ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 1609
الصبح

ยามเช้า

Morning · 65 อายะฮ์ จาก 39 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 39 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

ซูเราะฮ์ที่ 3 آلِ عِمْرَان آل عمران

وَٱعۡتَصِمُواْ بِحَبۡلِ ٱللَّهِ جَمِيعٗا وَلَا تَفَرَّقُواْۚ وَٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ كُنتُمۡ أَعۡدَآءٗ فَأَلَّفَ بَيۡنَ قُلُوبِكُمۡ فَأَصۡبَحۡتُم بِنِعۡمَتِهِۦٓ إِخۡوَٰنٗا وَكُنتُمۡ عَلَىٰ شَفَا حُفۡرَةٖ مِّنَ ٱلنَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنۡهَاۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمۡ ءَايَٰتِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ
และพวกเจ้าจงจับยึดเชือก (อัลกุรอาน ศาสนา หรือพันธสัญญา) ของอัลลอฮ์ โดยพร้อมเพรียงกัน และจงอย่าแตกแยกออกไป และจงรำลึกถึงความดีงามของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้า ครั้นเมื่อพวกเจ้าเคยเป็นศัตรูกัน แล้วพระองค์ทรงสมานระหว่างหัวใจของพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าได้กลายเป็นพี่น้องกันด้วยความดีงามของพระองค์ และพวกเจ้าเคยอยู่บนปากหลุมไฟ (นรก) แล้วพระองค์ทรงช่วยพวกเจ้าให้รอดพ้นจากมัน เช่นนั้นเอง อัลลอฮ์ทรงทำให้โองการต่าง ๆ ของพระองค์แจ่มแจ้ง เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับการนำทาง

ซูเราะฮ์ที่ 5 الْمَائِدَة المائدة

فَطَوَّعَتۡ لَهُۥ نَفۡسُهُۥ قَتۡلَ أَخِيهِ فَقَتَلَهُۥ فَأَصۡبَحَ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ
แล้วจิตใจของเขาครอบงำเขาให้สังหารน้องชายของเขา แล้วเขาได้สังหารเขา ดังนั้นเขาจึงกลายเป็นหนึ่งในบรรดาผู้ขาดทุน
فَبَعَثَ ٱللَّهُ غُرَابٗا يَبۡحَثُ فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيُرِيَهُۥ كَيۡفَ يُوَٰرِي سَوۡءَةَ أَخِيهِۚ قَالَ يَٰوَيۡلَتَىٰٓ أَعَجَزۡتُ أَنۡ أَكُونَ مِثۡلَ هَٰذَا ٱلۡغُرَابِ فَأُوَٰرِيَ سَوۡءَةَ أَخِيۖ فَأَصۡبَحَ مِنَ ٱلنَّٰدِمِينَ
แล้วอัลลอฮ์ได้ส่งอีกาตัวหนึ่งมาคุ้ยดิน เพื่อจะได้แสดงแก่เขาว่าจะกลบศพน้องชายของเขาได้เช่นใด เขากล่าวว่า อนิจจา ฉันอ่อนแอเกินกว่าจะเป็นเช่นอีกาตัวนี้ จะได้กลบศพน้องชายของฉันได้กระนั้นหรือ แล้วเขาได้กลายเป็นหนึ่งในหมู่ผู้ตรอมใจ
فَتَرَى ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ يُسَٰرِعُونَ فِيهِمۡ يَقُولُونَ نَخۡشَىٰٓ أَن تُصِيبَنَا دَآئِرَةٞۚ فَعَسَى ٱللَّهُ أَن يَأۡتِيَ بِٱلۡفَتۡحِ أَوۡ أَمۡرٖ مِّنۡ عِندِهِۦ فَيُصۡبِحُواْ عَلَىٰ مَآ أَسَرُّواْ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ نَٰدِمِينَ
แล้วเจ้าจะเห็นบรรดาผู้ที่ในหัวใจของพวกเขามีโรค ต่างรีบเร่งไปสู่พวกเขา พวกเขากล่าวว่า เรากลัวทุกข์ภัยจะวนกลับหาพวกเรา และเป็นได้ว่าอัลลอฮ์จะนำชัยชนะ หรือบัญชาใดจากพระองค์มาให้ แล้วพวกเขาจึงกลายเป็นผู้เสียใจต่อสิ่งที่พวกเขาปิดบังอยู่ในใจของพวกเขา
وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَهَٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ أَقۡسَمُواْ بِٱللَّهِ جَهۡدَ أَيۡمَٰنِهِمۡ إِنَّهُمۡ لَمَعَكُمۡۚ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ فَأَصۡبَحُواْ خَٰسِرِينَ
และบรรดาผู้ศรัทธากล่าวว่า ชนเหล่านี้หรือที่สาบานต่ออัลลอฮ์อย่างจริงจังว่า พวกเขาอยู่ (ฝ่ายเดียว) กับพวกเจ้า การทำดีของพวกเขาเป็นโมฆะ พวกเขาจึงกลายเป็นผู้ขาดทุน
قَدۡ سَأَلَهَا قَوۡمٞ مِّن قَبۡلِكُمۡ ثُمَّ أَصۡبَحُواْ بِهَا كَٰفِرِينَ
ได้มีชนกลุ่มหนึ่งก่อนหน้าพวกเจ้าถามถึงมัน จากนั้นพวกเขาได้กลายเป็นผู้ปฏิเสธด้วยเหตุนั้น

ซูเราะฮ์ที่ 6 الْأَنْعَام الأنعام

وَلَا تَطۡرُدِ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ رَبَّهُم بِٱلۡغَدَوٰةِ وَٱلۡعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجۡهَهُۥۖ مَا عَلَيۡكَ مِنۡ حِسَابِهِم مِّن شَيۡءٖ وَمَا مِنۡ حِسَابِكَ عَلَيۡهِم مِّن شَيۡءٖ فَتَطۡرُدَهُمۡ فَتَكُونَ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
และเจ้าจงอย่าขับไล่บรรดาผู้ที่วิงวอนพระผู้อภิบาลของเขาทั้งยามเช้าและยามเย็น พวกเขาปรารถนา (เพียง) พระพักตร์ของพระองค์ เจ้าไม่ต้องรับผิดใดในการสะสางบัญชีพวกเขา และพวกเขาก็ไม่ต้องรับผิดใดในการสะสางบัญชีเจ้า แล้วไฉนเจ้าจึงขับไล่พวกเขา เช่นนั้นแล้วเจ้าจะอยู่ในหมู่ผู้อธรรม
فَالِقُ ٱلۡإِصۡبَاحِ وَجَعَلَ ٱلَّيۡلَ سَكَنٗا وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ حُسۡبَانٗاۚ ذَٰلِكَ تَقۡدِيرُ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡعَلِيمِ
ผู้ทรงปริแสงอรุณ และทรงทำให้กลางคืนเป็นเวลาพักผ่อน และทรงให้ตะวันและจันทราเป็นการคำนวณ นั่นเป็นการกำหนดของผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงรอบรู้

ซูเราะฮ์ที่ 7 الْأَعْرَاف الأعراف

فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَٰثِمِينَ
แล้วแผ่นดินไหวรุนแรงได้คร่า (ชีวิต) พวกเขา ดังนั้นพวกเขาก็กลายเป็นศพนอนคว่ำหน้าอยู่ในบ้านของพวกเขา
فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَٰثِمِينَ
แล้วแผ่นดินไหวรุนแรงได้คร่า (ชีวิต) พวกเขา ดังนั้นพวกเขาก็กลายเป็นศพนอนคว่ำหน้าอยู่ในบ้านของพวกเขา
وَٱذۡكُر رَّبَّكَ فِي نَفۡسِكَ تَضَرُّعٗا وَخِيفَةٗ وَدُونَ ٱلۡجَهۡرِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡغَٰفِلِينَ
และเจ้าจงวิงวอนพระผู้อภิบาลของเจ้าอย่างนอบน้อม ซ้ำ ๆ แผ่วเบา และไม่ออกเสียงดัง ทั้งในยามเช้าและยามเย็น และจงอย่าอยู่ในหมู่ผู้เผลอไผล

ซูเราะฮ์ที่ 11 هُود هود

وَأَخَذَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ ٱلصَّيۡحَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دِيَٰرِهِمۡ جَٰثِمِينَ
และเสียงกัมปนาทได้คร่าบรรดาผู้อธรรม แล้วพวกเขากลายเป็นศพนอนคว่ำหน้าอยู่ในบ้านเรือนของพวกเขา
قَالُواْ يَٰلُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوٓاْ إِلَيۡكَۖ فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٖ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٌ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَۖ إِنَّهُۥ مُصِيبُهَا مَآ أَصَابَهُمۡۚ إِنَّ مَوۡعِدَهُمُ ٱلصُّبۡحُۚ أَلَيۡسَ ٱلصُّبۡحُ بِقَرِيبٖ
พวกเขากล่าวว่า ลูฏเอ๋ย แท้จริงพวกเราเป็นทูตของพระผู้อภิบาลของท่าน พวกเขาจะไม่ถึงเจ้าได้ ดังนั้นจงพาครอบครัวของท่านออกเดินทางในยามเที่ยงคืน และจงอย่าให้คนใดในหมู่พวกท่านหันกลับไปมอง เว้นแต่ผู้หญิงของท่าน แท้จริงสิ่งที่ประสบกับพวกเขาจะประสบกับนางด้วย แท้จริงเวลาที่นัดหมาย (การลงโทษ) ของพวกเขาคือยามเช้า ยามเช้าใกล้เข้ามาแล้วมิใช่หรือ?
وَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا نَجَّيۡنَا شُعَيۡبٗا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةٖ مِّنَّا وَأَخَذَتِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ ٱلصَّيۡحَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دِيَٰرِهِمۡ جَٰثِمِينَ
ครั้นเมื่อพระบัญชาของเรามาถึง เราได้ช่วยชุอัยบ์และบรรดาผู้ศรัทธาร่วมกับเขาให้รอดด้วยความเมตตาจากเรา และเสียงกัมปนาทได้คร่าบรรดาผู้อธรรม แล้วพวกเขากลายเป็นศพนอนคว่ำหน้าอยู่ในบ้านเรือนของพวกเขา

ซูเราะฮ์ที่ 13 الرَّعْد الرعد

وَلِلَّهِۤ يَسۡجُدُۤ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ طَوۡعٗا وَكَرۡهٗا وَظِلَٰلُهُم بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ۩
และผู้ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินต่างก้มกราบแด่อัลลอฮ์ จะโดยเต็มใจหรือจำยอม และเงาของพวกเขาด้วย ทั้งยามเช้าและยามเย็น

ซูเราะฮ์ที่ 15 الْحِجْر الحجر

وَقَضَيۡنَآ إِلَيۡهِ ذَٰلِكَ ٱلۡأَمۡرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰٓؤُلَآءِ مَقۡطُوعٞ مُّصۡبِحِينَ
และเราได้ดลใจแก่เขาถึงเรื่องดังกล่าวว่า คนสุดท้ายของชนเหล่านี้จะถูกทำลายในยามเช้า
فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ مُصۡبِحِينَ
แล้วเสียงกัมปนาทได้คร่าพวกเขายามเช้า

ซูเราะฮ์ที่ 16 النَحْل النحل

وَلَكُمۡ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسۡرَحُونَ
และในมันพวกเจ้าจะได้รับความสง่างาม ยามเย็นที่พวกเจ้าพา (มัน) กลับเข้าคอก และยามเช้าที่พวกเจ้าปล่อย (มัน) ออกไปเลี้ยง

ซูเราะฮ์ที่ 18 الْكَهْف الكهف

وَٱصۡبِرۡ نَفۡسَكَ مَعَ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ رَبَّهُم بِٱلۡغَدَوٰةِ وَٱلۡعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجۡهَهُۥۖ وَلَا تَعۡدُ عَيۡنَاكَ عَنۡهُمۡ تُرِيدُ زِينَةَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَا تُطِعۡ مَنۡ أَغۡفَلۡنَا قَلۡبَهُۥ عَن ذِكۡرِنَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ وَكَانَ أَمۡرُهُۥ فُرُطٗا
และเจ้าจงอดทนกลั้นตัวของเจ้าให้อยู่ร่วมกับบรรดาผู้ที่วิงวอนพระผู้อภิบาลของพวกเขายามเช้าและยามเย็น พวกเขาหวังพระพักตร์ของพระองค์ และจงอย่าให้ตาของเจ้าเลยจากพวกเขาไปเพราะเจ้าหวังของประดับของชีวิตโลกนี้ และจงอย่าปฏิบัติตามผู้ที่เราทำให้หัวใจของเขาเมินเฉยจากการรำลึกถึงเรา และเขาตามอารมณ์ต่ำของเขา และกิจการของเขานั้นหละหลวม
فَعَسَىٰ رَبِّيٓ أَن يُؤۡتِيَنِ خَيۡرٗا مِّن جَنَّتِكَ وَيُرۡسِلَ عَلَيۡهَا حُسۡبَانٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَتُصۡبِحَ صَعِيدٗا زَلَقًا
บางที (ในไม่ช้า) พระผู้อภิบาลของฉันจะประทานสิ่งที่ดีกว่าสวนของท่านแก่ฉัน และจะทรงส่งสายฟ้าฟาดจากฟ้าลงมายังมัน แล้วทำให้มันกลายเป็นดินที่โล่งเตียน
أَوۡ يُصۡبِحَ مَآؤُهَا غَوۡرٗا فَلَن تَسۡتَطِيعَ لَهُۥ طَلَبٗا
หรือให้น้ำของมันกลายเป็นแห้งเหือด แล้วท่านจะไม่สามารถหามันพบได้อีกเลย
وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِۦ فَأَصۡبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيۡهِ عَلَىٰ مَآ أَنفَقَ فِيهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُشۡرِكۡ بِرَبِّيٓ أَحَدٗا
และ (ในที่สุด) ผลไม้ของเขาถูกทำลายหมดสิ้น เขาได้แต่พลิกฝ่ามือทั้งสองของเขาไปมา (ช้ำใจ) ต่อสิ่งที่เขาจ่าย (ลงทุนอย่างมากมาย) ลงไปในการนั้น โดยที่มันล้มระเนระนาด และเขากล่าวว่า โอ้ ถ้าฉันไม่ได้ตั้งผู้ใดเป็นภาคีต่อพระผู้อภิบาลของฉัน (ก็จะดี)
وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا كَمَآءٍ أَنزَلۡنَٰهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخۡتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلۡأَرۡضِ فَأَصۡبَحَ هَشِيمٗا تَذۡرُوهُ ٱلرِّيَٰحُۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ مُّقۡتَدِرًا
และเจ้าจงเปรียบอุทาหรณ์ถึงชีวิตในโลกนี้แก่พวกเขา ดั่งน้ำที่เราหลั่งมันลงมาจากฟ้า แล้วพืชผลในแผ่นดินได้คลุกเคล้ากับมัน แล้ว (ไม่ทันไร) มันก็แห้งกรังซึ่งลมจะพัดมันปลิวว่อนไป และอัลลอฮ์ทรงปรีชาสามารถเหนือทุกสิ่ง

ซูเราะฮ์ที่ 19 مَرْيَم مريم

فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوۡمِهِۦ مِنَ ٱلۡمِحۡرَابِ فَأَوۡحَىٰٓ إِلَيۡهِمۡ أَن سَبِّحُواْ بُكۡرَةٗ وَعَشِيّٗا
แล้วเขาได้ออกจากที่สวดวิงวอนมายังหมู่ชนของเขา แล้วชี้ใบ้พวกเขา (ว่า) พวกท่านจงสดุดีเถิดทั้งยามเช้าและยามเย็น
لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوًا إِلَّا سَلَٰمٗاۖ وَلَهُمۡ رِزۡقُهُمۡ فِيهَا بُكۡرَةٗ وَعَشِيّٗا
พวกเขาจะไม่ได้ยินสิ่งไร้สาระในนั้น เว้นแต่สันติ และพวกเขาจะได้รับปัจจัยของพวกเขาในนั้นทั้งยามเช้าและยามค่ำ

ซูเราะฮ์ที่ 20 طه طه

قَالَ مَوۡعِدُكُمۡ يَوۡمُ ٱلزِّينَةِ وَأَن يُحۡشَرَ ٱلنَّاسُ ضُحٗى
เขา (มูซา) กล่าวว่า นัดหมายของเราคือวันประดับ (วันรื่นเริงหนึ่ง) และประชาชนจะถูกนำมาร่วมชุมนุมในยามสาย

ซูเราะฮ์ที่ 22 الْحَجّ الحج

أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَتُصۡبِحُ ٱلۡأَرۡضُ مُخۡضَرَّةًۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٞ
เจ้าไม่เห็นหรือว่า อัลลอฮ์ ทรงหลั่งน้ำลงมาจากฟ้า แล้วแผ่นดินก็กลายเป็นเขียวขจี อัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงอ่อนโยน ผู้ทรงเชี่ยวชาญ

ซูเราะฮ์ที่ 23 الْمُؤْمِنُون المؤمنون

قَالَ عَمَّا قَلِيلٖ لَّيُصۡبِحُنَّ نَٰدِمِينَ
พระองค์กล่าวว่า อีกไม่นานแล้ว พวกเขาจะกลายเป็นผู้เศร้าโศกโดยแน่นอน

ซูเราะฮ์ที่ 24 النُّور النور

۞ٱللَّهُ نُورُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ مَثَلُ نُورِهِۦ كَمِشۡكَوٰةٖ فِيهَا مِصۡبَاحٌۖ ٱلۡمِصۡبَاحُ فِي زُجَاجَةٍۖ ٱلزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوۡكَبٞ دُرِّيّٞ يُوقَدُ مِن شَجَرَةٖ مُّبَٰرَكَةٖ زَيۡتُونَةٖ لَّا شَرۡقِيَّةٖ وَلَا غَرۡبِيَّةٖ يَكَادُ زَيۡتُهَا يُضِيٓءُ وَلَوۡ لَمۡ تَمۡسَسۡهُ نَارٞۚ نُّورٌ عَلَىٰ نُورٖۚ يَهۡدِي ٱللَّهُ لِنُورِهِۦ مَن يَشَآءُۚ وَيَضۡرِبُ ٱللَّهُ ٱلۡأَمۡثَٰلَ لِلنَّاسِۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ
อัลลอฮ์ทรงเป็นแสงสว่างแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน อุปมาแห่งแสงสว่างของพระองค์ เป็นเช่นช่องตามผนัง ในนั้นมีตะเกียง ตะเกียงอยู่ในโคมแก้ว โคมแก้วนั้นประหนึ่งมันเป็นดาวจรัสแสง ถูกจุดจาก (น้ำมันของ) ต้นไม้อันจำเริญ คือต้นมะกอก ที่ไม่ได้ (รับแสง) เฉพาะจากทางตะวันออก และไม่ได้ (รับแสง) เฉพาะจากทางตะวันตก น้ำมันของมันแทบจะมีแสงประกายออกมา แม้ไฟยังไม่ทันได้สัมผัสมัน เป็นแสงสว่างซ้อนแสงสว่าง อัลลอฮ์ทรงนำทางผู้ที่ทรงประสงค์สู่แสงสว่างของพระองค์ และอัลลอฮ์ทรงเปรียบอุปมาต่าง ๆ แก่มนุษย์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง
فِي بُيُوتٍ أَذِنَ ٱللَّهُ أَن تُرۡفَعَ وَيُذۡكَرَ فِيهَا ٱسۡمُهُۥ يُسَبِّحُ لَهُۥ فِيهَا بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ
(แสงสว่างนี้) ในเคหะสถานต่าง ๆ (มัสยิด) ที่อัลลอฮ์ทรงอนุญาตให้สร้างขึ้น และให้นามของพระองค์ถูกรำลึกในนั้น แซ่ซ้องบริสุทธิ์แด่พระองค์ในนั้น ทั้งยามเช้าและยามเย็น

ซูเราะฮ์ที่ 25 الْفُرْقَان الفرقان

وَقَالُوٓاْ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ٱكۡتَتَبَهَا فَهِيَ تُمۡلَىٰ عَلَيۡهِ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلٗا
และพวกเขากล่าวว่า เป็นการขีดเขียนของคนก่อน ๆ (เรื่องปรัมปรา) เขาได้เขียนมัน และมันก็ถูกอ่านให้เขาฟังเช้าเย็น

ซูเราะฮ์ที่ 26 الشُّعَرَاء الشعراء

فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ
แล้วพวกเขาได้เชือดมัน และได้กลายเป็นผู้เศร้าเสียใจ

ซูเราะฮ์ที่ 28 الْقَصَص القصص

وَأَصۡبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَىٰ فَٰرِغًاۖ إِن كَادَتۡ لَتُبۡدِي بِهِۦ لَوۡلَآ أَن رَّبَطۡنَا عَلَىٰ قَلۡبِهَا لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
ดวงใจของแม่ของมูซาว่างเปล่า (ไม่คิดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องของเขา) นางแทบจะเปิดเผยเรื่องของเขา มาตรว่าเราไม่ได้ผูกหัวใจของนางไว้ เพื่อนางจะได้เป็นหนึ่งในหมู่ผู้ศรัทธา
فَأَصۡبَحَ فِي ٱلۡمَدِينَةِ خَآئِفٗا يَتَرَقَّبُ فَإِذَا ٱلَّذِي ٱسۡتَنصَرَهُۥ بِٱلۡأَمۡسِ يَسۡتَصۡرِخُهُۥۚ قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰٓ إِنَّكَ لَغَوِيّٞ مُّبِينٞ
แล้วในตอนเช้าเขาได้เข้าเมืองอย่างหวาดหวั่น คอยระแวดระวัง ทันใดผู้ที่ขอเขาให้ช่วยเหลือเมื่อวานนี้ได้ตะโกนเรียกเขาอีก (*คือทะเลาะวิวาทกับผู้อื่นอีก) มูซากล่าวแก่เขาว่า แท้จริงเจ้าเป็นผู้หลงผิดอย่างแน่นอน
وَأَصۡبَحَ ٱلَّذِينَ تَمَنَّوۡاْ مَكَانَهُۥ بِٱلۡأَمۡسِ يَقُولُونَ وَيۡكَأَنَّ ٱللَّهَ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦ وَيَقۡدِرُۖ لَوۡلَآ أَن مَّنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡنَا لَخَسَفَ بِنَاۖ وَيۡكَأَنَّهُۥ لَا يُفۡلِحُ ٱلۡكَٰفِرُونَ
แล้วบรรดาผู้เคยหวังสถานะของเขาเมื่อวานนี้ พากันกล่าวว่า น่าสังเวช อัลลอฮ์นั้นทรงแผ่ปัจจัยแก่ปวงบ่าวผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงทำให้คับแคบ มาตรว่ามิใช่เพราะอัลลอฮ์ทรงโปรดปรานเรา พระองค์คงสูบเราไปแล้ว น่าสังเวช แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธจะไม่ได้รับความสำเร็จ

ซูเราะฮ์ที่ 29 الْعَنْكَبُوت العنكبوت

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَٰثِمِينَ
แล้วพวกเขาไม่เชื่อเขา แล้วแผ่นดินไหวรุนแรงจึงได้คร่า (ชีวิต) พวกเขา แล้วพวกเขาก็กลายเป็นศพนอนคว่ำหน้าอยู่ในบ้านของพวกเขา

ซูเราะฮ์ที่ 30 الرُّوم الروم

فَسُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ حِينَ تُمۡسُونَ وَحِينَ تُصۡبِحُونَ
ดังนั้น มหาบริสุทธิ์แด่อัลลอฮ์ ขณะพวกเจ้าเข้าสู่ยามเย็น และขณะพวกเจ้าเข้าสู่ยามเช้า

ซูเราะฮ์ที่ 33 الْأَحْزَاب الأحزاب

وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا
และจงสดุดีพระองค์ทั้งยามเช้าและยามเย็น

ซูเราะฮ์ที่ 34 سَبَأ سبأ

وَلِسُلَيۡمَٰنَ ٱلرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهۡرٞ وَرَوَاحُهَا شَهۡرٞۖ وَأَسَلۡنَا لَهُۥ عَيۡنَ ٱلۡقِطۡرِۖ وَمِنَ ٱلۡجِنِّ مَن يَعۡمَلُ بَيۡنَ يَدَيۡهِ بِإِذۡنِ رَبِّهِۦۖ وَمَن يَزِغۡ مِنۡهُمۡ عَنۡ أَمۡرِنَا نُذِقۡهُ مِنۡ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ
และ (เราได้ประทาน) แก่สุลัยมาน คือสายลมยามเช้าของมัน (*พาเขาไปไกลเท่ากับระยะเวลาเดินทาง) หนึ่งเดือน และยามเย็นของมันหนึ่งเดือน และเราได้ให้มีน้ำพุทองแดงหลอมไหลท้นมาสำหรับเขา และในหมู่ญินมีผู้ทำงานอยู่เบื้องหน้าเขาด้วยอนุมัติแห่งพระผู้อภิบาลของเขา และตนใดในหมู่พวกเขาที่หันเหจากพระบัญชาของเรา เราจะให้เขาลิ้มการลงโทษของเพลิงที่ลุกโชน

ซูเราะฮ์ที่ 37 الصَّافَّات الصافات

وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ
และพวกเจ้านั้น (ชาวมักกะฮ์เอ๋ย) แน่นอนผ่าน (ที่พำนักของ) พวกเขาไปทั้งยามเช้า