ผู้ปฏิเสธศรัทธา

โอ้ ศาสนทูต จงเผยแผ่สิ่งที่ถูกประทานลงมายังเจ้า จากพระผู้อภิบาลของเจ้า และถ้าเจ้าไม่กระทำ เจ้าไม่ได้เผยแผ่สาส์นของพระองค์เลย และอัลลอฮ์จะทรงคุ้มครองเจ้าจากผู้คนทั้งหลาย อัลลอฮ์นั้นไม่ทรงนำทางกลุ่มชนผู้ปฏิเสธ

จงกล่าวว่า โอ้ ชาวคัมภีร์ทั้งหลาย พวกเจ้าไม่ได้ตั้งอยู่บนสิ่งใดเลยจนกว่าพวกเจ้าจะดำรงเตารอตและอินญิล และสิ่งที่ถูกประทานลงมายังพวกเจ้าจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และแน่นอนคนจำนวนมากจากหมู่พวกเขาจะยิ่งเพิ่มการละเมิดและการปฏิเสธต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมายังเจ้าจากพระผู้อภิบาลของเจ้า ดังนั้นจงอย่าเศร้าใจเลยแก่หมู่ชนผู้ปฏิเสธ

แน่แท้ บรรดาผู้กล่าวว่า อัลลอฮ์คือ อัล-มะซีห์ (ผู้ลูบรักษา) บุตรแห่งมัรยัม ได้ปฏิเสธแล้ว ขณะที่อัล-มะซีห์เองกล่าวว่า โอ้ วงศ์วานอิสรออีล จงสักการะอัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของฉัน และพระผู้อภิบาลของพวกท่าน ผู้ใดตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์นั้น แน่แท้อัลลอฮ์ได้ห้ามสวรรค์แก่เขาแล้ว และที่พำนักของเขาคือไฟนรก และจะไม่มีผู้ช่วยเหลือใดสำหรับบรรดาผู้ละเมิด

แน่แท้ บรรดาผู้กล่าวว่า อัลลอฮ์เป็นองค์ที่สามแห่งสามองค์ ได้ปฏิเสธแล้ว และไม่มีพระเจ้าใดนอกจากพระเจ้าองค์เดียว และถ้าพวกเขาไม่เลิกจากสิ่งที่พวกเขากล่าว แน่นอนโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวดจะแตะต้องบรรดาผู้ปฏิเสธจากในหมู่พวกเขา

บรรดาผู้ปฏิเสธจากวงศ์วานอิสรออีล ได้ถูกสาป ด้วยคำของดาวูดและอีซาบุตรแห่งมัรยัม นั่นเพราะที่พวกเขาฝ่าฝืน และที่เคยละเมิด

เจ้าจะเห็นคนส่วนมากจากพวกเขา เป็นมิตรสนิทกับบรรดาผู้ปฏิเสธ แน่นอนช่างเลวร้ายยิ่ง สิ่งที่ตัวของพวกเขากระทำล่วงหน้าไว้แก่ตัวเอง คือการที่อัลลอฮ์พิโรธพวกเขา และในการลงโทษ พวกเขาคือผู้คงอยู่ (ตลอดไป)

และบรรดาผู้ปฏิเสธและไม่เชื่อในโองการต่าง ๆ ของเรา ชนเหล่านั้นเป็นชาวเปลวเพลิง

ได้มีชนกลุ่มหนึ่งก่อนหน้าพวกเจ้าถามถึงมัน จากนั้นพวกเขาได้กลายเป็นผู้ปฏิเสธด้วยเหตุนั้น

อัลลอฮ์ไม่ได้กำหนดให้มี บะฮีเราะฮ์ (*สัตว์ที่ถูกผ่าหูหลังออกลูกหลายตัว) ซาอิบะฮ์ (*สัตว์ที่ถูกถวายให้เจว็ด) วะศีละฮ์ (*สัตว์ที่ออกลูกเป็นตัวเมียสองครอกติดกัน) และฮามี (*อูฐตัวผู้ที่มีลูกหลายตัวแล้ว) แต่ บรรดาผู้ปฏิเสธกุความเท็จต่ออัลลอฮ์ และพวกเขาส่วนใหญ่ไม่ใช้ปัญญา

ครั้นเมื่ออัลลอฮ์ตรัสว่า โอ้ อีซาบุตรแห่งมัรยัม จงรำลึกถึงความโปรดปรานของฉันต่อเจ้า และต่อแม่ของเจ้า ครั้นเมื่อเราได้หนุนเจ้าด้วยวิญญาณบริสุทธิ์ เจ้าสนทนากับคนทั้งหลายใน (ยามเป็นเด็กนอน) เปลและยามเป็นผู้ใหญ่ และครั้นเมื่อฉันสอนคัมภีร์ วิทยปัญญา เตารอต และอินญีลแก่เจ้า และครั้นเมื่อเจ้าปั้นจากดินเหมือนดั่งรูปนกด้วยอนุมัติของฉัน และเจ้าเป่ามัน แล้วมันได้กลายเป็นนก (จริงๆ) ด้วยอนุมัติของฉัน และเจ้ารักษาคนตาบอดแต่กำเนิด และคนเป็นโรคผิวหนังด้วยอนุมัติของฉัน และครั้นเมื่อเจ้าทำให้คนตายออกมา (จากหลุมศพ) ด้วยอนุมัติของฉัน และครั้นเมื่อฉันได้เบน (แผนการสังหารของ) วงศ์วานอิสรออีลไปจากเจ้าเมื่อเจ้านำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา แล้วบรรดาผู้ปฏิเสธในหมู่พวกเขากล่าวว่า นี่มิใช่อื่นใดเว้นแต่เป็นเวทมนตร์อันชัดแจ้ง

อัลลอฮ์ตรัสว่า ฉันนั้นจะเป็นผู้ประทานมันลงมาแก่พวกเจ้า แล้วผู้ใดจากหมู่พวกเจ้าปฏิเสธอีก ฉันจะลงโทษเขา อย่างที่ฉันจะไม่ลงโทษมันต่อผู้ใดในสากลโลก

การสรรเสริญทั้งปวงเป็นของอัลลอฮ์ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และทรงสร้างความมืดต่าง ๆ และแสงสว่าง แต่แล้วบรรดาผู้ปฏิเสธก็ยังหันเหไปจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา

และถ้าว่าเราประทานคัมภีร์ลงมายังเจ้าในแผ่นกระดาษ และพวกเขาได้สัมผัสมันด้วยมือของพวกเขา แน่นอนบรรดาผู้ปฏิเสธจะกล่าวว่า สิ่งนี้มิใช่อื่นใดเว้นแต่เวทมนตร์อันชัดแจ้งเท่านั้น

และในหมู่พวกเขา มีผู้ที่สดับฟังเจ้า แต่เราได้ให้หัวใจของพวกเขามีสิ่งปิดกั้นไม่ให้พวกเขาเข้าใจมัน และที่หูของพวกเขามีความหนวกอยู่ และแม้นพวกเขาเห็นสัญญาณทั้งหมด พวกเขาก็ไม่ศรัทธาในมัน จนกระทั่งเมื่อพวกเขามาหาเจ้า พวกเขาจะโต้เถียงกับเจ้า บรรดาผู้ปฏิเสธกล่าวว่า นี่มิใช่อื่นใดเว้นแต่การขีดเขียนของคนก่อน ๆ เท่านั้น

และถ้าว่าเจ้าได้เห็น ครั้นเมื่อพวกเขาถูกให้หยุดยืนอยู่เบื้องหน้าพระผู้อภิบาลของพวกเขา พระองค์กล่าวว่า นี่มิใช่ความจริงหรือ? พวกเขากล่าวว่า ใช่ (ความจริง) แล้ว ขอสาบานต่อพระผู้อภิบาลของเรา พระองค์กล่าวว่า ดังนั้น จงลิ้มรสการลงโทษ เนื่องจากที่พวกเจ้าปฏิเสธ (ศรัทธา)

จงกล่าว แท้จริงอยู่บนหลักฐานอันชัดแจ้งจากพระผู้อภิบาลของฉัน ขณะที่พวกเจ้าไม่เชื่อมัน ฉันไม่มีสิ่งที่พวกท่านรีบเร่ง แท้จริงการชี้ขาดเป็นของอัลลอฮ์เท่านั้น พระองค์ทรงเล่าความจริง และพระองค์เป็นเลิศแห่งบรรดาผู้ชี้ขาด

จงกล่าว ถ้าว่าฉันมีสิ่งที่พวกเจ้าเร่งรีบกัน กิจการทั้งหลายก็ถูกชี้ขาดระหว่างฉันกับพวกท่านแล้ว และอัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งถึงบรรดาผู้อธรรม

และเมื่อเจ้าเห็นบรรดาผู้ที่พูดคุย (เชิงถากถาง) ในโองการต่าง ๆ ของเรา ก็จงปลีกห่างจากพวกเขา จนกว่าพวกเขาจะพูดคุยในเรื่องอื่น และถ้ามารทำให้เจ้าลืมไป ก็จงอย่านั่งร่วมกับหมู่ชนผู้อธรรมหลังจากนึกขึ้นได้

และจงปล่อยวางบรรดาผู้ยึดเอาศาสนาของพวกเขาเป็นของเล่นและของบันเทิง และชีวิตแห่งโลกนี้ได้ล่อลวงพวกเขาไว้แล้ว และจงใช้มัน (อัลกุรอาน) ตักเตือนเถิด ชีวิตหนึ่งจะถูกตรึงอยู่กับสิ่งที่มันขวนขวาย มันจะไม่มีผู้ปกครองใด และไม่มีผู้ขอความอนุเคราะห์ใดอื่นจากอัลลอฮ์ และถ้ามันจะขอไถ่ตัวด้วยสิ่งไถ่ตัวทั้งปวง ก็จะไม่ถูกรับเอาจากมัน ชนเหล่านั้นเป็นบรรดาผู้ที่ถูกตรึงอยู่กับสิ่งที่พวกเขาขวนขวาย พวกเขาจะได้รับเครื่องดื่มเป็นน้ำเดือดจัด และโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด เนื่องจากสิ่งที่พวกเขาเคยปฏิเสธศรัทธากัน

ชนเหล่านั้น คือบรรดาผู้ที่เราได้ประทานคัมภีร์และความมุ่งหมาย และการเป็นผู้เผยวจนะ และถ้าชนเหล่านี้ปฏิเสธ (ศรัทธา) ต่อมัน แน่นอนเราได้ประทานมันแก่หมู่ชนหนึ่งที่พวกเขาไม่ปฏิเสธ (ศรัทธา) ต่อมัน

และผู้ที่ตาย (หลงผิด) แล้วได้เราได้ให้ชีวิตแก่เขา (ทางนำ) และเราทำแสงสว่างแก่เขา เขาเดินตามนั้นในหมู่ชน จะเสมือนอุปมาของผู้ที่อยู่ในความมืดมิดทั้งหลาย ที่เขาไม่เป็นผู้ออกจากมันหรือ? เช่นนั้นเอง สิ่งที่บรรดาผู้ปฏิเสธกระทำได้ถูกตกแต่งให้ดูสวยงามแก่พวกเขา

หมู่ญินและมนุษย์เอ๋ย ไม่ได้มีบรรดาศาสนทูตจากหมู่พวกเจ้ามายังพวกเจ้าหรือ? พวกเขาบอกเล่าโองการต่าง ๆ ของฉันแก่พวกเจ้า และเตือนสำทับพวกเจ้าถึงการพบกับวันนี้ของพวกเจ้า พวกเขากล่าวว่า พวกเราเป็นพยานต่อตัวของพวกเราเอง ชีวิตแห่งโลกนี้ได้ล่อลวงพวกเขา และพวกเขาได้ยืนยันแก่ตัวของพวกเขาเองว่าพวกเขาเป็นผู้ปฏิเสธ

และผู้ใดจะอธรรมยิ่งไปกว่าผู้ที่กุความเท็จต่ออัลลอฮ์ หรือไม่เชื่อในโองการต่าง ๆ ของพระองค์ ชนเหล่านั้น (การลงโทษ) ส่วนของพวกเขาที่อยู่ในบันทึก (ลิขิต) จะประสบแก่พวกเขา จนกระทั่งบรรดา (มลาอิกะฮ์) ทูตของพวกเรามายังพวกเขา มอบความตายแก่พวกเขา เขาทั้งหลายกล่าวว่า ไหนเล่าที่พวกเจ้าเคยวิงวอนอื่นจากอัลลอฮ์ พวกเขากล่าวว่า พวกมันหายไปจากเราแล้ว และพวกเขาเป็นพยานต่อตัวเองว่า พวกเขาเป็นผู้ปฏิเสธ

(คือ) บรรดาผู้ที่กีดกันจากทางของอัลลอฮ์ และพวกเขาปรารถนาให้มันคดงอ และพวกเขาปฏิเสธโลกสุดท้าย

และชาวนรกได้ร้องเรียกชาวสวรรค์ว่า โปรดเทน้ำหรือจากสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงให้เป็นปัจจัยแก่พวกท่านลงมาแก่พวกเราด้วยเถิด เขาทั้งหลายกล่าวว่า อัลลอฮ์นั้นทรงห้ามมันทั้งสองแก่บรรดาผู้ปฏิเสธ

พวกชนชั้นนำที่ปฏิเสธ (ศรัทธา) จากหมู่ชนของเขากล่าวว่า แท้จริงพวกเราเห็นว่าเจ้าอยู่ในความเขลา และแท้จริงพวกเราคาดว่าเจ้าอยู่ในหมู่คนโกหก

บรรดาผู้โอหังกล่าวว่า แท้จริงพวกเราปฏิเสธต่อสิ่งที่พวกเจ้าศรัทธากัน

และพวกชนชั้นนำที่ปฏิเสธจากหมู่ชนของเขากล่าวว่า แน่นอนถ้าพวกท่านปฏิบัติตามชุอัยบ์ เช่นนั้นแล้วแน่นอนยิ่งพวกท่านจะเป็นผู้ขาดทุน

แล้วเขาได้หันไปจากพวกเขา และกล่าวว่า หมู่ชนของฉันเอ๋ย แน่แท้ฉันได้ประกาศสาส์นต่าง ๆ ของพระผู้อภิบาลของฉันแก่พวกท่าน และฉันตักเตือนพวกท่านแล้ว แล้วไฉนฉันจะ (มา) สลดใจต่อหมู่ชนที่ปฏิเสธเล่า?

เมืองต่าง ๆ เหล่านั้นเราได้บอกเล่าเรื่องราวของมันแก่เจ้า และแน่แท้ศาสนทูตของพวกเขาได้มายังพวกเขาพร้อมด้วยบรรดาหลักฐานอันชัดแจ้ง แต่พวกเขาไม่ศรัทธาในสิ่งที่พวกเขาเคยไม่เชื่อมาก่อน เช่นนั้นเอง เราได้ผนึกบนหัวใจของบรรดาผู้ปฏิเสธ

และแน่นอนยิ่งเราได้สร้างจำนวนมากจากหมู่ญินและมนุษย์ไว้สำหรับ (นรก) ญะฮันนัม พวกเขามีหัวใจที่ไม่ใช้มันทำความเข้าใจ มีตาที่ไม่ใช้มันมอง และมีหูทีไม่ใช้มันฟัง ชนเหล่านั้นประหนึ่งปศุสัตว์ ทว่าพวกเขาหลงยิ่งกว่า ชนเหล่านั้นนั่นเองเป็นผู้เผลอไผล

และครั้นเมื่อ อัลลอฮ์ทรงสัญญากับพวกเจ้า หนึ่งในสองกลุ่ม ว่ามันเป็นของพวกเจ้า และพวกเจ้าปรารถนาให้กลุ่มที่ไม่มีพิษสงเป็นของพวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงปราถนาให้ความจริงปรากฏด้วยพจนารถของพระองค์ และตัดขาดจนถึงคนสุดท้ายของบรรดาผู้ปฏิเสธ

ครั้นเมื่อพระผู้อภิบาลของเจ้าดลใจแก่บรรดามลาอิกะฮ์ว่า แท้จริงฉันอยู่กับพวกเจ้า ดังนั้นจงทำให้บรรดาผู้ศรัทธามั่นคง ฉันจะโยนความหวาดกลัวเข้าในหัวใจของบรรดาผู้ปฏิเสธ ดังนั้นพวกเจ้าจงฟันที่ก้านคอ และจงฟันทุกปลายนิ้วจากพวกเขา

นั่นเอง พวกเจ้าจงลิ้มรสมันเถิด และแท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธจะได้รับโทษทัณฑ์แห่งไฟนรก

ผู้ศรัทธาทั้งหลาย เมื่อพวกเจ้าปะทะกับบรรดาผู้ปฏิเสธ ดังนั้นจงอย่าหันหลังหนีพวกเขา

นั่นเอง และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทำให้อุบายของบรรดาผู้ปฏิเสธอ่อนแอ

ผู้ศรัทธาทั้งหลาย ถ้าพวกเจ้ายำเกรงต่ออัลลอฮ์ พระองค์จะให้มีข้อจำแนก (ระหว่างความจริงและความเท็จ) แก่พวกเจ้า และพระองค์จะทรงลบล้างความผิดต่าง ๆ ของพวกเจ้าออกไปจากพวกเจ้า และจะทรงอภัยให้แก่พวกเจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเปี่ยมด้วยกรุณาธิคุณ

และครั้นเมื่อ บรรดาผู้ปฏิเสธวางอุบายต่อเจ้า เพื่อกักขังเจ้า หรือสังหารเจ้า หรือขับไล่เจ้า และพวกเขาวางแผนและอัลลอฮ์ก็ทรงวางแผน และอัลลอฮ์ทรงเป็นเลิศในบรรดาผู้วางแผน

และครั้นเมื่อพวกเขากล่าวว่า โอ้ อัลลอฮ์ ถ้าสิ่งนี้เป็นความจริงจากพระองค์แล้ว ก็จงให้มีก้อนหินจากฟ้าตกลงมาใส่พวกเราเลย หรือไม่ก็จงนำการลงโทษที่เจ็บปวดมาเลย

และการวิงวอนของพวกเขาขณะอยู่ที่บ้าน (กะอฺบะฮ์) นั้นหาใช่อื่นใด เว้นแต่การผิวปาก และการตบมือเท่านั้น ดังนั้นจงลิ้มรสการลงโทษเนื่องด้วยพวกเจ้าได้ปฏิเสธเอาไว้