เด็ก

41 อายะฮ์ที่ 85 · 9:85

وَلَا تُعۡجِبۡكَ أَمۡوَٰلُهُمۡ وَأَوۡلَٰدُهُمۡۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُعَذِّبَهُم بِهَا فِي ٱلدُّنۡيَا وَتَزۡهَقَ أَنفُسُهُمۡ وَهُمۡ كَٰفِرُونَ

ดังนั้นอย่าให้ทรัพย์สินของพวกเขา และอย่าให้ลูกหลานของพวกเขาทำให้เจ้าพิศวง อัลลอฮ์เพียงทรงปรารถนาที่จะลงโทษพวกเขาด้วยมันในโลกนี้ และให้ชีวิตของพวกเขาหมดไปขณะที่พวกเขาเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา

42 อายะฮ์ที่ 68 · 10:68

قَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدٗاۗ سُبۡحَٰنَهُۥۖ هُوَ ٱلۡغَنِيُّۖ لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ إِنۡ عِندَكُم مِّن سُلۡطَٰنِۢ بِهَٰذَآۚ أَتَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ

พวกเขากล่าวว่า อัลลอฮ์ทรงตั้งพระบุตร มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ พระองค์ทรงพอเพียงยิ่ง (ไม่ต้องพึ่งสิ่งอื่น) สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์ พวกเจ้าไม่มีหลักฐานเด็ดขาดใดต่อการนี้ พวกเจ้ากล่าวถึงอัลลอฮ์ในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้หรือ?

43 อายะฮ์ที่ 90 · 10:90

۞وَجَٰوَزۡنَا بِبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٱلۡبَحۡرَ فَأَتۡبَعَهُمۡ فِرۡعَوۡنُ وَجُنُودُهُۥ بَغۡيٗا وَعَدۡوًاۖ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَدۡرَكَهُ ٱلۡغَرَقُ قَالَ ءَامَنتُ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱلَّذِيٓ ءَامَنَتۡ بِهِۦ بَنُوٓاْ إِسۡرَٰٓءِيلَ وَأَنَا۠ مِنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ

และเราได้พาวงศ์วานอิสรออีลข้ามทะเล แล้วฟาโรห์และไพล่พลของเขาได้ติดตามพวกเขา โดยอธรรมและเป็นศัตรู จนเมื่อการจมน้ำได้ถึงเขาแล้ว เขากล่าวว่า ฉันศรัทธาแล้ว ว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากผู้ที่วงศ์วานอิสรออีลศรัทธาและฉันอยู่ในหมู่ผู้นอบน้อมแล้ว

44 อายะฮ์ที่ 19 · 12:19

وَجَآءَتۡ سَيَّارَةٞ فَأَرۡسَلُواْ وَارِدَهُمۡ فَأَدۡلَىٰ دَلۡوَهُۥۖ قَالَ يَٰبُشۡرَىٰ هَٰذَا غُلَٰمٞۚ وَأَسَرُّوهُ بِضَٰعَةٗۚ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِمَا يَعۡمَلُونَ

และได้มีกองคาราวาน (ผ่าน) มา และพวกเขาได้ส่งคนตักน้ำของพวกเขาไป แล้วเขาได้โยนถังน้ำของเขาลงไป (ในบ่อ) เขากล่าวว่า โอ้ นี่มันเด็กนี่! และพวกเขาได้จับเอาเขาเป็นสินค้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเขากระทำ

45 อายะฮ์ที่ 67 · 12:67

وَقَالَ يَٰبَنِيَّ لَا تَدۡخُلُواْ مِنۢ بَابٖ وَٰحِدٖ وَٱدۡخُلُواْ مِنۡ أَبۡوَٰبٖ مُّتَفَرِّقَةٖۖ وَمَآ أُغۡنِي عَنكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٍۖ إِنِ ٱلۡحُكۡمُ إِلَّا لِلَّهِۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَعَلَيۡهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ

และเขากล่าวว่า ลูก ๆ ของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงอย่าเข้าทางประตูเดียวกัน และจงเข้าประตูต่างกัน และฉันไม่อาจให้ช่วยพวกเจ้าใด ๆ จากอัลลอฮ์ได้ ไม่มีการตัดสินเว้นแต่เป็น (สิทธิ์) ของอัลลอฮ์ ฉันขอมอบหมายต่อพระองค์ และบรรดาผู้มอบหมายจงมอบหมายต่อพระองค์เถิด

46 อายะฮ์ที่ 23 · 13:23

جَنَّٰتُ عَدۡنٖ يَدۡخُلُونَهَا وَمَن صَلَحَ مِنۡ ءَابَآئِهِمۡ وَأَزۡوَٰجِهِمۡ وَذُرِّيَّٰتِهِمۡۖ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ يَدۡخُلُونَ عَلَيۡهِم مِّن كُلِّ بَابٖ

(เป็น) บรรดาสวนสวรรค์อันสถาพร ที่พวกเขาจะได้เข้าไปในมัน (ทั้งเขา) และคนดี ๆ จากบรรพบุรุษของพวกเขา คู่ครองของพวกเขา และลูกหลานของพวกเขา และมลาอิกะฮ์จะเข้าไป (แวะเวียน) หาพวกเขาจากทุกประตู

47 อายะฮ์ที่ 38 · 13:38

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلٗا مِّن قَبۡلِكَ وَجَعَلۡنَا لَهُمۡ أَزۡوَٰجٗا وَذُرِّيَّةٗۚ وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأۡتِيَ بِ‍َٔايَةٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۗ لِكُلِّ أَجَلٖ كِتَابٞ

และโดยแน่นอนยิ่ง เราได้ส่งบรรดาศาสนทูตก่อนหน้าเจ้า และเราได้ให้พวกเขามีคู่ครองและลูกหลาน และไม่เป็นการควรที่ศาสนทูตคนใดจะนำสัญญาณใด ๆ มาเว้นแต่ด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ ทุก ๆ กิจนั้นมีบันทึกไว้แล้ว

48 อายะฮ์ที่ 6 · 14:6

وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ أَنجَىٰكُم مِّنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ يَسُومُونَكُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبۡنَآءَكُمۡ وَيَسۡتَحۡيُونَ نِسَآءَكُمۡۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَآءٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَظِيمٞ

และครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขา จงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีแก่พวกเจ้า ครั้นเมื่อพระองค์ทรงช่วยพวกเจ้าให้รอดพ้นจากบริวารของฟาโรห์ ซึ่งพวกเขากดขี่พวกเจ้าด้วยบทลงโทษอันชั่วช้า พวกเขาเชือดลูกชายของพวกเจ้า และไว้ชีวิตผู้หญิงของพวกเจ้า และในการนั้นเป็นบททดสอบอันใหญ่หลวงจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า

49 อายะฮ์ที่ 35 · 14:35

وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِيمُ رَبِّ ٱجۡعَلۡ هَٰذَا ٱلۡبَلَدَ ءَامِنٗا وَٱجۡنُبۡنِي وَبَنِيَّ أَن نَّعۡبُدَ ٱلۡأَصۡنَامَ

และครั้นเมื่ออิบรอฮีมกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน! โปรดทำให้เมืองนี้ (มักกะฮฺ) เป็นที่ปลอดภัย และโปรดทำให้ฉันและลูกหลานของฉันห่างไกลจากการสักการะเจว็ดต่าง ๆ

50 อายะฮ์ที่ 37 · 14:37

رَّبَّنَآ إِنِّيٓ أَسۡكَنتُ مِن ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيۡرِ ذِي زَرۡعٍ عِندَ بَيۡتِكَ ٱلۡمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ فَٱجۡعَلۡ أَفۡ‍ِٔدَةٗ مِّنَ ٱلنَّاسِ تَهۡوِيٓ إِلَيۡهِمۡ وَٱرۡزُقۡهُم مِّنَ ٱلثَّمَرَٰتِ لَعَلَّهُمۡ يَشۡكُرُونَ

พระผู้อภิบาลของเรา! แท้จริงฉันได้ให้ลูกหลานของฉันพำนักอยู่ ณ ที่ลุ่มแห่งหนึ่งที่ไม่อาจเพาะปลูกใด ๆ ณ ที่บ้านอันต้องห้ามของพระองค์ พระผู้อภิบาลของเรา! เพื่อให้พวกเขาดำรงละหมาดได้ โปรดทำให้หัวใจของผู้คนทั้งหลายมุ่งมายังพวกเขา และโปรดประทานผลไม้ต่าง ๆ เป็นปัจจัยแก่พวกเขา เพื่อว่าพวกเขาจะสนองคุณ

51 อายะฮ์ที่ 53 · 15:53

قَالُواْ لَا تَوۡجَلۡ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ

พวกเขากล่าวว่า อย่ากลัวเลย แท้จริงเรามาแจ้งข่าวดีแก่ท่าน ซึ่งเด็กผู้รอบรู้คนหนึ่ง

52 อายะฮ์ที่ 57 · 16:57

وَيَجۡعَلُونَ لِلَّهِ ٱلۡبَنَٰتِ سُبۡحَٰنَهُۥ وَلَهُم مَّا يَشۡتَهُونَ

และพวกเขาตั้งลูกสาวแด่อัลลอฮฺ มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ และพวกเขาได้ตามที่พวกเขาปรารถนา (คือได้ลูกชาย)

53 อายะฮ์ที่ 58 · 16:58

وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِٱلۡأُنثَىٰ ظَلَّ وَجۡهُهُۥ مُسۡوَدّٗا وَهُوَ كَظِيمٞ

และเมื่อพวกเขาคนใดถูกแจ้งข่าวว่าได้ลูกหญิง ใบหน้าของเขาหมองคล้ำโดยเขาเศร้าสลด

54 อายะฮ์ที่ 59 · 16:59

يَتَوَٰرَىٰ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ مِن سُوٓءِ مَا بُشِّرَ بِهِۦٓۚ أَيُمۡسِكُهُۥ عَلَىٰ هُونٍ أَمۡ يَدُسُّهُۥ فِي ٱلتُّرَابِۗ أَلَا سَآءَ مَا يَحۡكُمُونَ

เขาจะอำพรางตนจากหมู่ชน เนื่องจากสิ่งเลวร้ายของสิ่งที่พวกเขาได้รับแจ้ง เขาจะเก็บมันไว้ด้วยความอัปยศ หรือฝังมันลงในดินเล่า? จงรู้เถิด สิ่งที่พวกเขาตัดสินมันช่างชั่วร้ายยิ่ง

55 อายะฮ์ที่ 72 · 16:72

وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُم مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ أَزۡوَٰجٗا وَجَعَلَ لَكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُم بَنِينَ وَحَفَدَةٗ وَرَزَقَكُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِۚ أَفَبِٱلۡبَٰطِلِ يُؤۡمِنُونَ وَبِنِعۡمَتِ ٱللَّهِ هُمۡ يَكۡفُرُونَ

และอัลลอฮฺทรงสร้างคู่ครองจากตัวของพวกเจ้าเองแก่พวกเจ้า และพระองค์ทรงสร้างลูก ๆ และหลาน ๆ จากคู่ครองของพวกเจ้าแก่พวกเจ้า และพระองค์ทรงให้ปัจจัยจากสิ่งดีงามต่าง ๆ แก่พวกเจ้า แล้วนี่พวกเขายังจะศรัทธาในสิ่งมดเท็จ และต่อความโปรดปรานของอัลลอฮฺ พวกเขาปฏิเสธหรือ?

56 อายะฮ์ที่ 78 · 16:78

وَٱللَّهُ أَخۡرَجَكُم مِّنۢ بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ شَيۡ‍ٔٗا وَجَعَلَ لَكُمُ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡأَبۡصَٰرَ وَٱلۡأَفۡ‍ِٔدَةَ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ

และอัลลอฮ์ทรงนำพวกเจ้าออกมาจากท้องของแม่พวกเจ้า ในสภาพที่พวกเจ้าไม่รู้อันใดเลย และพระองค์ทรงบังเกิดการได้ยิน การมองเห็น และหัวใจ (ปัญญา) แก่พวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะสนองคุณ

57 อายะฮ์ที่ 2 · 17:2

وَءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ وَجَعَلۡنَٰهُ هُدٗى لِّبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ أَلَّا تَتَّخِذُواْ مِن دُونِي وَكِيلٗا

และเราได้มอบคัมภีร์แก่มูซา และเราทำให้มันเป็นทางนำสำหรับวงศ์วานอิสรออีล พวกเจ้าจงอย่าตั้งอื่นจากฉันเป็นผู้รับมอบหมาย

58 อายะฮ์ที่ 4 · 17:4

وَقَضَيۡنَآ إِلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ فِي ٱلۡكِتَٰبِ لَتُفۡسِدُنَّ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَرَّتَيۡنِ وَلَتَعۡلُنَّ عُلُوّٗا كَبِيرٗا

และเราได้แจ้งแก่วงศ์วานอิสรออีลในคัมภีร์ว่า แน่นอนพวกเจ้าจะก่อความเสียหายในแผ่นดินสองครั้ง และแน่นอนพวกเจ้าจะกำเริบยิ่งหนัก

59 อายะฮ์ที่ 6 · 17:6

ثُمَّ رَدَدۡنَا لَكُمُ ٱلۡكَرَّةَ عَلَيۡهِمۡ وَأَمۡدَدۡنَٰكُم بِأَمۡوَٰلٖ وَبَنِينَ وَجَعَلۡنَٰكُمۡ أَكۡثَرَ نَفِيرًا

จากนั้น เราให้พวกเจ้ากลับมามีอำนาจเหนือพวกเขาอีกครั้ง และเราหนุนพวกเจ้าด้วยทรัพย์สินและลูกหลาน และเราทำให้พวกเจ้ามีจำนวนคนที่มากกว่า

60 อายะฮ์ที่ 31 · 17:31

وَلَا تَقۡتُلُوٓاْ أَوۡلَٰدَكُمۡ خَشۡيَةَ إِمۡلَٰقٖۖ نَّحۡنُ نَرۡزُقُهُمۡ وَإِيَّاكُمۡۚ إِنَّ قَتۡلَهُمۡ كَانَ خِطۡ‍ٔٗا كَبِيرٗا

และพวกเจ้าจงอย่าสังหารลูก ๆ ของเจ้าเพราะกลัวจน เราให้ปัจจัยแก่พวกเขาและแก่พวกเจ้า แท้จริงการสังหารพวกเขานั้นเป็นความผิดใหญ่

61 อายะฮ์ที่ 64 · 17:64

وَٱسۡتَفۡزِزۡ مَنِ ٱسۡتَطَعۡتَ مِنۡهُم بِصَوۡتِكَ وَأَجۡلِبۡ عَلَيۡهِم بِخَيۡلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكۡهُمۡ فِي ٱلۡأَمۡوَٰلِ وَٱلۡأَوۡلَٰدِ وَعِدۡهُمۡۚ وَمَا يَعِدُهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ إِلَّا غُرُورًا

เจ้าจงยุแหย่ในหมู่พวกเขาผู้ที่เจ้าสามารถด้วยเสียงของเจ้า และเจ้าจงสกัดล้อมพวกเขาด้วยพลม้าของเจ้าและพลเดินเท้าของเจ้า และจงมีส่วนร่วมกับพวกเขาในทรัพย์สินและลูกหลาน และจงให้สัญญาแก่พวกเขา และมารไม่สัญญาแก่พวกเขาเว้นแต่เป็นคำลวงเท่านั้น

62 อายะฮ์ที่ 101 · 17:101

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ تِسۡعَ ءَايَٰتِۢ بَيِّنَٰتٖۖ فَسۡ‍َٔلۡ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ إِذۡ جَآءَهُمۡ فَقَالَ لَهُۥ فِرۡعَوۡنُ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يَٰمُوسَىٰ مَسۡحُورٗا

และโดยแน่นอนเราได้ประทานแก่มูซา ซึ่งเก้าสัญญาณอันชัดแจ้ง ดังนั้นจงถามวงศ์วานอิสรออีลเถิด ครั้นเมื่อเขาได้มายังพวกเขา แล้วฟาโรห์ได้กล่าวแก่เขาว่า แท้จริงฉันเห็นว่าเจ้า มูซาเอ๋ย ถูกเวทมนตร์แน่นอน

63 อายะฮ์ที่ 104 · 17:104

وَقُلۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِۦ لِبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٱسۡكُنُواْ ٱلۡأَرۡضَ فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ ٱلۡأٓخِرَةِ جِئۡنَا بِكُمۡ لَفِيفٗا

และเราได้กล่าวในภายหลังแก่วงศ์วานอิสรออีลว่า พวกเจ้าจงพำนักในแผ่นดินเถิด และเมื่อสัญญาแห่งโลกสุดท้ายมาถึง เราจะนำพวกท่านมารวมกันทั้งหมด

64 อายะฮ์ที่ 111 · 17:111

وَقُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي لَمۡ يَتَّخِذۡ وَلَدٗا وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ شَرِيكٞ فِي ٱلۡمُلۡكِ وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ وَلِيّٞ مِّنَ ٱلذُّلِّۖ وَكَبِّرۡهُ تَكۡبِيرَۢا

และจงกล่าว การสรรเสริญทั้งปวงเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ที่ไม่ได้ตั้งพระบุตร และไม่มีภาคีใดร่วมกับพระองค์ในการปกครอง และพระองค์ไม่ตั้งผู้ปกครองใดจากเหล่าผู้ต่ำต้อย (สิ่งถูกสร้างของพระองค์) และจงแซ่ซ้องเกรียงไกรแด่พระองค์อย่างเกริกก้อง

65 อายะฮ์ที่ 4 · 18:4

وَيُنذِرَ ٱلَّذِينَ قَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدٗا

และให้เขาเตือนบรรดาผู้ที่กล่าวว่าอัลลอฮ์ทรงตั้งพระบุตร

66 อายะฮ์ที่ 39 · 18:39

وَلَوۡلَآ إِذۡ دَخَلۡتَ جَنَّتَكَ قُلۡتَ مَا شَآءَ ٱللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّهِۚ إِن تَرَنِ أَنَا۠ أَقَلَّ مِنكَ مَالٗا وَوَلَدٗا

และแทนที่ท่านกล่าวขณะท่านเข้าไปสวนของท่านว่า (นี่) คือสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ ไม่มีพลังใดเว้นแต่ที่พระองค์ ถ้าท่านเห็นว่าฉันด้อยกว่าท่านที่ทรัพย์สินและลูกหลาน

67 อายะฮ์ที่ 40 · 18:40

فَعَسَىٰ رَبِّيٓ أَن يُؤۡتِيَنِ خَيۡرٗا مِّن جَنَّتِكَ وَيُرۡسِلَ عَلَيۡهَا حُسۡبَانٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَتُصۡبِحَ صَعِيدٗا زَلَقًا

บางที (ในไม่ช้า) พระผู้อภิบาลของฉันจะประทานสิ่งที่ดีกว่าสวนของท่านแก่ฉัน และจะทรงส่งสายฟ้าฟาดจากฟ้าลงมายังมัน แล้วทำให้มันกลายเป็นดินที่โล่งเตียน

68 อายะฮ์ที่ 46 · 18:46

ٱلۡمَالُ وَٱلۡبَنُونَ زِينَةُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَٱلۡبَٰقِيَٰتُ ٱلصَّٰلِحَٰتُ خَيۡرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابٗا وَخَيۡرٌ أَمَلٗا

ทรัพย์สิน และลูกหลาน คือเครื่องประดับของชีวิตในโลกนี้ และสิ่งจีรังที่เป็นความดี ณ พระผู้อภิบาลของเจ้า ได้ผลตอบแทนที่ดีกว่า และเป็นความหวังที่ยอดเยี่ยมกว่า

69 อายะฮ์ที่ 74 · 18:74

فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا لَقِيَا غُلَٰمٗا فَقَتَلَهُۥ قَالَ أَقَتَلۡتَ نَفۡسٗا زَكِيَّةَۢ بِغَيۡرِ نَفۡسٖ لَّقَدۡ جِئۡتَ شَيۡ‍ٔٗا نُّكۡرٗا

แล้วทั้งสองจึงออกเดินทาง (ต่อไป) จนกระทั่งเมื่อทั้งสองได้พบเด็กน้อยคนหนึ่ง เขาก็ได้สังหารเขา (เด็กคนนั้น) เขา (มูซา) กล่าวว่า ท่านสังหารชีวิตบริสุทธิ์ที่ไม่ได้ผิดต่อชีวิตหรือ โดยแน่นอน ท่านได้นำมาซึ่งสิ่งเลวร้ายแท้

70 อายะฮ์ที่ 80 · 18:80

وَأَمَّا ٱلۡغُلَٰمُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤۡمِنَيۡنِ فَخَشِينَآ أَن يُرۡهِقَهُمَا طُغۡيَٰنٗا وَكُفۡرٗا

และส่วนเด็กคนนั้น พ่อแม่ของเขาเป็นผู้ศรัทธา แล้วเรากลัวว่าเขาจะเคี่ยวเข็ญทั้งสองให้ฝ่าฝืนและปฏิเสธศรัทธา

71 อายะฮ์ที่ 82 · 18:82

وَأَمَّا ٱلۡجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَٰمَيۡنِ يَتِيمَيۡنِ فِي ٱلۡمَدِينَةِ وَكَانَ تَحۡتَهُۥ كَنزٞ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَٰلِحٗا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَن يَبۡلُغَآ أَشُدَّهُمَا وَيَسۡتَخۡرِجَا كَنزَهُمَا رَحۡمَةٗ مِّن رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلۡتُهُۥ عَنۡ أَمۡرِيۚ ذَٰلِكَ تَأۡوِيلُ مَا لَمۡ تَسۡطِع عَّلَيۡهِ صَبۡرٗا

และส่วนกำแพงนั้น มันเป็นของเด็กชายสองคนผู้เป็นกำพร้าที่อยู่ในเมืองนั้น และที่ข้างใต้ของมันมีขุมทรัพย์สำหรับคนทั้งสอง และพ่อของเด็กทั้งสองเป็นคนดี และพระผู้อภิบาลของท่านประสงค์จะให้เขาทั้งสองโตเป็นผู้ใหญ่ และให้ทั้งสองเอาขุมทรัพย์ของทั้งสองออกมาเอง เป็นความเมตตาจากพระผู้อภิบาลของท่าน และฉันไม่ได้ทำมันตามอำเภอใจของฉัน นั่นคือการตีความหมายของสิ่งที่ท่านไม่อาจอดทนได้

72 อายะฮ์ที่ 7 · 19:7

يَٰزَكَرِيَّآ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ ٱسۡمُهُۥ يَحۡيَىٰ لَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ مِن قَبۡلُ سَمِيّٗا

โอ้ ซะกะรียา แท้จริงเราแจ้งข่าวดีแก่เจ้าถึงเด็กน้อย (ลูก) คนหนึ่ง นามของเขาคือยะห์ยา เราไม่เคยตั้งชื่อ (นี้) แก่ผู้ใดมาก่อน

73 อายะฮ์ที่ 12 · 19:12

يَٰيَحۡيَىٰ خُذِ ٱلۡكِتَٰبَ بِقُوَّةٖۖ وَءَاتَيۡنَٰهُ ٱلۡحُكۡمَ صَبِيّٗا

โอ้ ยะห์ยา จงยึดคัมภีร์ (เตารอฮ์) ให้มั่นเถิด และเราได้มอบความเฉลียวฉลาดแก่เขาตั้งแต่ยังเป็นเด็กน้อย

74 อายะฮ์ที่ 19 · 19:19

قَالَ إِنَّمَآ أَنَا۠ رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَٰمٗا زَكِيّٗا

เขา (ญิบรีล) กล่าวว่า ฉันเป็นเพียงทูตของพระผู้อภิบาลของเธอ เพื่อ (มา) มอบเด็กน้อย (ลูกชาย) ผู้บริสุทธิ์แก่เธอเท่านั้น

75 อายะฮ์ที่ 20 · 19:20

قَالَتۡ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَٰمٞ وَلَمۡ يَمۡسَسۡنِي بَشَرٞ وَلَمۡ أَكُ بَغِيّٗا

นางกล่าวว่า ฉันจะมีเด็กน้อย (ลูกชาย) ได้เช่นใด ในเมื่อไม่เคยมีผู้ใดแตะต้อง (ตัว) ฉัน และฉันไม่เคยเป็นหญิงเลว

76 อายะฮ์ที่ 29 · 19:29

فَأَشَارَتۡ إِلَيۡهِۖ قَالُواْ كَيۡفَ نُكَلِّمُ مَن كَانَ فِي ٱلۡمَهۡدِ صَبِيّٗا

นางจึงได้ชี้ไปทางเขา (อีซา ให้ตอบ) พวกเขากล่าวว่า พวกเราจะพูดกับเด็กน้อยที่ยังอยู่ในเปลได้เช่นใด

77 อายะฮ์ที่ 35 · 19:35

مَا كَانَ لِلَّهِ أَن يَتَّخِذَ مِن وَلَدٖۖ سُبۡحَٰنَهُۥٓۚ إِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ

ไม่เป็นการควรสำหรับอัลลอฮ์ที่จะทรงตั้งผู้ใดเป็นพระบุตร มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ เมื่อพระองค์ทรงกำหนดกิจการใด พระองค์เพียงกล่าวแก่มันว่า จงเป็น แล้วมันก็เป็นขึ้น

78 อายะฮ์ที่ 77 · 19:77

أَفَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي كَفَرَ بِ‍َٔايَٰتِنَا وَقَالَ لَأُوتَيَنَّ مَالٗا وَوَلَدًا

แล้วเจ้าเห็นไหม คนที่ปฏิเสธโองการต่าง ๆ ของเรา และกล่าวว่า (ถ้าวันฟื้นขึ้นมีจริง) แน่นอน ฉันจะได้รับได้ทรัพย์สิน และลูกหลาน

79 อายะฮ์ที่ 88 · 19:88

وَقَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَلَدٗا

และพวกเขากล่าว (ใส่ร้าย) ว่า ผู้ทรงเมตตาได้ตั้งพระบุตรขึ้น

80 อายะฮ์ที่ 90 · 19:90

تَكَادُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ يَتَفَطَّرۡنَ مِنۡهُ وَتَنشَقُّ ٱلۡأَرۡضُ وَتَخِرُّ ٱلۡجِبَالُ هَدًّا

ชั้นฟ้าทั้งหลายแทบจะแตกสลาย จากเรื่องนี้ และแผ่นดินแทบจะฉีกขาด และขุนเขาแทบจะทลายลงมาเป็นเสี่ยง ๆ

กระจายอยู่ใน 57 ซูเราะฮ์

ซูเราะฮ์ที่ 9 التَّوْبَة التوبة

ซูเราะฮ์ที่ 10 يُوْنِس يونس

ซูเราะฮ์ที่ 12 يُوسُف يوسف

ซูเราะฮ์ที่ 13 الرَّعْد الرعد

ซูเราะฮ์ที่ 14 إِبْرَاهِيم إبراهيم

ซูเราะฮ์ที่ 15 الْحِجْر الحجر

ซูเราะฮ์ที่ 16 النَحْل النحل

ซูเราะฮ์ที่ 17 الْإِسْرَاء الإسراء

ซูเราะฮ์ที่ 18 الْكَهْف الكهف

ซูเราะฮ์ที่ 19 مَرْيَم مريم