وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ إِسۡمَٰعِيلَۚ إِنَّهُۥ كَانَصَادِقَ ٱلۡوَعۡدِ وَكَانَ رَسُولٗا نَّبِيّٗا
และจงกล่าวถึง (เรื่องราวของ) อิสมาอีล ที่อยู่ในคัมภีร์ แท้จริงเขาเป็นผู้ซื่อตรงในสัญญา และเขาเป็นศาสนทูต เป็นผู้เผยวจนะ
الرسول
รสูล
Messenger · 326 อายะฮ์ จาก 63 ซูเราะฮ์
กระจายอยู่ใน 63 ซูเราะฮ์
กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้นหัวข้อย่อย (4)
ซูเราะฮ์ที่ 19 مَرْيَم مريم
ซูเราะฮ์ที่ 20 طه طه
فَأۡتِيَاهُ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ وَلَا تُعَذِّبۡهُمۡۖ قَدۡ جِئۡنَٰكَ بَِٔايَةٖ مِّن رَّبِّكَۖ وَٱلسَّلَٰمُ عَلَىٰ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلۡهُدَىٰٓ
ดังนั้น เจ้าทั้งสองจงไปหาเขา แล้วจงกล่าวว่า แท้จริงพวกเราเป็นศาสนทูตขององค์อภิบาลของท่าน ดังนั้น ได้โปรดปล่อยวงศ์วานแห่งอิสรออีลให้มากับเราเถิด และโปรดอย่าทรมานพวกเขาเลย แน่แท้เราได้นำสัญญาณหนึ่งจากพระผู้อภิบาลของท่านมาด้วย และความสันติจะมีแด่ผู้ปฏิบัติตามทางนำ
قَالَ بَصُرۡتُ بِمَا لَمۡ يَبۡصُرُواْ بِهِۦ فَقَبَضۡتُ قَبۡضَةٗ مِّنۡ أَثَرِ ٱلرَّسُولِ فَنَبَذۡتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتۡ لِي نَفۡسِي
เขากล่าวว่า ฉันมองเห็นในสิ่งที่พวกเขามองไม่เห็น แล้วฉันได้กำ (ดิน) มาหนึ่งกำมือจากร่องรอยของทูตสวรรค์ (ญิบรีล) และฉันได้โยนมันลง (ในเบ้าหลอม) และเช่นนั้นเอง จิตใจของฉันทำให้ฉันเห็นดีเห็นงาม
وَلَوۡ أَنَّآ أَهۡلَكۡنَٰهُم بِعَذَابٖ مِّن قَبۡلِهِۦ لَقَالُواْ رَبَّنَا لَوۡلَآ أَرۡسَلۡتَ إِلَيۡنَا رَسُولٗا فَنَتَّبِعَ ءَايَٰتِكَ مِن قَبۡلِ أَن نَّذِلَّ وَنَخۡزَىٰ
และถ้าเราทำลายพวกเขาด้วยการลงโทษก่อนหน้าเขา (* ก่อนที่ผู้เผยวจนะมุฮัมมัด หรืออัลกุรอานจะมา) แน่นอนพวกเขาจะกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเรา ไฉนพระองค์จึงไม่ส่งศาสนทูตมายังเรา เราจะได้ปฏิบัติตามโองการทั้งหลายของพระองค์ก่อนที่เราจะต้องรับความต่ำต้อยและอัปยศ
ซูเราะฮ์ที่ 21 الْأَنْبِيَاء الأنبياء
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِيٓ إِلَيۡهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدُونِ
และเราไม่ได้ส่งศาสนทูตคนใดก่อนหน้าเจ้า เว้นแต่ เราได้วะฮีย์แก่เขาว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากฉัน ดังนั้นพวกเจ้าจงสักการะฉัน
وَلَقَدِ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلٖ مِّن قَبۡلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِينَ سَخِرُواْ مِنۡهُم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
..และแน่นอนยิ่งบรรดาศาสนทูตก่อนหน้าเจ้าได้ถูกเย้ยหยันมาแล้ว แล้ว (การลงโทษ) ก็ประสบแก่พวกที่เย้ยหยันเขาทั้งหลาย สิ่งที่พวกเขาใช้มันเย้ยหยัน
ซูเราะฮ์ที่ 22 الْحَجّ الحج
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٖ وَلَا نَبِيٍّ إِلَّآ إِذَا تَمَنَّىٰٓ أَلۡقَى ٱلشَّيۡطَٰنُ فِيٓ أُمۡنِيَّتِهِۦ فَيَنسَخُ ٱللَّهُ مَا يُلۡقِي ٱلشَّيۡطَٰنُ ثُمَّ يُحۡكِمُ ٱللَّهُ ءَايَٰتِهِۦۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ
และเราไม่ได้ส่งศาสนทูตใด และไม่ส่งผู้เผยวจนะใดก่อนหน้าเจ้า เว้นแต่เมื่อเขาอ่านคัมภีร์ มารจะป้อนความคิด (ชั่ว ข้อคลางแคลงใจ) ในระหว่างการอ่านของเขา แล้วอัลลอฮ์ทรงขจัดสิ่งที่มารป้อนให้ จากนั้นอัลลอฮ์ทรงทำให้โองการต่าง ๆ ของพระองค์มั่นคง และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ
ٱللَّهُ يَصۡطَفِي مِنَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ رُسُلٗا وَمِنَ ٱلنَّاسِۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعُۢ بَصِيرٞ
อัลลอฮ์ทรงเลือกบรรดาทูตจากหมู่มลาอิกะฮ์ และจากมนุษย์ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงเห็น
وَجَٰهِدُواْ فِي ٱللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِۦۚ هُوَ ٱجۡتَبَىٰكُمۡ وَمَا جَعَلَ عَلَيۡكُمۡ فِي ٱلدِّينِ مِنۡ حَرَجٖۚ مِّلَّةَ أَبِيكُمۡ إِبۡرَٰهِيمَۚ هُوَ سَمَّىٰكُمُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ مِن قَبۡلُ وَفِي هَٰذَا لِيَكُونَ ٱلرَّسُولُ شَهِيدًا عَلَيۡكُمۡ وَتَكُونُواْ شُهَدَآءَ عَلَى ٱلنَّاسِۚ فَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱعۡتَصِمُواْ بِٱللَّهِ هُوَ مَوۡلَىٰكُمۡۖ فَنِعۡمَ ٱلۡمَوۡلَىٰ وَنِعۡمَ ٱلنَّصِيرُ
...และจงสู้อย่างแท้จริงเพื่ออัลลอฮ์ พระองค์ทรงเลือกพวกเจ้า และพระองค์มิได้ทรงทำความลำบากใดแก่พวกเจ้าในเรื่องศาสนา เป็นครรลองของบรรพบุรุษของพวกเจ้า อิบรอฮีม พระองค์ทรงเรียกพวกเจ้าว่า บรรดาผู้นอบน้อม ใน (คัมภีร์) ก่อน ๆ และในนี้ (อัลกุรอาน) เพื่อให้ศาสนทูตเป็นพยานต่อพวกเจ้า และพวกเจ้าเป็นพยานต่อมวลมนุษย์ ดังนั้น พวกเจ้าจงดำรงละหมาด และออกซะกาต และจงยึดมั่นต่ออัลลอฮ์ พระองค์เป็นเจ้านายของพวกเจ้า พระองค์เป็นเจ้านายที่ดียิ่ง เป็นผู้ช่วยเหลือที่ดียิ่ง
ซูเราะฮ์ที่ 23 الْمُؤْمِنُون المؤمنون
فَأَرۡسَلۡنَا فِيهِمۡ رَسُولٗا مِّنۡهُمۡ أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥٓۚ أَفَلَا تَتَّقُونَ
แล้วเราได้ส่ง (ฮูด) ศาสนทูตคนหนึ่งยังพวกเขาจาก (คนในหมู่) พวกเขา (เขากล่าว) ว่า พวกท่านจงสักการะอัลลอฮ์เถิด พวกท่านไม่มีพระเจ้าอื่นใดจากพระองค์ แล้วพวกท่านจะไม่ยำเกรงหรือ
ثُمَّ أَرۡسَلۡنَا رُسُلَنَا تَتۡرَاۖ كُلَّ مَا جَآءَ أُمَّةٗ رَّسُولُهَا كَذَّبُوهُۖ فَأَتۡبَعۡنَا بَعۡضَهُم بَعۡضٗا وَجَعَلۡنَٰهُمۡ أَحَادِيثَۚ فَبُعۡدٗا لِّقَوۡمٖ لَّا يُؤۡمِنُونَ
...จากนั้นเราได้ส่งศาสนทูตของเรามาอย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งที่ชาติใดมีศาสนทูตของพวกเขามา พวกเขาก็ไม่เชื่อ เราจึงพวกเขาบางคน (พินาศ) ตามอีกบางคนไป และเราทำให้พวกเขาเป็น (เพียง) เรื่องเล่า ดังนั้นจงอยู่ให้ห่างจากหมู่ชนที่ไม่ศรัทธาเถิด
يَٰٓأَيُّهَا ٱلرُّسُلُ كُلُواْ مِنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَٱعۡمَلُواْ صَٰلِحًاۖ إِنِّي بِمَا تَعۡمَلُونَ عَلِيمٞ
ศาสนทูตทั้งหลายเอ๋ย จงบริโภคจากสิ่งดี ๆ และจงทำความดี แท้จริงฉันเป็นผู้รอบรู้ในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
أَمۡ لَمۡ يَعۡرِفُواْ رَسُولَهُمۡ فَهُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ
หรือพวกเขาไม่รู้จักศาสนทูตของพวกเขา พวกเขาจึงเป็นผู้รังเกียจเขา
ซูเราะฮ์ที่ 24 النُّور النور
وَيَقُولُونَ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَبِٱلرَّسُولِ وَأَطَعۡنَا ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٞ مِّنۡهُم مِّنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَۚ وَمَآ أُوْلَٰٓئِكَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ
และพวกเขากล่าวว่า เราศรัทธาในอัลลอฮ์และในศาสนทูต และเราเชื่อฟังปฏิบัติตาม แล้วหลังจากนั้นส่วนหนึ่งจากพวกเขาก็หันหลัง และชนเหล่านั้นหาได้เป็นผู้ศรัทธาไม่
وَإِذَا دُعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ إِذَا فَرِيقٞ مِّنۡهُم مُّعۡرِضُونَ
และเมื่อพวกเขาถูกเรียกร้องไปสู่อัลลอฮ์และทูตของพระองค์ เพื่อให้ตัดสินระหว่างพวกเขา เมื่อนั้นฝ่ายหนึ่งจากพวกเขาก็เบือนหน้า
أَفِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ أَمِ ٱرۡتَابُوٓاْ أَمۡ يَخَافُونَ أَن يَحِيفَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمۡ وَرَسُولُهُۥۚ بَلۡ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ
ในหัวใจของเขามีโรค หรือพวกเขาสงสัย หรือกลัวว่าอัลลอฮ์และทูตของพระองค์จะลำเอียงไม่เข้าขว้างพวกเขา ทว่าชนเหล่านั้นพวกเขาเป็นผู้อธรรม
إِنَّمَا كَانَ قَوۡلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ إِذَا دُعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ أَن يَقُولُواْ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَاۚ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
แท้จริงคำพูดของบรรดาผู้ศรัทธาเมื่อถูกเรียกร้องสู่อัลลอฮ์และทูตของพระองค์ เพื่อให้ตัดสินเรื่องระหว่างพวกเขา มีเพียงการกล่าวว่า เราฟังและเราปฏิบัติตาม และชนเหล่านั้นเป็นผู้ประสบความสำเร็จ
وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَيَخۡشَ ٱللَّهَ وَيَتَّقۡهِ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَآئِزُونَ
และผู้ใดเชื่อฟังอัลลอฮ์และทูตของพระองค์ และกลัวอัลลอฮ์และยำเกรงพระองค์ ดังนั้นชนเหล่านั้นพวกเขาเป็นผู้ได้รับชัยชนะ
قُلۡ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَۖ فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَإِنَّمَا عَلَيۡهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيۡكُم مَّا حُمِّلۡتُمۡۖ وَإِن تُطِيعُوهُ تَهۡتَدُواْۚ وَمَا عَلَى ٱلرَّسُولِ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُ ٱلۡمُبِينُ
จงกล่าว จงเชื่อฟังอัลลอฮ์ และจงเชื่อฟังศาสนทูต แต่ถ้าพวกเขาหันหลัง เรื่องก็เป็นเพียง พวกเขาต้องรับสิ่งที่พวกเขาแบก และพวกเจ้าต้องรับที่สิ่งพวกเจ้าแบก และถ้าพวกเจ้าเชื่อฟังเขา พวกเจ้าจะได้รับการนำทาง และหน้าที่ของศาสนทูตหาใช่อื่นไม่ นอกจากการประกาศอันชัดแจ้งเท่านั้น
وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ
และจงดำรงการละหมาด และจงจ่ายซากาต และจงเชื่อฟังศาสนทูต เพื่อพวกเจ้าจะได้รับเมตตา
إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَإِذَا كَانُواْ مَعَهُۥ عَلَىٰٓ أَمۡرٖ جَامِعٖ لَّمۡ يَذۡهَبُواْ حَتَّىٰ يَسۡتَٔۡذِنُوهُۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَسۡتَٔۡذِنُونَكَ أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦۚ فَإِذَا ٱسۡتَٔۡذَنُوكَ لِبَعۡضِ شَأۡنِهِمۡ فَأۡذَن لِّمَن شِئۡتَ مِنۡهُمۡ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُمُ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาที่ศรัทธาในอัลลอฮ์และทูตของพระองค์ และเมื่อพวกเขาอยู่กับเขา (มุฮัมมัด) ในกิจการสำคัญ พวกเขาจะไม่ไปไหนจนกว่าจะได้ขออนุญาตเขาก่อน แท้จริงบรรดาผู้ที่ขออนุญาตเจ้า ชนเหล่านั้นเป็นผู้ที่ศรัทธาในอัลลอฮ์และทูตของพระองค์ ดังนั้นเมื่อพวกเขาอนุญาตเจ้าเพื่อทำกิจบางประการของพวกเขา เจ้าก็จงให้อนุญาตแก่ผู้ที่เจ้าประสงค์ในหมู่พวกเขา และจงขออภัยโทษอัลลอฮ์ให้แก่พวกเขา อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
لَّا تَجۡعَلُواْ دُعَآءَ ٱلرَّسُولِ بَيۡنَكُمۡ كَدُعَآءِ بَعۡضِكُم بَعۡضٗاۚ قَدۡ يَعۡلَمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنكُمۡ لِوَاذٗاۚ فَلۡيَحۡذَرِ ٱلَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنۡ أَمۡرِهِۦٓ أَن تُصِيبَهُمۡ فِتۡنَةٌ أَوۡ يُصِيبَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ
พวกเจ้าจงอย่าทำให้การเรียกขานศาสนทูตในระหว่างพวกเจ้าเป็นเช่นเดียวกันกับเรียกขานของพวกเจ้าซึ่งกันและกัน แน่นอนอัลลอฮ์ทรงรู้บรรดาผู้ที่แอบเลี่ยงออกไปในหมู่พวกเจ้า ดังนั้นบรรดาผู้ที่ฝ่าฝืนคำสั่งของเขาจงระวังเถิด ว่าภัยจะเกิดแก่พวกเขา หรือโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวดจะเกิดแก่พวกเขา
ซูเราะฮ์ที่ 25 الْفُرْقَان الفرقان
وَقَالُواْ مَالِ هَٰذَا ٱلرَّسُولِ يَأۡكُلُ ٱلطَّعَامَ وَيَمۡشِي فِي ٱلۡأَسۡوَاقِ لَوۡلَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مَلَكٞ فَيَكُونَ مَعَهُۥ نَذِيرًا
และพวกเขากล่าวว่า อันใดกันแก่ศาสนทูตผู้นี้ เขา (เหมือนคนธรรมดา) กินอาหารและเดินในตลาด ไฉนจึงไม่มีมลาอิกะฮ์ถูกส่งลงมายังเขา และเป็นผู้เตือนร่วมกับเขาด้วยเล่า?
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّآ إِنَّهُمۡ لَيَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَيَمۡشُونَ فِي ٱلۡأَسۡوَاقِۗ وَجَعَلۡنَا بَعۡضَكُمۡ لِبَعۡضٖ فِتۡنَةً أَتَصۡبِرُونَۗ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيرٗا
และเราไม่ได้ส่งคนใดจากบรรดาผู้นำสาส์น ก่อนหน้าเจ้าเว้นแต่แน่นอนพวกเขากินอาหารและเดินในตลาด และเราทำให้พวกเจ้าบางคนเป็นบททดสอบแก่อีกบางคน ว่า พวกเจ้าจะอดทนไหม? และพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นทรงมองเห็น (ทุกอย่าง)
وَيَوۡمَ يَعَضُّ ٱلظَّالِمُ عَلَىٰ يَدَيۡهِ يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي ٱتَّخَذۡتُ مَعَ ٱلرَّسُولِ سَبِيلٗا
และวันซึ่ง ผู้อธรรมจะกัดมือตนเอง กล่าวว่า นี่ถ้าฉันยึดแนวทางร่วมกับศาสนทูตได้ ก็จะดี
وَقَالَ ٱلرَّسُولُ يَٰرَبِّ إِنَّ قَوۡمِي ٱتَّخَذُواْ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ مَهۡجُورٗا
และศาสนทูตกล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงหมู่ชนของฉันได้ถือเอาอัลกุรอานนี้เป็นสิ่งที่ถูกทอดทิ้งแล้ว
وَقَوۡمَ نُوحٖ لَّمَّا كَذَّبُواْ ٱلرُّسُلَ أَغۡرَقۡنَٰهُمۡ وَجَعَلۡنَٰهُمۡ لِلنَّاسِ ءَايَةٗۖ وَأَعۡتَدۡنَا لِلظَّٰلِمِينَ عَذَابًا أَلِيمٗا
และหมู่ชนของนูห์ ครั้นเมื่อพวกเขาไม่เชื่อเหล่าศาสนทูต เราจึงได้ให้พวกเขาจมน้ำ และทำให้พวกเขาเป็นสัญญาณหนึ่งสำหรับมนุษยชาติ และเราได้เตรียมโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวดแก่บรรดาผู้อธรรม
وَإِذَا رَأَوۡكَ إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَٰذَا ٱلَّذِي بَعَثَ ٱللَّهُ رَسُولًا
และเมื่อพวกเขาเห็นเจ้า ก็ไม่เอาเจ้ามาเป็นอื่นนอกจากเป็นที่เยาะเย้ย ผู้นี้นะหรือที่อัลลอฮ์ตั้งให้เป็นศาสนทูต
ซูเราะฮ์ที่ 26 الشُّعَرَاء الشعراء
فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
เจ้าทั้งสองจงไปหาฟาโรห์ แล้วจงกล่าว แท้จริงฉันเป็นทูตของพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก
فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمٗا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
ดังนั้น ฉันจึงหนีไปจากพวกท่าน เมื่อฉันกลัวพวกท่าน และพระผู้อภิบาลของฉันได้ประทานความรู้แก่ฉัน และทรงตั้งฉันให้อยู่ในหมู่ผู้นำสาส์น
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونٞ
เขา (ฟาโรห์) กล่าวว่า แท้จริงทูตของพวกเจ้าที่ถูกส่งมายังพวกเจ้า เป็นคนเสียสติโดยแท้
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
หมู่ชนของนูห์ไม่เชื่อบรรดาผู้นำสาส์น
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ
แท้จริง ฉันเป็นศาสนทูตผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกท่าน
كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
พวกอ๊าดไม่เชื่อบรรดาผู้นำสาส์น
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ
แท้จริง ฉันเป็นศาสนทูตผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกท่าน
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
พวกษะมู๊ดไม่เชื่อบรรดาผู้นำสาส์น
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ
แท้จริง ฉันเป็นศาสนทูตผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกท่าน
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
หมู่ชนของลูฏไม่เชื่อบรรดาผู้นำสาส์น
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ
แท้จริง ฉันเป็นศาสนทูตผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกท่าน
كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لَۡٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
บรรดาชาวป่าทึบไม่เชื่อบรรดาผู้นำสาส์น