ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 40
سليمان

สุลัยมาน

Solomon · 44 อายะฮ์ จาก 7 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 7 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

ซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة

وَلَمَّا جَآءَهُمۡ رَسُولٞ مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٞ لِّمَا مَعَهُمۡ نَبَذَ فَرِيقٞ مِّنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ كِتَٰبَ ٱللَّهِ وَرَآءَ ظُهُورِهِمۡ كَأَنَّهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
และเมื่อมีศาสนทูตคนใดจาก ณ ที่อัลลอฮ์มายังพวกเขา เป็นผู้ยืนยันความถูกต้องแก่สิ่งที่อยู่กับพวกเขา คนกลุ่มหนึ่งจากบรรดาผู้ได้รับคัมภีร์จะโยนคัมภีร์ของอัลลอฮ์ทิ้งไว้ด้านหลังพวกเขา ประหนึ่งว่าพวกเขาไม่รู้ (อันใด)
وَٱتَّبَعُواْ مَا تَتۡلُواْ ٱلشَّيَٰطِينُ عَلَىٰ مُلۡكِ سُلَيۡمَٰنَۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيۡمَٰنُ وَلَٰكِنَّ ٱلشَّيَٰطِينَ كَفَرُواْ يُعَلِّمُونَ ٱلنَّاسَ ٱلسِّحۡرَ وَمَآ أُنزِلَ عَلَى ٱلۡمَلَكَيۡنِ بِبَابِلَ هَٰرُوتَ وَمَٰرُوتَۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنۡ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَآ إِنَّمَا نَحۡنُ فِتۡنَةٞ فَلَا تَكۡفُرۡۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنۡهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِۦ بَيۡنَ ٱلۡمَرۡءِ وَزَوۡجِهِۦۚ وَمَا هُم بِضَآرِّينَ بِهِۦ مِنۡ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمۡ وَلَا يَنفَعُهُمۡۚ وَلَقَدۡ عَلِمُواْ لَمَنِ ٱشۡتَرَىٰهُ مَا لَهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنۡ خَلَٰقٖۚ وَلَبِئۡسَ مَا شَرَوۡاْ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمۡۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
และพวกเขาปฏิบัติตามสิ่งที่บรรดามารในรัชสมัยของสุลัยมานสาธยาย (กุให้ฟัง) และสุลัยมานไม่ได้ปฏิเสธศรัทธา หากแต่บรรดามารนั่นเองที่ปฏิเสธศรัทธา พวกมันสอนเวทมนตร์ให้แก่ผู้คนทั้งหลาย และสิ่งที่ถูกส่งลงมายังมลาอิกะฮ์ทั้งสอง (คือ) ฮารูตและมารูต ที่ (เมือง) บาบิโลน (เพื่อเป็นบททดสอบ) และทั้งสองจะไม่สอนผู้ใดจนกว่าทั้งสองจะกล่าวว่า เราเป็นเพียงบททดสอบเท่านั้น อย่าได้ปฏิเสธศรัทธา แล้วพวกเขาก็ร่ำเรียนจากทั้งสอง ในสิ่งที่แยกระหว่างคนคนหนึ่งกับคู่ครองของเขา และพวกเขา (นักเวทมนตร์) ไม่เป็นผู้ทำอันตรายผู้ใดได้เว้นแต่ด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ และพวกเขาได้ร่ำเรียนสิ่งที่ให้โทษต่อพวกเขาเอง และไม่ให้คุณพวกเขา และแน่นอนพวกเขารู้ดีว่า ผู้ใดแลกซื้อมันไว้ เขาจะไม่มีส่วนได้ใด ๆ ในโลกสุดท้ายเลย และสิ่งที่พวกเขาขายตัวเองแลกมันมานั้นช่างเลวร้ายยิ่ง ถ้าพวกเขาได้ตระหนักรู้

ซูเราะฮ์ที่ 4 النِّسَاء النساء

۞إِنَّآ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ كَمَآ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ نُوحٖ وَٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ مِنۢ بَعۡدِهِۦۚ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَٱلۡأَسۡبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَٰرُونَ وَسُلَيۡمَٰنَۚ وَءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ زَبُورٗا
เรานั้นได้มีโองการแก่เจ้า เช่นที่เราได้มีโองการแก่นูห์ และบรรดาผู้เผยวจนะหลังจากเขา และเราได้มีโองการแก่อิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอฺกูบ วงศ์วานเหล่านั้น (*คือบรรดาผู้เผยวจนะอื่น ๆ ที่เป็นลูกหลานของยะอฺกูบ) อีซา อัยยูบ ยูนุส ฮารูน และสุลัยมาน และเราได้ประทาน (คัมภีร์) ซะบูรแก่ดาวูด

ซูเราะฮ์ที่ 6 الْأَنْعَام الأنعام

وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ إِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَۚ كُلًّا هَدَيۡنَاۚ وَنُوحًا هَدَيۡنَا مِن قَبۡلُۖ وَمِن ذُرِّيَّتِهِۦ دَاوُۥدَ وَسُلَيۡمَٰنَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَىٰ وَهَٰرُونَۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
และเราได้ประทานอิสฮาก และยะอฺกูบแก่เขา ทั้งหมดเราได้ให้ทางนำ และนูห์เราได้ให้ทางนำมาก่อนแล้ว และจากลูกหลานของเขา ดาวูด สุสัยมาน อัยยูบ ยูนุส มูซา และฮารูน และเช่นนั้นเองเราตอบแทนแก่บรรดาผู้ประพฤติดี

ซูเราะฮ์ที่ 21 الْأَنْبِيَاء الأنبياء

وَدَاوُۥدَ وَسُلَيۡمَٰنَ إِذۡ يَحۡكُمَانِ فِي ٱلۡحَرۡثِ إِذۡ نَفَشَتۡ فِيهِ غَنَمُ ٱلۡقَوۡمِ وَكُنَّا لِحُكۡمِهِمۡ شَٰهِدِينَ
และ (จงรำลึกถึง) ดาวูดกับสุลัยมาน ครั้นเมื่อเขาทั้งสองตัดสินในเรื่องสวนเก็บเกี่ยว เมื่อฝูงแกะของชนหมู่หนึ่งล้ำเข้าไปกินพืชผลในนั้นยามวิกาล และเราเป็นพยานต่อการตัดสินพวกเขา
فَفَهَّمۡنَٰهَا سُلَيۡمَٰنَۚ وَكُلًّا ءَاتَيۡنَا حُكۡمٗا وَعِلۡمٗاۚ وَسَخَّرۡنَا مَعَ دَاوُۥدَ ٱلۡجِبَالَ يُسَبِّحۡنَ وَٱلطَّيۡرَۚ وَكُنَّا فَٰعِلِينَ
แล้วเราให้สุลัยมานเข้าใจมัน (*การตัดสินที่เหมาะสมกว่า) และทั้งหมดนั้น เราได้ประทานปฏิภาณและความรู้ให้ และเราควบคุมให้ขุนเขาและนกแซ่ซ้องสดุดีร่วมกับดาวูด และเราเป็นผู้ทำจริง
وَلِسُلَيۡمَٰنَ ٱلرِّيحَ عَاصِفَةٗ تَجۡرِي بِأَمۡرِهِۦٓ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَاۚ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيۡءٍ عَٰلِمِينَ
และ (ควบคุม) ลมแก่สุลัยมาน ให้เป็นพายุพัดไปตามบัญชาของเขา ยังแผ่นดินที่เราให้ความจำเริญในนั้น และเราเป็นผู้รอบรู้ในทุกสิ่ง

ซูเราะฮ์ที่ 27 النَّمْل النمل

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ وَسُلَيۡمَٰنَ عِلۡمٗاۖ وَقَالَا ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي فَضَّلَنَا عَلَىٰ كَثِيرٖ مِّنۡ عِبَادِهِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
และแน่นอน เราได้ประทานความรู้แก่ดาวูด และสุลัยมานและทั้งสองกล่าวว่า การสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ทรงโปรดปรานเราเหนือกว่าอีกจำนวนมากของปวงบ่าวผู้ศรัทธาของพระองค์
وَوَرِثَ سُلَيۡمَٰنُ دَاوُۥدَۖ وَقَالَ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ عُلِّمۡنَا مَنطِقَ ٱلطَّيۡرِ وَأُوتِينَا مِن كُلِّ شَيۡءٍۖ إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَضۡلُ ٱلۡمُبِينُ
และสุลัยมานได้สืบทอดดาวูด และเขากล่าวว่า ประชาชนทั้งหลาย เราถูกสอนภาษานก และเราได้รับทุก ๆ สิ่ง แท้จริงนี้ แน่นอนเป็นความโปรดปรานอันชัดแจ้ง
وَحُشِرَ لِسُلَيۡمَٰنَ جُنُودُهُۥ مِنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ وَٱلطَّيۡرِ فَهُمۡ يُوزَعُونَ
และไพร่พลของเขาทั้งจากญิน มนุษย์ และนกได้ถูกให้มาชุมนุมต่อหน้าสุลัยมาน และพวกเขาถูกจัดเป็นระเบียบ
حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَوۡاْ عَلَىٰ وَادِ ٱلنَّمۡلِ قَالَتۡ نَمۡلَةٞ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّمۡلُ ٱدۡخُلُواْ مَسَٰكِنَكُمۡ لَا يَحۡطِمَنَّكُمۡ سُلَيۡمَٰنُ وَجُنُودُهُۥ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
จนกระทั่งเมื่อพวกเขามาถึงทุ่งมด มดตัวหนึ่งได้กล่าวว่า โอ้ ชาวมดเอ๋ย จงเข้าไปในรังของพวกท่าน อย่าให้สุลัยมานและไพร่พลของเขาบดขยี้พวกท่าน โดยพวกเขาไม่รู้สึกตัว
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكٗا مِّن قَوۡلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ
เขาจึงได้ยิ้มแกมหัวเราะจากความคำพูดของมัน และกล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดสอนฉัน ให้ฉันสนองคุณต่อสิ่งดีงามของพระองค์ที่ประทานแก่ฉันและแก่บิดามารดาของฉัน และให้ฉันทำดีซึ่งพระองค์พอพระทัยมัน และให้ฉันเข้าสู่ความเมตตาของพระองค์ อยู่ในปวงบ่าวที่ดีของพระองค์
وَتَفَقَّدَ ٱلطَّيۡرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ أَرَى ٱلۡهُدۡهُدَ أَمۡ كَانَ مِنَ ٱلۡغَآئِبِينَ
และเขาได้สำรวจฝูงนก แล้วกล่าวว่า ไฉนฉันจึงไม่เห็นเจ้านกกระรางหัวขวาน หรือว่ามันอยู่ในหมู่พวกที่หายไป
لَأُعَذِّبَنَّهُۥ عَذَابٗا شَدِيدًا أَوۡ لَأَاْذۡبَحَنَّهُۥٓ أَوۡ لَيَأۡتِيَنِّي بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ
แน่นอนฉันจะลงโทษมันอย่างสาหัส หรือเชือดมันแน่ หรือมิเช่นนั้นมันต้องนำหลักฐานเด็ดขาดอันชัดแจ้งมาให้ฉัน
فَمَكَثَ غَيۡرَ بَعِيدٖ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمۡ تُحِطۡ بِهِۦ وَجِئۡتُكَ مِن سَبَإِۢ بِنَبَإٖ يَقِينٍ
แต่มันหายไปไม่นาน ก็กล่าวว่า ฉันได้ไปรู้สิ่งที่ท่านไม่รู้ และฉันได้นำข่าวอันแน่นอนจาก (เมือง) สะบะอ์มายังท่าน
إِنِّي وَجَدتُّ ٱمۡرَأَةٗ تَمۡلِكُهُمۡ وَأُوتِيَتۡ مِن كُلِّ شَيۡءٖ وَلَهَا عَرۡشٌ عَظِيمٞ
แท้จริงฉันพบสตรีผู้หนึ่งปกครองพวกเขา และนางได้รับทุก ๆ สิ่ง และนางมีบัลลังก์อันใหญ่โต
وَجَدتُّهَا وَقَوۡمَهَا يَسۡجُدُونَ لِلشَّمۡسِ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَعۡمَٰلَهُمۡ فَصَدَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّبِيلِ فَهُمۡ لَا يَهۡتَدُونَ
ฉันพบว่านางและหมู่ชนของนางกราบไหว้ดวงตะวัน อื่นจากอัลลอฮ์ และมารได้ทำให้การงานของพวกเขาดูดีงาม แล้วขัดขวางพวกเขาจากหนทาง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้รับการนำทาง
أَلَّاۤ يَسۡجُدُواْۤ لِلَّهِ ٱلَّذِي يُخۡرِجُ ٱلۡخَبۡءَ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَيَعۡلَمُ مَا تُخۡفُونَ وَمَا تُعۡلِنُونَ
(นั่นคือ) การที่พวกเขาไม่ได้ก้มกราบอัลลอฮ์ ผู้ทรงนำเอาสิ่งซ่อนเร้นในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินออกมา และพระองค์ทรงรู้สิ่งที่พวกเขาปิดบังและสิ่งที่พวกเขาเปิดเผย
ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ۩
อัลลอฮ์นั้น ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ พระผู้อภิบาลแห่งบัลลังก์อันยิ่งใหญ่
۞قَالَ سَنَنظُرُ أَصَدَقۡتَ أَمۡ كُنتَ مِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ
เขา (สุลัยมาน) กล่าวว่า เราจะดูว่าเจ้าผู้จริง หรือว่าเจ้าอยู่ในหมู่ผู้โกหก
ٱذۡهَب بِّكِتَٰبِي هَٰذَا فَأَلۡقِهۡ إِلَيۡهِمۡ ثُمَّ تَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَٱنظُرۡ مَاذَا يَرۡجِعُونَ
จงนำสาส์นของฉันนี้ไป และส่งมันให้พวกเขา จากนั้นจงถอยออกมาจากพวกเขา แล้วจงดูว่าพวกเขาจะตอบกลับเป็นประการใด
قَالَتۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَؤُاْ إِنِّيٓ أُلۡقِيَ إِلَيَّ كِتَٰبٞ كَرِيمٌ
นางกล่าวว่า เสนาบดีทั้งหลาย! แท้จริงมีสาส์นอันมีเกียรติฉบับหนึ่งถูกมอบให้ฉัน
إِنَّهُۥ مِن سُلَيۡمَٰنَ وَإِنَّهُۥ
แท้จริงมันมาจากสุลัยมาน และแท้จริงมันเริ่มว่า ด้วยพระนามของอัลลอฮ์ ผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงปรานีเสมอ
أَلَّا تَعۡلُواْ عَلَيَّ وَأۡتُونِي مُسۡلِمِينَ
พวกท่านจงอย่าเย่อหยิ่งต่อฉัน และจงมาหาฉันอย่างผู้นอบน้อม
قَالَتۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَؤُاْ أَفۡتُونِي فِيٓ أَمۡرِي مَا كُنتُ قَاطِعَةً أَمۡرًا حَتَّىٰ تَشۡهَدُونِ
เสนาบดีทั้งหลาย! จงวินิจฉัยแก่ฉันในเรื่องของฉัน ฉันไม่เคยตัดสินเรื่องใดจนกว่าพวกท่านจะอยู่ร่วมกับฉันด้วย
قَالُواْ نَحۡنُ أُوْلُواْ قُوَّةٖ وَأُوْلُواْ بَأۡسٖ شَدِيدٖ وَٱلۡأَمۡرُ إِلَيۡكِ فَٱنظُرِي مَاذَا تَأۡمُرِينَ
พวกเขากล่าวว่า พวกเราเป็นผู้มีความแข็งแกร่งและผู้มีกำลังรบเข้มแข็ง ส่วนพระบัญชานั้นอยู่ที่พระนางแล้ว โปรดคิดดูเถิดจะทรงบัญชาอันใด
قَالَتۡ إِنَّ ٱلۡمُلُوكَ إِذَا دَخَلُواْ قَرۡيَةً أَفۡسَدُوهَا وَجَعَلُوٓاْ أَعِزَّةَ أَهۡلِهَآ أَذِلَّةٗۚ وَكَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ
นางกล่าวว่า แท้จริงกษัตริย์ทั้งหลายนั้น เมื่อเข้าเมืองใด ก็จะทำลายมัน และทำให้ชนชั้นสูงของชาวเมืองกลายเป็นคนต่ำต้อย และเช่นนั้นพวกเขาจะกระทำ
وَإِنِّي مُرۡسِلَةٌ إِلَيۡهِم بِهَدِيَّةٖ فَنَاظِرَةُۢ بِمَ يَرۡجِعُ ٱلۡمُرۡسَلُونَ
แต่ฉันจะส่งของกำนัลไปยังพวกเขา แล้วดูว่า บรรดาผู้นำสาส์นจะนำอันใดกลับมา
فَلَمَّا جَآءَ سُلَيۡمَٰنَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٖ فَمَآ ءَاتَىٰنِۦَ ٱللَّهُ خَيۡرٞ مِّمَّآ ءَاتَىٰكُمۚ بَلۡ أَنتُم بِهَدِيَّتِكُمۡ تَفۡرَحُونَ
ครั้นเมื่อเขาได้มาเฝ้าสุลัยมาน เขา (สุลัยมาน) กล่าวว่า พวกท่านจะหยิบยื่นทรัพย์สินแก่เราหรือ? สิ่งที่อัลลอฮ์ประทานแก่ฉันนั้น ดีกว่าสิ่งที่ประทานแก่พวกท่าน ทว่า พวกท่านยิ้มระรื่นต่อของกำนัลของพวกท่าน
ٱرۡجِعۡ إِلَيۡهِمۡ فَلَنَأۡتِيَنَّهُم بِجُنُودٖ لَّا قِبَلَ لَهُم بِهَا وَلَنُخۡرِجَنَّهُم مِّنۡهَآ أَذِلَّةٗ وَهُمۡ صَٰغِرُونَ
จงกลับไปยังพวกเขา เพราะแน่นอน เราจะนำกำลังพลไปยังพวกเขา โดยพวกเขาไม่อาจทัดทานได้ และแน่นอนเราจะนำพวกเขาออกจากที่นั่นอย่างอัปยศ และพวกเขาจะเป็นผู้ต่ำต้อย
قَالَ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَؤُاْ أَيُّكُمۡ يَأۡتِينِي بِعَرۡشِهَا قَبۡلَ أَن يَأۡتُونِي مُسۡلِمِينَ
เขา (สุลัยมาน) กล่าวว่า เสนาบดีทั้งหลาย! ผู้ใดในหมู่พวกท่านจะนำบัลลังก์ของนางมายังฉัน ก่อนที่พวกเขาจะมาหาฉันอย่างผู้นอบน้อม
قَالَ عِفۡرِيتٞ مِّنَ ٱلۡجِنِّ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبۡلَ أَن تَقُومَ مِن مَّقَامِكَۖ وَإِنِّي عَلَيۡهِ لَقَوِيٌّ أَمِينٞ
ผู้ล้ำเลิศตนหนึ่ง (อิฟรีต) จากพวกญิน กล่าวว่า ฉันจะเป็นผู้นำมันมาให้ท่านก่อนที่ท่านจะลุกจากที่ (แท่นนั่ง) ของท่าน และแท้จริงฉันเป็นผู้ทรงพลัง ผู้ไว้วางใจได้ในการนี้
قَالَ ٱلَّذِي عِندَهُۥ عِلۡمٞ مِّنَ ٱلۡكِتَٰبِ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبۡلَ أَن يَرۡتَدَّ إِلَيۡكَ طَرۡفُكَۚ فَلَمَّا رَءَاهُ مُسۡتَقِرًّا عِندَهُۥ قَالَ هَٰذَا مِن فَضۡلِ رَبِّي لِيَبۡلُوَنِيٓ ءَأَشۡكُرُ أَمۡ أَكۡفُرُۖ وَمَن شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشۡكُرُ لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيّٞ كَرِيمٞ
ผู้หนึ่งที่เขามีความรู้จากคัมภีร์ได้กล่าวว่า ฉันจะเป็นผู้นำมันมาให้ท่านก่อนที่สายตาของท่านจะกลับมายังท่าน (พลิบตา) ครั้นเมื่อเขาเห็นมันวางมั่นคงอยู่ ณ ที่เขา เขากล่าวว่า นี่มาจากความโปรดปรานของพระผู้อภิบาลของฉัน เพื่อพระองค์จะทรงทดสอบฉันว่า ฉันจะสนองคุณหรือจะเนรคุณ และผู้ใดสนองคุณ อันที่จริงเขาก็สนองคุณเพื่อตัวเขาเอง และผู้ใดเนรคุณ ดังนั้น แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ทรงมั่งคั่ง ผู้ทรงเอื้อเฟื้อ
قَالَ نَكِّرُواْ لَهَا عَرۡشَهَا نَنظُرۡ أَتَهۡتَدِيٓ أَمۡ تَكُونُ مِنَ ٱلَّذِينَ لَا يَهۡتَدُونَ
เขากล่าว พวกท่านจงดัดแปลงบัลลังค์ของนางแก่นาง เราจะดูว่านางจะได้รับการนำทาง (ให้จำมันได้) หรือนางจะเป็นในหมู่ผู้ไม่ได้รับการนำทาง
فَلَمَّا جَآءَتۡ قِيلَ أَهَٰكَذَا عَرۡشُكِۖ قَالَتۡ كَأَنَّهُۥ هُوَۚ وَأُوتِينَا ٱلۡعِلۡمَ مِن قَبۡلِهَا وَكُنَّا مُسۡلِمِينَ
ครั้นเมื่อนางมาถึง ก็ถูกกล่าวแก่นางว่า บัลลังก์ของพระนางเป็นอย่างนี้ไหม? นางกล่าวว่า ราวกับว่ามันเป็นมัน และเราได้รับความรู้มาก่อนนาง และเราได้เป็นผู้นอบน้อม
وَصَدَّهَا مَا كَانَت تَّعۡبُدُ مِن دُونِ ٱللَّهِۖ إِنَّهَا كَانَتۡ مِن قَوۡمٖ كَٰفِرِينَ
และสิ่งที่นางสักการะอื่นจากอัลลอฮ์ ทำให้ขัดขวางนาง แท้จริงนางอยู่ในหมู่ชนผู้ปฏิเสธ
قِيلَ لَهَا ٱدۡخُلِي ٱلصَّرۡحَۖ فَلَمَّا رَأَتۡهُ حَسِبَتۡهُ لُجَّةٗ وَكَشَفَتۡ عَن سَاقَيۡهَاۚ قَالَ إِنَّهُۥ صَرۡحٞ مُّمَرَّدٞ مِّن قَوَارِيرَۗ قَالَتۡ رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي وَأَسۡلَمۡتُ مَعَ سُلَيۡمَٰنَ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
ได้ถูกกล่าวแก่นางว่า เชิญเข้าตำหนักเถิด เมื่อนางเห็นมัน นางคิดว่ามันเป็น ห้วงน้ำ และนางได้เลิกหน้าแข้งทั้งสองของนาง เขากล่าวว่า มันเป็นตำหนักที่ถูกปูพื้นด้วยกระจก นางกล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงฉันประพฤติผิดต่อตนเอง และฉันขอนอบน้อมพร้อมกับสุลัยมาน ต่ออัลลอฮ์พระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

ซูเราะฮ์ที่ 34 سَبَأ سبأ

وَلِسُلَيۡمَٰنَ ٱلرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهۡرٞ وَرَوَاحُهَا شَهۡرٞۖ وَأَسَلۡنَا لَهُۥ عَيۡنَ ٱلۡقِطۡرِۖ وَمِنَ ٱلۡجِنِّ مَن يَعۡمَلُ بَيۡنَ يَدَيۡهِ بِإِذۡنِ رَبِّهِۦۖ وَمَن يَزِغۡ مِنۡهُمۡ عَنۡ أَمۡرِنَا نُذِقۡهُ مِنۡ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ
และ (เราได้ประทาน) แก่สุลัยมาน คือสายลมยามเช้าของมัน (*พาเขาไปไกลเท่ากับระยะเวลาเดินทาง) หนึ่งเดือน และยามเย็นของมันหนึ่งเดือน และเราได้ให้มีน้ำพุทองแดงหลอมไหลท้นมาสำหรับเขา และในหมู่ญินมีผู้ทำงานอยู่เบื้องหน้าเขาด้วยอนุมัติแห่งพระผู้อภิบาลของเขา และตนใดในหมู่พวกเขาที่หันเหจากพระบัญชาของเรา เราจะให้เขาลิ้มการลงโทษของเพลิงที่ลุกโชน
يَعۡمَلُونَ لَهُۥ مَا يَشَآءُ مِن مَّحَٰرِيبَ وَتَمَٰثِيلَ وَجِفَانٖ كَٱلۡجَوَابِ وَقُدُورٖ رَّاسِيَٰتٍۚ ٱعۡمَلُوٓاْ ءَالَ دَاوُۥدَ شُكۡرٗاۚ وَقَلِيلٞ مِّنۡ عِبَادِيَ ٱلشَّكُورُ
พวกเขา (ญิน) ทำงานให้เขาตามที่เขาประสงค์ ได้แก่ (สร้าง) บรรดาหอสวด (*หรือปราสาทสูงตระหง่าน) รูปหุ่นปั้น จานชามประหนึ่งบ่อน้ำ และหม้อไหตั้งมั่นอยู่กับที่ พวกเจ้าจงทำงานเถิด วงศ์วานดาวูดเอ๋ย เป็นการสนองคุณ และเพียงจำนวนน้อยจากปวงบ่าวของฉันที่เป็นผู้กตัญญูรู้คุณ
فَلَمَّا قَضَيۡنَا عَلَيۡهِ ٱلۡمَوۡتَ مَا دَلَّهُمۡ عَلَىٰ مَوۡتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلۡأَرۡضِ تَأۡكُلُ مِنسَأَتَهُۥۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلۡجِنُّ أَن لَّوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ٱلۡغَيۡبَ مَا لَبِثُواْ فِي ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ
ครั้นเมื่อเราได้กำหนดความตายแก่เขา ไม่ได้มีอันใดบ่งชี้ถึงความตายของเขา นอกจากสัตว์ในดิน (ปลวก) แทะกินไม้เท้าของเขา แล้วเมื่อเขาล้มลง พวกญินจึงได้ตาสว่าง หากพวกตนรู้สิ่งพ้นญาณวิสัยแล้ว พวกตนจะไม่ต้องอยู่กับการทนทุกข์อันน่าอดสูนี้