อิบรอฮีม

และครั้นเมื่อพระผู้อภิบาลของอิบรอฮีมทดสอบอิบรอฮีมด้วยพระบัญชาต่าง ๆ แล้วเขาก็ได้ตอบสนองมันอย่างครบถ้วน พระองค์ตรัสว่า เรานั้นเป็นผู้แต่งตั้งเจ้าให้เป็นผู้นำสำหรับมนุษยชาติ เขากล่าวว่า และจากลูกหลานของฉันด้วยเถิด พระองค์ตรัสว่า สัญญาของฉันจะไม่รวมถึงบรรดาผู้อธรรม

และครั้นเมื่อเราได้ทำให้บ้าน (วิหารกะอฺบะฮ์) นั้นเป็นสถานที่แวะเวียนสำหรับมนุษยชาติ และเป็นที่ปลอดภัย และจงยึดเอามะกอมอิบรอฮีม (ตำแหน่งที่อิบรอฮีมเคยยืน) เป็นที่ละหมาด และเราได้มีบัญชาไปยังอิบรอฮีมและอิสมาอีลว่า เจ้าทั้งสองจงชำระบ้านของฉันให้สะอาด สำหรับบรรดาผู้เดินเวียนรอบ (เฏาะวาฟ) บรรดาผู้จำมัสยิด (อิอฺติกาฟ) และบรรดาผู้ก้มหลัง (รุกูอฺ) ผู้ก้มกราบ (สุญูด)

และครั้นเมื่ออิบรอฮีมกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน! โปรดทำให้ (เมือง) นี้เป็นเมืองที่ปลอดภัย และโปรดจัดสรรผลไม้ต่าง ๆ แก่ชาวเมืองของมัน แก่คนในหมู่พวกเขาที่ศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย พระองค์ตรัสว่า และผู้ใดปฏิเสธศรัทธา ฉันก็จะให้เขาได้รับความสำราญชั่วเวลาเล็กน้อย จากนั้นฉันจะคุมตัวเขามาสู่การลงโทษแห่งไฟ (นรก) และมันช่างเป็นปลายทางที่เลวร้ายยิ่ง

และครั้นเมื่ออิบรอฮีมและอิสมาอีลก่อฐานของบ้านนั้นให้สูงขึ้น (ทั้งสองกล่าวว่า) พระผู้อภิบาลของเรา โปรดตอบรับ (งาน) จากเรา พระองค์นั้น ท่านเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดทำให้เราเป็นผู้นอบน้อมต่อพระองค์ และจากลูกหลานของพวกเราให้มีบรรดาผู้นอบน้อมต่อพระองค์ด้วย และโปรดแสดงให้เราเห็นการบำเพ็ญ (ฮัจญ์) ของเรา และโปรดรับการสำนึกผิดของเรา พระองค์นั้น ท่านเป็นผู้ทรงรับการกลับตัว ผู้ทรงปรานีเสมอ

พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดแต่งตั้งศาสนทูตขึ้นในหมู่ของพวกเขา (ให้) เขาสาธยายโองการต่าง ๆ ของพระองค์แก่พวกเขา และสอนพวกเขาถึงคัมภีร์และความมุ่งหมาย (แห่งคัมภีร์จากแบบฉบับของผู้เผยวจนะ) และขัดเกลาพวกเขา พระองค์นั้น ท่านเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และจะมีผู้ใดเล่าที่จะไม่ใฝ่ครรลองของอิบรอฮีม เว้นแต่ผู้เขลาต่อตัวเองเท่านั้น และแน่แท้เราเลือกเฟ้นเขาในโลกนี้ และในโลกสุดท้ายนั้น แน่นอนเขาจะอยู่ในหมู่คนดี

และครั้นเมื่อพระผู้อภิบาลของเขาตรัสแก่เขาว่า จงสวามิภักดิ์เถิด เขากล่าวว่า ฉันสวามิภักดิ์ต่อพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

และทั้งอิบรอฮีมและยะอฺกูบได้กำชับลูก ๆ ของเขาว่า ลูก ๆ ของฉัน! อัลลอฮ์นั้นทรงเลือกศาสนาแก่พวกเจ้า ดังนั้นจงอย่าตายเด็ดขาด นอกจากพวกเจ้าได้เป็นผู้สวามิภักดิ์ (มุสลิม) แล้ว

หรือว่าพวกเจ้าอยู่ร่วมด้วย เมื่อวาระสุดท้ายมาถึงยะอฺกูบ เมื่อเขากล่าวแก่ลูก ๆ ของเขาว่า พวกเจ้าจะสักการะสิ่งใดหลังจากฉัน (จากไปแล้ว) พวกเขากล่าวว่า เราสักการะพระเจ้าของท่าน และพระเจ้าของอิบรอฮีม อิสมาอีล และอิสฮาก เป็นพระเจ้าองค์เดียว และพวกเราเป็นผู้สวามิภักดิ์ (มุสลิม) ต่อพระองค์

และพวกเขากล่าวว่า จงเป็นยิวหรือเป็นคริสต์เถิด พวกท่านก็จะได้รับการนำทาง จงกล่าว ทว่า (จงปฏิบัติตาม) ครรลองของอิบรอฮีมผู้ตั้งมั่นในสัจธรรม (ต่างหาก) และเขาไม่เคยอยู่ในหมู่ผู้ตั้งภาคีเลย

พวกเจ้าจงกล่าวว่า เราศรัทธาในอัลลอฮ์ และในสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่พวกเรา และในสิ่งที่ถูกประทานแก่อิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอฺกูบ และวงศ์วานเหล่านั้น (*คือเหล่าผู้เผยวจนะที่เป็นลูกหลานของยะอฺกูบ) และในสิ่งที่ถูกประทานแก่มูซาและอีซา และในสิ่งที่ถูกประทานแก่บรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) ทั้งหลายที่มาจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา เราไม่แบ่งแยกระหว่างคนใดในหมู่พวกเขา และพวกเราเป็นผู้สวามิภักดิ์ต่อพระองค์

หรือว่าพวกท่านกล่าวว่า อิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอฺกูบ และบรรดาวงศ์วาน (บรรดาผู้เผยวจนะที่เป็นลูกหลานของยะอฺกูบ) นั้น พวกเขาเป็นยิว หรือเป็นคริสต์หรือ? จงกล่าว พวกท่านหรือว่าอัลลอฮ์ที่รู้ดีกว่า? และผู้ใดเล่าอธรรมยิ่งไปกว่าผู้ปกปิดหลักฐานยืนยันที่มาจากอัลลอฮ์ที่มีอยู่ ณ ที่เขา และอัลลอฮ์ไม่เป็นผู้เพิกเฉยในสิ่งที่พวกท่านกระทำ

(มุฮัมมัด) เจ้าไม่เห็น (เรื่องราวของ) ผู้โต้เถียงอิบรอฮีม (กษัตริย์นัมรูดแห่งบาบิโลน) ในเรื่องพระผู้อภิบาลของเขาหรือ? เนื่องจากอัลลอฮ์ทรงประทานอำนาจปกครองแก่เขา เมื่ออิบรอฮีมกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ที่ทรงให้เป็นและทรงให้ตาย เขากล่าวว่า ฉันก็ให้เป็นให้ตายได้ (เช่นกัน) อิบรอฮีมกล่าวว่า อัลลอฮ์นั้นทรงนำตะวันมาจากตะวันออก ดังนั้นท่านจงนำมันมาจากตะวันตกเถิด แล้วผู้ปฏิเสธนั้นก็งงงัน และอัลลอฮ์ไม่ทรงนำทางหมู่ชนผู้อธรรม

และครั้นเมื่ออิบรอฮีมกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน! โปรดแสดงแก่ฉันว่า พระองค์ทรงชุบชีวิตผู้ที่ตายแล้วเช่นใด? พระองค์ตรัสว่า เจ้าไม่เชื่อหรือ? อิบรอฮีมทูลว่า หามิได้ แต่เพื่อหัวใจของฉันได้สงบ พระองค์ตรัสว่า เจ้าจงนำนกมาสี่ตัว แล้วจงเลี้ยงพวกมันให้เชื่องกับเจ้า จากนั้นจงนำแต่ละชิ้นส่วนของพวกมัน (หลังจากที่ได้หั่นพวกมันเป็นชิ้น ๆแล้ว) ไปวางไว้บนเขาแต่ละลูก จากนั้นจงเรียกพวกมัน พวกมันจะ (ฟื้นขึ้นและบิน) มายังเจ้าอย่างเร่งรีบ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

อัลลอฮ์นั้นทรงคัดเลือกอาดัม นูห์ วงศ์วานของอิบรอฮีม และวงศ์วานของอิมรอน ให้เหนือกว่าชนชาติทั้งปวง

ชาวคัมภีร์ทั้งหลาย เหตุใดพวกเจ้าจึงโต้เถียงกันใน (เรื่องของ) อิบรอฮีม ทั้ง ๆ ที่ (คัมภีร์) เตารอตและอินญีลไม่ได้ถูกประทานลงมานอกจากหลังจากเขาแล้ว พวกเจ้าไม่ใช้ปัญญาหรือ?

อิบรอฮีมไม่เคยเป็นยิวหรือเป็นคริสต์ แต่เขาเป็นผู้ตั้งมั่นในสัจธรรม เป็นผู้นอบน้อม และเขาไม่เคยอยู่ในหมู่ผู้ตั้งภาคี

ผู้ที่ใกล้ชิดกับอิบรอฮีมที่สุดนั้น แน่นอนคือผู้ที่ปฏิบัติตามเขา และ (คือ) ผู้เผยวจนะ (นบี) คนนี้และบรรดาผู้ศรัทธา และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ปกครองของบรรดาผู้ศรัทธา

จงกล่าวว่า เราศรัทธาในอัลลอฮ์ และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เรา และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่อิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอฺกูบ และวงศ์วานเหล่านั้น (คือบรรดาผู้เผยวจนะที่เป็นลูกหลานของยะอฺกูบ) และสิ่งที่ถูกนำมาให้แก่มูซา อีซา และบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) จากพระผู้อภิบาลของพวกเขา เราไม่แบ่งแยกระหว่างคนใดในหมู่พวกเขา และเราเป็นผู้นอบน้อมต่อพระองค์

จงกล่าวว่า อัลลอฮ์ตรัสสัตย์จริงแล้ว ดังนั้นจงปฏิบัติตามครรลองของอิบรอฮีมผู้ตั้งมั่นในสัจธรรม และเขาไม่เคยอยู่ในหมู่ผู้ตั้งภาคี

ในนั้นมีสัญญาณอันแจ่มแจ้งต่าง ๆ (ส่วนหนึ่งนั้น) คือ ที่ยืนของอิบรอฮีม (มะกอม อิบรอฮีม) และผู้ใดเข้าไปในนั้น เขาเป็นผู้ปลอดภัย และเพื่ออัลลอฮ์แล้ว การทำฮัจญ์ที่บ้านหลังนั้นเป็นหน้าที่ของมนุษยชาติผู้ที่สามารถหาทางไปถึงมันได้ และผู้ใดปฏิเสธ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงไม่พึ่งสากลโลก

หรือพวกเขาอิจฉาผู้คน ในสิ่งที่อัลลอฮ์ประทานแก่เขาทั้งหลายจากความโปรดปรานของพระองค์ แน่แท้เราได้ประทานคัมภีร์และความเข้าใจแก่วงศ์วานของอิบรอฮีม และเราได้ประทานอำนาจอันยิ่งใหญ่แก่พวกเขา

แล้วในหมู่พวกเขามีผู้ศรัทธาในเขา (มุฮัมมัด) และในหมู่พวกเขามีผู้ขัดขวางเขา และเพียงพอแล้วที่ (นรก) ญะฮันนัมเป็นเพลิงที่ลุกโชน (สำหรับพวกเขา)

และผู้ใดเล่าจะมีศาสนางดงามยิ่งกว่าผู้ที่ก้มหน้าของเขาลงนอบน้อมแด่อัลลอฮ์ โดยเขาเป็นผู้ประพฤติดี และปฏิบัติตามครรลองของอิบรอฮีม ผู้ตั้งมั่นในสัจธรรม และอัลลอฮ์ทรงถืออิบรอฮีมเป็นสหาย

เรานั้นได้มีโองการแก่เจ้า เช่นที่เราได้มีโองการแก่นูห์ และบรรดาผู้เผยวจนะหลังจากเขา และเราได้มีโองการแก่อิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอฺกูบ วงศ์วานเหล่านั้น (*คือบรรดาผู้เผยวจนะอื่น ๆ ที่เป็นลูกหลานของยะอฺกูบ) อีซา อัยยูบ ยูนุส ฮารูน และสุลัยมาน และเราได้ประทาน (คัมภีร์) ซะบูรแก่ดาวูด

และครั้นเมื่ออิบรอฮีมกล่าวแก่อาซัรพ่อของเขาว่า ท่านยึดเอาเจว็ดเป็นพระเจ้าหรือ? แท้จริงฉันเห็นว่าท่านและหมู่ชนของท่านอยู่ในความหลงผิดอันชัดแจ้ง

และเช่นนั้นเอง เราให้อิบรอฮีมเห็นอำนาจอันยิ่งใหญ่แห่งชั้นฟ้าและแผ่นดิน และเพื่อให้เขาอยู่ในหมู่ผู้เชื่อมั่น

แล้วเมื่อกลางคืนปกคลุมเขา เขาได้เห็นดาวดวงหนึ่ง เขากล่าวว่า นี้คือพระผู้อภิบาลของฉัน แล้วเมื่อมันลับไป เขากล่าวว่า ฉันไม่ปรารถนาบรรดาสิ่งที่ลับไปได้

แล้วเมื่อเขาเห็นจันทราปรากฏ เขากล่าวว่า นี้คือพระผู้อภิบาลของฉัน แล้วเมื่อมันลับไป เขากล่าวว่า ถ้าพระผู้อภิบาลของฉันไม่ทรงนำทางฉัน ฉันย่อมจะกลายเป็นหนึ่งในหมู่ชนผู้หลงผิด

แล้วเมื่อเขาเห็นตะวันปรากฏ เขากล่าวว่า นี่แหละเป็นพระผู้อภิบาลของฉัน นี่ใหญ่ที่สุดแล้ว แล้วเมื่อมันลับไป เขากล่าวว่า หมู่ชนของฉันเอ๋ย แท้จริงฉันไม่ขอเกี่ยวข้องใดกับสิ่งที่พวกท่านตั้งภาคี

แท้จริงฉันผินหน้าของฉันสู่พระผู้ทรงรังสรรค์ชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ในฐานะเป็นผู้ตั้งมั่นในสัจธรรม และฉันจะไม่อยู่ในหมู่ผู้ตั้งภาคี

และหมู่ชนของเขาโต้เถียงเขา (อิบรอฮีม) เขากล่าวว่า พวกท่านจะโต้เถียงฉันในเรื่องของอัลลอฮ์หรือ ทั้ง ๆ ที่พระองค์ทรงนำทางฉันแล้ว และฉันไม่กลัวสิ่งที่พวกท่านตั้งภาคี เว้นแต่พระผู้อภิบาลของฉันจะประสงค์สิ่งหนึ่งสิ่งใดเท่านั้น พระผู้อภิบาลของฉันทรงมีความรู้ไพศาลทั่วทุกสิ่ง พวกท่านจะไม่คิดทบทวนหรือ?

และฉันจะกลัวสิ่งที่พวกท่านตั้งภาคี ขณะที่พวกท่านไม่กลัวการตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ในสิ่งที่พระองค์ไม่ได้ให้หลักฐานเด็ดขาดใดแก่พวกเจ้าในมันได้เช่นใด? แล้วฝ่ายใดเล่าจากสองฝ่ายที่คู่ควรกับความปลอดภัยกว่ากัน ถ้าพวกเจ้ารู้จริง

บรรดาผู้ศรัทธาและไม่ได้เคล้าการศรัทธาของพวกเขาด้วยการอธรรม ชนเหล่านั้นจะได้รับความปลอดภัย และพวกเขาจะเป็นผู้ได้อยู่ในทางนำ

และนั่นคือ ข้อพิสูจน์ของเรา เราได้ให้มันแก่อิบรอฮีมเหนือหมู่ชนของเขา เรายกผู้ที่เราประสงค์ขึ้นหลายขั้น แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเป็นผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงรอบรู้

จงกล่าว แท้จริงฉันนั้น พระผู้อภิบาลของฉันทรงนำทางฉันสู่ทางอันเที่ยงตรง เป็นศาสนาที่เที่ยงแท้ เป็นครรลองของอิบรอฮีม ผู้ตั้งมั่นในสัจธรรม และเขาไม่อยู่หมู่ผู้ตั้งภาคี

ข่าวคราวของบรรดาผู้ที่อยู่ก่อนหน้าพวกเขา หมู่ชนของนูห์ ของอ๊าด ของษะมูด หมู่ชนของอิบรอฮีม และชาวมัดยัน และ (ชาว) เมืองทั้งหลายที่ถูกพลิกคว่ำ (หมู่ชนของนบีลูฏ) ไม่ได้มาถึงพวกเขาหรือ? บรรดาศาสนทูตของพวกเขามายังพวกเขาพร้อมด้วยหลักฐานอันชัดแจ้ง มิใช่ว่าอัลลอฮ์ทรงอยุติธรรมต่อพวกเขา แต่พวกเขาอยุติธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง

และการขออภัยโทษของอิบรอฮีมให้แก่พ่อของเขาไม่ได้เป็นไปเพื่ออื่นใด เว้นแต่เพราะสัญญาที่เขาเคยให้มันไว้แก่ (พ่อของ) เขา ครั้นเมื่อมันได้กระจ่างแก่เขาแล้วว่า (พ่อของ) เขาเป็นศัตรูต่ออัลลอฮ์ เขาก็ปลีกตัวออกจาก (พ่อของ) เขา แท้จริงอิบรอฮีมนั้น เป็นผู้มีใจอ่อนโยน ผู้มีขันติ

และโดยแน่นอนยิ่งบรรดาทูตของเรา (มลาอิกะฮ์) ได้มายังอิบรอฮีมพร้อมข่าวดี พวกเขากล่าวว่า ศานติ เขากล่าวว่า ศานติ แล้วไม่ช้านักเขาก็ได้นำลูกวัวย่างออกมา (ให้แขก)