ผู้ฝ่าฝืนบทบัญญัติ

อัลลอฮ์นั้นไม่ทรงอายที่จะเปรียบอุทาหรณ์ใด จะเป็นยุงหรือที่ (เล็ก) ยิ่งกว่านั้น ส่วนบรรดาผู้ศรัทธา พวกเขารู้ดีว่ามันเป็นความจริงจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และส่วนพวกที่ปฏิเสธ พวกเขากล่าวว่า สิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ในการนี้ที่ยกเป็นอุทาหรณ์คืออันใดกัน พระองค์ทรงทำให้จำนวนมากหลงผิดเพราะมัน และทรงนำทางจำนวนมากเพราะมัน และไม่ทรงทำให้ (ผู้ใด) หลงผิดเพราะมัน เว้นแต่พวกผู้ฝ่าฝืนเท่านั้น

แล้วบรรดาผู้อธรรมได้เปลี่ยนเป็นคำพูดอื่นที่มิใช่ (คำ) ที่ถูกกล่าวแก่พวกเขา เราจึงส่งโทษทัณฑ์จากฟ้าลงมายังพวกที่อธรรม เนื่องด้วยที่พวกเขาได้ฝ่าฝืนไว้

และแน่นอนเราได้ประทานสัญญาณต่าง ๆ อันชัดแจ้งลงมายังเจ้าแล้ว และไม่มีผู้ใดปฏิเสธมันเว้นแต่บรรดาผู้ฝ่าฝืนเท่านั้น

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย เมื่อพวกเจ้าทำสัญญาก่อหนี้สินใด ๆ ต่อกัน ที่ให้จ่ายเมื่อถึงเวลาที่กำหนด (*เงินกู้ เงินเชื่อ หรือสินค้า) ก็จงเขียนมัน (*ทำเป็นหนังสือสัญญา) และผู้เขียนจงเขียนมันระหว่าง (ต่อหน้า) พวกเจ้าโดยเที่ยงธรรม และผู้เขียนจงอย่าปฏิเสธที่จะเขียนเช่นที่อัลลอฮ์ทรงสอนเขา (*คือให้เขียนเป็น) ดังนั้นเขาจงเขียน และผู้มีหน้าที่คืน (ลูกหนี้) จงเป็นผู้บอกให้เขียน และเขาจงยำเกรงอัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของเขา และจงอย่าละสิ่งใดจากมันไว้ (เขียนให้ครบ) และถ้าผู้มีหน้าที่คืน (ลูกหนี้) เป็นคนเบาปัญญา หรือเป็นผู้อ่อนแอ หรือไม่สามารถบอกให้เขียนได้ ผู้ปกครองของเขาก็จง (ทำหน้าที่) บอกให้เขียนโดยเที่ยงธรรม และพวกเจ้าจงหาพยานสองคนจากชายในหมู่พวกเจ้า และถ้าไม่มีชายสองคน ก็จงเป็นชายหนึ่งคนและหญิงสองคนจากผู้ที่พวกเจ้าพึงใจจากพยานทั้งหลาย เผื่อว่านางคนหนึ่งหลง นางอีกคนจะได้เตือนความจำให้นาง และพยานทั้งหลายจงอย่าบ่ายเบี่ยงเมื่อถูกร้องขอ และพวกเจ้าจงอย่าเบื่อหน่ายที่จะเขียนมัน ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ (ในสิ่งที่ต้องคืนเมื่อ) ถึงเวลากำหนดของมัน นั่นเป็นการยุติธรรมกว่า ณ ที่อัลลอฮ์ และเที่ยงตรงกว่าสำหรับการเป็นพยาน และ (เป็นเกณฑ์) ต่ำสุดที่พวกเจ้าจะได้ไม่แคลงใจกัน เว้นแต่เป็นการค้าขายที่มีสินค้าพร้อม (เงินพร้อม ของพร้อม) ให้พวกเจ้าแลกเปลี่ยนมันกันในระหว่างพวกเจ้า ก็ไม่เป็นบาปใดแก่พวกเจ้าที่จะไม่เขียนมัน และจงให้มีพยานเมื่อพวกเจ้าค้าขายกัน และอย่าให้ผู้เขียนและผู้เป็นพยาน (ต้อง) ต้องได้รับเดือดร้อน แต่ถ้าพวกเจ้ากระทำ (ความเดือดร้อน) มันนั้นเป็นการฝ่าฝืนจากฝ่ายพวกเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง

แล้วผู้ใดผินหลังให้หลังจากนั้น ชนเหล่านั้นพวกเขาคือผู้ฝ่าฝืน

พวกเจ้าเป็นประชาชาติที่ดีที่สุดซึ่งถูกนำออกมาสำหรับมนุษยชาติ พวกเจ้ากำชับให้ทำความดี ห้ามปรามจากการทำความชั่ว และมีศรัทธาในอัลลอฮ์ และมาตรว่าชาวคัมภีร์ศรัทธา แน่นอนก็เป็นการดีกว่าสำหรับพวกเขา ในหมู่พวกเขามีผู้ศรัทธา แต่พวกเขาส่วนใหญ่เป็นผู้ฝ่าฝืน

ถูกห้ามแก่พวกเจ้า สัตว์ที่ตายเอง เลือด เนื้อสุกร ที่ถูกเปล่งนามอื่นจากอัลลอฮ์ (*หมายถึงขณะเชือด) ที่ถูกรัดคอตาย ที่ตกจากที่สูงตาย ที่ถูกขวิดตาย ที่ถูกสัตว์ร้ายกัดกิน เว้นแต่ที่พวกเจ้าเชือดทัน และที่ถูกเชือดบนแท่นบูชา และการเสี่ยงทายด้วยไม้ นั่นเป็นการละเมิด วันนี้บรรดาผู้ปฏิเสธสิ้นหวังต่อ (*สิ้นหวังต่อการปราบปราม) ศาสนาของพวกเจ้าแล้ว ดังนั้นจงอย่ากลัวพวกเขา และจงกลัวฉัน วันนี้ฉันได้ทำให้ศาสนาของพวกเจ้าสมบูรณ์แก่พวกเจ้าแล้ว และฉันได้ให้ความโปรดปรานของฉันแก่พวกเจ้าอย่างครบถ้วน และฉันพึงใจให้อิสลามเป็นศาสนาสำหรับพวกเจ้า และผู้ใดถูกคับขันด้วยความหิวโหย มิใช่จงใจทำบาป อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

เขา (มูซา) กล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน ฉันนั้นไม่มีอำนาจ (บังคับผู้ใด) นอกจากตัวของฉันเองและพี่ชายของฉัน ดังนั้นโปรดแยกระหว่างเราและระหว่างหมู่ชนผู้ละเมิดด้วยเถิด

และชาวอินญีลจงตัดสินด้วยสิ่งที่อัลลอฮ์ประทานลงมาเถิด และผู้ใดไม่ตัดสินด้วยสิ่งที่อัลลอฮ์ประทานลงมา ชนเหล่านั้นนั่นเองเป็นผู้ฝ่าฝืน

และเจ้าจงตัดสินระหว่างพวกเขาด้วยสิ่งที่อัลลอฮ์ประทานลงมา และจงอย่าปฏิบัติตามอารมณ์ของพวกเขา และจงระวังอย่าให้พวกเขาชักจูงเจ้าให้เขวไปจากบางสิ่งของสิ่งที่อัลลอฮ์ประทานลงมาแก่เจ้า แล้วถ้าพวกเขาหันกลับ จงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์ปรารถนาเพียงให้ประสบแก่พวกเขา ด้วยบางส่วนจากบาปของพวกเขา และคนจำนวนมากนั้นเป็นผู้ฝ่าฝืน

จงกล่าวว่า โอ้ ชาวคัมภีร์ทั้งหลาย พวกท่านไม่ได้ตำหนิพวกเราเว้นแต่ที่พวกเราศรัทธาในอัลลอฮ์ และสิ่งที่ถูกประทานลงมายังพวกเรา และสิ่งที่ถูกประทานลงมาก่อนหน้า และพวกท่านส่วนมากนั้นเป็นผู้ฝ่าฝืน

และถ้าว่า พวกเขาศรัทธาในอัลลอฮ์ ผู้เผยวจนะ และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เขา พวกเขาจะไม่คบเอาเขาทั้งหลายเป็นมิตรสนิท แต่คนจำนวนมากจากพวกเขาเป็นผู้ฝ่าฝืน

นั่นเป็นสิ่งที่เหมาะสมกว่าในการที่พวกเขาจะนำการเป็นพยานนั้นไปตามความเป็นจริงของมัน หรือพวกเขากลัวว่า คำสาบานจะถูกปฏิเสธหลังจากที่พวกเขาสาบาน และยำเกรงต่ออัลลอฮ์ และจงฟังเถิด และอัลลอฮ์ไม่ทรงนำทางหมู่ชนที่ฝ่าฝืน

และบรรดาผู้ไม่เชื่อในโองการต่าง ๆ ของเรา การลงโทษจะแตะต้องพวกเขา เนื่องจากสิ่งที่พวกเขาฝ่าฝืน

และพวกเจ้าจงอย่าบริโภคจากสิ่งที่ไม่ได้เอ่ยนามของอัลลอฮ์บนมัน และแท้จริงมันเป็นการฝ่าฝืน และแท้จริงมารทั้งหลายมันจะกระซิบกระซาบพวกพ้องของมันให้โต้เถียงพวกเจ้า และถ้าพวกเจ้าเชื่อฟังปฏิบัติตามพวกเขา แน่นอนพวกเจ้าย่อมกลายเป็นผู้ตั้งภาคี (ไปด้วย)

จงกล่าว ฉันไม่พบในสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่ฉัน มีสิ่งใดต้องห้ามแก่ผู้บริโภคที่จะบริโภคมัน เว้นแต่เป็นสัตว์ที่ตายเอง หรือเลือดที่ไหลออก หรือเนื้อสุกร แท้จริงมันเป็นสิ่งโสมม หรือสิ่งละเมิดที่ถูกเอ่ยนามอื่นจากพระองค์ ดังนั้นผู้ใดถูกคับขัน (ให้ต้องบริโภคมัน) มิใช่เจตนาเกินเลย และมิใช่ละเมิด (บริโภคเกินคับขัน) แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

และเราไม่พบว่ามีสัญญาใด ๆ สำหรับพวกเขาส่วนใหญ่ และแน่นอนยิ่งเราพบว่าพวกเขาส่วนใหญ่เป็นผู้ฝ่าฝืน

และเราได้บันทึกทุกอย่างไว้ให้แก่เขาในแผ่นจารึก เพื่อเป็นข้อตักเตือน และเป็นการแจกแจงในทุกเรื่อง ดังนั้นจงยึดมันอย่างแข็งขัน และจงกำชับหมู่ชนของเจ้าให้ยึดเอาสิ่งที่ดีเลิศของมัน และฉันจะให้พวกเจ้าเห็นที่พำนักของบรรดาผู้ฝ่าฝืน

และจงถามพวกเขาถึงเมืองหนึ่งที่อยู่ติดทะเล ครั้นเมื่อพวกเขาละเมิดในวัน (เสาร์) สับบะโต เมื่อบรรดาปลาของพวกเขามาหาพวกเขาโผล่ผิวน้ำในวันสับบะโตของพวกเขา และวันที่พวกเขาไม่ถือสับบะโตพวกมันไม่มาหาพวกเขา เช่นนั้นเองเราทดสอบพวกเขา เนื่องด้วยพวกเขาได้ฝ่าฝืน

ครั้นเมื่อพวกเขาหลงลืมสิ่งที่พวกเขาถูกตักเตือน เราได้ช่วยบรรดาผู้ที่ห้ามปรามการชั่วให้รอดพ้น และเราได้จัดการกับบรรดาผู้อธรรมด้วยการลงโทษอันรุนแรง เนื่องด้วยที่พวกเขาได้ฝ่าฝืน

จะมี (สัญญา) ได้เช่นใดเล่า? และถ้าพวกเขาได้เปรียบพวกเจ้า พวกเขาจะไม่คำนึงถึงความเป็นเครือญาติใดและไม่ (คำนึง) ถึงพันธะสัญญาใด ที่มีต่อพวกเจ้าเลย พวกเขาเอาใจพวกเจ้าด้วยลมปากของพวกเขา ขณะที่หัวใจของพวกเขาไม่ยอมรับ และพวกเขาส่วนใหญ่เป็นผู้ฝ่าฝืน

จงกล่าว ถ้าบรรดาพ่อของพวกเจ้า บรรดาลูกของพวกเจ้า บรรดาพี่น้องของพวกเจ้า บรรดาคู่ครองของพวกเจ้า บรรดาญาติของพวกเจ้า ทรัพย์สินที่พวกเจ้าเฝ้าหามัน การค้าขายที่พวกเจ้ากลัวการซบเซาของมัน และเคหะสถานที่พวกเจ้าพึงพอใจมัน เป็นที่รักแก่พวกเจ้ายิ่งกว่าอัลลอฮ์ ศาสนทูตของพระองค์ และการดิ้นรนต่อสู้ในทางของพระองค์แล้วไซร้ พวกเจ้าจงคอยเถิดจนกว่าอัลลอฮ์จะทรงให้มีคำสั่ง (ให้ส่งการลงโทษ) ของพระองค์มา และอัลลอฮ์ไม่ทรงนำทางหมู่ชนผู้ฝ่าฝืน

จงกล่าว พวกท่านจงบริจาคไปเถิด ทั้งโดยสมัครใจ หรือฝืนใจก็ตาม (อย่างไรเสีย) มันจะไม่ถูกตอบรับจากพวกท่าน (เพราะ) แท้จริงพวกท่านเป็นหมู่ชนผู้ฝ่าฝืน

บรรดาชายผู้สับปรับ และบรรดาหญิงผู้สับปรับนั้น บางคนของพวกเขามาจากอีกบางคน พวกเขาสั่งใช้ให้ทำความชั่ว และห้ามปรามจากการทำความดี และพวกเขากำมือของพวกเขา (ไม่บริจาค) พวกเขาลืมอัลลอฮ์ อัลลอฮ์จึงลืมพวกเขา แท้จริงบรรดาผู้สับปรับนั่นเองเป็นผู้ฝ่าฝืน

เจ้าจงขออภัยให้แก่พวกเขา หรือจงอย่าขออภัยให้แก่พวกเขา แม้เจ้าขออภัยให้แก่พวกเขาเจ็ดสิบครั้ง อัลลอฮ์ก็จะไม่ทรงอภัยพวกเขา นั่นเป็นเพราะพวกเขาปฏิเสธในอัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ และอัลลอฮ์ไม่ทรงนำทางหมู่ชนที่ฝ่าฝืน

และเจ้าจงอย่าละหมาดให้แก่คนใดในหมู่พวกเขาที่ตายโดยเด็ดขาด และจงอย่ายืนที่หลุมศพของเขา แท้จริงพวกเขาปฏิเสธในอัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ และพวกเขาตาย ในสภาพที่พวกเขาเป็นผู้ฝ่าฝืน

พวกเขาสาบานแก่พวกเจ้าเพื่อให้พวกเจ้าพึงพอใจต่อพวกเขา ถ้าพวกเจ้าพึงพอใจพวกเขา แท้จริงแล้วอัลลอฮ์ไม่ทรงพึงพอใจบรรดาหมู่ชนผู้ฝ่าฝืน

เช่นนั้นเอง พจนารถแห่งพระผู้อภิบาลของเจ้าสมจริงแล้วแก่บรรดาผู้ (ปฏิเสธ) ที่ฝ่าฝืน ว่าพวกเขาจะไม่ศรัทธา

และลูฏนั้น เราได้ประทานปฏิภาณและความรู้แก่เขา และเราได้ช่วยให้เขารอดพ้นจากเมืองที่กระทำสิ่งเลวทรามต่าง ๆ แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนชั่ว เป็นพวกฝ่าฝืน

และบรรดาผู้ที่กล่าวหาหญิงบริสุทธิ์ (ว่าทำผิดประเวณี) จากนั้นพวกเขาไม่ได้นำสักขีพยานสี่คนมา จงโบยพวกเขาแปดสิบที และจงอย่ารับการเป็นพยานของพวกเขา (อีกเลย) ตลอดไป และชนเหล่านั้นพวกเขาเป็นผู้ฝ่าฝืน

อัลลอฮ์ทรงสัญญาบรรดาผู้ศรัทธาในหมู่พวกเจ้า และทำความดีต่าง ๆ แน่นอนพระองค์จะทรงให้พวกเขาสืบช่วงแผ่นดินเสมือนที่ทรงให้บรรดาผู้ที่อยู่ก่อนหน้าพวกเขาสืบช่วง และแน่นอนพระองค์จะทรงให้ศาสนาของพวกเขา ซึ่งพระองค์ทรงพอพระทัยพวกเขามีความมั่นคงแก่พวกเขา และแน่นอนพระองค์จะทรงเปลี่ยนพวกเขาหลังจากความหวาดกลัวของพวกเขาเป็นความปลอดภัย พวกเขาจะสักการะฉัน ไม่ตั้งสิ่งใดเป็นภาคีต่อฉัน และผู้ใดปฏิเสธหลังจากนั้น ชนเหล่านั้นพวกเขาเป็นผู้ฝ่าฝืน

และจงสอดมือของเจ้าเข้าไปในอกเสื้อของเจ้า มันจะออกมาขาว ปราศจากสิ่งเลวร้ายใด (หนึ่ง) ในสัญญาณเก้าประการยังฟาโรห์และหมู่ชนของเขา แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนผู้ฝ่าฝืน

จงสอดมือของเจ้าในอกเสื้อ มันจะออกมาขาว (สว่าง) โดยไม่ได้เป็น (โรค) อันตรายใด และจงเอามือแนบตัวเจ้าให้คลายความกลัว ดังนั้น สองอย่างนั้นเป็นหลักฐานชี้ขาดจากพระผู้อภิบาลของเจ้ายังฟาโรห์และเหล่าเสนาบดีของเขา แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนผู้ฝ่าฝืน

แท้จริง เราเป็นผู้นำการลงโทษจากฟ้าลงสู่ชาวเมืองนี้ เนื่องด้วยสิ่งที่พวกเขาได้ฝ่าฝืน

ดังนั้น ผู้ที่เป็นผู้ศรัทธาจะเสมือนกับผู้ที่เป็นผู้ฝ่าฝืนหรือ? พวกเขาย่อมไม่เท่ากัน

ส่วนบรรดาผู้ฝ่าฝืนนั้น ที่พำนักของพวกเขาคือไฟ (นรก) ทุกคราที่พวกเขาปรารถนาจะออกไปจากมัน จะถูกนำกลับมาในนั้นอีก และถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า จงลิ้มการลงโทษแห่งไฟ (นรก) ที่พวกเจ้าเคยไม่เชื่อมัน

เขาจึงทำให้หมู่ชนของเขาเบาปัญญาและเชื่อฟังเขา พวกเขานั้นเป็นหมู่ชนผู้ฝ่าฝืน

และวันซึ่ง บรรดาผู้ปฏิเสธจะถูกนำมาต่อหน้าไฟ พวกเจ้าได้เอาสิ่งดีงามทั้งหลายของพวกเจ้าไปแล้วในชีวิตแห่งโลกใกล้ของพวกเจ้า และพวกเขาก็เสพสุขกับมัน ฉะนั้นในวันนี้ พวกเจ้าจะถูกตอบแทนด้วยการลงโทษอันอัปยศเนื่องด้วยที่พวกเจ้าหยิ่งจอมหองในแผ่นดินโดยไม่ชอบ และเนื่องด้วยที่พวกเจ้าฝ่าฝืน

*ดังนั้น เจ้าจงอดทนเช่นบรรดาผู้มีจิตตั้งมั่นจากเหล่าศาสนทูต และอย่าเร่งรัดให้ลงโทษแก่พวกเขา วันที่พวกเขาเห็นสิ่งที่พวกเขาถูกสัญญาไว้ (พวกเขาจะคิด) ประหนึ่งว่าพวกเขาไม่ได้พำนัก (ในโลกนี้ หรือในสุสาน) เว้นแต่ชั่วยามหนึ่งของกลางวัน (นี่) เป็นการประกาศแจ้ง จะไม่มีผู้ใดจะถูกให้หายนะนอกจากหมู่ชนผู้ฝ่าฝืนเท่านั้น

ผู้ศรัทธาทั้งหลาย ถ้ามีคนชั่วนำข่าวใด ๆ มายังพวกเจ้า ก็จงตรวจสอบให้แน่ชัดก่อน มิฉะนั้นพวกเจ้าจะยังความทุกข์แก่พวกหนึ่งโดยไม่รู้เท่า แล้วพวกเจ้าจะกลายเป็นผู้เสียใจในสิ่งที่กระทำไป