ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 1038
الصلاة

การละหมาด

Prayer · 159 อายะฮ์ จาก 55 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 55 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

ซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة

ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡغَيۡبِ وَيُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ
คือบรรดาผู้ศรัทธาในสิ่งเร้นลับ (*พระเจ้า มลาอิกะฮ์ วิญญาณ ชีวิตในหลุมศพ โลกหน้า สวรรค์ นรก และลิขิตของพระองค์ เป็นต้น) และดำรงละหมาด และจากสิ่งที่เราจัดสรรให้แก่พวกเขา พวกเขาก็บริจาค
وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱرۡكَعُواْ مَعَ ٱلرَّٰكِعِينَ
และพวกเจ้าจงดำรงละหมาด จ่ายซะกาต และก้มหลัง (*เป็นท่ารุกูอ์ในละหมาด) ร่วมกับบรรดาผู้ก้มหลังทั้งหลาย (*คือให้ละหมาดรวมกันเป็นกลุ่มที่มัสยิด)
وَٱسۡتَعِينُواْ بِٱلصَّبۡرِ وَٱلصَّلَوٰةِۚ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى ٱلۡخَٰشِعِينَ
และพวกเจ้าจงขอความช่วยเหลือ (จากอัลลอฮ์ในทุก ๆ เรื่อง) ด้วยความอดทนและการละหมาด และมันนั้น​ เป็นเรื่องหนักหนา เว้นแต่แก่บรรดาผู้นอบน้อม
وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ لَا تَعۡبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَانٗا وَذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَقُولُواْ لِلنَّاسِ حُسۡنٗا وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ ثُمَّ تَوَلَّيۡتُمۡ إِلَّا قَلِيلٗا مِّنكُمۡ وَأَنتُم مُّعۡرِضُونَ
และครั้นเมื่อเราเอาพันธสัญญาจากวงศ์วานอิสรออีล ว่าพวกเจ้าจะ (ต้อง) ไม่สักการะผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์ และให้ปฏิบัติดีต่อบิดามารดา และต่อญาติใกล้ชิด เด็กกำพร้า ผู้ขัดสน และจงพูดดีต่อผู้คนทั้งหลาย และจงดำรงละหมาด และจ่ายซะกาต ภายหลังพวกเจ้าต่างผินหลังให้ เว้นแต่คนจำนวนน้อยในหมู่พวกเจ้า โดยพวกเจ้าเป็นผู้เมินเฉย
وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَۚ وَمَا تُقَدِّمُواْ لِأَنفُسِكُم مِّنۡ خَيۡرٖ تَجِدُوهُ عِندَ ٱللَّهِۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ
และพวกเจ้าจงดำรงละหมาด และจงจ่ายซะกาต และความดีอันใดที่พวกเจ้ากระทำล่วงหน้าไว้ให้แก่ตัวของพวกเจ้า พวกเจ้าจะพบมัน ณ ที่อัลลอฮ์ อัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงเห็นสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
وَإِذۡ جَعَلۡنَا ٱلۡبَيۡتَ مَثَابَةٗ لِّلنَّاسِ وَأَمۡنٗا وَٱتَّخِذُواْ مِن مَّقَامِ إِبۡرَٰهِ‍ۧمَ مُصَلّٗىۖ وَعَهِدۡنَآ إِلَىٰٓ إِبۡرَٰهِ‍ۧمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيۡتِيَ لِلطَّآئِفِينَ وَٱلۡعَٰكِفِينَ وَٱلرُّكَّعِ ٱلسُّجُودِ
และครั้นเมื่อเราได้ทำให้บ้าน (วิหารกะอฺบะฮ์) นั้นเป็นสถานที่แวะเวียนสำหรับมนุษยชาติ และเป็นที่ปลอดภัย และจงยึดเอามะกอมอิบรอฮีม (ตำแหน่งที่อิบรอฮีมเคยยืน) เป็นที่ละหมาด และเราได้มีบัญชาไปยังอิบรอฮีมและอิสมาอีลว่า เจ้าทั้งสองจงชำระบ้านของฉันให้สะอาด สำหรับบรรดาผู้เดินเวียนรอบ (เฏาะวาฟ) บรรดาผู้จำมัสยิด (อิอฺติกาฟ) และบรรดาผู้ก้มหลัง (รุกูอฺ) ผู้ก้มกราบ (สุญูด)
وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِ‍ۧمُ رَبِّ ٱجۡعَلۡ هَٰذَا بَلَدًا ءَامِنٗا وَٱرۡزُقۡ أَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ مَنۡ ءَامَنَ مِنۡهُم بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُۥ قَلِيلٗا ثُمَّ أَضۡطَرُّهُۥٓ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلنَّارِۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ
และครั้นเมื่ออิบรอฮีมกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน! โปรดทำให้ (เมือง) นี้เป็นเมืองที่ปลอดภัย และโปรดจัดสรรผลไม้ต่าง ๆ แก่ชาวเมืองของมัน แก่คนในหมู่พวกเขาที่ศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย พระองค์ตรัสว่า และผู้ใดปฏิเสธศรัทธา ฉันก็จะให้เขาได้รับความสำราญชั่วเวลาเล็กน้อย จากนั้นฉันจะคุมตัวเขามาสู่การลงโทษแห่งไฟ (นรก) และมันช่างเป็นปลายทางที่เลวร้ายยิ่ง
رَبَّنَا وَٱبۡعَثۡ فِيهِمۡ رَسُولٗا مِّنۡهُمۡ يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَيُزَكِّيهِمۡۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดแต่งตั้งศาสนทูตขึ้นในหมู่ของพวกเขา (ให้) เขาสาธยายโองการต่าง ๆ ของพระองค์แก่พวกเขา และสอนพวกเขาถึงคัมภีร์และความมุ่งหมาย (แห่งคัมภีร์จากแบบฉบับของผู้เผยวจนะ) และขัดเกลาพวกเขา พระองค์นั้น ท่านเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱسۡتَعِينُواْ بِٱلصَّبۡرِ وَٱلصَّلَوٰةِۚ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงขอความช่วยเหลือ (จากอัลลอฮ์ในทุก ๆ เรื่อง) ด้วยความอดทนและการละหมาด อัลลอฮ์นั้นทรงอยู่กับบรรดาผู้อดทน
أُوْلَٰٓئِكَ عَلَيۡهِمۡ صَلَوَٰتٞ مِّن رَّبِّهِمۡ وَرَحۡمَةٞۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُهۡتَدُونَ
ชนเหล่านั้นพวกเขาจะได้รับพร และเมตตาจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และคนเหล่านั้นนั่นเองจะเป็นผู้ได้รับการนำทาง
۞لَّيۡسَ ٱلۡبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمۡ قِبَلَ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَلَٰكِنَّ ٱلۡبِرَّ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ وَٱلۡكِتَٰبِ وَٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ وَءَاتَى ٱلۡمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ ذَوِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينَ وَٱبۡنَ ٱلسَّبِيلِ وَٱلسَّآئِلِينَ وَفِي ٱلرِّقَابِ وَأَقَامَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَى ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلۡمُوفُونَ بِعَهۡدِهِمۡ إِذَا عَٰهَدُواْۖ وَٱلصَّٰبِرِينَ فِي ٱلۡبَأۡسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ وَحِينَ ٱلۡبَأۡسِۗ أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُواْۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُتَّقُونَ
มิใช่คุณธรรม การที่พวกเจ้าหันหน้าพวกเจ้าไปทางตะวันออกและทางตะวันตก แต่คุณธรรมคือผู้ที่ศรัทธาในอัลลอฮ์ วันสุดท้าย บรรดามลาอิกะฮ์ บรรดาคัมภีร์ และบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) และเขาบริจาคทรัพย์สินทั้ง ๆ ที่รักมัน ให้แก่ญาติใกล้ชิด เด็กกำพร้า คนขัดสน ผู้เดินทาง (ที่ประสบทุกข์ยาก) ผู้มาขอ และในการไถ่ทาส และเขาดำรงละหมาด จ่ายซะกาต และทำตามสัญญาต่าง ๆ อย่างครบถ้วนเมื่อเขาสัญญา และเป็นผู้อดทนต่อความยากจน การเจ็บป่วย และยามสงคราม ชนเหล่านั้นเป็นบรรดาผู้สัตย์จริง และชนเหล่านั้นนั่นเองเป็นผู้ยำเกรง
حَٰفِظُواْ عَلَى ٱلصَّلَوَٰتِ وَٱلصَّلَوٰةِ ٱلۡوُسۡطَىٰ وَقُومُواْ لِلَّهِ قَٰنِتِينَ
พวกเจ้าจงรักษาละหมาดทั้งหลาย และ (โดยเฉพาะ) ละหมาดตรงกลาง (*ละหมาดอัศร์) และจงยืน (ละหมาด) เพื่ออัลลอฮ์อย่างผู้ภักดี
فَإِنۡ خِفۡتُمۡ فَرِجَالًا أَوۡ رُكۡبَانٗاۖ فَإِذَآ أَمِنتُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُم مَّا لَمۡ تَكُونُواْ تَعۡلَمُونَ
และถ้าพวกเจ้ากลัว (*การถูกโจมตีระหว่างทำศึกสงคราม) ก็จงละหมาดพลางเดิน หรือพลางขี่ (พาหนะ) ครั้นเมื่อพวกเจ้าปลอดภัยแล้ว ก็จงรำลึกถึงอัลลอฮ์ดั่งที่พระองค์ทรงสอนพวกเจ้าในสิ่งที่ไม่เคยรู้
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُاْ ٱلزَّكَوٰةَ لَهُمۡ أَجۡرُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ وَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ
บรรดาผู้ศรัทธาและทำความดีต่าง ๆ และดำรงการละหมาด และจ่ายซะกาตนั้น พวกเขาจะได้รับรางวัลของพวกเขา ณ พระผู้อภิบาลของพวกเขา และไม่มีความกลัวใดแก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่เสียใจ
ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّن رُّسُلِهِۦۚ وَقَالُواْ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَاۖ غُفۡرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيۡكَ ٱلۡمَصِيرُ
ศาสนทูต (มุฮัมมัด) ได้ศรัทธาในสิ่งที่ได้ถูกประทานลงมาจากพระผู้อภิบาลของเขายังเขา อีกทั้งบรรดาผู้ศรัทธาด้วย ทุกคนศรัทธาในอัลลอฮ์ และมลาอิกะฮ์ของพระองค์ และบรรดาคัมภีร์ของพระองค์ และบรรดาศาสนทูตของพระองค์ (พวกเขากล่าวว่า) เราไม่แบ่งแยกระหว่างคนหนึ่งคนใดจากบรรดาศาสนทูตของพระองค์ และพวกเขากล่าวว่า เรารับฟังแล้วและเราปฏิบัติตามแล้ว (เราหวัง) การอภัยของพระองค์ โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา! และยังพระองค์ท่านคือจุดหมายปลายทาง
لَا يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَاۚ لَهَا مَا كَسَبَتۡ وَعَلَيۡهَا مَا ٱكۡتَسَبَتۡۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ
อัลลอฮ์ไม่ทรงวางภาระหนักแก่ชีวิตใด เว้นแต่ตามกำลังของมัน มันจะได้ (การตอบแทนที่ดี) ตามที่มันขวนขวาย และ (โทษทัณฑ์) จะตกแก่มันตามที่มันขวนขวาย พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดอย่าเอาโทษเราถ้าเราหลงลืมหรือเราพลาดพลั้ง พระผู้อภิบาลของเรา! และโปรดอย่าวางภาระหนักอึ้งบนเราเหมือนที่พระองค์ได้วางมันบนบรรดาผู้อยู่ก่อนหน้าเรา พระผู้อภิบาลของเรา! และโปรดอย่าให้เราต้องแบกรับ (การทดสอบ) ที่เราไม่มีกำลังพอจะแบกรับมัน และโปรดอย่าเอาผิดเรา โปรดอภัยให้เรา และโปรดเมตตาเรา พระองค์คือเจ้านายของเรา โปรดช่วยให้เรามีชัยเหนือหมู่ชนผู้ปฏิเสธด้วยเทอญ

ซูเราะฮ์ที่ 3 آلِ عِمْرَان آل عمران

رَبَّنَا لَا تُزِغۡ قُلُوبَنَا بَعۡدَ إِذۡ هَدَيۡتَنَا وَهَبۡ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةًۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡوَهَّابُ
โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดอย่าให้หัวใจของเราไขว้เขวหลังจากที่พระองค์ทรงนำทางเราแล้ว และโปรดประทานความเมตตาจาก ณ ที่พระองค์แก่เรา พระองค์นั้น คือผู้ทรงประทานอย่างมากมาย
رَبَّنَآ إِنَّكَ جَامِعُ ٱلنَّاسِ لِيَوۡمٖ لَّا رَيۡبَ فِيهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ
โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงชุมนุมมนุษย์ในวันหนึ่ง ซึ่งไม่มีข้อสงสัยใดในนั้น อัลลอฮ์นั้นจะไม่ทรงผิดสัญญา
ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ
(ผู้ยำเกรงคือ) บรรดาผู้กล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา เรานั้นศรัทธาแล้ว โปรดอภัยในบาปต่าง ๆ ของเราแก่เรา และโปรดปกป้องเราให้พ้นจากการลงโทษของไฟ (นรก) ด้วยเถิด
فَنَادَتۡهُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَهُوَ قَآئِمٞ يُصَلِّي فِي ٱلۡمِحۡرَابِ أَنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحۡيَىٰ مُصَدِّقَۢا بِكَلِمَةٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَسَيِّدٗا وَحَصُورٗا وَنَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
แล้วมลาอิกะฮ์ได้เรียกเขาขณะที่เขากำลังยืนละหมาดในที่ละหมาด (ว่า) อัลลอฮ์นั้นทรงแจ้งข่าวดีแก่ท่านด้วยยะห์ยา (เป็นบุตรชาย) เป็นผู้มายืนยันพจนารถหนึ่งจากอัลลอฮ์ และเป็นเจ้านาย และเป็นผู้บริสุทธิ์ (ละเว้นจากกิเลส) และเป็นผู้เผยวจนะจากหมู่คนดีทั้งหลาย
۞لَيۡسُواْ سَوَآءٗۗ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ أُمَّةٞ قَآئِمَةٞ يَتۡلُونَ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ ءَانَآءَ ٱلَّيۡلِ وَهُمۡ يَسۡجُدُونَ
พวกเขาหาเป็นเช่นเดียวกันหมดไม่ ในหมู่ชาวคัมภีร์มีกลุ่มหนึ่งที่ยืนหยัด (บนความเที่ยงธรรม) พวกเขาสาธยายโองการต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ในยามค่ำคืน และพวกเขาก้มกราบ (สุญูด)
وَمَا كَانَ قَوۡلَهُمۡ إِلَّآ أَن قَالُواْ رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسۡرَافَنَا فِيٓ أَمۡرِنَا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ
และคำพูดของพวกเขาไม่ปรากฏเป็นอื่น นอกจากพวกเขากล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดอภัยในบาปต่าง ๆ ของพวกเรา และความเกินเลยของเราในกิจการของเราแก่เรา และโปรดให้เท้าของเรามั่น และโปรดช่วยเหลือเราให้มีชัยเหนือบรรดาผู้ปฏิเสธ
ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلۡقِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ
(คือ) บรรดาผู้ที่รำลึกถึงอัลลอฮ์ ยามยืน ยามนั่ง และยามอยู่บนสีข้างของพวกเขา (นอนตะแคง) และพวกเขาคิดใคร่ครวญในการสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน พระผู้อภิบาลของเรา! พระองค์ไม่ได้สร้างสิ่งนี้โดยไร้สาระ มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ได้ทรงปกป้องเราให้พ้นจากการลงโทษในไฟนรกด้วยเถิด
رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ
พระผู้อภิบาลของเรา! และโปรดประทานสิ่งที่พระองค์สัญญากับเราผ่านบรรดาศาสนทูตแก่เรา โปรดอย่าให้เราต้องอัปยศในวันแห่งการยืนเข้าเฝ้าเลย แน่นอนพระองค์ไม่ทรงผิดคำสัญญา

ซูเราะฮ์ที่ 4 النِّسَاء النساء

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَقۡرَبُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنتُمۡ سُكَٰرَىٰ حَتَّىٰ تَعۡلَمُواْ مَا تَقُولُونَ وَلَا جُنُبًا إِلَّا عَابِرِي سَبِيلٍ حَتَّىٰ تَغۡتَسِلُواْۚ وَإِن كُنتُم مَّرۡضَىٰٓ أَوۡ عَلَىٰ سَفَرٍ أَوۡ جَآءَ أَحَدٞ مِّنكُم مِّنَ ٱلۡغَآئِطِ أَوۡ لَٰمَسۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَلَمۡ تَجِدُواْ مَآءٗ فَتَيَمَّمُواْ صَعِيدٗا طَيِّبٗا فَٱمۡسَحُواْ بِوُجُوهِكُمۡ وَأَيۡدِيكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าเข้าใกล้การละหมาดขณะที่พวกเจ้ามึนเมา จนกว่าพวกเจ้ารู้ (ความหมาย) สิ่งที่พวกเจ้ากล่าว และ (*อย่าเข้าใกล้การละหมาดและเข้ามัสยิด) ขณะมีญะนาบะฮ์ เว้นแต่ผู้เดินผ่าน จนกว่าพวกเจ้าจะอาบน้ำ และถ้าพวกเจ้าป่วย หรืออยู่ระหว่างเดินทาง หรือคนใดจากพวกเจ้ามาจากที่ถ่ายทุกข์ หรือพวกเจ้ามีสัมผัสร่วมกับหญิง แล้วพวกเจ้าหาน้ำไม่พบ จงมุ่งหาดินที่ดี (ทำตะยัมมุม) แล้วจงลูบหน้าของพวกเจ้า และมือของพวกเจ้า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงไม่ถือสา ผู้ทรงอภัย
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ قِيلَ لَهُمۡ كُفُّوٓاْ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقِتَالُ إِذَا فَرِيقٞ مِّنۡهُمۡ يَخۡشَوۡنَ ٱلنَّاسَ كَخَشۡيَةِ ٱللَّهِ أَوۡ أَشَدَّ خَشۡيَةٗۚ وَقَالُواْ رَبَّنَا لِمَ كَتَبۡتَ عَلَيۡنَا ٱلۡقِتَالَ لَوۡلَآ أَخَّرۡتَنَآ إِلَىٰٓ أَجَلٖ قَرِيبٖۗ قُلۡ مَتَٰعُ ٱلدُّنۡيَا قَلِيلٞ وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لِّمَنِ ٱتَّقَىٰ وَلَا تُظۡلَمُونَ فَتِيلًا
เจ้าไม่เห็นหรือ บรรดาผู้ที่ถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า จงยั้งมือของพวกเจ้า (จากการสู้รบ) และจงดำรงละหมาด และจงจ่ายซะกาต ครั้นเมื่อการสู้รบได้ถูกกำหนดแก่พวกเขา ทันใดคนกลุ่มหนึ่งในหมู่พวกเขากลัวมนุษย์เหมือนที่กลัวอัลลอฮ์หรือกลัวยิ่งกว่า และพวกเขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเรา! ไฉนพระองค์จึงทรงกำหนดการสู้รบแก่เรา พระองค์น่าจะเลื่อนออกไปยังกำหนดอันใกล้ จงกล่าว สิ่งอำนวยประโยชน์แห่งโลกนี้มีเล็กน้อย และโลกสุดท้ายนั้นดีกว่าสำหรับผู้ยำเกรง และพวกเจ้าจะไม่ถูกอยุติธรรม (แม้เพียง) เท่าร่องเม็ดอินทผาลัม
وَإِذَا ضَرَبۡتُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَلَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَن تَقۡصُرُواْ مِنَ ٱلصَّلَوٰةِ إِنۡ خِفۡتُمۡ أَن يَفۡتِنَكُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْۚ إِنَّ ٱلۡكَٰفِرِينَ كَانُواْ لَكُمۡ عَدُوّٗا مُّبِينٗا
และเมื่อพวกเจ้าเดินทางในแผ่นดิน ไม่เป็นบาปใดแก่พวกเจ้า ที่พวกเจ้าย่อละหมาด (*ลดจำนวนร็อกอะฮ์ลง จากละหมาดที่มี 4 ร็อกอะฮ์ ย่อลงเหลือ 2 ร็อกอะฮ์) ถ้าพวกเจ้าเกรงว่าบรรดาผู้ปฏิเสธจะปั่นป่วน (โจมตี) พวกเจ้า บรรดาผู้ปฏิเสธ (ศรัทธา) นั้น คือศัตรูอันชัดแจ้งต่อพวกเจ้า
وَإِذَا كُنتَ فِيهِمۡ فَأَقَمۡتَ لَهُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَلۡتَقُمۡ طَآئِفَةٞ مِّنۡهُم مَّعَكَ وَلۡيَأۡخُذُوٓاْ أَسۡلِحَتَهُمۡۖ فَإِذَا سَجَدُواْ فَلۡيَكُونُواْ مِن وَرَآئِكُمۡ وَلۡتَأۡتِ طَآئِفَةٌ أُخۡرَىٰ لَمۡ يُصَلُّواْ فَلۡيُصَلُّواْ مَعَكَ وَلۡيَأۡخُذُواْ حِذۡرَهُمۡ وَأَسۡلِحَتَهُمۡۗ وَدَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡ تَغۡفُلُونَ عَنۡ أَسۡلِحَتِكُمۡ وَأَمۡتِعَتِكُمۡ فَيَمِيلُونَ عَلَيۡكُم مَّيۡلَةٗ وَٰحِدَةٗۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِن كَانَ بِكُمۡ أَذٗى مِّن مَّطَرٍ أَوۡ كُنتُم مَّرۡضَىٰٓ أَن تَضَعُوٓاْ أَسۡلِحَتَكُمۡۖ وَخُذُواْ حِذۡرَكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ أَعَدَّ لِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابٗا مُّهِينٗا
และเมื่อเจ้า (มุฮัมมัด) อยู่ในหมู่พวกเขา (*ในสมรภูมิรบ) และเจ้าจะนำพวกเขาละหมาด จงให้คนกลุ่มหนึ่งจากพวกเขายืนละหมาดอยู่กับเจ้า และให้พวกเขาถืออาวุธของพวกเขา และเมื่อพวกเขาก้มกราบแล้ว (*ละหมาดเสร็จแล้ว) ให้พวกเขาไปอยู่ด้านหลังของพวกเจ้า และจงให้กลุ่มอื่นที่ยังไม่ได้ละหมาดมา และให้พวกเขาละหมาดกับเจ้า และให้พวกเขาระแวดระวังและถืออาวุธของพวกเขา บรรดาผู้ปฏิเสธนั้นปรารถนาที่จะให้พวกเจ้าละเลยอาวุธของพวกเจ้า และสัมภาระของพวกเจ้า เขาทั้งหลายจะได้จู่โจมพวกเจ้าในคราวเดียว และไม่เป็นบาปใดแก่พวกเจ้าถ้าพวกเจ้าเดือดร้อนจากฝน หรือพวกเจ้าป่วยในการที่พวกเจ้าวางอาวุธของพวกเจ้าลง แต่พวกเจ้าจงระแวดระวัง อัลลอฮ์นั้นทรงเตรียมการลงโทษอันอัปยศไว้สำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธ
فَإِذَا قَضَيۡتُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمۡۚ فَإِذَا ٱطۡمَأۡنَنتُمۡ فَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَۚ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ كَانَتۡ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ كِتَٰبٗا مَّوۡقُوتٗا
ครั้นเมื่อพวกเจ้าเสร็จจากละหมาดแล้ว จงรำลึกถึงอัลลอฮ์ ในสภาพยืน นั่ง และ (นอน) บนสีข้างของพวกเจ้า ครั้นเมื่อพวกเจ้าปลอดภัยแล้ว จงดำรงละหมาด (ตามปกติ) การละหมาดนั้นเป็นบัญญัติที่ถูกกำหนดเวลาแก่ผู้ศรัทธาทั้งหลาย
إِنَّ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ يُخَٰدِعُونَ ٱللَّهَ وَهُوَ خَٰدِعُهُمۡ وَإِذَا قَامُوٓاْ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ قَامُواْ كُسَالَىٰ يُرَآءُونَ ٱلنَّاسَ وَلَا يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلٗا
บรรดาคนกลับกลอกนั้น พวกเขาหลอกลวงอัลลอฮ์ ขณะเดียวกันพระองค์ทรงลวงพวกเขากลับ และเมื่อพวกเขายืนละหมาด พวกเขายืนอย่างคนเกียจคร้าน อวดให้มนุษย์เห็น และไม่รำลึกถึงอัลลอฮ์เว้นแต่เล็กน้อย
لَّٰكِنِ ٱلرَّٰسِخُونَ فِي ٱلۡعِلۡمِ مِنۡهُمۡ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ يُؤۡمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَۚ وَٱلۡمُقِيمِينَ ٱلصَّلَوٰةَۚ وَٱلۡمُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ أُوْلَٰٓئِكَ سَنُؤۡتِيهِمۡ أَجۡرًا عَظِيمًا
แต่บรรดาผู้มีความรู้อย่างถ่องแท้ในหมู่พวกเขา และบรรดาผู้ศรัทธา พวกเขาจะศรัทธาในสิ่งที่ถูกประทานลงมายังเจ้า และสิ่งที่ถูกประทานลงมาก่อนหน้าเจ้า และบรรดาผู้ดำรงละหมาด และบรรดาผู้จ่ายซะกาต และบรรดาผู้ศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย ชนเหล่านั้นเราจะประทานรางวัลอันใหญ่หลวงแก่พวกเขา

ซูเราะฮ์ที่ 5 الْمَائِدَة المائدة

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا قُمۡتُمۡ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ فَٱغۡسِلُواْ وُجُوهَكُمۡ وَأَيۡدِيَكُمۡ إِلَى ٱلۡمَرَافِقِ وَٱمۡسَحُواْ بِرُءُوسِكُمۡ وَأَرۡجُلَكُمۡ إِلَى ٱلۡكَعۡبَيۡنِۚ وَإِن كُنتُمۡ جُنُبٗا فَٱطَّهَّرُواْۚ وَإِن كُنتُم مَّرۡضَىٰٓ أَوۡ عَلَىٰ سَفَرٍ أَوۡ جَآءَ أَحَدٞ مِّنكُم مِّنَ ٱلۡغَآئِطِ أَوۡ لَٰمَسۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَلَمۡ تَجِدُواْ مَآءٗ فَتَيَمَّمُواْ صَعِيدٗا طَيِّبٗا فَٱمۡسَحُواْ بِوُجُوهِكُمۡ وَأَيۡدِيكُم مِّنۡهُۚ مَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيَجۡعَلَ عَلَيۡكُم مِّنۡ حَرَجٖ وَلَٰكِن يُرِيدُ لِيُطَهِّرَكُمۡ وَلِيُتِمَّ نِعۡمَتَهُۥ عَلَيۡكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย เมื่อพวกเจ้ายืนขึ้นสู่การละหมาด จงล้างหน้าของพวกเจ้า และมือของพวกเจ้าถึงข้อศอก และจงลูบศีรษะของพวกเจ้า และ (จงล้าง) เท้าของพวกเจ้าถึงตาตุ่ม แต่ถ้าพวกเจ้ามีญะนาบะฮ์ จงชำระพวกเจ้าให้สะอาด และถ้าพวกเจ้าป่วย หรืออยู่ระหว่างเดินทาง หรือคนใดจากพวกเจ้ามาจากที่ถ่ายทุกข์ หรือพวกเจ้ามีสัมผัสร่วมกับหญิง แล้วพวกเจ้าหาน้ำไม่พบ จงมุ่งหาฝุ่นดินที่ดี (ทำตะยัมมุม) แล้วจงลูบหน้าของพวกเจ้า และมือของพวกเจ้าจากมัน (ฝุ่นดินนั้น) อัลลอฮ์ไม่ทรงปรารถนาที่จะก่อความลำบากใดแก่พวกเจ้า แต่พระองค์ทรงปรารถนาชำระพวกเจ้าให้สะอาด และเพื่อให้ความโปรดปรานของพระองค์ครบครันแก่พวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะสนองคุณ
۞وَلَقَدۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ وَبَعَثۡنَا مِنۡهُمُ ٱثۡنَيۡ عَشَرَ نَقِيبٗاۖ وَقَالَ ٱللَّهُ إِنِّي مَعَكُمۡۖ لَئِنۡ أَقَمۡتُمُ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَيۡتُمُ ٱلزَّكَوٰةَ وَءَامَنتُم بِرُسُلِي وَعَزَّرۡتُمُوهُمۡ وَأَقۡرَضۡتُمُ ٱللَّهَ قَرۡضًا حَسَنٗا لَّأُكَفِّرَنَّ عَنكُمۡ سَيِّ‍َٔاتِكُمۡ وَلَأُدۡخِلَنَّكُمۡ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۚ فَمَن كَفَرَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ مِنكُمۡ فَقَدۡ ضَلَّ سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ
และแน่นอนอัลลอฮ์ทรงเอาพันธสัญญาจากวงศ์วานอิสรออีล และเราได้ตั้งผู้ดูแลจากพวกเขาสิบสองคน และอัลลอฮ์ตรัสว่า ฉันนั้นอยู่กับพวกเจ้า ถ้าพวกเจ้าดำรงละหมาด จ่ายซะกาต ศรัทธาในศาสนทูตทั้งหลายของฉัน และสนับสนุนพวกเขา และให้อัลลอฮ์ยืมซึ่งการยืมที่ดี แน่นอนฉันจะลบล้างความผิดต่าง ๆ ของพวกเจ้าจากพวกเจ้า และฉันจะให้พวกเจ้าเข้าบรรดาสวรรค์ ที่มีลำน้ำหลายสายอยู่เบื้องล่างของมัน แล้วผู้ใดปฏิเสธหลังจากนั้นจากในหมู่พวกเจ้า แน่แท้เขาได้หลงไปจากทางอันเที่ยงธรรมแล้ว
إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُمۡ رَٰكِعُونَ
มิตรแท้ของพวกเจ้านั้น มีเพียงอัลลอฮ์ ศาสนทูตของพระองค์ และผู้ศรัทธาทั้งหลาย ที่พวกเขาดำรงละหมาด และจ่ายซะกาต ขณะเดียวกันพวกเขาเป็นผู้ก้มหลัง (*ท่ารุกัวะในละหมาด ยอมสยบต่ออัลลอฮ์)
وَإِذَا نَادَيۡتُمۡ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ ٱتَّخَذُوهَا هُزُوٗا وَلَعِبٗاۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡقِلُونَ
และเมื่อพวกเจ้า (*อะซาน) เรียกไปสู่การละหมาด พวกเขาเอามันมาเย้ยหยันและล้อเล่น นั่นเพราะพวกเขาเป็นหมู่ชนไม่ใช้ปัญญา
إِنَّمَا يُرِيدُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَن يُوقِعَ بَيۡنَكُمُ ٱلۡعَدَٰوَةَ وَٱلۡبَغۡضَآءَ فِي ٱلۡخَمۡرِ وَٱلۡمَيۡسِرِ وَيَصُدَّكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِ وَعَنِ ٱلصَّلَوٰةِۖ فَهَلۡ أَنتُم مُّنتَهُونَ
มารปรารถนาเพียงให้เกิดการเป็นศัตรูและการเกลียดชังระหว่างพวกเจ้าในสุราและการพนัน และกีดขวางพวกเจ้าจากการรำลึกถึงอัลลอฮ์ และจากการละหมาด และพวกเจ้าจะยอมเลิกไหม
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ شَهَٰدَةُ بَيۡنِكُمۡ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ ٱلۡمَوۡتُ حِينَ ٱلۡوَصِيَّةِ ٱثۡنَانِ ذَوَا عَدۡلٖ مِّنكُمۡ أَوۡ ءَاخَرَانِ مِنۡ غَيۡرِكُمۡ إِنۡ أَنتُمۡ ضَرَبۡتُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَأَصَٰبَتۡكُم مُّصِيبَةُ ٱلۡمَوۡتِۚ تَحۡبِسُونَهُمَا مِنۢ بَعۡدِ ٱلصَّلَوٰةِ فَيُقۡسِمَانِ بِٱللَّهِ إِنِ ٱرۡتَبۡتُمۡ لَا نَشۡتَرِي بِهِۦ ثَمَنٗا وَلَوۡ كَانَ ذَا قُرۡبَىٰ وَلَا نَكۡتُمُ شَهَٰدَةَ ٱللَّهِ إِنَّآ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡأٓثِمِينَ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย การเป็นพยานระหว่างพวกเจ้า เมื่อ (อาการ) ความตายมายังคนหนึ่งคนใดของพวกเจ้า ในขณะทำพินัยกรรม คือผู้เที่ยงธรรมสองคน จากในหมู่พวกเจ้า หรือสองคนจากหมู่อื่น (ที่ไม่ใช่มุสลิม) ถ้าพวกเจ้าเดินทางในแผ่นดิน แล้วทุกข์ภัยแห่งความตายมาประสบแก่พวกเจ้า โดยให้พวกเจ้ากักทั้งสองไว้หลังการละหมาด แล้วให้ทั้งสองสาบานต่ออัลลอฮ์ ถ้าพวกเจ้าสงสัย ว่าเราจะไม่เอามันไปแลกซื้อราคาใด และแม้ว่าจะเป็นญาติใกล้ชิดก็ตาม และเราจะไม่ปกปิดการเป็นพยานของอัลลอฮ์ มิเช่นนั้นแล้วเราจะกลายเป็นคนบาป

ซูเราะฮ์ที่ 6 الْأَنْعَام الأنعام

وَأَنۡ أَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَٱتَّقُوهُۚ وَهُوَ ٱلَّذِيٓ إِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ
และ (ถูกบัญชาอีกว่า) จงดำรงละหมาด และจงยำเกรงพระองค์ และพระองค์เป็นผู้ที่พวกเจ้าจะถูกชุมนุมยังพระองค์
وَهَٰذَا كِتَٰبٌ أَنزَلۡنَٰهُ مُبَارَكٞ مُّصَدِّقُ ٱلَّذِي بَيۡنَ يَدَيۡهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ ٱلۡقُرَىٰ وَمَنۡ حَوۡلَهَاۚ وَٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ يُؤۡمِنُونَ بِهِۦۖ وَهُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ
และนี้คือคัมภีร์ที่เราได้ประทานมันลงมา ยืนยันสิ่งที่มีมาก่อนมัน และเพื่อเจ้าจะได้เตือน (มักกะฮ์) แม่ของเมือง และผู้ที่อยู่รอบ ๆ มัน และบรรดาผู้ศรัทธาในโลกสุดท้าย พวกเขาย่อมศรัทธาในมัน (อัลกุรอาน) ขณะเดียวกันพวกเขารักษาการละหมาดของพวกเขา
قُلۡ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحۡيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
จงกล่าว แท้จริงการละหมาดของฉัน พิธีกรรมศาสนาของฉัน การมีชีวิตของฉัน และการตายของฉัน (เป็นไป) เพื่ออัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก