์หนึ่งจะยึดเอาเรือ (ดี ๆ ) ทุกลำโดยใช้กำลังอำนาจบาตรใหญ่

และส่วนเด็กคนนั้น พ่อแม่ของเขาเป็นผู้ศรัทธา แล้วเรากลัวว่าเขาจะเคี่ยวเข็ญทั้งสองให้ฝ่าฝืนและปฏิเสธศรัทธา

และส่วนกำแพงนั้น มันเป็นของเด็กชายสองคนผู้เป็นกำพร้าที่อยู่ในเมืองนั้น และที่ข้างใต้ของมันมีขุมทรัพย์สำหรับคนทั้งสอง และพ่อของเด็กทั้งสองเป็นคนดี และพระผู้อภิบาลของท่านประสงค์จะให้เขาทั้งสองโตเป็นผู้ใหญ่ และให้ทั้งสองเอาขุมทรัพย์ของทั้งสองออกมาเอง เป็นความเมตตาจากพระผู้อภิบาลของท่าน และฉันไม่ได้ทำมันตามอำเภอใจของฉัน นั่นคือการตีความหมายของสิ่งที่ท่านไม่อาจอดทนได้