ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 433
الإيمان

การศรัทธา

Belief · 728 อายะฮ์ จาก 77 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 77 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

ซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱدۡخُلُواْ فِي ٱلسِّلۡمِ كَآفَّةٗ وَلَا تَتَّبِعُواْ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيۡطَٰنِۚ إِنَّهُۥ لَكُمۡ عَدُوّٞ مُّبِينٞ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงเข้ามาสู่ความสันติ (ศาสนาอิสลาม) โดยทั่วกัน และจงอย่าตามก้าวย่างของมาร มันนั้นเป็นศัตรูอันชัดแจ้งของพวกเจ้า
زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا وَيَسۡخَرُونَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۘ وَٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ وَٱللَّهُ يَرۡزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيۡرِ حِسَابٖ
ชีวิตโลกนี้ถูกทำให้บรรเจิดแก่บรรดาผู้ปฏิเสธ และพวกเขาเย้ยหยันบรรดาผู้ศรัทธา แต่บรรดาผู้ยำเกรงจะอยู่เหนือพวกเขาในวันแห่งการยืนเข้าเฝ้า และอัลลอฮ์จะทรงจัดสรร (ปัจจัย) แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์อย่างล้นเหลือเหนือการคำนวณ
كَانَ ٱلنَّاسُ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ فَبَعَثَ ٱللَّهُ ٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَ ٱلنَّاسِ فِيمَا ٱخۡتَلَفُواْ فِيهِۚ وَمَا ٱخۡتَلَفَ فِيهِ إِلَّا ٱلَّذِينَ أُوتُوهُ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۖ فَهَدَى ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لِمَا ٱخۡتَلَفُواْ فِيهِ مِنَ ٱلۡحَقِّ بِإِذۡنِهِۦۗ وَٱللَّهُ يَهۡدِي مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٍ
มนุษย์เคยเป็นชนชาติเดียวกัน (*คืออยู่ในศาสนาเดียวกัน แล้วต่อมาเกิดขัดแย้งกัน) อัลลอฮ์จึงทรงตั้งบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) ขึ้น เป็นผู้แจ้งข่าวดี (เกี่ยวกับสวรรค์) และผู้เตือน (เกี่ยวกับนรก) และได้ทรงประทานคัมภีร์พร้อมด้วยความจริงลงมาพร้อมกับพวกเขา เพื่อมันจะได้ (ถูกใช้) ตัดสินระหว่างผู้คนในข้อที่พวกเขาขัดแย้งกัน และไม่มีผู้ใดขัดแย้งในเรื่องนั้น (ศาสนา หรือมุฮัมมัด) เว้นแต่บรรดาผู้ที่ได้รับมัน หลังจากได้มีบรรดาหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว เพราะความริษยาระหว่างพวกเขา อัลลอฮ์จึงทรงนำทางบรรดาผู้ศรัทธาที่พวกเขาขัดแย้งกันบนความจริงด้วยอนุมัติของพระองค์ และอัลลอฮ์ทรงนำผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์สู่ทางอันเที่ยงตรง
أَمۡ حَسِبۡتُمۡ أَن تَدۡخُلُواْ ٱلۡجَنَّةَ وَلَمَّا يَأۡتِكُم مَّثَلُ ٱلَّذِينَ خَلَوۡاْ مِن قَبۡلِكُمۖ مَّسَّتۡهُمُ ٱلۡبَأۡسَآءُ وَٱلضَّرَّآءُ وَزُلۡزِلُواْ حَتَّىٰ يَقُولَ ٱلرَّسُولُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ مَتَىٰ نَصۡرُ ٱللَّهِۗ أَلَآ إِنَّ نَصۡرَ ٱللَّهِ قَرِيبٞ
หรือว่าพวกเจ้าคิดว่าพวกเจ้าจะได้เข้าสวรรค์ โดยที่เรื่องอย่างเดียวกันนั้นของบรรดาผู้ที่ล่วงลับไปก่อนพวกเจ้ายังไม่ได้มีมายังพวกเจ้าเลย ทั้งความทุกข์ยากและความเดือดร้อน (การเจ็บป่วย) ประสบแก่พวกเขา และพวกเขาถูกสั่นสะเทือน (ศรัทธา) จนกระทั่งศาสนทูตและบรรดาผู้ศรัทธาที่อยู่ร่วมกับเขาเอ่ยขึ้นว่า การช่วยเหลือของอัลลอฮ์คือเมื่อใดเล่า? จงรู้เถิด การช่วยเหลือของอัลลอฮ์นั้นอยู่ใกล้
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَٱلَّذِينَ هَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ أُوْلَٰٓئِكَ يَرۡجُونَ رَحۡمَتَ ٱللَّهِۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
บรรดาผู้ศรัทธา และบรรดาผู้อพยพและดิ้นรนต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์นั้น ชนเหล่านั้นหวังในความเมตตาของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
وَلَا تَنكِحُواْ ٱلۡمُشۡرِكَٰتِ حَتَّىٰ يُؤۡمِنَّۚ وَلَأَمَةٞ مُّؤۡمِنَةٌ خَيۡرٞ مِّن مُّشۡرِكَةٖ وَلَوۡ أَعۡجَبَتۡكُمۡۗ وَلَا تُنكِحُواْ ٱلۡمُشۡرِكِينَ حَتَّىٰ يُؤۡمِنُواْۚ وَلَعَبۡدٞ مُّؤۡمِنٌ خَيۡرٞ مِّن مُّشۡرِكٖ وَلَوۡ أَعۡجَبَكُمۡۗ أُوْلَٰٓئِكَ يَدۡعُونَ إِلَى ٱلنَّارِۖ وَٱللَّهُ يَدۡعُوٓاْ إِلَى ٱلۡجَنَّةِ وَٱلۡمَغۡفِرَةِ بِإِذۡنِهِۦۖ وَيُبَيِّنُ ءَايَٰتِهِۦ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ
และจงอย่าแต่งงานกับหญิงผู้ตั้งภาคีจนกว่านางจะมีศรัทธา และแน่นอนทาสหญิงผู้ศรัทธาดีกว่าหญิงผู้ตั้งภาคี แม้ว่านางจะต้องใจพวกเจ้าก็ตาม และจงอย่ายก (หญิงผู้ศรัทธา) ให้แต่งงานกับชายผู้ตั้งภาคีจนกว่าพวกเขาจะมีศรัทธา และแน่นอนทาสชายผู้ศรัทธาดีกว่าชายผู้ตั้งภาคี แม้ว่าเขาจะต้องใจพวกเจ้าก็ตาม ชนเหล่านั้นชักชวนสู่ไฟ (นรก) และอัลลอฮ์ทรงเชิญชวนสู่สวรรค์และการอภัยโทษด้วยอนุมัติของพระองค์ และพระองค์ทรงทำให้โองการต่าง ๆ ของพระองค์แจ่มแจ้งแก่มนุษย์ เพื่อว่าพวกเขาจะได้คิดทบทวน
نِسَآؤُكُمۡ حَرۡثٞ لَّكُمۡ فَأۡتُواْ حَرۡثَكُمۡ أَنَّىٰ شِئۡتُمۡۖ وَقَدِّمُواْ لِأَنفُسِكُمۡۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُم مُّلَٰقُوهُۗ وَبَشِّرِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
หญิงของพวกเจ้า คือที่เพาะปลูกของพวกเจ้า ดังนั้นจงเข้าสู่ที่เพาะปลูกของพวกเจ้าตามแต่พวกเจ้าประสงค์ และจงทำ (ความดี) ล่วงหน้าสำหรับตัวของพวกเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า พวกเจ้านั้นจะเป็นผู้พบกับพระองค์ (ในวันหนึ่ง) และ (มุฮัมมัด) เจ้าจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธา
وَٱلۡمُطَلَّقَٰتُ يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلَٰثَةَ قُرُوٓءٖۚ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكۡتُمۡنَ مَا خَلَقَ ٱللَّهُ فِيٓ أَرۡحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤۡمِنَّ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَٰلِكَ إِنۡ أَرَادُوٓاْ إِصۡلَٰحٗاۚ وَلَهُنَّ مِثۡلُ ٱلَّذِي عَلَيۡهِنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ وَلِلرِّجَالِ عَلَيۡهِنَّ دَرَجَةٞۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
และหญิงที่ถูกหย่าให้รอเก็บตัวของนาง (อยู่บ้านสามีเป็นเวลา) สามกุรุอ์ (ประจำเดือนมาสามครั้ง) และไม่อนุมัติให้พวกนางปิดบังสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงสร้างขึ้นในมดลูกของพวกนางถ้าพวกนางศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย และสามีของพวกนางมีสิทธิเหนือกว่าในการนำพวกนางกลับมาใน (ช่วงรอ) นั้นถ้าพวกเขาปรารถนาปรองดองกัน และพวกนางมีสิทธิ์ได้รับการปฏิบัติดีตามสมควรเหมือนที่พวกนางมีหน้าที่ต้องปฏิบัติ และบรรดาชายนั้นมีขั้น (ความรับผิดชอบ) เหนือกว่าพวกนางหนึ่งขั้น และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ
وَإِذَا طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعۡضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحۡنَ أَزۡوَٰجَهُنَّ إِذَا تَرَٰضَوۡاْ بَيۡنَهُم بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ ذَٰلِكَ يُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ مِنكُمۡ يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۗ ذَٰلِكُمۡ أَزۡكَىٰ لَكُمۡ وَأَطۡهَرُۚ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ وَأَنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ
และเมื่อพวกเจ้าหย่าหญิง แล้วพวกนางถึงกำหนดของพวกนางแล้ว (ผู้ปกครองของพวกนาง) จงอย่าขัดขวางพวกนางที่พวกนางจะแต่งงานกับคู่ครอง (เดิม) ของพวกนาง เมื่อพวกเขาต่างยินยอมกันโดยชอบธรรม นั่นถูกนำมาตักเตือนแก่คนในหมู่พวกเจ้าที่ศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย นั่นผ่องแผ้วกว่าและสะอาดกว่าสำหรับพวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงรู้ แต่พวกเจ้าไม่รู้
فَإِنۡ خِفۡتُمۡ فَرِجَالًا أَوۡ رُكۡبَانٗاۖ فَإِذَآ أَمِنتُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُم مَّا لَمۡ تَكُونُواْ تَعۡلَمُونَ
และถ้าพวกเจ้ากลัว (*การถูกโจมตีระหว่างทำศึกสงคราม) ก็จงละหมาดพลางเดิน หรือพลางขี่ (พาหนะ) ครั้นเมื่อพวกเจ้าปลอดภัยแล้ว ก็จงรำลึกถึงอัลลอฮ์ดั่งที่พระองค์ทรงสอนพวกเจ้าในสิ่งที่ไม่เคยรู้
وَقَالَ لَهُمۡ نَبِيُّهُمۡ إِنَّ ءَايَةَ مُلۡكِهِۦٓ أَن يَأۡتِيَكُمُ ٱلتَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٞ مِّن رَّبِّكُمۡ وَبَقِيَّةٞ مِّمَّا تَرَكَ ءَالُ مُوسَىٰ وَءَالُ هَٰرُونَ تَحۡمِلُهُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لَّكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
และผู้เผยวจนะ (นบี) ของพวกเขาได้กล่าวแก่พวกเขาว่า สัญญาณแห่งอำนาจของเขานั้นคือจะมีหีบใบหนึ่งมายังพวกท่าน ในนั้นมีความสุขสงบจากพระผู้อภิบาลของพวกท่าน และมีสิ่งหลงเหลือจากสิ่งที่วงศ์วานแห่งมูซาและวงศ์วานแห่งฮารูนทิ้งไว้ โดยมีบรรดามลาอิกะฮ์แบกมันมา ในเรื่องดังกล่าวนั้น แน่นอนมีสัญญาณสำหรับพวกท่าน ถ้าพวกท่านเป็นผู้ศรัทธา
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلۡجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبۡتَلِيكُم بِنَهَرٖ فَمَن شَرِبَ مِنۡهُ فَلَيۡسَ مِنِّي وَمَن لَّمۡ يَطۡعَمۡهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّيٓ إِلَّا مَنِ ٱغۡتَرَفَ غُرۡفَةَۢ بِيَدِهِۦۚ فَشَرِبُواْ مِنۡهُ إِلَّا قَلِيلٗا مِّنۡهُمۡۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ قَالُواْ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلۡيَوۡمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦۚ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُواْ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٖ قَلِيلَةٍ غَلَبَتۡ فِئَةٗ كَثِيرَةَۢ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ
แล้วเมื่อ (กษัตริย์) ฏอลูตนำไพร่พลออกไป เขากล่าวว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทดสอบพวกท่านด้วยลำน้ำสายหนึ่ง ผู้ใดดื่มมัน เขามิใช่พวกของฉัน และผู้ใดไม่ได้ทานมัน แน่นอนเขานั้นเป็นพวกของฉัน เว้นแต่ผู้ที่วักน้ำเพียงหนึ่งอุ้งมือของเขาเท่านั้น แต่แล้วพวกเขาก็ดื่มมัน เว้นแต่จำนวนน้อยจากหมู่พวกเขา ครั้นเมื่อเขาและบรรดาผู้ศรัทธาพร้อมเขาข้ามมัน (ลำน้ำนั้น) ไปแล้ว พวกเขากล่าวว่า วันนี้พวกเราไม่มีกำลังต่อสู้กับญาลูตและไพร่พลของเขา (แต่) บรรดาผู้เชื่อมั่นว่าพวกเขานั้นเป็นผู้ต้องพบกับอัลลอฮ์ กล่าวว่า กี่มากน้อยแล้วที่คนกลุ่มน้อยเอาชนะคนกลุ่มมากได้ ด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์ทรงอยู่กับบรรดาผู้อดทน
۞تِلۡكَ ٱلرُّسُلُ فَضَّلۡنَا بَعۡضَهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖۘ مِّنۡهُم مَّن كَلَّمَ ٱللَّهُۖ وَرَفَعَ بَعۡضَهُمۡ دَرَجَٰتٖۚ وَءَاتَيۡنَا عِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ٱلۡبَيِّنَٰتِ وَأَيَّدۡنَٰهُ بِرُوحِ ٱلۡقُدُسِۗ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ مَا ٱقۡتَتَلَ ٱلَّذِينَ مِنۢ بَعۡدِهِم مِّنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُ وَلَٰكِنِ ٱخۡتَلَفُواْ فَمِنۡهُم مَّنۡ ءَامَنَ وَمِنۡهُم مَّن كَفَرَۚ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ مَا ٱقۡتَتَلُواْ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَفۡعَلُ مَا يُرِيدُ
ศาสนทูตเหล่านั้น เราโปรดพวกเขาบางคนเหนือกว่าอีกบางคน ในพวกเขามีผู้ที่อัลลอฮ์ทรงสนทนาด้วย และทรงยกพวกเขาบางคนขึ้นหลาย ๆ ขั้น และเราประทานหลักฐานอันชัดแจ้งต่าง ๆ แก่อีซาบุตรแห่งมัรยัม และเราเสริมเขาด้วยวิญญาณบริสุทธิ์ (ญิบรีล) และมาตรว่าอัลลอฮ์ทรงประสงค์ บรรดาผู้อยู่หลังจากพวกเขาจะไม่เข่นฆ่ากันหลังจากที่ได้มีหลักฐานอันชัดเจนมายังพวกเขาแล้ว แต่พวกเขาขัดแย้งกัน แล้วในพวกเขามีผู้ศรัทธาและในพวกเขามีผู้ปฏิเสธ และมาตรว่าอัลลอฮ์ทรงประสงค์ พวกเขาจะไม่เข่นฆ่ากัน แต่อัลลอฮ์นั้นทรงทำตามที่ทรงประสงค์
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقۡنَٰكُم مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَ يَوۡمٞ لَّا بَيۡعٞ فِيهِ وَلَا خُلَّةٞ وَلَا شَفَٰعَةٞۗ وَٱلۡكَٰفِرُونَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงบริจาคจากที่เราได้จัดสรรแก่พวกเจ้า ก่อนวันหนึ่งจะมา ซึ่งไม่มีการซื้อขายในนั้น ไม่มีมิตรภาพ และไม่มีการขออนุเคราะห์ และบรรดาผู้ปฏิเสธพวกเขาเป็นผู้อธรรม
لَآ إِكۡرَاهَ فِي ٱلدِّينِۖ قَد تَّبَيَّنَ ٱلرُّشۡدُ مِنَ ٱلۡغَيِّۚ فَمَن يَكۡفُرۡ بِٱلطَّٰغُوتِ وَيُؤۡمِنۢ بِٱللَّهِ فَقَدِ ٱسۡتَمۡسَكَ بِٱلۡعُرۡوَةِ ٱلۡوُثۡقَىٰ لَا ٱنفِصَامَ لَهَاۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
ไม่มีการบังคับ (*ให้นับถือ) ในเรื่องศาสนา แน่นอนความจริงได้กระจ่างแล้วจากความเท็จ ดังนั้นผู้ใดปฏิเสธเจว็ด (ฏอฆูต) และศรัทธาในอัลลอฮ์ แน่นอนเขาได้จับยึดห่วงอันมั่นคงไว้แล้ว ซึ่งมันไม่มีการแตกขาด และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้
ٱللَّهُ وَلِيُّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يُخۡرِجُهُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَوۡلِيَآؤُهُمُ ٱلطَّٰغُوتُ يُخۡرِجُونَهُم مِّنَ ٱلنُّورِ إِلَى ٱلظُّلُمَٰتِۗ أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ
อัลลอฮ์เป็นผู้ปกครองของบรรดาผู้ศรัทธา พระองค์ทรงนำพวกเขาออกจากความมืดทั้งหลายสู่แสงสว่าง และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น บรรดาผู้ปกครองของพวกเขาคือเจว็ด (ฏอฆูต) พวกมันนำพวกเขาออกจากแสงสว่างสู่ความมืดทั้งหลาย ชนเหล่านั้นเป็นชาวนรก พวกเขาเป็นผู้อยู่ถาวรในนั้น
وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِ‍ۧمُ رَبِّ أَرِنِي كَيۡفَ تُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰۖ قَالَ أَوَ لَمۡ تُؤۡمِنۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَٰكِن لِّيَطۡمَئِنَّ قَلۡبِيۖ قَالَ فَخُذۡ أَرۡبَعَةٗ مِّنَ ٱلطَّيۡرِ فَصُرۡهُنَّ إِلَيۡكَ ثُمَّ ٱجۡعَلۡ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٖ مِّنۡهُنَّ جُزۡءٗا ثُمَّ ٱدۡعُهُنَّ يَأۡتِينَكَ سَعۡيٗاۚ وَٱعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٞ
และครั้นเมื่ออิบรอฮีมกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน! โปรดแสดงแก่ฉันว่า พระองค์ทรงชุบชีวิตผู้ที่ตายแล้วเช่นใด? พระองค์ตรัสว่า เจ้าไม่เชื่อหรือ? อิบรอฮีมทูลว่า หามิได้ แต่เพื่อหัวใจของฉันได้สงบ พระองค์ตรัสว่า เจ้าจงนำนกมาสี่ตัว แล้วจงเลี้ยงพวกมันให้เชื่องกับเจ้า จากนั้นจงนำแต่ละชิ้นส่วนของพวกมัน (หลังจากที่ได้หั่นพวกมันเป็นชิ้น ๆแล้ว) ไปวางไว้บนเขาแต่ละลูก จากนั้นจงเรียกพวกมัน พวกมันจะ (ฟื้นขึ้นและบิน) มายังเจ้าอย่างเร่งรีบ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُبۡطِلُواْ صَدَقَٰتِكُم بِٱلۡمَنِّ وَٱلۡأَذَىٰ كَٱلَّذِي يُنفِقُ مَالَهُۥ رِئَآءَ ٱلنَّاسِ وَلَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۖ فَمَثَلُهُۥ كَمَثَلِ صَفۡوَانٍ عَلَيۡهِ تُرَابٞ فَأَصَابَهُۥ وَابِلٞ فَتَرَكَهُۥ صَلۡدٗاۖ لَّا يَقۡدِرُونَ عَلَىٰ شَيۡءٖ مِّمَّا كَسَبُواْۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡكَٰفِرِينَ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าทำให้การบริจาคของพวกเจ้าเป็นโมฆะด้วยการลำเลิกและการระราน ประหนึ่งผู้ที่บริจาคทรัพย์สินของเขาเพื่ออวดผู้คน ทั้งเขาก็ไม่ศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย ดังนั้นอุปมาของเขาประหนึ่งอุปไมยของหินเกลี้ยงมีดินติดอยู่บนมัน แล้วได้มีฝนกระหน่ำมัน แล้วทิ้งมันไว้ในสภาพเกลี้ยง พวกเขาไม่ได้ (ประโยชน์) อันใดเลยจากที่พวกเขาขวนขวายไว้ และอัลลอฮ์ไม่ทรงนำทางหมู่ชนผู้ปฏิเสธ
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَنفِقُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا كَسَبۡتُمۡ وَمِمَّآ أَخۡرَجۡنَا لَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِۖ وَلَا تَيَمَّمُواْ ٱلۡخَبِيثَ مِنۡهُ تُنفِقُونَ وَلَسۡتُم بِ‍َٔاخِذِيهِ إِلَّآ أَن تُغۡمِضُواْ فِيهِۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงบริจาค (ส่วนหนึ่ง) จากสิ่งดี ๆ ที่พวกเจ้าขวนขวายได้ และจากสิ่งที่เราให้ (งอกเงย) ออกมาจากดินแก่พวกเจ้า และจงอย่ามุ่งเอาสิ่งเลวจากมันมาบริจาค ทั้ง ๆ ที่พวกเจ้าเองก็ไม่เป็นผู้รับมัน นอกจากจะหลับหูหลับตารับมัน และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงมั่งคั่ง ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُاْ ٱلزَّكَوٰةَ لَهُمۡ أَجۡرُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ وَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ
บรรดาผู้ศรัทธาและทำความดีต่าง ๆ และดำรงการละหมาด และจ่ายซะกาตนั้น พวกเขาจะได้รับรางวัลของพวกเขา ณ พระผู้อภิบาลของพวกเขา และไม่มีความกลัวใดแก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่เสียใจ
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَذَرُواْ مَا بَقِيَ مِنَ ٱلرِّبَوٰٓاْ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงละทิ้งส่วนที่เหลืออยู่ของดอกเบี้ย ถ้าพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธา
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيۡنٍ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى فَٱكۡتُبُوهُۚ وَلۡيَكۡتُب بَّيۡنَكُمۡ كَاتِبُۢ بِٱلۡعَدۡلِۚ وَلَا يَأۡبَ كَاتِبٌ أَن يَكۡتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ ٱللَّهُۚ فَلۡيَكۡتُبۡ وَلۡيُمۡلِلِ ٱلَّذِي عَلَيۡهِ ٱلۡحَقُّ وَلۡيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥ وَلَا يَبۡخَسۡ مِنۡهُ شَيۡ‍ٔٗاۚ فَإِن كَانَ ٱلَّذِي عَلَيۡهِ ٱلۡحَقُّ سَفِيهًا أَوۡ ضَعِيفًا أَوۡ لَا يَسۡتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلۡيُمۡلِلۡ وَلِيُّهُۥ بِٱلۡعَدۡلِۚ وَٱسۡتَشۡهِدُواْ شَهِيدَيۡنِ مِن رِّجَالِكُمۡۖ فَإِن لَّمۡ يَكُونَا رَجُلَيۡنِ فَرَجُلٞ وَٱمۡرَأَتَانِ مِمَّن تَرۡضَوۡنَ مِنَ ٱلشُّهَدَآءِ أَن تَضِلَّ إِحۡدَىٰهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحۡدَىٰهُمَا ٱلۡأُخۡرَىٰۚ وَلَا يَأۡبَ ٱلشُّهَدَآءُ إِذَا مَا دُعُواْۚ وَلَا تَسۡ‍َٔمُوٓاْ أَن تَكۡتُبُوهُ صَغِيرًا أَوۡ كَبِيرًا إِلَىٰٓ أَجَلِهِۦۚ ذَٰلِكُمۡ أَقۡسَطُ عِندَ ٱللَّهِ وَأَقۡوَمُ لِلشَّهَٰدَةِ وَأَدۡنَىٰٓ أَلَّا تَرۡتَابُوٓاْ إِلَّآ أَن تَكُونَ تِجَٰرَةً حَاضِرَةٗ تُدِيرُونَهَا بَيۡنَكُمۡ فَلَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَلَّا تَكۡتُبُوهَاۗ وَأَشۡهِدُوٓاْ إِذَا تَبَايَعۡتُمۡۚ وَلَا يُضَآرَّ كَاتِبٞ وَلَا شَهِيدٞۚ وَإِن تَفۡعَلُواْ فَإِنَّهُۥ فُسُوقُۢ بِكُمۡۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱللَّهُۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย เมื่อพวกเจ้าทำสัญญาก่อหนี้สินใด ๆ ต่อกัน ที่ให้จ่ายเมื่อถึงเวลาที่กำหนด (*เงินกู้ เงินเชื่อ หรือสินค้า) ก็จงเขียนมัน (*ทำเป็นหนังสือสัญญา) และผู้เขียนจงเขียนมันระหว่าง (ต่อหน้า) พวกเจ้าโดยเที่ยงธรรม และผู้เขียนจงอย่าปฏิเสธที่จะเขียนเช่นที่อัลลอฮ์ทรงสอนเขา (*คือให้เขียนเป็น) ดังนั้นเขาจงเขียน และผู้มีหน้าที่คืน (ลูกหนี้) จงเป็นผู้บอกให้เขียน และเขาจงยำเกรงอัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของเขา และจงอย่าละสิ่งใดจากมันไว้ (เขียนให้ครบ) และถ้าผู้มีหน้าที่คืน (ลูกหนี้) เป็นคนเบาปัญญา หรือเป็นผู้อ่อนแอ หรือไม่สามารถบอกให้เขียนได้ ผู้ปกครองของเขาก็จง (ทำหน้าที่) บอกให้เขียนโดยเที่ยงธรรม และพวกเจ้าจงหาพยานสองคนจากชายในหมู่พวกเจ้า และถ้าไม่มีชายสองคน ก็จงเป็นชายหนึ่งคนและหญิงสองคนจากผู้ที่พวกเจ้าพึงใจจากพยานทั้งหลาย เผื่อว่านางคนหนึ่งหลง นางอีกคนจะได้เตือนความจำให้นาง และพยานทั้งหลายจงอย่าบ่ายเบี่ยงเมื่อถูกร้องขอ และพวกเจ้าจงอย่าเบื่อหน่ายที่จะเขียนมัน ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ (ในสิ่งที่ต้องคืนเมื่อ) ถึงเวลากำหนดของมัน นั่นเป็นการยุติธรรมกว่า ณ ที่อัลลอฮ์ และเที่ยงตรงกว่าสำหรับการเป็นพยาน และ (เป็นเกณฑ์) ต่ำสุดที่พวกเจ้าจะได้ไม่แคลงใจกัน เว้นแต่เป็นการค้าขายที่มีสินค้าพร้อม (เงินพร้อม ของพร้อม) ให้พวกเจ้าแลกเปลี่ยนมันกันในระหว่างพวกเจ้า ก็ไม่เป็นบาปใดแก่พวกเจ้าที่จะไม่เขียนมัน และจงให้มีพยานเมื่อพวกเจ้าค้าขายกัน และอย่าให้ผู้เขียนและผู้เป็นพยาน (ต้อง) ต้องได้รับเดือดร้อน แต่ถ้าพวกเจ้ากระทำ (ความเดือดร้อน) มันนั้นเป็นการฝ่าฝืนจากฝ่ายพวกเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง
۞وَإِن كُنتُمۡ عَلَىٰ سَفَرٖ وَلَمۡ تَجِدُواْ كَاتِبٗا فَرِهَٰنٞ مَّقۡبُوضَةٞۖ فَإِنۡ أَمِنَ بَعۡضُكُم بَعۡضٗا فَلۡيُؤَدِّ ٱلَّذِي ٱؤۡتُمِنَ أَمَٰنَتَهُۥ وَلۡيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥۗ وَلَا تَكۡتُمُواْ ٱلشَّهَٰدَةَۚ وَمَن يَكۡتُمۡهَا فَإِنَّهُۥٓ ءَاثِمٞ قَلۡبُهُۥۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ عَلِيمٞ
และถ้าพวกเจ้าอยู่ระหว่างการเดินทางและพวกเจ้าไม่พบผู้เขียน จงให้มีของค้ำประกันที่ถูกถือเก็บ (โดยเจ้าหนี้) แต่ถ้าพวกเจ้าไว้ใจกันและกัน ผู้ถูกไว้ใจ (ลูกหนี้) จงจ่ายคืนสิ่งที่เป็นความไว้ใจ (หนี้) ของเขา (เมื่อถึงกำหนด) และเขาจงกลัวเกรงอัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของเขา และพวกเจ้าจงอย่าปิดบังการเป็นพยาน และผู้ใดปิดบังมัน เขานั้นเป็นคนใจบาป และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّن رُّسُلِهِۦۚ وَقَالُواْ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَاۖ غُفۡرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيۡكَ ٱلۡمَصِيرُ
ศาสนทูต (มุฮัมมัด) ได้ศรัทธาในสิ่งที่ได้ถูกประทานลงมาจากพระผู้อภิบาลของเขายังเขา อีกทั้งบรรดาผู้ศรัทธาด้วย ทุกคนศรัทธาในอัลลอฮ์ และมลาอิกะฮ์ของพระองค์ และบรรดาคัมภีร์ของพระองค์ และบรรดาศาสนทูตของพระองค์ (พวกเขากล่าวว่า) เราไม่แบ่งแยกระหว่างคนหนึ่งคนใดจากบรรดาศาสนทูตของพระองค์ และพวกเขากล่าวว่า เรารับฟังแล้วและเราปฏิบัติตามแล้ว (เราหวัง) การอภัยของพระองค์ โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา! และยังพระองค์ท่านคือจุดหมายปลายทาง

ซูเราะฮ์ที่ 3 آلِ عِمْرَان آل عمران

هُوَ ٱلَّذِيٓ أَنزَلَ عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ مِنۡهُ ءَايَٰتٞ مُّحۡكَمَٰتٌ هُنَّ أُمُّ ٱلۡكِتَٰبِ وَأُخَرُ مُتَشَٰبِهَٰتٞۖ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمۡ زَيۡغٞ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَٰبَهَ مِنۡهُ ٱبۡتِغَآءَ ٱلۡفِتۡنَةِ وَٱبۡتِغَآءَ تَأۡوِيلِهِۦۖ وَمَا يَعۡلَمُ تَأۡوِيلَهُۥٓ إِلَّا ٱللَّهُۗ وَٱلرَّٰسِخُونَ فِي ٱلۡعِلۡمِ يَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِۦ كُلّٞ مِّنۡ عِندِ رَبِّنَاۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ
พระองค์คือผู้ที่ประทานคัมภีร์ลงมายังเจ้า ในนั้นมีโองการต่าง ๆ ที่ชัดเจนรัดกุม เหล่านั้นเป็นรากฐานของคัมภีร์ และอื่น ๆ ที่ (มีความหมาย) เป็นนัย ส่วนบรรดาผู้ที่ในหัวใจของพวกเขามีความไม่ซื่อ พวกเขาจะติดตาม (โองการ) ที่มีความเป็นนัย เพื่อหวังความวุ่นวาย และหวังจะตีความมันเอง และไม่มีผู้ใดล่วงรู้มัน (การตีความ) เว้นแต่อัลลอฮ์เท่านั้น และบรรดาผู้มีความรู้อย่างถ่องแท้พวกเขาจะกล่าวว่า เราศรัทธาในนั้น ทั้งหมดล้วนมาจาก ณ ที่ของพระผู้อภิบาลของเรา และไม่มีผู้ใดขบคิดได้นอกจากบรรดาผู้มีสติปัญญาเท่านั้น
ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ
(ผู้ยำเกรงคือ) บรรดาผู้กล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา เรานั้นศรัทธาแล้ว โปรดอภัยในบาปต่าง ๆ ของเราแก่เรา และโปรดปกป้องเราให้พ้นจากการลงโทษของไฟ (นรก) ด้วยเถิด
لَّا يَتَّخِذِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَۖ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَلَيۡسَ مِنَ ٱللَّهِ فِي شَيۡءٍ إِلَّآ أَن تَتَّقُواْ مِنۡهُمۡ تُقَىٰةٗۗ وَيُحَذِّرُكُمُ ٱللَّهُ نَفۡسَهُۥۗ وَإِلَى ٱللَّهِ ٱلۡمَصِيرُ
บรรดาผู้ศรัทธาอย่าได้ยึดเอาบรรดาผู้ปฏิเสธเป็นมิตรแท้อื่นนอกจากบรรดาผู้ศรัทธา และผู้ใดกระทำอย่างนั้น เขาย่อมไม่มี (ความเกี่ยวข้อง) ใด ๆ จากอัลลอฮ์ เว้นแต่พวกเจ้าจะ (ทำเพื่อ) ป้องกัน (อันตราย) จากพวกเขา และอัลลอฮ์ทรงเตือนให้พวกเจ้ากลัวพระองค์ และยังอัลลอฮ์คือจุดหมายปลายทาง (ของพวกเจ้า)
وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ أَنِّي قَدۡ جِئۡتُكُم بِ‍َٔايَةٖ مِّن رَّبِّكُمۡ أَنِّيٓ أَخۡلُقُ لَكُم مِّنَ ٱلطِّينِ كَهَيۡ‍َٔةِ ٱلطَّيۡرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيۡرَۢا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۖ وَأُبۡرِئُ ٱلۡأَكۡمَهَ وَٱلۡأَبۡرَصَ وَأُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۖ وَأُنَبِّئُكُم بِمَا تَأۡكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لَّكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
และเป็นศาสนทูตไปยังวงศ์วานแห่งอิสรออีล ฉันนั้นมายังพวกท่านพร้อมกับสัญญาณหนึ่งจากพระผู้อภิบาลของพวกท่าน ฉันปั้นดินให้เป็นดั่งรูปนกให้พวกท่าน แล้วฉันเป่าใส่มัน แล้วมันก็กลายเป็นนกด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ และฉันรักษาคนตาบอดแต่กำเนิดและคนเป็นโรคเรื้อน และฉันทำให้คนตายฟื้นขึ้นด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ และฉันแจ้งแก่พวกท่านถึงสิ่งที่พวกท่านบริโภค และสิ่งที่พวกท่านสะสมในบ้านของพวกท่าน ในเรื่องดังกล่าวนั้นแน่นอนมีสัญญาณสำหรับพวกท่าน ถ้าพวกท่านเป็นผู้ศรัทธา
۞فَلَمَّآ أَحَسَّ عِيسَىٰ مِنۡهُمُ ٱلۡكُفۡرَ قَالَ مَنۡ أَنصَارِيٓ إِلَى ٱللَّهِۖ قَالَ ٱلۡحَوَارِيُّونَ نَحۡنُ أَنصَارُ ٱللَّهِ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَٱشۡهَدۡ بِأَنَّا مُسۡلِمُونَ
ครั้นเมื่ออีซาสัมผัสได้ถึงการปฏิเสธจากพวกเขา เขากล่าวว่า ผู้ใดเล่าคือผู้ช่วยเหลือฉันไปสู่อัลลอฮ์ บรรดาสาวกกล่าวว่า พวกเราเป็นผู้ช่วยเหลืออัลลอฮ์ พวกเราศรัทธาในอัลลอฮ์ และโปรดเป็นพยานว่าเรานั้นเป็นผู้สวามิภักดิ์ (มุสลิม)
رَبَّنَآ ءَامَنَّا بِمَآ أَنزَلۡتَ وَٱتَّبَعۡنَا ٱلرَّسُولَ فَٱكۡتُبۡنَا مَعَ ٱلشَّٰهِدِينَ
โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา เราศรัทธาในสิ่งที่พระองค์ประทานลงมา และเราปฏิบัติตามศาสนทูตแล้ว ดังนั้นโปรดบันทึกพวกเราให้อยู่ร่วมกับผู้เป็นพยานทั้งหลายด้วยเถิด
وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَيُوَفِّيهِمۡ أُجُورَهُمۡۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلظَّٰلِمِينَ
และส่วนบรรดาผู้ศรัทธาและทำความดีต่าง ๆ พระองค์จะทรงตอบแทนรางวัลของพวกเขาโดยครบถ้วน และอัลลอฮ์ไม่ทรงรักบรรดาผู้กระทำผิด
إِنَّ أَوۡلَى ٱلنَّاسِ بِإِبۡرَٰهِيمَ لَلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ وَهَٰذَا ٱلنَّبِيُّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۗ وَٱللَّهُ وَلِيُّ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
ผู้ที่ใกล้ชิดกับอิบรอฮีมที่สุดนั้น แน่นอนคือผู้ที่ปฏิบัติตามเขา และ (คือ) ผู้เผยวจนะ (นบี) คนนี้และบรรดาผู้ศรัทธา และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ปกครองของบรรดาผู้ศรัทธา
وَقَالَت طَّآئِفَةٞ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ ءَامِنُواْ بِٱلَّذِيٓ أُنزِلَ عَلَى ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَجۡهَ ٱلنَّهَارِ وَٱكۡفُرُوٓاْ ءَاخِرَهُۥ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ
และคนกลุ่มหนึ่งจากชาวคัมภีร์กล่าวว่า พวกท่านจงศรัทธาในสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่บรรดาผู้ศรัทธาในยามแรกของวัน และจงปฏิเสธในยามท้ายของมัน (*เป็นอุบายเพื่อให้ผู้ศรัทธาฉงนและลังเลใจ) หวังว่าพวกเขาจะกลับใจ (ออกจากอิสลาม)
وَلَا تُؤۡمِنُوٓاْ إِلَّا لِمَن تَبِعَ دِينَكُمۡ قُلۡ إِنَّ ٱلۡهُدَىٰ هُدَى ٱللَّهِ أَن يُؤۡتَىٰٓ أَحَدٞ مِّثۡلَ مَآ أُوتِيتُمۡ أَوۡ يُحَآجُّوكُمۡ عِندَ رَبِّكُمۡۗ قُلۡ إِنَّ ٱلۡفَضۡلَ بِيَدِ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٞ
และพวกท่านจงอย่าเชื่อ (ผู้ใด) เว้นแต่ผู้ที่ปฏิบัติตามศาสนาของพวกท่าน - จงกล่าวว่า ทางของอัลลอฮ์นั้นต่างหากคือทาง (ที่แท้จริง) - (อย่าเชื่อ) ว่าจะมีผู้ใดได้รับเหมือนที่พวกท่านได้รับ หรือ (อย่าเชื่อ) ว่าพวกเขาจะโต้แย้งพวกท่าน ณ ที่พระผู้อภิบาลของพวกท่าน จงกล่าว ความโปรดปรานนั้นอยู่ในพระหัตถ์ของอัลลอฮ์ ทรงให้มันแก่ผู้ที่ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงไพศาล ผู้ทรงรอบรู้
۞وَمِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مَنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِقِنطَارٖ يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيۡكَ وَمِنۡهُم مَّنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِدِينَارٖ لَّا يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيۡكَ إِلَّا مَا دُمۡتَ عَلَيۡهِ قَآئِمٗاۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَالُواْ لَيۡسَ عَلَيۡنَا فِي ٱلۡأُمِّيِّ‍ۧنَ سَبِيلٞ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ
และในหมู่ชาวคัมภีร์มีผู้ที่ถ้าเจ้าวางใจเขาฝากทรัพย์สินมากมายไว้ เขาจะคืนมันแก่เจ้า และในหมู่พวกเขามีผู้ที่ถ้าเจ้าวางใจฝากเหรียญทองหนึ่งเหรียญไว้ เขาจะไม่คืนมันแก่เจ้า เว้นแต่เจ้ายืนเฝ้าทวงเขา นั่นเพราะพวกเขานั้นกล่าวว่า พวกไม่รู้หนังสือไม่มีทาง (เอาผิด) อันใดแก่พวกเราได้ และพวกเขากล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์ทั้ง ๆ ที่พวกเขารู้ดี
وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ ٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ لَمَآ ءَاتَيۡتُكُم مِّن كِتَٰبٖ وَحِكۡمَةٖ ثُمَّ جَآءَكُمۡ رَسُولٞ مُّصَدِّقٞ لِّمَا مَعَكُمۡ لَتُؤۡمِنُنَّ بِهِۦ وَلَتَنصُرُنَّهُۥۚ قَالَ ءَأَقۡرَرۡتُمۡ وَأَخَذۡتُمۡ عَلَىٰ ذَٰلِكُمۡ إِصۡرِيۖ قَالُوٓاْ أَقۡرَرۡنَاۚ قَالَ فَٱشۡهَدُواْ وَأَنَا۠ مَعَكُم مِّنَ ٱلشَّٰهِدِينَ
และครั้นเมื่ออัลลอฮ์ทรงเอาพันธสัญญาจากบรรดาผู้เผยวจนะทั้งหลาย (โดยตรัสว่า) สิ่งใดก็ตามที่ข้าได้ให้แก่พวกเจ้าจากคัมภีร์และวิทยปัญญา แล้วต่อมามีศาสนทูตคนหนึ่งมายังพวกเจ้า เป็นผู้ยืนยันต่อสิ่งที่อยู่กับพวกเจ้า พวกเจ้าจะต้องศรัทธาในเขา และพวกเจ้าจะต้องช่วยเหลือเขา พระองค์ตรัสว่า พวกเจ้ายอมรับและรับเอาพันธะของข้าตามนั้นหรือไม่? พวกเขากล่าวว่า พวกเรายอมรับ พระองค์ตรัสว่า ดังนั้นจงเป็นพยานเถิด และข้าอยู่ในบรรดาผู้เป็นพยานร่วมกับพวกเจ้าด้วย
قُلۡ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ عَلَيۡنَا وَمَآ أُنزِلَ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَٱلۡأَسۡبَاطِ وَمَآ أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَٱلنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمۡ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّنۡهُمۡ وَنَحۡنُ لَهُۥ مُسۡلِمُونَ
จงกล่าวว่า เราศรัทธาในอัลลอฮ์ และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เรา และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่อิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอฺกูบ และวงศ์วานเหล่านั้น (คือบรรดาผู้เผยวจนะที่เป็นลูกหลานของยะอฺกูบ) และสิ่งที่ถูกนำมาให้แก่มูซา อีซา และบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) จากพระผู้อภิบาลของพวกเขา เราไม่แบ่งแยกระหว่างคนใดในหมู่พวกเขา และเราเป็นผู้นอบน้อมต่อพระองค์
كَيۡفَ يَهۡدِي ٱللَّهُ قَوۡمٗا كَفَرُواْ بَعۡدَ إِيمَٰنِهِمۡ وَشَهِدُوٓاْ أَنَّ ٱلرَّسُولَ حَقّٞ وَجَآءَهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُۚ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ
อัลลอฮ์จะทรงนำทางหมู่ชนที่ปฏิเสธหลังจากที่พวกเขาศรัทธาแล้วได้เช่นใด ทั้ง ๆ ที่พวกเขายืนยันว่าศาสนทูตคนนั้นเป็นความจริง และได้มีหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว และอัลลอฮ์ไม่ทรงนำทางหมู่ชนผู้กระทำผิด
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بَعۡدَ إِيمَٰنِهِمۡ ثُمَّ ٱزۡدَادُواْ كُفۡرٗا لَّن تُقۡبَلَ تَوۡبَتُهُمۡ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلضَّآلُّونَ
บรรดาผู้ที่ปฏิเสธหลังจากที่พวกเขาศรัทธาแล้ว จากนั้นพวกเขาได้เพิ่มการปฏิเสธยิ่งขึ้นไปอีกนั้น การกลับตัวของพวกเขาจะไม่ถูกตอบรับอีกเลย และชนเหล่านั้นพวกเขาเป็นผู้หลงผิด
فِيهِ ءَايَٰتُۢ بَيِّنَٰتٞ مَّقَامُ إِبۡرَٰهِيمَۖ وَمَن دَخَلَهُۥ كَانَ ءَامِنٗاۗ وَلِلَّهِ عَلَى ٱلنَّاسِ حِجُّ ٱلۡبَيۡتِ مَنِ ٱسۡتَطَاعَ إِلَيۡهِ سَبِيلٗاۚ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ ٱلۡعَٰلَمِينَ
ในนั้นมีสัญญาณอันแจ่มแจ้งต่าง ๆ (ส่วนหนึ่งนั้น) คือ ที่ยืนของอิบรอฮีม (มะกอม อิบรอฮีม) และผู้ใดเข้าไปในนั้น เขาเป็นผู้ปลอดภัย และเพื่ออัลลอฮ์แล้ว การทำฮัจญ์ที่บ้านหลังนั้นเป็นหน้าที่ของมนุษยชาติผู้ที่สามารถหาทางไปถึงมันได้ และผู้ใดปฏิเสธ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงไม่พึ่งสากลโลก