وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ
และศานติจงมีแก่บรรดาผู้นำสาส์น
الرسول
รสูล
Messenger · 326 อายะฮ์ จาก 63 ซูเราะฮ์
กระจายอยู่ใน 63 ซูเราะฮ์
กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้นหัวข้อย่อย (4)
ซูเราะฮ์ที่ 37 الصَّافَّات الصافات
ซูเราะฮ์ที่ 38 ص ص
إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ
ทั้งหมดมิใช่อื่น เว้นแต่ไม่เชื่อบรรดาศาสนทูต ดังนั้น การลงโทษของฉันจึงสาสมแล้ว
ซูเราะฮ์ที่ 39 الزُّمَر الزمر
وَسِيقَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ زُمَرًاۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوهَا فُتِحَتۡ أَبۡوَٰبُهَا وَقَالَ لَهُمۡ خَزَنَتُهَآ أَلَمۡ يَأۡتِكُمۡ رُسُلٞ مِّنكُمۡ يَتۡلُونَ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِ رَبِّكُمۡ وَيُنذِرُونَكُمۡ لِقَآءَ يَوۡمِكُمۡ هَٰذَاۚ قَالُواْ بَلَىٰ وَلَٰكِنۡ حَقَّتۡ كَلِمَةُ ٱلۡعَذَابِ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ
และบรรดาผู้ปฏิเสธจะถูกไล่ต้อนไปสู่ (นรก) ญะฮันนัมเป็นกลุ่ม ๆ จนเมื่อพวกเขามาถึงมัน ประตูทั้งหลายของมันก็ถูกเปิดออก และเหล่าผู้คุม (นรก) ญะฮันนัมก็กล่าวแก่พวกเขาว่า ไม่ได้มีศาสนทูตคนใดจากพวกเจ้ามายังพวกเจ้า ที่พวกเขาอ่านโองการต่าง ๆ ของพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าแก่พวกเจ้า และเตือนพวกเจ้าถึงการพบกับวันนี้ของพวกเจ้าหรือ? พวกเขากล่าวว่า มีสิ แต่พจนารถแห่งการลงโทษได้สมจริงแก่บรรดาผู้ปฏิเสธแล้ว
ซูเราะฮ์ที่ 40 غَافِر غافر
كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحٖ وَٱلۡأَحۡزَابُ مِنۢ بَعۡدِهِمۡۖ وَهَمَّتۡ كُلُّ أُمَّةِۢ بِرَسُولِهِمۡ لِيَأۡخُذُوهُۖ وَجَٰدَلُواْ بِٱلۡبَٰطِلِ لِيُدۡحِضُواْ بِهِ ٱلۡحَقَّ فَأَخَذۡتُهُمۡۖ فَكَيۡفَ كَانَ عِقَابِ
*หมู่ชนของนูห์และเหล่าพลพรรคหลังจากพวกเขาไม่เชื่อ และทุก ๆ ประชาชาติหมายจะคร่าชีวิตศาสนทูตของพวกเขา และโต้เถียงด้วยความเท็จเพื่อใช้มันทำให้สัจธรรมเป็นโมฆะ เราจึงคร่าชีวิตพวกเขา แล้วการลงโทษของฉันเป็นเช่นใดเล่า?
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَانَت تَّأۡتِيهِمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَكَفَرُواْ فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ قَوِيّٞ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
นั่นเพราะพวกเขา ยามที่มีศาสนทูตต่าง ๆ มายังพวกเขาพร้อมด้วยหลักฐานอันชัดแจ้ง พวกเขากลับปฏิเสธ อัลลอฮ์จึงทรงลงโทษพวกเขา พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงลงโทษรุนแรง
وَلَقَدۡ جَآءَكُمۡ يُوسُفُ مِن قَبۡلُ بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَمَا زِلۡتُمۡ فِي شَكّٖ مِّمَّا جَآءَكُم بِهِۦۖ حَتَّىٰٓ إِذَا هَلَكَ قُلۡتُمۡ لَن يَبۡعَثَ ٱللَّهُ مِنۢ بَعۡدِهِۦ رَسُولٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَنۡ هُوَ مُسۡرِفٞ مُّرۡتَابٌ
และแน่นอนก่อนหน้านี้ยูซุฟได้นำเอาหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกท่าน แต่พวกท่านยังคงสงสัยในสิ่งที่เขานำมา กระทั่งเมื่อเขาเสียชีวิต พวกท่านก็กล่าวว่า อัลลอฮ์จะไม่ส่งศาสนทูตคนใดอีกหลังจากเขา เช่นนั้นเองอัลลอฮ์ทรงทำให้ผู้ที่เขาเป็นผู้ฟุ้งเฟ้อ ผู้สงสัยหลงทาง
قَالُوٓاْ أَوَ لَمۡ تَكُ تَأۡتِيكُمۡ رُسُلُكُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِۖ قَالُواْ بَلَىٰۚ قَالُواْ فَٱدۡعُواْۗ وَمَا دُعَٰٓؤُاْ ٱلۡكَٰفِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَٰلٍ
เขาทั้งหลายกล่าวว่า ศาสนทูตของพวกท่านไม่ได้นำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกท่านหรือ? พวกเขากล่าว มีมาสิ เขาทั้งหลายกล่าวว่า เช่นนั้นพวกเจ้าจงวิงวอนเองเถิด และคำวิงวอนของบรรดาผู้ปฏิเสธไม่เป็นอื่นเว้นแต่อยู่ในการหลงหาย
إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَيَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡأَشۡهَٰدُ
แน่นอน เราจะช่วยบรรดาศาสนทูตของเรา และบรรดาผู้ศรัทธาทั้งในโลกนี้ และวันซึ่งเหล่าพยานจะยืนขึ้นให้การ
ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِٱلۡكِتَٰبِ وَبِمَآ أَرۡسَلۡنَا بِهِۦ رُسُلَنَاۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ
บรรดาผู้ที่ไม่เชื่อในคัมภีร์ และในสิ่งที่เราส่งลงมาพร้อมกับเหล่าศาสนทูตของเรา ต่อไปพวกเขาจะได้รู้
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلٗا مِّن قَبۡلِكَ مِنۡهُم مَّن قَصَصۡنَا عَلَيۡكَ وَمِنۡهُم مَّن لَّمۡ نَقۡصُصۡ عَلَيۡكَۗ وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأۡتِيَ بَِٔايَةٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ فَإِذَا جَآءَ أَمۡرُ ٱللَّهِ قُضِيَ بِٱلۡحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ ٱلۡمُبۡطِلُونَ
และแน่นอน เราได้ส่งศาสนทูตต่าง ๆ ก่อนหน้าเจ้า ในหมู่พวกเขามีผู้ที่เราเล่า (เรื่องราวของพวกเขา) แก่เจ้า และในหมู่พวกเขามีผู้ที่เราไม่ได้เล่าแก่เจ้า และไม่เป็นการควรที่ศาสนทูตคนใดจะนำสัญญาณใด ๆ มาเว้นแต่โดยอนุมัติจากอัลลอฮ์ ครั้นเมื่อพระบัญชาของอัลลอฮ์มาถึง เรื่องจะถูกตัดสินด้วยความยุติธรรม และที่นั่น บรรดาผู้กล่าวเท็จจะย่อยยับ
فَلَمَّا جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَرِحُواْ بِمَا عِندَهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
ครั้นเมื่อบรรดาศาสนทูตของพวกเขาได้นำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา แต่พวกเขากลับดีใจในความรอบรู้ที่พวกเขามีอยู่แล้ว และสิ่งที่พวกเขาเคยเย้ยหยันไว้ก็ได้ห้อมล้อมพวกเขา
ซูเราะฮ์ที่ 41 فُصِلَتْ فصلت
إِذۡ جَآءَتۡهُمُ ٱلرُّسُلُ مِنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّا ٱللَّهَۖ قَالُواْ لَوۡ شَآءَ رَبُّنَا لَأَنزَلَ مَلَٰٓئِكَةٗ فَإِنَّا بِمَآ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ
ครั้นเมื่อบรรดาศาสนทูตได้มายังพวกเขาจากทางด้านหน้าและทางด้านหลังของพวกเขา จงอย่าสักการะผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์ พวกเขากล่าวว่า มาตรว่าพระผู้อภิบาลของเราประสงค์ แน่นอนพระองค์จะทรงส่งมลาอิกะฮ์ลงมา ดังนั้นพวกเราเป็นผู้ปฏิเสธต่อสิ่งที่พวกท่านถูกส่งมา
مَّا يُقَالُ لَكَ إِلَّا مَا قَدۡ قِيلَ لِلرُّسُلِ مِن قَبۡلِكَۚ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغۡفِرَةٖ وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٖ
ไม่มีสิ่งใดถูกกล่าวแก่เจ้า เว้นแต่ได้ถูกกล่าวมาแล้วแก่บรรดาศาสนทูตก่อนหน้าเจ้า พระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนเป็นผู้ทรงเปี่ยมด้วยการอภัย และเป็นผู้ลงโทษอย่างเจ็บปวด
ซูเราะฮ์ที่ 42 الشُّورَى الشورى
۞وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ ٱللَّهُ إِلَّا وَحۡيًا أَوۡ مِن وَرَآيِٕ حِجَابٍ أَوۡ يُرۡسِلَ رَسُولٗا فَيُوحِيَ بِإِذۡنِهِۦ مَا يَشَآءُۚ إِنَّهُۥ عَلِيٌّ حَكِيمٞ
*และไม่เป็นการควรแก่มนุษย์ที่อัลลอฮ์ทรงพูดแก่เขาเว้นแต่เป็นการดลใจ หรือทางหลังม่าน หรือส่งทูตไป แล้วทรงเผยด้วยอนุมัติของพระองค์ตามที่พระองค์ประสงค์ พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงปรีชาญาณ
ซูเราะฮ์ที่ 43 الزُّخْرُف الزخرف
بَلۡ مَتَّعۡتُ هَٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ جَآءَهُمُ ٱلۡحَقُّ وَرَسُولٞ مُّبِينٞ
ทว่า ฉันได้ให้พวกเหล่านี้และบรรพบุรุษของพวกเขาสำราญ จนความจริง และศาสนทูตอันชัดแจ้งมายังพวกเขา
وَسَۡٔلۡ مَنۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رُّسُلِنَآ أَجَعَلۡنَا مِن دُونِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ءَالِهَةٗ يُعۡبَدُونَ
และจงถามผู้ที่เราส่งไปก่อนหน้าเจ้า ได้แก่บรรดาทูตของเรา เราจะทำพระเจ้าอื่น ๆ จากผู้ทรงเมตตา ให้ถูกสักการะหรือ?
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مُوسَىٰ بَِٔايَٰتِنَآ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦ فَقَالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
และแน่นอนเราได้ส่งมูซา พร้อมด้วยสัญญาณต่าง ๆ ของเราไปยังฟาโรห์และบรรดาคนชั้นนำของเขา แล้วกล่าวว่า ฉันนั้นเป็นทูตของพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก
أَمۡ يَحۡسَبُونَ أَنَّا لَا نَسۡمَعُ سِرَّهُمۡ وَنَجۡوَىٰهُمۚ بَلَىٰ وَرُسُلُنَا لَدَيۡهِمۡ يَكۡتُبُونَ
หรือว่าพวกเขาคิดว่า เรานั้นไม่ได้ยินความลับและการประชุมลับของพวกเขา เปล่าเลย และทูตทั้งหลายของเรากำลังจดบันทึกอยู่ ณ ที่พวกเขาด้วย
ซูเราะฮ์ที่ 44 الدُّخَان الدخان
أَمۡرٗا مِّنۡ عِندِنَآۚ إِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ
เป็นพระบัญชาจาก ณ ที่เรา เรานั้นเป็นผู้ส่งมา
أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكۡرَىٰ وَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولٞ مُّبِينٞ
ข้อเตือนสติจะอำนวยผลแก่พวกเขาได้เช่นใด ทั้ง ๆ ที่มีศาสนทูตอันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว
۞وَلَقَدۡ فَتَنَّا قَبۡلَهُمۡ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَ وَجَآءَهُمۡ رَسُولٞ كَرِيمٌ
และแน่นอนเราได้ทดสอบหมู่ชนของฟาโรห์ก่อนหน้าพวกเขา และได้มีศาสนทูตผู้ทรงเกียรติมายังพวกเขา
أَنۡ أَدُّوٓاْ إِلَيَّ عِبَادَ ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ
โปรดส่งมอบบ่าวทั้งหลายของอัลลอฮ์แก่ฉัน ฉันนั้นเป็นศาสนทูตผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกท่าน
ซูเราะฮ์ที่ 46 الْأَحْقَاف الأحقاف
قُلۡ مَا كُنتُ بِدۡعٗا مِّنَ ٱلرُّسُلِ وَمَآ أَدۡرِي مَا يُفۡعَلُ بِي وَلَا بِكُمۡۖ إِنۡ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّ وَمَآ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٞ
จงกล่าว ฉันไม่ได้เป็นคนต้นคิดในบรรดาศาสนทูต และฉันไม่รู้ว่าอันใดจะถูกปฏิบัติแก่ฉันหรือแก่พวกท่าน ฉันไม่ได้ปฏิบัติตามอันใดนอกจากสิ่งที่ถูกโองการยังฉันเท่านั้น และฉันมิใช่ผู้ใดนอกจากผู้เตือนอันชัดแจ้งเท่านั้น
فَٱصۡبِرۡ كَمَا صَبَرَ أُوْلُواْ ٱلۡعَزۡمِ مِنَ ٱلرُّسُلِ وَلَا تَسۡتَعۡجِل لَّهُمۡۚ كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَ مَا يُوعَدُونَ لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا سَاعَةٗ مِّن نَّهَارِۢۚ بَلَٰغٞۚ فَهَلۡ يُهۡلَكُ إِلَّا ٱلۡقَوۡمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ
*ดังนั้น เจ้าจงอดทนเช่นบรรดาผู้มีจิตตั้งมั่นจากเหล่าศาสนทูต และอย่าเร่งรัดให้ลงโทษแก่พวกเขา วันที่พวกเขาเห็นสิ่งที่พวกเขาถูกสัญญาไว้ (พวกเขาจะคิด) ประหนึ่งว่าพวกเขาไม่ได้พำนัก (ในโลกนี้ หรือในสุสาน) เว้นแต่ชั่วยามหนึ่งของกลางวัน (นี่) เป็นการประกาศแจ้ง จะไม่มีผู้ใดจะถูกให้หายนะนอกจากหมู่ชนผู้ฝ่าฝืนเท่านั้น
ซูเราะฮ์ที่ 47 مُحَمَّد محمد
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَصَدُّواْ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَشَآقُّواْ ٱلرَّسُولَ مِنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ ٱلۡهُدَىٰ لَن يَضُرُّواْ ٱللَّهَ شَيۡٔٗا وَسَيُحۡبِطُ أَعۡمَٰلَهُمۡ
แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธ และขัดขวางหนทางของอัลลอฮ์ และต่อต้านศาสนทูตหลังจากที่แนวทางอันถูกต้องได้กระจ่างชัดแก่พวกเขาแล้ว พวกเขาจะไม่ทำร้ายใด ๆ อัลลอฮ์ได้ และจะทรงทำให้การงานของพวกเขาไร้ผล
۞يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ وَلَا تُبۡطِلُوٓاْ أَعۡمَٰلَكُمۡ
ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงเชื่อฟังอัลลอฮ์ และจงเชื่อฟังศาสนทูต และอย่าทำให้การงานของพวกเจ้าเป็นโมฆะ
ซูเราะฮ์ที่ 48 الْفَتْح الفتح
لِّتُؤۡمِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَتُعَزِّرُوهُ وَتُوَقِّرُوهُۚ وَتُسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا
เพื่อให้พวกเจ้าศรัทธาในอัลลอฮ์ และทูตของพระองค์ และช่วยเหลือเขา และนับถือเขา และสดุดีพระองค์ทั้งยามเช้าและยามเย็น
بَلۡ ظَنَنتُمۡ أَن لَّن يَنقَلِبَ ٱلرَّسُولُ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ إِلَىٰٓ أَهۡلِيهِمۡ أَبَدٗا وَزُيِّنَ ذَٰلِكَ فِي قُلُوبِكُمۡ وَظَنَنتُمۡ ظَنَّ ٱلسَّوۡءِ وَكُنتُمۡ قَوۡمَۢا بُورٗا
ทว่า พวกเจ้าคิดหวังว่าศาสนทูตและบรรดาผู้ศรัทธาจะไม่ได้กลับไปหาครอบครัวพวกเขาอีก และสิ่งนั้นถูกวาดฝันขึ้นในหัวใจของพวกเจ้า และพวกเจ้ายังคิดแง่ร้าย และพวกเจ้าเป็นหมู่ชนวิบัติ
وَمَن لَّمۡ يُؤۡمِنۢ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ فَإِنَّآ أَعۡتَدۡنَا لِلۡكَٰفِرِينَ سَعِيرٗا
และผู้ใดไม่ศรัทธาในอัลลอฮ์และทูตของพระองค์ แน่นอนเราได้เตรียมเพลิงที่ลุกโชนไว้สำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธ
لَّيۡسَ عَلَى ٱلۡأَعۡمَىٰ حَرَجٞ وَلَا عَلَى ٱلۡأَعۡرَجِ حَرَجٞ وَلَا عَلَى ٱلۡمَرِيضِ حَرَجٞۗ وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ يُدۡخِلۡهُ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ وَمَن يَتَوَلَّ يُعَذِّبۡهُ عَذَابًا أَلِيمٗا
ไม่เป็นบาปใดแก่คนตาบอด และไม่เป็นบาปแก่คนพิการ และไม่เป็นบาปแก่คนป่วย และผู้ใดเชื่อฟังอัลลอฮ์และทูตของพระองค์ พระองค์จะทรงให้เขาเข้าสวนสวรรค์ทั้งหลายที่เบื่องล่างของมันมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน และผู้ใดหันหลัง พระองค์จะทรงลงโทษเขาอย่างเจ็บปวด
إِذۡ جَعَلَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فِي قُلُوبِهِمُ ٱلۡحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ ٱلۡجَٰهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَأَلۡزَمَهُمۡ كَلِمَةَ ٱلتَّقۡوَىٰ وَكَانُوٓاْ أَحَقَّ بِهَا وَأَهۡلَهَاۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٗا
*ครั้นเมื่อบรรดาผู้ปฏิเสธได้ก่อความหยิ่งยะโสไว้ในใจของพวกเขาเป็นความหยิ่งยะโสของยุคอนารยะ อัลลอฮ์จึงประทานความสงบของพระองค์ทรงมาบนทูตของพระองค์และบนบรรดาผู้ศรัทธา และทำให้พวกเขาตั้งมั่นอยู่กับวจีแห่งความยำเกรง ซึ่งพวกเขาเหมาะสมกับมัน และเป็นเจ้าของมัน และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง
لَّقَدۡ صَدَقَ ٱللَّهُ رَسُولَهُ ٱلرُّءۡيَا بِٱلۡحَقِّۖ لَتَدۡخُلُنَّ ٱلۡمَسۡجِدَ ٱلۡحَرَامَ إِن شَآءَ ٱللَّهُ ءَامِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُءُوسَكُمۡ وَمُقَصِّرِينَ لَا تَخَافُونَۖ فَعَلِمَ مَا لَمۡ تَعۡلَمُواْ فَجَعَلَ مِن دُونِ ذَٰلِكَ فَتۡحٗا قَرِيبًا
แน่นอนยิ่ง อัลลอฮ์ทรงทำให้ความฝันเป็นจริงแก่ทูตของพระองค์โดยความจริง แน่นอนพวกเจ้าจะได้เข้ามัสยิดอัล-ฮะรอม ถ้าอัลลอฮ์ทรงประสงค์ อย่างปลอดภัย โกนศีรษะของพวกเจ้าหรือตัดผม โดยพวกเจ้าจะไม่หวาดกลัว พระองค์ทรงรู้สิ่งที่พวกเจ้ายังไม่รู้ แล้วนอกเหนือจากนั้นพระองค์ทรงกำหนดชัยชนะอันใกล้ด้วย
هُوَ ٱلَّذِيٓ أَرۡسَلَ رَسُولَهُۥ بِٱلۡهُدَىٰ وَدِينِ ٱلۡحَقِّ لِيُظۡهِرَهُۥ عَلَى ٱلدِّينِ كُلِّهِۦۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدٗا
พระองค์คือผู้ที่ส่งทูตของพระองค์พร้อมด้วยทางนำ และศาสนาแห่งสัจธรรม เพื่อพระองค์จะทรงทำให้มันอยู่เหนือศาสนาทั้งมวล และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์ทรงเป็นพยาน
مُّحَمَّدٞ رَّسُولُ ٱللَّهِۚ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥٓ أَشِدَّآءُ عَلَى ٱلۡكُفَّارِ رُحَمَآءُ بَيۡنَهُمۡۖ تَرَىٰهُمۡ رُكَّعٗا سُجَّدٗا يَبۡتَغُونَ فَضۡلٗا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنٗاۖ سِيمَاهُمۡ فِي وُجُوهِهِم مِّنۡ أَثَرِ ٱلسُّجُودِۚ ذَٰلِكَ مَثَلُهُمۡ فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِۚ وَمَثَلُهُمۡ فِي ٱلۡإِنجِيلِ كَزَرۡعٍ أَخۡرَجَ شَطَۡٔهُۥ فََٔازَرَهُۥ فَٱسۡتَغۡلَظَ فَٱسۡتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِۦ يُعۡجِبُ ٱلزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ ٱلۡكُفَّارَۗ وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ مِنۡهُم مَّغۡفِرَةٗ وَأَجۡرًا عَظِيمَۢا
*มุฮัมมัดเป็นทูตของอัลลอฮ์ และบรรดาผู้ที่อยู่ร่วมกับเขา เป็นผู้เข้มแข็งต่อพวกปฏิเสธ เป็นผู้เมตตาในระหว่างกัน เจ้าจะเห็นพวกเขาเป็นผู้ก้มหลัง (รุกั๊วะ) ก้มกราบ (สุญูด) แสวงหาความโปรดปรานและความปราโมทย์จากอัลลอฮ์ เครื่องหมายของพวกเขาอยู่ที่ใบหน้าพวกเขาคือรอยก้มกราบ นั่นเป็นลักษณะพวกเขาที่มีใน (คัมภีร์) เตารอฮ์ และเป็นลักษณะพวกเขาที่มีใน (คัมภีร์) อินญีล ประหนึ่งเมล็ดที่แตกใบอ่อนของมันออกมา แล้วยังความเจริญให้มัน มันจึงแข็งแรง และยืนบนลำต้นของมันได้ ทำให้ผู้หว่านปลาบปลื้มใจ เพื่อพวกปฏิเสธจะได้คับแค้นใจต่อพวกเขา อัลลอฮ์ทรงสัญญาบรรดาผู้ศรัทธาและทำความดีต่าง ๆ ในหมู่พวกเขาถึงการอภัยและรางวัลอันใหญ่หลวง
ซูเราะฮ์ที่ 49 الْحُجُرَات الحجرات
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُقَدِّمُواْ بَيۡنَ يَدَيِ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٞ
ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่า (นำคำพูดหรือการกระทำใด) ล้ำหน้าอัลลอฮ์และทูตของพระองค์ และจงยำเกรงอัลลอฮ์ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงมองเห็น
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصۡوَٰتَهُمۡ عِندَ رَسُولِ ٱللَّهِ أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ٱمۡتَحَنَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُمۡ لِلتَّقۡوَىٰۚ لَهُم مَّغۡفِرَةٞ وَأَجۡرٌ عَظِيمٌ
แท้จริง บรรดาผู้ที่ลดเสียงของตนลงขณะอยู่กับทูตของอัลลอฮ์ ชนเหล่านั้นเป็นผู้ที่อัลลอฮ์ทรงทดสอบหัวใจของพวกเขาถึงความยำเกรง พวกเขาจะได้รับการอภัยและรางวัลอันยิ่งใหญ่
وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ فِيكُمۡ رَسُولَ ٱللَّهِۚ لَوۡ يُطِيعُكُمۡ فِي كَثِيرٖ مِّنَ ٱلۡأَمۡرِ لَعَنِتُّمۡ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ حَبَّبَ إِلَيۡكُمُ ٱلۡإِيمَٰنَ وَزَيَّنَهُۥ فِي قُلُوبِكُمۡ وَكَرَّهَ إِلَيۡكُمُ ٱلۡكُفۡرَ وَٱلۡفُسُوقَ وَٱلۡعِصۡيَانَۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلرَّٰشِدُونَ
และจงรู้เถิดว่า ในหมู่พวกเจ้ามีทูตของอัลลอฮ์ ถ้าเขาเชื่อฟังพวกเจ้าในหลาย ๆ เรื่อง แน่นอนพวกเจ้าจะลำบากได้ แต่อัลลอฮ์ทรงทำให้การศรัทธาเป็นที่รักแก่พวกเจ้า และประดับมันในหัวใจของพวกเจ้า และทำให้การปฏิเสธศรัทธา การฝ่าฝืน และการดื้นรั้นเป็นที่เกลียดชังแก่พวกเจ้า ชนเหล่านั้นเป็นผู้อยู่บนทางอันชาญฉลาด
۞قَالَتِ ٱلۡأَعۡرَابُ ءَامَنَّاۖ قُل لَّمۡ تُؤۡمِنُواْ وَلَٰكِن قُولُوٓاْ أَسۡلَمۡنَا وَلَمَّا يَدۡخُلِ ٱلۡإِيمَٰنُ فِي قُلُوبِكُمۡۖ وَإِن تُطِيعُواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ لَا يَلِتۡكُم مِّنۡ أَعۡمَٰلِكُمۡ شَيًۡٔاۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٌ
อาหรับจากชนบทได้กล่าวว่า พวกเราศรัทธาแล้ว จงกล่าว พวกท่านยังไม่ศรัทธา แต่จงกล่าวว่า พวกเรารับอิสลามแล้ว เพราะการศรัทธายังไม่ได้เข้าไปในหัวใจของพวกท่าน และถ้าพวกท่านเชื่อฟังอัลลอฮ์และทูตของพระองค์ พระองค์จะไม่ให้การงานของพวกท่านพร่องลงแต่อย่างใด อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ثُمَّ لَمۡ يَرۡتَابُواْ وَجَٰهَدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلصَّٰدِقُونَ
บรรดาผู้ศรัทธาที่แท้จริงนั้นคือ บรรดาผู้ศรัทธาในอัลลอฮ์ และทูตของพระองค์ จากนั้นพวกเขาไม่สงสัย แต่เสียสละด้วยทรัพย์สิน และชีวิตของพวกเขาในหนทางของอัลลอฮ์ ชนเหล่านั้นเป็นผู้สัตย์จริง
ซูเราะฮ์ที่ 50 ق ق
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡأَيۡكَةِ وَقَوۡمُ تُبَّعٖۚ كُلّٞ كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ
อีกทั้งชาวป่าทึบ (หมู่ชนของชุอัยบ์) และหมู่ชนตุ๊บบะอฺ (*กษัตริย์องค์หนึ่งของเยเมน ที่ได้รับอิสลาม และเรียกร้องหมู่ชนของเขาให้รับอิสลาม แต่พวกเขาไม่เชื่อ) ทั้งหมดไม่เชื่อในศาสนทูต แล้วสิ่งที่ฉันเคยขู่ไว้ (คือการลงโทษ) ก็ได้เกิดขึ้นจริง