แผ่นดิน

และเมื่อถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า อย่าก่อความเสียหายในแผ่นดิน พวกเขากลับกล่าวว่า พวกเราเป็นผู้ก่อการดีต่างหาก

ผู้ทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบและฟ้าเป็นอาคารแก่พวกเจ้า และทรงหลั่งน้ำลงมาจากฟ้า และทรงใช้มัน (น้ำนั้น) ทำให้มีผลไม้ต่าง ๆ (งอกเงย) ออกมา เป็นส่วนจัดสรรสำหรับพวกเจ้า ฉะนั้น พวกเจ้าจงอย่าตั้งผู้ทัดเทียมใด ๆ ต่ออัลลอฮ์ ทั้งที่พวกเจ้ารู้ (แก่ใจ) ดี (*ว่าอัลลอฮ์เป็นผู้เดียวที่สร้างและควบคุมทุกอย่าง)

คือ พวกที่ละเมิดพันธสัญญาของอัลลอฮ์ หลังจากที่ได้สัญญากับพระองค์แล้ว และตัดขาดสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงบัญชาให้สานสัมพันธ์มัน (*เครือญาติ ความเป็นพี่น้องร่วมศาสนา) และก่อความเสียหายในแผ่นดิน ชนเหล่านั้นนั่นเองเป็นพวกผู้ขาดทุน

พระองค์เป็นผู้ที่สร้างสิ่งทั้งปวงในแผ่นดินไว้ (เพื่อเป็นประโยชน์) สำหรับพวกเจ้า ภายหลังพระองค์ทรงมุ่งสู่ฟ้า และทรงจัดสรรพวกมันเป็นเจ็ดชั้นฟ้า และพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง

และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อพระผู้อภิบาลของเจ้าตรัสแก่มลาอิกะฮ์ทั้งหลายว่า ข้านั้นจะตั้งผู้ครองขึ้นในแผ่นดิน (แทนเหล่าพวกญิน) พวกเขาทูลว่า พระองค์จะทรงตั้งขึ้นในนั้น ซึ่งผู้ก่อความเสียหายและนองเลือดในนั้นหรือ? ทั้งที่พวกเราแซ่ซ้องสดุดีพระองค์ และเทิดทูนความบริสุทธิ์ต่อพระองค์อยู่แล้ว พระองค์ตรัสว่า ข้านั้นรู้ในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้

พระองค์ตรัสว่า อาดัม จงบอกชื่อเรียกของพวกมันแก่พวกเขาเถิด ครั้นเมื่อเขาได้บอกชื่อเรียกของพวกมันแก่พวกเขาแล้ว พระองค์ตรัสว่า ข้ามิเคยบอกพวกเจ้าหรือ ว่าข้านั้นรู้ดีในสิ่งเร้นลับแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และข้ารู้ดีในสิ่งที่พวกเจ้าเปิดเผยและสิ่งที่พวกเจ้าปิดบัง

แล้วมารได้ทำให้ทั้งสองเพลี่ยงพล้ำไปจากมัน และทำให้ทั้งสองออกจากที่ที่ทั้งสองเคยอยู่ และเราได้ตรัสว่า พวกเจ้าจงลงไป (จากสวรรค์) โดยพวกเจ้าจะเป็นศัตรูต่อกัน และในแผ่นดินพวกเจ้าจะมีที่พำนักและของกินของใช้จนถึงระยะเวลาหนึ่ง

และครั้นเมื่อมูซาขอให้ประทานน้ำแก่หมู่ชนของเขา แล้วเรากล่าวว่า จงฟาดศิลานั้นด้วยไม้เท้าของเจ้า แล้วได้มีตาน้ำสิบสองสายพุ่งออกมาจากมัน แน่นอนคนแต่ละกลุ่มรู้ถึงแหล่งดื่มน้ำของพวกเขา พวกเจ้าจงกินและจงดื่มจากส่วนจัดสรรของอัลลอฮ์ และจงอย่าตระเวนก่อความวุ่นวายในแผ่นดินอย่างผู้ก่อความเสียหาย

และครั้นเมื่อพวกเจ้ากล่าวว่า มูซา เราจะไม่ฝืนทนต่ออาหารชนิดเดียวอีกต่อไป โปรดขอพระผู้อภิบาลของท่านให้ทรงนำออกมาแก่เรา จากสิ่งที่แผ่นดินให้งอกเงยออกมา ได้แก่ พืชผัก พวกฟักแตง พวกเมล็ดข้าว พวกถั่ว และพวกหัวหอมของมัน เขา (มูซา) กล่าวว่า พวกท่านจะขอเปลี่ยนเอาสิ่งที่ด้อยกว่ามาแทนสิ่งที่ดีกว่าหรือ? พวกท่านจงเข้าเมืองไปเถิด แล้วพวกท่านจะได้ตามที่พวกท่านขอ และความอดสูและความขัดสนได้ถูกฟาดลงบนพวกเขา และพวกเขากลับไปพร้อมโทสะจากอัลลอฮ์ นั่นเพราะพวกเขาปฏิเสธโองการต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ และสังหารผู้เผยวจนะ (นบี) ต่าง ๆ โดยมิชอบธรรม นั่นเนื่องด้วยที่พวกเขาดื้อด้าน และคอยละเมิด

เขา (มูซา) กล่าวว่า พระองค์ตรัสว่า มันเป็นโคที่ไม่เคยถูกใช้งานให้ไถพรวนดิน หรือทดน้ำ ไร้ที่ติ ไม่มีสีอื่นแซมในตัวมัน พวกเขากล่าวว่า บัดนี้ท่านนำความจริงกระจ่างมาแล้ว แล้วพวกเขาก็ได้เชือดมัน โดยพวกเขาเกือบจะไม่ทำมันแล้ว

เจ้าไม่รู้หรือว่า อัลลอฮ์นั้นอำนาจแห่งชั้นฟ้าและแผ่นดินเป็นของพระองค์ และพวกเจ้าไม่มีผู้ปกครองใดและไม่มีผู้ช่วยเหลือใดอื่นจากอัลลอฮ์

และพวกเขากล่าวว่า อัลลอฮ์ทรงตั้งพระบุตรองค์หนึ่ง มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ทว่า สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นของพระองค์ ทั้งหมดล้วนเป็นผู้ภักดีต่อพระองค์

(พระองค์เป็น) ผู้ทรงประดิษฐ์ชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และเมื่อพระองค์ทรงกำหนดกิจการใดแล้ว พระองค์เพียงประกาศิตแก่สิ่งนั้นว่า จงเป็น มันก็จะเป็นขึ้นมา

ในการสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสับเปลี่ยนของกลางคืนและกลางวัน และเรือที่แล่นในทะเลไปพร้อมกับสิ่งอำนวยประโยชน์ต่อมนุษย์ และสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงให้หลั่งฝนลงมาจากฟ้า แล้วพระองค์ทรงทำให้แผ่นดินมีชีวิตขึ้น (อุดมสมบูรณ์) หลังจากที่มันตายไปแล้ว และพระองค์ทรงแพร่กระจายสัตว์ทุกชนิดไปบนแผ่นดิน และการเปลี่ยนทิศของลม และก้อนเมฆที่ถูกควบคุมอยู่ระหว่างฟ้าและแผ่นดินนั้น แน่นอนมีสัญญาณต่าง ๆ (*เช่น การมีอยู่ของพระเจ้า พระเจ้ามีเพียงองค์เดียว ความยิ่งใหญ่ของพระองค์ ความไม่แน่นอนของโลกนี้ เตือนสติ) แก่หมู่ชนที่ใช้ปัญญา

โอ้ มนุษย์ทั้งหลาย จงบริโภคสิ่งที่ถูกอนุมัติ (ฮะลาล) ที่ดีจากสิ่งที่มีในแผ่นดิน และจงอย่าตามก้าวย่างของมาร มันนั้นเป็นศัตรูอันชัดแจ้งสำหรับพวกเจ้า

แต่เมื่อเขาลับหลัง เขาเพียรพยายามในแผ่นดินเพื่อก่อความเสียหายในนั้น และทำลายพืชผลและปศุสัตว์ และอัลลอฮ์ไม่ทรงรักการก่อความเสียหาย

แล้วพวกเขา (*พวกของกษัตริย์ฏอลูต) ก็ปราบเขาทั้งหลาย (*พวกของญาลูต) ลงได้ด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ และดาวูดได้สังหารญาลูต และอัลลอฮ์ได้ทรงประทานอำนาจ (ขึ้นเป็นกษัตริย์) และความรู้แก่เขา และพระองค์ทรงสอนเขาตามที่พระองค์ทรงประสงค์ และมาตรว่ามิใช่เพราะอัลลอฮ์ผลักดันมนุษย์โดยให้บางคนผลักดันอีกบางคนแล้ว แน่นอนแผ่นดินย่อมเสียหาย แต่อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระคุณต่อสากลโลก

อัลลอฮ์ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ ผู้ทรงมีชีวิต ผู้ทรงค้ำจุน การง่วงและการหลับไม่ครอบงำพระองค์ สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์เท่านั้น ผู้ใดเล่าจะขออนุเคราะห์ให้ผู้อื่น ณ ที่พระองค์ได้ เว้นแต่ด้วยอนุมัติของพระองค์ พระองค์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขาและสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา และพวกเขาไม่ครอบคลุม (เข้าถึง) สิ่งใดจากความรู้ของพระองค์ เว้นแต่ที่พระองค์ทรงประสงค์เท่านั้น เก้าอี้ของพระองค์ไพศาลทั่วชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และการรักษามันทั้งสองไว้ไม่เป็นภาระหนักแก่พระองค์ และพระองค์เป็นผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงยิ่งใหญ่

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงบริจาค (ส่วนหนึ่ง) จากสิ่งดี ๆ ที่พวกเจ้าขวนขวายได้ และจากสิ่งที่เราให้ (งอกเงย) ออกมาจากดินแก่พวกเจ้า และจงอย่ามุ่งเอาสิ่งเลวจากมันมาบริจาค ทั้ง ๆ ที่พวกเจ้าเองก็ไม่เป็นผู้รับมัน นอกจากจะหลับหูหลับตารับมัน และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงมั่งคั่ง ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ

(ทานนั้น) สำหรับบรรดาคนขัดสนที่ถูกกัก (ด้วยการทำสงคราม) ในหนทางของอัลลอฮ์ พวกเขาไม่สามารถสัญจรไปตามแผ่นดิน (เพื่อประกอบอาชีพ) ผู้ไม่รู้จะคิดว่าพวกเขาเป็นผู้มั่งมีเนื่องจากการเจียมตัว (ของพวกเขา) เจ้ารู้จักพวกเขาได้ที่ลักษณะของพวกเขา พวกเขาไม่ขอเซ้าซี้ผู้อื่น และสิ่งดีงามใดที่พวกเจ้าบริจาค อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ถึงมัน

สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของอัลลอฮ์ และถ้าพวกเจ้าเปิดเผยสิ่งที่อยู่ในใจของพวกเจ้า หรือปกปิดมันไว้ก็ดี อัลลอฮ์จะทรงสอบสวนพวกเจ้าเกี่ยวกับมัน แล้วพระองค์จะทรงอภัยแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และจะทรงลงโทษผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงปรีชาสามารถเหนือทุกสิ่ง

อัลลอฮ์นั้นไม่มีสิ่งใดในแผ่นดินหรือในชั้นฟ้าเร้นหายจากพระองค์

จงกล่าวว่า แม้พวกท่านจะปกปิดสิ่งที่มีในอกของพวกท่าน หรือเปิดเผยมันออกมา อัลลอฮ์ทรงรอบรู้มันดี และพระองค์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดิน และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงปรีชาสามารถเหนือทุกสิ่ง

อื่นจากศาสนาของอัลลอฮ์หรือที่พวกเขาแสวงหา? ทั้ง ๆ ที่ผู้ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนอบน้อมต่อพระองค์ไม่ว่าจะเต็มใจหรือจำยอม และยังพระองค์ที่พวกเขาจะถูกนำกลับไป

บรรดาผู้ที่ปฏิเสธและเสียชีวิตขณะเป็นผู้ปฏิเสธนั้น ทองเต็มแผ่นดินจะไม่ถูกตอบรับจากคนใดของพวกเขาเลย และถึงแม้เขาจะนำมันมาไถ่ตัวก็ตาม ชนเหล่านั้นพวกเขาจะได้รับการลงทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด และพวกเขาจะไม่มีเหล่าผู้ช่วยเหลือเลย

และสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของอัลลอฮ์ และกิจการทั้งหลายจะถูกนำกลับยังอัลลอฮ์

สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของอัลลอฮ์เท่านั้น พระองค์ทรงอภัยแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงลงโทษผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

และจงรีบเร่งกันสู่การอภัยจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และสวรรค์ที่ความกว้างของมัน คือชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน มันถูกเตรียมไว้สำหรับบรรดาผู้ยำเกรง

แน่นอน มีตัวอย่างต่าง ๆ ผ่านพ้นไปก่อนหน้าพวกเจ้า ดังนั้นจงท่องไปตามแผ่นดิน แล้วจงดูเถิดว่าผลสุดท้ายของบรรดาผู้กล่าวหาว่าเป็นเท็จเป็นเช่นใด

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าเป็นเหมือนบรรดาผู้ที่ปฏิเสธ และกล่าวแก่พี่น้องของพวกเขาเมื่อออกท่องตามแผ่นดินหรือเป็นนักรบ ว่ามาตรว่าพวกเขาอยู่กับพวกเรา ก็คงไม่ตายหรือถูกสังหาร และเพื่อที่อัลลอฮ์จะทำให้มันเป็นที่รันทดในใจของพวกเขา และอัลลอฮ์ทรงให้เป็นและให้ตาย และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเห็นในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และบรรดาผู้ตระหนี่ในสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานแก่พวกเขาจากความโปรดปรานของพระองค์ อย่าคิดเด็ดขาดว่า มันเป็นเรื่องดีสำหรับพวกเขา ทว่ามันเป็นเรื่องเลวร้ายสำหรับพวกเขา พวกเขาจะถูกคล้องด้วยสิ่งที่พวกเขาตระหนี่ในวันแห่งการยืนเข้าเฝ้า และมรดกแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเชี่ยวชาญในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และกรรมสิทธิ์ของชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน เป็นของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงปรีชาสามารถเหนือทุกสิ่ง

แท้จริงในการสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และการสลับเปลี่ยนของกลางคืนและกลางวัน แน่นอนมีสัญญาณต่าง ๆ แก่ผู้มีสติปัญญาทั้งหลาย

(คือ) บรรดาผู้ที่รำลึกถึงอัลลอฮ์ ยามยืน ยามนั่ง และยามอยู่บนสีข้างของพวกเขา (นอนตะแคง) และพวกเขาคิดใคร่ครวญในการสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน พระผู้อภิบาลของเรา! พระองค์ไม่ได้สร้างสิ่งนี้โดยไร้สาระ มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ได้ทรงปกป้องเราให้พ้นจากการลงโทษในไฟนรกด้วยเถิด

ในวันนั้น บรรดาผู้ปฏิเสธและขัดขืนต่อศาสนทูต ปรารถนาให้แผ่นดินถูกทำให้ราบเรียบทับพวกเขา (ให้พวกเขากลายเป็นดิน) และพวกเขาไม่อาจปิดบังคำพูดใดจากอัลลอฮ์ได้

บรรดาผู้ที่มลาอิกะฮ์เอาชีวิต ที่เป็นผู้ละเมิดต่อตัวเองนั้น เขาทั้งหลาย (มลาอิกะฮ์) กล่าวว่า พวกเจ้ามัวอยู่ที่ใดกัน (ไฉนจึงไม่อพยพ) พวกเขากล่าวว่า พวกเราเป็นผู้ถูกกดขี่ในแผ่นดิน เขาทั้งหลายกล่าวว่า แผ่นดินของอัลลอฮ์มิได้กว้างใหญ่หรือ ที่ให้พวกท่านอพยพไปในนั้นได้ ชนเหล่านั้นที่พำนักของพวกเขาคือ (นรก) ญะฮันนัม และมันเป็นที่กลับที่เลวร้าย

และผู้ใดอพยพในทางของอัลลอฮ์ เขาจะพบว่ามีที่ให้อพยพมากมายและ (พบ) ความกว้างขวางในแผ่นดิน และผู้ใดออกจากบ้านของเขา เป็นผู้อพยพสู่อัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ จากนั้นความตายได้มาถึงเขา แน่นอนรางวัลของเขาตกอยู่กับอัลลอฮ์แล้ว และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

และเมื่อพวกเจ้าเดินทางในแผ่นดิน ไม่เป็นบาปใดแก่พวกเจ้า ที่พวกเจ้าย่อละหมาด (*ลดจำนวนร็อกอะฮ์ลง จากละหมาดที่มี 4 ร็อกอะฮ์ ย่อลงเหลือ 2 ร็อกอะฮ์) ถ้าพวกเจ้าเกรงว่าบรรดาผู้ปฏิเสธจะปั่นป่วน (โจมตี) พวกเจ้า บรรดาผู้ปฏิเสธ (ศรัทธา) นั้น คือศัตรูอันชัดแจ้งต่อพวกเจ้า

และสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงล้อมทุกสิ่งไว้

และสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของอัลลอฮ์เท่านั้น และแน่แท้เราได้สั่งบรรดาผู้ได้รับคัมภีร์ก่อนหน้าพวกเจ้าและพวกเจ้าด้วย ให้ยำเกรงต่ออัลลอฮ์ และถ้าพวกเจ้าปฏิเสธ สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินนั้นเป็นของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงมั่งคั่ง ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ