ผู้ปฏิเสธศรัทธา

ก่อนหน้าแล้ว เพื่อเป็นเครื่องนำทางสำหรับมนุษยชาติ และทรงประทานข้อจำแนก (ระหว่างความจริงและความเท็จ) ลงมา บรรดาผู้ปฏิเสธต่อโองการต่าง ๆ ของอัลลอฮ์นั้น พวกเขาจะได้รับโทษทัณฑ์อันสาหัส และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงลงโทษอย่างสาสม

บรรดาผู้ปฏิเสธนั้น ทรัพย์สินของพวกเขาและลูกหลานของพวกเขาจะไม่สามารถช่วยพวกเขาให้พ้นจากอัลลอฮ์ได้เลย และชนเหล่านั้นพวกเขาจะเป็นเชื้อเพลิงของไฟ (นรก)

(มุฮัมมัด) จงกล่าวแก่บรรดาผู้ปฏิเสธ ในไม่ช้าพวกท่านจะถูกปราบ และถูกต้อนไปสู่ (นรก) ญะฮันนัม และมันช่างเป็นอู่นอนที่เลวร้ายยิ่ง

แน่นอนได้มีสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเจ้า ใน (เรื่องราว) คนสองฝ่ายที่เผชิญหน้ากัน ฝ่ายหนึ่งต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ และอีกฝ่ายเป็นผู้ปฏิเสธที่เห็นพวกเขา (ฝ่ายศรัทธา) ด้วยตาเปล่าว่ามีมากกว่าพวกเขา (ผู้ปฏิเสธ) ถึงสองเท่า และอัลลอฮ์ทรงสนับสนุนด้วยความช่วยเหลือของพระองค์แก่ผู้ที่ทรงประสงค์ ในนั้นแน่นอนมีข้อเตือนสติแก่บรรดาผู้มีสายตา (เฉียบคม)

ศาสนา ณ ที่อัลลอฮ์นั้นคืออิสลาม และบรรดาผู้ได้รับคัมภีร์ไม่ได้ขัดแย้งกัน เว้นแต่หลังจากที่ความรู้ได้มีมายังพวกเขาแล้ว เพราะความริษยาในระหว่างพวกเขา และผู้ใดปฏิเสธโองการต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ อัลลอฮ์นั้นก็เป็นผู้ทรงสะสางบัญชีได้รวดเร็ว

บรรดาผู้ปฏิเสธต่อโองการต่าง ๆ ของอัลลอฮ์และสังหารบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) โดยไม่ชอบธรรม และสังหารบรรดาผู้กำชับให้มีความเที่ยงธรรมจากหมู่ผู้คนนั้น ก็จงแจ้งข่าวดีแก่พวกเขาถึงโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด

บรรดาผู้ศรัทธาอย่าได้ยึดเอาบรรดาผู้ปฏิเสธเป็นมิตรแท้อื่นนอกจากบรรดาผู้ศรัทธา และผู้ใดกระทำอย่างนั้น เขาย่อมไม่มี (ความเกี่ยวข้อง) ใด ๆ จากอัลลอฮ์ เว้นแต่พวกเจ้าจะ (ทำเพื่อ) ป้องกัน (อันตราย) จากพวกเขา และอัลลอฮ์ทรงเตือนให้พวกเจ้ากลัวพระองค์ และยังอัลลอฮ์คือจุดหมายปลายทาง (ของพวกเจ้า)

จงกล่าว จงเชื่อฟังอัลลอฮ์และศาสนทูต แต่ถ้าพวกท่านผินหลังให้ อัลลอฮ์นั้นไม่ทรงรักบรรดาผู้ปฏิเสธ

ครั้นเมื่ออีซาสัมผัสได้ถึงการปฏิเสธจากพวกเขา เขากล่าวว่า ผู้ใดเล่าคือผู้ช่วยเหลือฉันไปสู่อัลลอฮ์ บรรดาสาวกกล่าวว่า พวกเราเป็นผู้ช่วยเหลืออัลลอฮ์ พวกเราศรัทธาในอัลลอฮ์ และโปรดเป็นพยานว่าเรานั้นเป็นผู้สวามิภักดิ์ (มุสลิม)

ครั้นเมื่ออัลลอฮ์ตรัสว่า อีซาเอ๋ย ฉันนั้นจะเป็นผู้รับตัวเจ้าไป และยกเจ้ามาสู่ฉัน และชำระเจ้าให้พ้นจากบรรดาผู้ปฏิเสธ และเป็นผู้ทำให้บรรดาผู้ปฏิบัติตามเจ้าอยู่เหนือกว่าบรรดาผู้ปฏิเสธจนถึงวันแห่งการยืนเข้าเฝ้า จากนั้นยังฉันคือ (จุดหมายแห่ง) การกลับของพวกเจ้า แล้วฉันจะตัดสินระหว่างพวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้าเคยขัดแย้งกัน

ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธ ฉันจะลงทัณฑ์พวกเขาอย่างสาหัสทั้งในโลกนี้และโลกสุดท้าย และพวกเขาจะไม่มีเหล่าผู้ช่วยเหลือเลย

ชาวคัมภีร์ทั้งหลาย ไฉนพวกเจ้าจึงปฏิเสธต่อโองการต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ ทั้ง ๆ ที่พวกเจ้าก็เป็นพยานยืนยันอยู่

และคนกลุ่มหนึ่งจากชาวคัมภีร์กล่าวว่า พวกท่านจงศรัทธาในสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่บรรดาผู้ศรัทธาในยามแรกของวัน และจงปฏิเสธในยามท้ายของมัน (*เป็นอุบายเพื่อให้ผู้ศรัทธาฉงนและลังเลใจ) หวังว่าพวกเขาจะกลับใจ (ออกจากอิสลาม)

และไม่ (บังควร) ที่เขาใช้พวกเจ้าให้ยึดเอามลาอิกะฮ์และบรรดาผู้เผยวจนะเป็นพระผู้อภิบาล เขาจะใช้พวกเจ้าให้ปฏิเสธศรัทธาหลังจากที่พวกเจ้าเป็นผู้สวามิภักดิ์แล้วกระนั้นหรือ?

อัลลอฮ์จะทรงนำทางหมู่ชนที่ปฏิเสธหลังจากที่พวกเขาศรัทธาแล้วได้เช่นใด ทั้ง ๆ ที่พวกเขายืนยันว่าศาสนทูตคนนั้นเป็นความจริง และได้มีหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว และอัลลอฮ์ไม่ทรงนำทางหมู่ชนผู้กระทำผิด

บรรดาผู้ที่ปฏิเสธหลังจากที่พวกเขาศรัทธาแล้ว จากนั้นพวกเขาได้เพิ่มการปฏิเสธยิ่งขึ้นไปอีกนั้น การกลับตัวของพวกเขาจะไม่ถูกตอบรับอีกเลย และชนเหล่านั้นพวกเขาเป็นผู้หลงผิด

บรรดาผู้ที่ปฏิเสธและเสียชีวิตขณะเป็นผู้ปฏิเสธนั้น ทองเต็มแผ่นดินจะไม่ถูกตอบรับจากคนใดของพวกเขาเลย และถึงแม้เขาจะนำมันมาไถ่ตัวก็ตาม ชนเหล่านั้นพวกเขาจะได้รับการลงทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด และพวกเขาจะไม่มีเหล่าผู้ช่วยเหลือเลย

ในนั้นมีสัญญาณอันแจ่มแจ้งต่าง ๆ (ส่วนหนึ่งนั้น) คือ ที่ยืนของอิบรอฮีม (มะกอม อิบรอฮีม) และผู้ใดเข้าไปในนั้น เขาเป็นผู้ปลอดภัย และเพื่ออัลลอฮ์แล้ว การทำฮัจญ์ที่บ้านหลังนั้นเป็นหน้าที่ของมนุษยชาติผู้ที่สามารถหาทางไปถึงมันได้ และผู้ใดปฏิเสธ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงไม่พึ่งสากลโลก

จงกล่าวว่า ชาวคัมภีร์ทั้งหลาย ไฉนพวกเจ้าจึงปฏิเสธโองการต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นพยานต่อสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย ถ้าพวกเจ้าเชื่อฟังหมู่ชนใดจากบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์ พวกเขาจะทำให้พวกเจ้ากลับไปเป็นผู้ปฏิเสธ หลังจากที่พวกเจ้ามีศรัทธาแล้ว

และพวกเจ้าจะปฏิเสธ (ศรัทธา) ได้เช่นใด ทั้ง ๆ ที่พวกเจ้ามีโองการต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ถูกสาธยายแก่พวกเจ้า และในหมู่พวกเจ้ามีศาสนทูตของพระองค์อยู่ และผู้ใดยึดมั่นต่ออัลลอฮ์ แน่นอนเขาได้ถูกนำสู่ทางอันเที่ยงตรงแล้ว

วันซึ่งหลายใบหน้าขาวผ่อง และหลายใบหน้าดำคล้ำ ส่วนบรรดาผู้ที่ใบหน้าพวกเขาดำคล้ำ (จะถูกถามว่า) พวกเจ้าปฏิเสธหลังจากที่พวกเจ้าศรัทธาแล้วกระนั้นหรือ? ดังนั้น จงลิ้มการลงโทษเนื่องด้วยที่พวกเจ้าได้ปฏิเสธ (ศรัทธา)

ความอดสูถูกฟาดใส่พวกเขาไม่ว่าจะถูกพบที่ใด เว้นแต่ด้วยเชือกของอัลลอฮ์ และเชือกจากมนุษย์ และพวกเขากลับไปพร้อมโทสะของอัลลอฮ์ และความขัดสนถูกฟาดใส่พวกเขา นั่นเพราะพวกเขาปฏิเสธต่อโองการต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ และพวกเขาสังหารบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) โดยไม่ชอบธรรม นั่นเนื่องด้วยที่พวกเขาดื้อดึง และที่พวกเขาเคยละเมิดไว้

และความดีอันใดที่พวกเขากระทำ พวกเขาจะไม่ถูกปฏิเสธในมัน (ความดีอันนั้น) และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ถึงบรรดาผู้ยำเกรง

บรรดาผู้ปฏิเสธนั้น ทรัพย์สินและลูกหลานของพวกเขา ไม่อาจช่วยพวกเขา (ให้พ้น) จากอัลลอฮ์ได้แต่อย่างใด และชนเหล่านั้นเป็นชาวนรก พวกเขาเป็นผู้อยู่ถาวรในนั้น

เพื่อทรงตัด (กำลัง) ส่วนหนึ่งไปจากบรรดาผู้ปฏิเสธ หรือทรงให้พวกเขา (ที่เหลือ) อัปยศ แล้วพวกเขาต้องล่าถอยไปอย่างผู้ผิดหวัง

และจงเกรงกลัวนรกซึ่งถูกเตรียมไว้สำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธ

และเพื่ออัลลอฮ์จะทรงขัดเกลาบรรดาผู้ศรัทธาให้สะอาด และทรงขจัดบรรดาผู้ปฏิเสธ

และคำพูดของพวกเขาไม่ปรากฏเป็นอื่น นอกจากพวกเขากล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดอภัยในบาปต่าง ๆ ของพวกเรา และความเกินเลยของเราในกิจการของเราแก่เรา และโปรดให้เท้าของเรามั่น และโปรดช่วยเหลือเราให้มีชัยเหนือบรรดาผู้ปฏิเสธ

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย ถ้าพวกเจ้าเชื่อฟังบรรดาผู้ปฏิเสธ พวกเขาจะหันส้นเท้าของพวกเจ้ากลับ แล้วพวกเจ้าจะกลับไปอย่างผู้ขาดทุน

เราจะโยนความหวาดกลัวสู่หัวใจของบรรดาผู้ปฏิเสธ เนื่องด้วยพวกเขาตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ในสิ่งที่พระองค์มิได้ประทานหลักฐานเด็ดขาดใดถึงมัน และที่พำนักของพวกเขาคือไฟ (นรก) และที่อยู่ของบรรดาผู้ละเมิด ช่างเลวร้ายยิ่ง

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าเป็นเหมือนบรรดาผู้ที่ปฏิเสธ และกล่าวแก่พี่น้องของพวกเขาเมื่อออกท่องตามแผ่นดินหรือเป็นนักรบ ว่ามาตรว่าพวกเขาอยู่กับพวกเรา ก็คงไม่ตายหรือถูกสังหาร และเพื่อที่อัลลอฮ์จะทำให้มันเป็นที่รันทดในใจของพวกเขา และอัลลอฮ์ทรงให้เป็นและให้ตาย และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเห็นในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และเพื่อพระองค์ทรงรู้ (โดยประจักษ์) ถึงบรรดาผู้กลับกลอก และได้ถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า จงมาต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ หรือจงป้องกัน (ข้าศึก) พวกเขากล่าวว่า มาตรว่าเรารู้ว่ามีการต่อสู้ แน่นอนเราจะตามพวกท่านไปด้วย พวกเขาในวันนั้นอยู่ใกล้การปฏิเสธมากกว่าการศรัทธา พวกเขากล่าวด้วยปากของพวกเขา ในสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในใจของพวกเขา และอัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งถึงสิ่งที่พวกเขาปิดบัง

และจงอย่าให้บรรดาผู้แข่งกันสู่การปฏิเสธทำให้เจ้าระทม พวกเขานั้นจะไม่อาจทำอันตรายใดต่ออัลลอฮ์ได้เลย อัลลอฮ์ทรงปรารถนาไม่ให้พวกเขาได้มีส่วนได้ใด ๆ ในโลกสุดท้าย และพวกเขาจะได้รับการลงโทษอันมหันต์

บรรดาผู้แลกซื้อการปฏิเสธด้วยการศรัทธา พวกเขาจะไม่อาจทำอันตรายใดต่ออัลลอฮ์ได้เลย และพวกเขาจะได้รับโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด

และบรรดาผู้ปฏิเสธอย่าคิดเด็ดขาด ว่าที่เราประวิง (เวลา) แก่พวกเขานั้นเป็นการดีสำหรับพวกเขา แท้ที่จริงที่เราประวิงแก่พวกเขา เพื่อให้พวกเขาเพิ่มบาป และพวกเขาจะได้รับโทษทัณฑ์อันอัปยศ

พระผู้อภิบาลของเรา! แน่นอนเราได้ยินผู้เรียกร้องเชิญชวนให้ศรัทธาว่า พวกท่านจงศรัทธาในพระผู้อภิบาลของพวกท่านเถิด และเราได้ศรัทธาแล้ว พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดอภัยในบาปต่าง ๆ ของเรา และโปรดลบล้างความผิดต่าง ๆ ออกจากเรา และโปรดให้เราเสียชีวิตร่วมกับบรรดาผู้ทรงคุณธรรมด้วยเถิด

จงอย่าให้การเคลื่อนไหวไปมาในบ้านเมืองของบรรดาผู้ปฏิเสธ ลวงเจ้าได้เป็นอันขาด

และการสำนึกผิด (ที่อัลลอฮ์ทรงรับ) นั้นมิใช่สำหรับบรรดาผู้ที่กระทำความชั่วต่างๆ จนกระทั่งเมื่อความตายได้มายังคนหนึ่งคนใดในหมู่พวกเขา แล้วเขากล่าวว่า ฉันสำนึกผิด ณ บัดนี้ และมิใช่สำหรับบรรดาผู้ที่ตายในสภาพผู้ปฏิเสธศรัทธา ชนเหล่านั้นเราได้เตรียมโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวดไว้สำหรับพวกเขา

ถ้าพวกเจ้าหลีกห่างจากบาปใหญ่ทั้งหลายที่พวกเจ้าถูกห้ามไว้ เราจะลบล้างความผิด (เล็กน้อย) ต่าง ๆ ของพวกเจ้าออกจากพวกเจ้า และเราจะให้พวกเจ้าเข้าสู่สถานที่อันมีเกียรติ (คือสวรรค์)