จิตวิญญาณ

และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า หมู่ชนของฉัน พวกท่านนั้นได้อธรรมต่อตัวของพวกท่านเอง ที่พวกท่านไปนับถือลูกวัวนั้น (ไว้บูชา) ดังนั้น พวกท่านจงกลับตัวสู่ผู้ทรงสร้างพวกท่านเถิด แล้วจงประหัตประหารกันเอง (*คือให้แบ่งเป็นสองฝ่ายและห้ำหั่นกันเองจนกว่าจะให้ยุติ ผู้ที่ตายจะตายอย่างชะฮีด ส่วนผู้ที่รอดจะได้รับการอภัย) นั่นเป็นการดีกว่าสำหรับพวกท่าน ณ ที่ผู้ทรงสร้างพวกท่าน ภายหลังพระองค์ทรงอภัยโทษแก่พวกเจ้า พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงรับการกลับตัว ผู้ทรงปรานีเสมอ

และเราได้ให้มีเมฆ (คอย) ให้ร่มเงาแก่พวกเจ้า และเราได้ประทานมันน์ (*อาหารชนิดหนึ่งเป็นก้อนสีขาว มีรสคล้ายน้ำผึ้ง) และนกคุ่มแก่พวกเจ้า จงบริโภคจากสิ่งดี ๆ ที่เราจัดสรรแก่พวกเจ้า และพวกเขาหาได้อธรรมต่อเราไม่ แต่ต่อตัวของพวกเขาเองต่างหากที่พวกเขาอธรรม

และแน่นอนเราได้ประทานคัมภีร์แก่มูซา และเราให้มีศาสนทูตหลายคนต่อมาจากเขา และเราได้ประทานหลักฐานอันชัดแจ้งแก่อีซาบุตรแห่งมัรยัม และหนุนเขาด้วยวิญญาณบริสุทธิ์ (ญิบรีล) แล้วทุกครั้งที่มีศาสนทูตคนใดมายังพวกเจ้านำสิ่งที่ใจของพวกเจ้าไม่ปรารถนามา พวกเจ้าก็จะโอหัง แล้ว (ศาสนทูต) กลุ่มหนึ่งพวกเจ้าก็หาว่าโกหก และ (ศาสนทูต) อีกกลุ่มหนึ่งพวกเจ้าก็เข่นฆ่าน่ะหรือ!?

ช่างเลวร้ายยิ่งนัก สิ่งที่พวกเขาใช้แลกซื้อให้แก่ตัวของพวกเขาเอง คือการที่พวกเขาปฏิเสธในสิ่งที่อัลลอฮ์ประทานลงมา เพราะความริษยาที่อัลลอฮ์ทรงประทานจากความโปรดปรานของพระองค์แก่บ่าวทั้งหลายของพระองค์ที่พระองค์ทรงประสงค์ พวกเขาจึงกลับไปพร้อมด้วยโทสะซ้อนโทสะ และบรรดาผู้ปฏิเสธนั้นจะได้รับโทษทัณฑ์อันอัปยศ

และพวกเขาปฏิบัติตามสิ่งที่บรรดามารในรัชสมัยของสุลัยมานสาธยาย (กุให้ฟัง) และสุลัยมานไม่ได้ปฏิเสธศรัทธา หากแต่บรรดามารนั่นเองที่ปฏิเสธศรัทธา พวกมันสอนเวทมนตร์ให้แก่ผู้คนทั้งหลาย และสิ่งที่ถูกส่งลงมายังมลาอิกะฮ์ทั้งสอง (คือ) ฮารูตและมารูต ที่ (เมือง) บาบิโลน (เพื่อเป็นบททดสอบ) และทั้งสองจะไม่สอนผู้ใดจนกว่าทั้งสองจะกล่าวว่า เราเป็นเพียงบททดสอบเท่านั้น อย่าได้ปฏิเสธศรัทธา แล้วพวกเขาก็ร่ำเรียนจากทั้งสอง ในสิ่งที่แยกระหว่างคนคนหนึ่งกับคู่ครองของเขา และพวกเขา (นักเวทมนตร์) ไม่เป็นผู้ทำอันตรายผู้ใดได้เว้นแต่ด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ และพวกเขาได้ร่ำเรียนสิ่งที่ให้โทษต่อพวกเขาเอง และไม่ให้คุณพวกเขา และแน่นอนพวกเขารู้ดีว่า ผู้ใดแลกซื้อมันไว้ เขาจะไม่มีส่วนได้ใด ๆ ในโลกสุดท้ายเลย และสิ่งที่พวกเขาขายตัวเองแลกมันมานั้นช่างเลวร้ายยิ่ง ถ้าพวกเขาได้ตระหนักรู้

ชาวคัมภีร์จำนวนมากปรารถนา หากว่าพวกเขาสามารถทำให้พวกเจ้ากลายเป็นผู้ปฏิเสธหลังจากการศรัทธาของพวกเจ้า เพราะความริษยาจากตัวของพวกเขาเองหลังจากที่ความจริงได้ประจักษ์แก่พวกเขาแล้ว ดังนั้น พวกเจ้าจงอย่าถือสาและอย่าสนใจ จนกว่าอัลลอฮ์จะทรงให้มีพระบัญชาของพระองค์มา อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงปรีชาสามารถเหนือทุกสิ่ง

และจะมีผู้ใดเล่าที่จะไม่ใฝ่ครรลองของอิบรอฮีม เว้นแต่ผู้เขลาต่อตัวเองเท่านั้น และแน่แท้เราเลือกเฟ้นเขาในโลกนี้ และในโลกสุดท้ายนั้น แน่นอนเขาจะอยู่ในหมู่คนดี

การเสพสุขกับบรรดาหญิงของพวกเจ้าในค่ำคืนแห่งการถือศีลอดถูกอนุมัติแก่พวกเจ้าแล้ว พวกนางเป็น (ดั่ง) อาภรณ์สำหรับพวกเจ้า และพวกเจ้าเป็น (ดั่ง) อาภรณ์สำหรับพวกนาง อัลลอฮ์ทรงรู้ว่าพวกเจ้าเคยทุจริตต่อตัวเอง พระองค์จึงทรงนิรโทษให้พวกเจ้า (ที่ผ่านมา) และไม่ถือสาเอาความกับพวกเจ้า (อีกต่อไป) ดังนั้น บัดนี้ พวกเจ้าจงเสพสุขกับพวกนางเถิด และจงแสวงหาสิ่งที่อัลลอฮ์กำหนดแก่พวกเจ้า (*ให้มีลูกหลาน) และจงกินและจงดื่มจนกระทั่งด้ายสีขาว (แสงอรุณสีขาวที่ขอบฟ้า) ชัดเจนจากด้ายสีดำในยามรุ่งอรุณ จากนั้นพวกเจ้าจงถือศีลอดให้ครบจน (พลบ) ค่ำ และจงอย่าเสพสุขกับพวกนางขณะที่พวกเจ้าจำมัสยิด (อิอฺติกาฟ) นั่นคือขอบเขตของอัลลอฮ์ อย่าได้เข้าใกล้มัน เช่นนั้นเอง อัลลอฮ์ทรงทำให้โองการต่าง ๆ ของพระองค์แจ่มแจ้งแก่มนุษย์ เพื่อว่าพวกเขาจะยำเกรง

และเมื่อพวกเจ้าหย่าหญิง แล้วพวกนางอยู่ (ใกล้) ถึงกำหนดของพวกนางแล้ว ก็จงรั้งพวกนางให้อยู่โดยดี หรือจงปล่อยพวกนางไปโดยดี แต่จงอย่ารั้งพวกนางไว้เพื่อกลั่นแกล้งเพื่อพวกเจ้าจะได้ละเมิด (เอาของหมั้นของพวกนาง) และผู้ใดกระทำเช่นนั้น แน่นอนเขาได้ทำร้ายตนเอง และจงอย่ายึดเอาโองการของอัลลอฮ์เป็นข้อขบขัน และจงรำลึกถึงสิ่งดีงามของอัลลอฮ์ที่มีแก่พวกเจ้า และที่พระองค์ทรงประทานลงมาแก่พวกเจ้า ได้แก่คัมภีร์ และบทบัญญัติ (ที่มีอยู่ในคัมภีร์นั้น) พระองค์ทรงใช้มันตักเตือนพวกเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง

อัลลอฮ์ไม่ทรงวางภาระหนักแก่ชีวิตใด เว้นแต่ตามกำลังของมัน มันจะได้ (การตอบแทนที่ดี) ตามที่มันขวนขวาย และ (โทษทัณฑ์) จะตกแก่มันตามที่มันขวนขวาย พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดอย่าเอาโทษเราถ้าเราหลงลืมหรือเราพลาดพลั้ง พระผู้อภิบาลของเรา! และโปรดอย่าวางภาระหนักอึ้งบนเราเหมือนที่พระองค์ได้วางมันบนบรรดาผู้อยู่ก่อนหน้าเรา พระผู้อภิบาลของเรา! และโปรดอย่าให้เราต้องแบกรับ (การทดสอบ) ที่เราไม่มีกำลังพอจะแบกรับมัน และโปรดอย่าเอาผิดเรา โปรดอภัยให้เรา และโปรดเมตตาเรา พระองค์คือเจ้านายของเรา โปรดช่วยให้เรามีชัยเหนือหมู่ชนผู้ปฏิเสธด้วยเทอญ

แล้วจะเป็นเช่นใดเล่า เมื่อเราได้รวมพวกเขาในวันหนึ่ง ซึ่งไม่มีข้อสงสัยใดในนั้น และแต่ละชีวิตได้ถูกตอบแทนครบถ้วนตามที่มันได้ขวนขวายไว้ โดยพวกเขาไม่ถูกริดรอน (ผลตอบแทน) เลย

วันซึ่งแต่ละชีวิตจะพบกับความดีที่ตนกระทำไว้อยู่ต่อหน้า และ (จะพบกับ) ความชั่วที่ตนกระทำไว้ด้วย เขาปรารถนาให้มีระยะทางไกล ๆ (คั่น) ระหว่างมันกับเขา และอัลลอฮ์ทรงเตือนพวกเจ้าให้กลัวพระองค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงห่วงใยบ่าวทั้งหลาย

กลุ่มหนึ่งจากชาวคัมภีร์ปรารถนาที่จะทำให้พวกเจ้าหลงผิด โดยที่พวกเขาไม่ทำให้ (ใคร) หลงผิดเว้นแต่ตัวพวกเขาเอง แต่พวกเขาหารู้สึกตัวไม่

อุปมาของสิ่งที่พวกเขาบริจาคในชีวิตโลกนี้ ดั่งอุปไมยลมที่ในนั้นมีความเย็นจัด พัดใส่พืชผลของชนกลุ่มหนึ่งที่พวกเขาละเมิดต่อตัวพวกเขาเอง แล้วได้ทำลายมัน (พืชผลนั้น) สิ้น และอัลลอฮ์มิได้ทรงละเมิดพวกเขา แต่พวกเขาละเมิดต่อตัวพวกเขาเอง

และบรรดาผู้ที่เมื่อพวกเขาทำชั่ว หรือละเมิดต่อตัวพวกเขาเอง พวกเขารำลึกถึงอัลลอฮ์ แล้วขออภัยโทษในความผิดต่าง ๆ ของพวกเขา -และผู้ใดเล่าจะอภัยบาปให้ได้นอกจากอัลลอฮ์เท่านั้น- และพวกเขาไม่ดึงดันต่อสิ่งที่พวกเขากระทำขณะที่พวกเขารู้

และชีวิตหนึ่งจะตายไม่ได้เว้นแต่ด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ เป็นลิขิตที่ถูกกำหนดเวลาไว้ และผู้ใดปรารถนาผลตอบแทนแห่งโลกนี้ เราจะให้เขาได้จากมัน (โลกนี้) และผู้ใดปรารถนาผลตอบแทนแห่งโลกสุดท้าย เราจะให้เขาได้จากมัน (โลกสุดท้าย) และเราจะตอบแทนแก่บรรดาผู้สนองคุณ

และไม่สมควรแก่ผู้เผยวจนะที่จะคดโกง (ในทรัพย์เชลย) และผู้ใดคดโกง เขาจะนำสิ่งที่เขาโกงมาในวันแห่งการยืนเข้าเฝ้า จากนั้นทุกชีวิตจะถูกตอบแทนครบถ้วนตามที่มันขวนขวาย โดยพวกเขาจะไม่ถูกละเมิดเลย

ทุก ๆ ชีวิตเป็นผู้ลิ้มรสความตาย และพวกเจ้าจะถูกตอบแทนรางวัลของพวกเจ้าโดยครบในวันแห่งการยืนเข้าเฝ้าเท่านั้น ดังนั้นผู้ใดถูกกันออกจากไฟนรก และถูกทำให้เข้าสู่สวรรค์ แน่แท้เขาได้ชัยชนะแล้ว และชีวิตในโลกนี้หาใช่อื่นใดเว้นแต่เป็นเพียงความสำราญจอมปลอมเท่านั้น

โอ้ มนุษย์ทั้งหลาย จงยำเกรงต่อพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ที่ทรงบังเกิดพวกเจ้าจากชีวิตหนึ่ง (อาดัม) และทรงบังเกิดจากมัน ซึ่งคู่ครองของมัน (เฮาวาอ์) และทรงแพร่จากทั้งสองเป็นผู้ชายและผู้หญิงมากมาย และจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์ ผู้ที่พวกเจ้าขอกันด้วย (นามของ) อัลลอฮ์ และ (จงระวังในเรื่อง) เครือญาติ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้เฝ้าติดตามดูพวกเจ้า

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่ากินทรัพย์ของพวกเจ้าในระหว่างพวกเจ้าโดยมิชอบ เว้นแต่เป็นการค้าขายจากความยินยอมกันระหว่างพวกเจ้า และจงอย่าสังหารตัวพวกเจ้า (*ฆ่าตัวเอง ฆ่ากันเอง หรือก่อเหตุที่นำตนเองหรือผู้อื่นสู่ความตาย) อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงกรุณาต่อพวกเจ้าเสมอ

และเราไม่ได้ส่งศาสนทูตคนใด เว้นแต่เพื่อให้ถูกเชื่อฟังปฏิบัติตามโดยอนุมัติของอัลลอฮ์ และถ้าพวกเขา เมื่อพวกเขาได้ละเมิดต่อพวกเขาเอง มาหาเจ้า และขอการอภัยโทษจากอัลลอฮ์ และศาสนทูตขออภัยโทษให้แก่พวกเขา แน่นอน พวกเขาจะพบว่า อัลลอฮ์เป็นผู้รับการกลับตัว ผู้ทรงปรานีเสมอ

บรรดาผู้ที่มลาอิกะฮ์เอาชีวิต ที่เป็นผู้ละเมิดต่อตัวเองนั้น เขาทั้งหลาย (มลาอิกะฮ์) กล่าวว่า พวกเจ้ามัวอยู่ที่ใดกัน (ไฉนจึงไม่อพยพ) พวกเขากล่าวว่า พวกเราเป็นผู้ถูกกดขี่ในแผ่นดิน เขาทั้งหลายกล่าวว่า แผ่นดินของอัลลอฮ์มิได้กว้างใหญ่หรือ ที่ให้พวกท่านอพยพไปในนั้นได้ ชนเหล่านั้นที่พำนักของพวกเขาคือ (นรก) ญะฮันนัม และมันเป็นที่กลับที่เลวร้าย

และจงอย่าเถียงแทนบรรดาผู้ทรยศต่อตัวของพวกเขาเอง อัลลอฮ์นั้นไม่ทรงรักผู้ทรยศ ผู้บาปหนา

และผู้ใดกระทำการชั่ว หรือละเมิดต่อตัวเอง จากนั้นเขาขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ เขาจะพบอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

และถ้ามิใช่เพราะความโปรดปรานและความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้า แน่นอนคนกลุ่มหนึ่งจากพวกเขามุ่งหมายทำให้เจ้าหลงผิด และพวกเขาไม่ได้ทำให้ (ผู้ใด) หลงผิดเว้นแต่ตัวของพวกเขาเอง และพวกเขาไม่อาจทำอันตรายใด ๆ แก่เจ้าได้ และอัลลอฮ์ประทานคัมภีร์และความมุ่งหมาย (*ความเข้าใจในคัมภีร์จากแบบฉบับของผู้เผยวจนะ) ลงมายังเจ้า และพระองค์ทรงสอนเจ้าในสิ่งที่เจ้าไม่เคยรู้ และความโปรดปรานของอัลลอฮ์ต่อเจ้านั้นใหญ่หลวงนัก

แล้วจิตใจของเขาครอบงำเขาให้สังหารน้องชายของเขา แล้วเขาได้สังหารเขา ดังนั้นเขาจึงกลายเป็นหนึ่งในบรรดาผู้ขาดทุน

แน่นอนเราได้เอาพันธสัญญาจากวงศ์วานอิสรออีล และเราส่งศาสนทูตหลายคนไปยังพวกเขา ทุกครั้งที่มีศาสนทูตคนใดมายังพวกเขา ด้วยสิ่งที่ใจของพวกเขาไม่ชอบ กลุ่มหนึ่งพวกเขาปฏิเสธ และกลุ่มหนึ่งพวกเขาสังหาร

เจ้าจะเห็นคนส่วนมากจากพวกเขา เป็นมิตรสนิทกับบรรดาผู้ปฏิเสธ แน่นอนช่างเลวร้ายยิ่ง สิ่งที่ตัวของพวกเขากระทำล่วงหน้าไว้แก่ตัวเอง คือการที่อัลลอฮ์พิโรธพวกเขา และในการลงโทษ พวกเขาคือผู้คงอยู่ (ตลอดไป)

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย พวกเจ้าจงระวังรักษาตัวพวกเจ้าเอง ผู้ที่หลงจะไม่เป็นอันตรายต่อพวกเจ้าถ้าพวกเจ้าได้รับการนำทางแล้ว สู่อัลลอฮ์ คือที่ (ต้อง) กลับไปของพวกเจ้าทั้งหมด แล้วพระองค์จะบอกพวกเจ้าถึงสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

จงกล่าว สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นของผู้ใด? จงกล่าว เป็นของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงกำหนดให้พระองค์มีเมตตา แน่นอนพระองค์จะทรงรวมพวกเจ้าไปสู่วันฟื้นขึ้น ไม่มีข้อสงสัยในนั้น บรรดาผู้ทำให้ตัวเองขาดทุน พวกเขาจะไม่ศรัทธา

และพวกเขาห้ามปรามจากอัลกุรอาน และพวกเขาก็ปลีกตัวจากมัน และพวกเขาไม่ได้ทำลายผู้ใดเว้นแต่ตัวพวกเขาเองเท่านั้น แต่พวกเขาหาได้รู้สึกตัวไม่

และพระองค์เป็นผู้ที่สร้างพวกเจ้าจากชีวิตหนึ่ง โดยให้มีที่หลักแหล่ง และที่พักช่วงคราว แน่นอนเราได้แจกแจงสัญญาณต่าง ๆ แก่หมู่ชนที่เข้าใจ

หมู่ญินและมนุษย์เอ๋ย ไม่ได้มีบรรดาศาสนทูตจากหมู่พวกเจ้ามายังพวกเจ้าหรือ? พวกเขาบอกเล่าโองการต่าง ๆ ของฉันแก่พวกเจ้า และเตือนสำทับพวกเจ้าถึงการพบกับวันนี้ของพวกเจ้า พวกเขากล่าวว่า พวกเราเป็นพยานต่อตัวของพวกเราเอง ชีวิตแห่งโลกนี้ได้ล่อลวงพวกเขา และพวกเขาได้ยืนยันแก่ตัวของพวกเขาเองว่าพวกเขาเป็นผู้ปฏิเสธ

และจงอย่าเข้าใกล้ทรัพย์ของเด็กกำพร้า เว้นแต่ด้วยสิ่งที่ดีกว่า จนกว่าเขาจะบรรลุวัยฉกรรจ์ และจงตวงและชั่งให้ครบด้วยความเที่ยงตรง เราไม่บังคับชีวิตใดเว้นแต่ตามความสามารถของมัน และเมื่อพวกท่านจะพูด ก็จงยุติธรรม แม้กับผู้เป็นญาติใกล้ และจงทำตามสัญญาของอัลลอฮ์โดยครบ การนั้นพระองค์ทรงบัญชามันแก่พวกท่าน เพื่อว่าพวกท่านจะใคร่ครวญ

จงกล่าว อื่นจากอัลลอฮ์หรือ?ที่ฉันจะแสวงหาเป็นพระผู้อภิบาล ทั้ง ๆ ที่พระองค์เป็นพระผู้อภิบาลของทุกสรรพสิ่ง และทุกชีวิตไม่ขวนขวาย (สิ่งใด) เว้นแต่ (ผลของมัน) ตกอยู่กับมัน และไม่มีผู้แบกภาระใดแบกภาระ (แห่งบาป) ของผู้อื่นได้ จากนั้นยังพระองค์คือสถานที่กลับไปของพวกเจ้า แล้วพระองค์จะทรงแจ้งพวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้าขัดแย้งกัน

และผู้ใดตราชั่งทั้งหลายของเขาเบา ชนเหล่านั้นคือบรรดาผู้ที่ทำตัวเองขาดทุน เนื่องด้วยที่พวกเขาได้อธรรมต่อโองการต่าง ๆ ของเราไว้

เขาทั้งสองกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเรา! เราได้อธรรมต่อตัวเอง และถ้าพระองค์ไม่อภัยให้เรา และไม่เมตตาเรา แน่นอนว่าเราต้องอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุน

และเราได้แบ่งพวกเขาเป็นสิบสองเหล่า เป็นเผ่าต่าง ๆ และเราได้มีโองการแก่มูซา ขณะที่หมู่ชนของเขาขอน้ำจากเขา ว่าจงฟาดไม้เท้าของเจ้าที่ก้อนศิลานั้น แล้วน้ำก็พวยพุ่งออกมาจากมันสิบสองตา แน่นอนคนแต่ละเหล่ารู้ถึงแหล่งดื่มน้ำของพวกเขา และเราได้ให้มีเมฆให้ร่มเงาแก่พวกเขา และเราได้ประทานมันน์ (อาหารชนิดหนึ่งคล้ายก้อนน้ำตาลรสชาติคล้ายน้ำผึ้ง) และนกคุ่มแก่พวกเขา จงกินจากสิ่งดี ๆ ที่เราได้ให้เป็นปัจจัยแก่พวกเขา และพวกเขาไม่ได้อธรรมต่อเรา แต่พวกเขาอธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง

และครั้นเมื่อพระผู้อภิบาลของเจ้า จากวงศ์วานของอาดัมนั้น พระองค์ทรงเอาลูกหลานของพวกเขาออกมา จากสันหลังของพวกเขา และพระองค์ทรงให้พวกเขายืนยันต่อตัวเอง ฉันไม่ได้เป็นพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าหรือ? พวกเขาตอบว่า เป็นสิ พวกเราขอยืนยัน หาไม่แล้วพวกเจ้าจะกล่าวในวันฟื้นขึ้นว่า แท้จริงพวกเราไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน

เป็นตัวอย่างที่ชั่วนัก หมู่ชนที่ไม่เชื่อในโองการต่าง ๆ ของเรา และต่อตัวของพวกเขาเองที่พวกเขาอธรรม