ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 271
الرسول

รสูล

Messenger · 326 อายะฮ์ จาก 63 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 63 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

หัวข้อย่อย (4)

ซูเราะฮ์ที่ 26 الشُّعَرَاء الشعراء

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ
แท้จริง ฉันเป็นศาสนทูตผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกท่าน

ซูเราะฮ์ที่ 27 النَّمْل النمل

وَأَلۡقِ عَصَاكَۚ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهۡتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنّٞ وَلَّىٰ مُدۡبِرٗا وَلَمۡ يُعَقِّبۡۚ يَٰمُوسَىٰ لَا تَخَفۡ إِنِّي لَا يَخَافُ لَدَيَّ ٱلۡمُرۡسَلُونَ
และจงโยนไม้เท้าของเจ้า แล้วเมื่อเขาเห็นมันเคลื่อนไหวราวว่ามันเป็นงู ก็หันหลังหนี และไม่หันกลับมามอง โอ้ มูซา อย่าได้กลัว แท้จริงฉัน บรรดาผู้นำสาส์นจะไม่กลัวเมื่ออยู่ ณ ที่ฉัน
وَإِنِّي مُرۡسِلَةٌ إِلَيۡهِم بِهَدِيَّةٖ فَنَاظِرَةُۢ بِمَ يَرۡجِعُ ٱلۡمُرۡسَلُونَ
แต่ฉันจะส่งของกำนัลไปยังพวกเขา แล้วดูว่า บรรดาผู้นำสาส์นจะนำอันใดกลับมา

ซูเราะฮ์ที่ 28 الْقَصَص القصص

وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ أُمِّ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَرۡضِعِيهِۖ فَإِذَا خِفۡتِ عَلَيۡهِ فَأَلۡقِيهِ فِي ٱلۡيَمِّ وَلَا تَخَافِي وَلَا تَحۡزَنِيٓۖ إِنَّا رَآدُّوهُ إِلَيۡكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
และเราได้เผยโองการยังแม่ของมูซา เธอจงให้นมเขา เมื่อเธอกลัวแทนเขา ก็จงลอยเขาในแม่น้ำ และจงอย่ากลัว และอย่าเสียใจ แท้จริงเราเป็นผู้คืนเขาแก่เธอ และทำให้เขาเป็นหนึ่งในหมู่ผู้นำสาส์น
وَلَٰكِنَّآ أَنشَأۡنَا قُرُونٗا فَتَطَاوَلَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۚ وَمَا كُنتَ ثَاوِيٗا فِيٓ أَهۡلِ مَدۡيَنَ تَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِنَا وَلَٰكِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ
แต่เราได้สร้างอีกหลายชั่วคน แล้วอายุก็ยืนยาวสำหรับพวกเขา และเจ้าไม่ได้อยู่ในชาวเมืองมัดยัน เพื่อสาธยายโองการต่าง ๆ แก่พวกเขา แต่เราเป็นส่งสาส์น (*ยังเจ้า เจ้าจึงรู้เรื่องราวของพวกเขา)
وَلَوۡلَآ أَن تُصِيبَهُم مُّصِيبَةُۢ بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيهِمۡ فَيَقُولُواْ رَبَّنَا لَوۡلَآ أَرۡسَلۡتَ إِلَيۡنَا رَسُولٗا فَنَتَّبِعَ ءَايَٰتِكَ وَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
และหาไม่แล้ว หากภัยมาประสบพวกเขาเนื่องด้วยที่มือของพวกเขากระทำไว้ พวกเขาจะกล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา ไฉนเล่า พระองค์จึงไม่ส่งศาสนทูตมายังเรา เราจะได้ปฏิบัติตามโองการต่าง ๆ ของพระองค์ และเราจะได้อยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา
وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهۡلِكَ ٱلۡقُرَىٰ حَتَّىٰ يَبۡعَثَ فِيٓ أُمِّهَا رَسُولٗا يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهۡلِكِي ٱلۡقُرَىٰٓ إِلَّا وَأَهۡلُهَا ظَٰلِمُونَ
และพระผู้อภิบาลของเจ้าไม่เป็นผู้ทำลายหมู่เมืองใด จนกว่าพระองค์จะทรงแต่งตั้งศาสนทูตขึ้นในเมืองหลวงของมันก่อน โดยเขาจะได้สาธยายโองการต่าง ๆ ของพระองค์แก่พวกเขา และเราไม่เป็นผู้ทำลายหมู่เมืองใด เว้นแต่ชาวเมืองต่าง ๆ เหล่านั้นเป็นผู้อธรรม
وَيَوۡمَ يُنَادِيهِمۡ فَيَقُولُ مَاذَآ أَجَبۡتُمُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
และวันที่พระองค์ทรงเรียกพวกเขา แล้วตรัสว่า พวกเจ้าตอบรับบรรดาผู้นำสาส์นประการใด?

ซูเราะฮ์ที่ 29 الْعَنْكَبُوت العنكبوت

وَإِن تُكَذِّبُواْ فَقَدۡ كَذَّبَ أُمَمٞ مِّن قَبۡلِكُمۡۖ وَمَا عَلَى ٱلرَّسُولِ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُ ٱلۡمُبِينُ
และถ้าพวกท่านไม่เชื่อ แน่นอนหลาย ๆ ประชาชาติก่อนพวกท่านก็ไม่เชื่อ หน้าที่ของศาสนทูตมิใช่อื่น นอกจากการประกาศอันชัดแจ้งเท่านั้น
وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَآ إِبۡرَٰهِيمَ بِٱلۡبُشۡرَىٰ قَالُوٓاْ إِنَّا مُهۡلِكُوٓاْ أَهۡلِ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِۖ إِنَّ أَهۡلَهَا كَانُواْ ظَٰلِمِينَ
และครั้นเมื่อคณะทูตของเราได้นำข่าวดีมายังอิบรอฮีม พวกเขากล่าวว่า แท้จริงเราเป็นผู้ทำลายชาวเมืองนี้ แท้จริงชาวเมืองของมันเป็นผู้อธรรม
وَلَمَّآ أَن جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطٗا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعٗاۖ وَقَالُواْ لَا تَخَفۡ وَلَا تَحۡزَنۡ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهۡلَكَ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ
และครั้นเมื่อคณะทูตของเรามายังลูฏ เขาทุกข์ใจแทนพวกเขา และไม่มีกำลังที่จะปกป้องพวกเขา และพวกเขากล่าวว่า อย่าได้กลัว และอย่าเสียใจ แท้จริงเราเป็นผู้ทำให้ท่านและครอบครัวของท่านรอดพ้น เว้นแต่ภรรยาของท่าน นางอยู่ในหมู่ผู้อยู่รับการลงโทษ

ซูเราะฮ์ที่ 30 الرُّوم الروم

أَوَ لَمۡ يَسِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَيَنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ كَانُوٓاْ أَشَدَّ مِنۡهُمۡ قُوَّةٗ وَأَثَارُواْ ٱلۡأَرۡضَ وَعَمَرُوهَآ أَكۡثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِۖ فَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظۡلِمَهُمۡ وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ
และพวกเขาไม่เคยท่องไปตามแผ่นดินหรือ? จะได้ดูว่าผลสุดท้ายของบรรดาผู้ที่อยู่ก่อนหน้าพวกเขาเป็นเช่นใด เขาทั้งหลายแข็งแกร่งกว่าพวกเขา และขุดดินและก่อสร้างมัน (เป็นสิ่งก่อสร้างอันอลังการ) มากยิ่งกว่าที่พวกเขาก่อสร้างมัน และศาสนทูตทั้งหลายของเราได้นำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังเขาทั้งหลาย ดังนั้น อัลลอฮ์มิได้ทรงอธรรมต่อเขาทั้งหลาย แต่เขาทั้งหลายเองที่อธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ رُسُلًا إِلَىٰ قَوۡمِهِمۡ فَجَآءُوهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَٱنتَقَمۡنَا مِنَ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْۖ وَكَانَ حَقًّا عَلَيۡنَا نَصۡرُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
และจริงแน่นอน เราได้ส่งบรรดาศาสนทูตก่อนหน้าเจ้าไปยังหมู่ชนของพวกเขา พวกเขาได้นำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา ดังนั้นเราได้ลงโทษบรรดาผู้กระทำผิดอย่างสาสม และหน้าที่ของเราคือการช่วยเหลือบรรดาผู้ศรัทธา

ซูเราะฮ์ที่ 33 الْأَحْزَاب الأحزاب

لَّقَدۡ كَانَ لَكُمۡ فِي رَسُولِ ٱللَّهِ أُسۡوَةٌ حَسَنَةٞ لِّمَن كَانَ يَرۡجُواْ ٱللَّهَ وَٱلۡيَوۡمَ ٱلۡأٓخِرَ وَذَكَرَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا
แน่นอนในทูตของอัลลอฮ์มีแบบฉบับอันงดงามสำหรับพวกเจ้า สำหรับผู้ที่หวัง (พบ) อัลลอฮ์และวันสุดท้าย และรำลึกถึงอัลลอฮ์มากมาย
وَلَمَّا رَءَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلۡأَحۡزَابَ قَالُواْ هَٰذَا مَا وَعَدَنَا ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَصَدَقَ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥۚ وَمَا زَادَهُمۡ إِلَّآ إِيمَٰنٗا وَتَسۡلِيمٗا
และเมื่อบรรดาผู้ศรัทธาเห็นเหล่าพลพรรค พวกเขากล่าวว่า นี่คือสิ่งที่อัลลอฮ์และทูตของพระองค์สัญญาพวกเราไว้ และอัลลอฮ์และทูตของพระองค์ได้สัตย์จริงแล้ว และมันไม่ได้เพิ่มอันใดแก่พวกเขานอกจากการศรัทธาและการนอบน้อม
وَإِن كُنتُنَّ تُرِدۡنَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَٱلدَّارَ ٱلۡأٓخِرَةَ فَإِنَّ ٱللَّهَ أَعَدَّ لِلۡمُحۡسِنَٰتِ مِنكُنَّ أَجۡرًا عَظِيمٗا
แต่ถ้าพวกเธอปรารถนาอัลลอฮ์ ทูตของพระองค์ และที่พำนักสุดท้าย (สวรรค์) ดังนั้น อัลลอฮ์ได้ทรงเตรียมรางวัลอันใหญ่หลวงแก่บรรดาผู้ประพฤติดีในหมู่พวกเธอไว้แล้ว
۞وَمَن يَقۡنُتۡ مِنكُنَّ لِلَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَتَعۡمَلۡ صَٰلِحٗا نُّؤۡتِهَآ أَجۡرَهَا مَرَّتَيۡنِ وَأَعۡتَدۡنَا لَهَا رِزۡقٗا كَرِيمٗا
และคนใดในหมู่พวกเธอที่ภักดีต่ออัลลอฮ์และทูตของพระองค์ และทำความดี เราจะประทานรางวัลของนางแก่นางสองครั้ง และเราได้เตรียมปัจจัยอันดีงามแก่นาง
وَقَرۡنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجۡنَ تَبَرُّجَ ٱلۡجَٰهِلِيَّةِ ٱلۡأُولَىٰۖ وَأَقِمۡنَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتِينَ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَطِعۡنَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُذۡهِبَ عَنكُمُ ٱلرِّجۡسَ أَهۡلَ ٱلۡبَيۡتِ وَيُطَهِّرَكُمۡ تَطۡهِيرٗا
และจงอยู่ประจำที่บ้านของพวกเธอ จงอย่าอวดความงามอย่างการอวดความงามในยุคงมงายแต่ก่อนนี้ จงดำรงละหมาด จ่ายซะกาต และจงเชื่อฟังอัลลอฮ์และทูตของพระองค์ แท้ที่จริงอัลลอฮ์ทรงปรารถนาที่จะขจัดความโสมมออกจากพวกเจ้า โอ้ คนในครอบครัว (นบี) และจะทรงขัดเกลาพวกเจ้าให้ผ่องแผ้ว
وَمَا كَانَ لِمُؤۡمِنٖ وَلَا مُؤۡمِنَةٍ إِذَا قَضَى ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَمۡرًا أَن يَكُونَ لَهُمُ ٱلۡخِيَرَةُ مِنۡ أَمۡرِهِمۡۗ وَمَن يَعۡصِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَقَدۡ ضَلَّ ضَلَٰلٗا مُّبِينٗا
และไม่สมควรแก่ชายผู้ศรัทธาและหญิงผู้ศรัทธา เมื่ออัลลอฮ์และทูตของพระองค์ได้ตัดสินเรื่องใดแล้ว ที่พวกเขาจะมีทางเลือก (อื่น ๆ อีก) ในเรื่องของพวกเขา และผู้ใดฝ่าฝืนอัลลอฮ์และทูตของพระองค์ แน่นอนเขาได้หลงทางอย่างชัดแจ้ง
مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَآ أَحَدٖ مِّن رِّجَالِكُمۡ وَلَٰكِن رَّسُولَ ٱللَّهِ وَخَاتَمَ ٱلنَّبِيِّ‍ۧنَۗ وَكَانَ ٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٗا
และมุฮัมมัดหาได้เป็นพ่อของคนใดในหมู่ชายของพวกเจ้า แต่เป็นทูตของอัลลอฮ์ และเป็นคนสุดท้ายของบรรดาผู้เผยวจนะ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَدۡخُلُواْ بُيُوتَ ٱلنَّبِيِّ إِلَّآ أَن يُؤۡذَنَ لَكُمۡ إِلَىٰ طَعَامٍ غَيۡرَ نَٰظِرِينَ إِنَىٰهُ وَلَٰكِنۡ إِذَا دُعِيتُمۡ فَٱدۡخُلُواْ فَإِذَا طَعِمۡتُمۡ فَٱنتَشِرُواْ وَلَا مُسۡتَ‍ٔۡنِسِينَ لِحَدِيثٍۚ إِنَّ ذَٰلِكُمۡ كَانَ يُؤۡذِي ٱلنَّبِيَّ فَيَسۡتَحۡيِۦ مِنكُمۡۖ وَٱللَّهُ لَا يَسۡتَحۡيِۦ مِنَ ٱلۡحَقِّۚ وَإِذَا سَأَلۡتُمُوهُنَّ مَتَٰعٗا فَسۡ‍َٔلُوهُنَّ مِن وَرَآءِ حِجَابٖۚ ذَٰلِكُمۡ أَطۡهَرُ لِقُلُوبِكُمۡ وَقُلُوبِهِنَّۚ وَمَا كَانَ لَكُمۡ أَن تُؤۡذُواْ رَسُولَ ٱللَّهِ وَلَآ أَن تَنكِحُوٓاْ أَزۡوَٰجَهُۥ مِنۢ بَعۡدِهِۦٓ أَبَدًاۚ إِنَّ ذَٰلِكُمۡ كَانَ عِندَ ٱللَّهِ عَظِيمًا
ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าเข้าบ้านของผู้เผยวจนะ (นบี) เว้นแต่จะได้รับอนุญาตแก่พวกเจ้าสู่ (การรับประทาน) อาหาร โดยไม่ให้ (มา) คอยขณะกำลังปรุง แต่เมื่อพวกเจ้าถูกเชิญ ก็จงเข้าไป ครั้นเมื่อรับประทานเสร็จ ก็จงแยกย้ายกันไป และอย่าถือวิสาสะพูดคุย (แช่) นั่นเป็นการรบกวนผู้เผยวจนะ ซึ่งเขากระดากพวกเจ้า แต่อัลลอฮ์ไม่ทรงกระดากต่อความจริง และถ้าพวกเจ้าขอปัจจัยใดจากพวกนาง ก็จงขอพวกนางจากหลังม่าน นั่นสะอาดแก่หัวใจของพวกเจ้าและพวกนางที่สุด และไม่สมควรยิ่งที่พวกเจ้าจะก่อความรำคาญแก่ทูตของอัลลอฮ์ หรือจะแต่งงานกับภรรยาของเขาหลังจากเขา (จากไปแล้ว) โดยเด็ดขาด นั่นเป็นเรื่องใหญ่หลวง ณ ที่อัลลอฮ์
إِنَّ ٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ لَعَنَهُمُ ٱللَّهُ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمۡ عَذَابٗا مُّهِينٗا
บรรดาผู้ปรักปรำอัลลอฮ์และทูตของพระองค์นั้น อัลลอฮ์ทรงสาปพวกเขาทั้งในโลกนี้และโลกสุดท้าย และทรงเตรียมการลงโทษอันอัปยศไว้สำหรับพวกเขา
يُصۡلِحۡ لَكُمۡ أَعۡمَٰلَكُمۡ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡ ذُنُوبَكُمۡۗ وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَقَدۡ فَازَ فَوۡزًا عَظِيمًا
แล้วอัลลอฮ์จะทรงปรับปรุงการงานของพวกเจ้าให้ดีขึ้น และจะทรงอภัยแก่พวกเจ้า ซึ่งความผิดทั้งหลายของพวกเจ้า และผู้ใดเชื่อฟังอัลลอฮ์และทูตของพระองค์ แน่นอน เขาได้รับชัยชนะอันยิ่งใหญ่

ซูเราะฮ์ที่ 34 سَبَأ سبأ

وَكَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ وَمَا بَلَغُواْ مِعۡشَارَ مَآ ءَاتَيۡنَٰهُمۡ فَكَذَّبُواْ رُسُلِيۖ فَكَيۡفَ كَانَ نَكِيرِ
และบรรดาผู้ที่อยู่ก่อนหน้าพวกเขาก็ไม่เชื่อ และพวกเขามีได้ไม่ถึงหนึ่งในสิบของสิ่งที่เราประทานแก่เขาทั้งหลาย แล้วเขาทั้งหลายก็ไม่เชื่อเหล่าศาสนทูตของฉัน แล้วการลงโทษเพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่างของฉันเป็นเช่นใดเล่า

ซูเราะฮ์ที่ 35 فَاطِر فاطر

ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ فَاطِرِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ جَاعِلِ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ رُسُلًا أُوْلِيٓ أَجۡنِحَةٖ مَّثۡنَىٰ وَثُلَٰثَ وَرُبَٰعَۚ يَزِيدُ فِي ٱلۡخَلۡقِ مَا يَشَآءُۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
การสรรเสริญทั้งปวงเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ทรงสร้างสรรค์ชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และทรงตั้งมลาอิกะฮ์เป็นทูต ผู้มีปีกสอง สาม และสี่ ทรงเพิ่มในการสร้างตามที่ทรงประสงค์ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงปรีชาสามารถเหนือทุกสิ่ง
مَّا يَفۡتَحِ ٱللَّهُ لِلنَّاسِ مِن رَّحۡمَةٖ فَلَا مُمۡسِكَ لَهَاۖ وَمَا يُمۡسِكۡ فَلَا مُرۡسِلَ لَهُۥ مِنۢ بَعۡدِهِۦۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
เมตตาอันใดที่พระองค์ทรงเปิดมันแก่ผู้คน จะไม่มีผู้ใดยับยั้งมันได้ และอันใดที่พระองค์ทรงยั้งไว้ จะไม่มีผู้ใดปล่อยมัน (ให้มีมา) หลังจากพระองค์ และพระองค์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ
وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدۡ كُذِّبَتۡ رُسُلٞ مِّن قَبۡلِكَۚ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرۡجَعُ ٱلۡأُمُورُ
และถ้าพวกเขาไม่เชื่อเจ้า แน่นอน บรรดาศาสนทูตก่อนหน้าเจ้าก็ได้ถูกปฏิเสธ และยังอัลลอฮ์ กิจการทั้งหลายจะถูกนำกลับไป
وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدۡ كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَبِٱلزُّبُرِ وَبِٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُنِيرِ
และถ้าพวกเขาไม่เชื่อเจ้า แน่นอนบรรดาผู้อยู่ก่อนพวกเขาก็ไม่เชื่อ บรรดาทูตของพวกเขาได้นำทั้งหลักฐานอันชัดแจ้ง (ปาฏิหาริย์) ทั้งบันทึกต่าง ๆ ทั้งคัมภีร์อันจำรัสมายังพวกเขา

ซูเราะฮ์ที่ 36 يس يس

إِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
เจ้านั้นแน่นอนอยู่ในหมู่ผู้นำสาส์น
وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلًا أَصۡحَٰبَ ٱلۡقَرۡيَةِ إِذۡ جَآءَهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ
และจงยกอุทาหรณ์อันหนึ่งแก่พวกเขา ถึงชาวเมืองหนึ่ง ครั้นเมื่อบรรดาผู้นำสาส์นได้มายังมัน
إِذۡ أَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهِمُ ٱثۡنَيۡنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزۡنَا بِثَالِثٖ فَقَالُوٓاْ إِنَّآ إِلَيۡكُم مُّرۡسَلُونَ
ครั้นเมื่อเราได้ส่ง (ทูต) สองคนไปยังพวกเขา แต่พวกเขาไม่เชื่อทั้งสอง เราจึงหนุนด้วยคนที่สาม แล้วเขาทั้งหลายกล่าวว่า พวกเรานั้นเป็นผู้นำสาส์นมายังพวกท่าน
قَالُواْ رَبُّنَا يَعۡلَمُ إِنَّآ إِلَيۡكُمۡ لَمُرۡسَلُونَ
เขาทั้งหลายกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเรารู้ดีว่า เราแน่นอนเป็นผู้นำสาส์นยังพวกท่าน
وَجَآءَ مِنۡ أَقۡصَا ٱلۡمَدِينَةِ رَجُلٞ يَسۡعَىٰ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُواْ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
และจากส่วนไกลลิบของเมือง ได้มีชายคนหนึ่งมาอย่างรีบเร่ง เขากล่าวว่า โอ้ หมู่ชนของฉัน จงปฏิบัติตามบรรดาผู้นำสาส์นเถิด
يَٰحَسۡرَةً عَلَى ٱلۡعِبَادِۚ مَا يَأۡتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
น่าเวทนาต่อบ่าวทั้งหลาย ไม่มีศาสนทูตคนใดมายังพวกเขา เว้นแต่พวกเขาเย้ยยันเขา
قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرۡقَدِنَاۜۗ هَٰذَا مَا وَعَدَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَصَدَقَ ٱلۡمُرۡسَلُونَ
พวกเขากล่าวว่า หายนะแก่พวกเราเถิด ผู้ใดหนอให้เราฟื้นขึ้นจากที่นอนของเรา นี่เป็นสิ่งที่ผู้ทรงเมตตาทรงสัญญาไว้ และบรรดาผู้นำสาส์นได้พูดสมจริงแล้ว

ซูเราะฮ์ที่ 37 الصَّافَّات الصافات

بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
ทว่า เขาได้นำความจริงมา และรับรองบรรดาผู้นำสาส์น (คนก่อน ๆ)
وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
และอิลยาสนั้น แน่นอนอยู่ในหมู่ผู้นำสาส์น
وَإِنَّ لُوطٗا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
และลูฏนั้น แน่นอนอยู่ในหมู่ผู้นำสาส์น
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
และยูนุสนั้น แน่นอนอยู่ในหมู่ผู้นำสาส์น
وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ
และแน่นอน พจนารถของเราได้มีมาล่วงหน้าแล้วแก่บ่าวทั้งหลายของเราที่เป็นผู้นำสาส์น