ความศรัทธา

และบรรดาผู้ศรัทธาในสิ่งที่ถูกประทานแก่เจ้า (*สิ่งที่ถูกประทานนี้หมายถึงคัมภีร์อัลกุรอานและคำสอนของท่านศาสดา และเจ้าในที่นี้หมายถึง มุฮัมมัดนบีคนสุดท้าย) และสิ่งที่ถูกประทานมาก่อนหน้าเจ้า และพวกเขาเชื่อมั่นในเรื่องโลกสุดท้าย (*พวกเขาเชื่อว่า มนุษย์หลังจากตายแล้ว จะมีวันหนึ่งที่ทุกคนจะฟื้นคืนชีพอีกครั้ง เพื่อรับการสอบสวน และตอบแทน และปลายทางในวันนั้น มีเพียงสองทางคือ สวรรค์ และนรก เป็นโลกที่เขาจะไม่พบกับความตายอีกเลยตลอดกาล)

และพวกเขากล่าวว่า หัวใจของพวกเรามีเปลือกแข็งหุ้ม (เปี่ยมด้วยความรู้) ทว่า อัลลอฮ์ทรงสาปพวกเขาเนื่องด้วยการปฏิเสธของพวกเขา แล้วช่างน้อยนักที่พวกเขาศรัทธา

และครั้นเมื่อเราเอาพันธสัญญาจากพวกเจ้า และเราได้ยกภูเขาฏูรขึ้นเหนือพวกเจ้า จงยึดถือสิ่งที่เราประทานแก่พวกเจ้าด้วยความแข็งขัน และจงรับฟัง พวกเขากล่าวว่า พวกเรารับฟังและพวกเราขัดขืน และหัวใจของพวกเขาถูกทำให้ซึมซาบด้วย (ความรักใน) ลูกวัวนั้นแล้ว เนื่องด้วยการปฏิเสธของพวกเขา (มุฮัมมัด) จงกล่าวว่า ช่างเลวร้ายยิ่ง สิ่งที่ศรัทธาของพวกท่านสั่งใช้ให้พวกท่านกระทำ ถ้าพวกท่านเป็นผู้ศรัทธาจริง

และพวกเขาปฏิบัติตามสิ่งที่บรรดามารในรัชสมัยของสุลัยมานสาธยาย (กุให้ฟัง) และสุลัยมานไม่ได้ปฏิเสธศรัทธา หากแต่บรรดามารนั่นเองที่ปฏิเสธศรัทธา พวกมันสอนเวทมนตร์ให้แก่ผู้คนทั้งหลาย และสิ่งที่ถูกส่งลงมายังมลาอิกะฮ์ทั้งสอง (คือ) ฮารูตและมารูต ที่ (เมือง) บาบิโลน (เพื่อเป็นบททดสอบ) และทั้งสองจะไม่สอนผู้ใดจนกว่าทั้งสองจะกล่าวว่า เราเป็นเพียงบททดสอบเท่านั้น อย่าได้ปฏิเสธศรัทธา แล้วพวกเขาก็ร่ำเรียนจากทั้งสอง ในสิ่งที่แยกระหว่างคนคนหนึ่งกับคู่ครองของเขา และพวกเขา (นักเวทมนตร์) ไม่เป็นผู้ทำอันตรายผู้ใดได้เว้นแต่ด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ และพวกเขาได้ร่ำเรียนสิ่งที่ให้โทษต่อพวกเขาเอง และไม่ให้คุณพวกเขา และแน่นอนพวกเขารู้ดีว่า ผู้ใดแลกซื้อมันไว้ เขาจะไม่มีส่วนได้ใด ๆ ในโลกสุดท้ายเลย และสิ่งที่พวกเขาขายตัวเองแลกมันมานั้นช่างเลวร้ายยิ่ง ถ้าพวกเขาได้ตระหนักรู้

หรือว่าพวกเจ้าต้องการร้องขอศาสนทูตของพวกเจ้า เช่นที่มูซาเคยถูกร้องขอมาก่อน (*คือขอให้อัลลอฮ์ปรากฏให้เห็น) และผู้ใดที่เอาศรัทธาไปแลกกับการปฏิเสธ แน่แท้เขาหลงจากทางอันเที่ยงธรรมแล้ว

และพวกเขา (ชาวคัมภีร์) กล่าวว่า จะไม่มีผู้ใดได้เข้าสวรรค์นอกจากผู้ที่เป็นยิว และคริสต์เท่านั้น นั่นเป็นความเพ้อฝันของพวกเขา (มุฮัมมัด) จงกล่าวว่า พวกท่านจงนำหลักฐานชี้ขาดของพวกท่านมา ถ้าพวกท่านเป็นผู้สัตย์จริง

และชาวยิวกล่าวว่า ชาวคริสต์ไม่ได้อยู่บน (สัจธรรม) อันใด และชาวคริสต์กล่าวว่า ชาวยิวไม่ได้อยู่บน (สัจธรรม) อันใด ทั้ง ๆ ที่พวกเขาต่างอ่านคัมภีร์ เช่นนั้นเอง บรรดาผู้ที่ไม่รู้จะกล่าวอย่างเดียวกันกับคำพูดของพวกเขา ดังนั้นอัลลอฮ์จะทรงชี้ขาดระหว่างพวกเขาในสิ่งที่พวกเขาขัดแย้งกันในวันแห่งการยืนเข้าเฝ้า

และบรรดาผู้ไม่รู้กล่าวว่า ไฉนเล่าอัลลอฮ์จึงไม่ตรัสแก่พวกเรา (โดยตรง) หรือให้มีสัญญาณ (ปาฏิหาริย์) หนึ่งมายังพวกเราบ้าง เช่นนั้นเอง บรรดาผู้ที่อยู่ก่อนหน้าพวกเขาได้กล่าวเช่นเดียวกับคำพูดของพวกเขา หัวใจของพวกเขาคล้ายกัน แน่นอนเราได้ทำให้สัญญาณต่าง ๆ ของเราแจ่มชัดแล้วแก่หมู่ชนที่เชื่อมั่น

และทั้งชาวยิวและชาวคริสต์จะไม่พอใจเจ้าเลย จนกว่าเจ้าจะปฏิบัติตามแนวทางของพวกเขา (มุฮัมมัด) จงกล่าวว่า การนำทางของอัลลอฮ์นั้นต่างหากคือการนำทาง (ที่แท้จริง) และถ้าเจ้าปฏิบัติตามอารมณ์ของพวกเขาหลังจากที่ความรู้มีมายังเจ้าแล้ว เจ้าจะไม่มีผู้ปกครองใดและไม่มีผู้ช่วยเหลือใด (ช่วยเจ้าให้รอดพ้น) จาก (การลงโทษของ) อัลลอฮ์ได้

และจะมีผู้ใดเล่าที่จะไม่ใฝ่ครรลองของอิบรอฮีม เว้นแต่ผู้เขลาต่อตัวเองเท่านั้น และแน่แท้เราเลือกเฟ้นเขาในโลกนี้ และในโลกสุดท้ายนั้น แน่นอนเขาจะอยู่ในหมู่คนดี

และทั้งอิบรอฮีมและยะอฺกูบได้กำชับลูก ๆ ของเขาว่า ลูก ๆ ของฉัน! อัลลอฮ์นั้นทรงเลือกศาสนาแก่พวกเจ้า ดังนั้นจงอย่าตายเด็ดขาด นอกจากพวกเจ้าได้เป็นผู้สวามิภักดิ์ (มุสลิม) แล้ว

และพวกเขากล่าวว่า จงเป็นยิวหรือเป็นคริสต์เถิด พวกท่านก็จะได้รับการนำทาง จงกล่าว ทว่า (จงปฏิบัติตาม) ครรลองของอิบรอฮีมผู้ตั้งมั่นในสัจธรรม (ต่างหาก) และเขาไม่เคยอยู่ในหมู่ผู้ตั้งภาคีเลย

และเช่นนั้นเอง เราได้ทำให้พวกเจ้าเป็นประชาชาติสายกลาง เพื่อให้พวกเจ้าเป็นพยานต่อมนุษย์ทั้งหลาย และให้ศาสนทูตเป็นพยานต่อพวกเจ้า และเราไม่ได้ทำทิศสักการะ (กิบละฮ์) ที่เจ้าเคยผินไป เว้นแต่เพื่อที่เราจะได้รู้ (โดยประจักษ์) ว่าผู้ใดที่ปฏิบัติตามศาสนทูตจากผู้ที่หันส้นเท้ากลับ และมันนั้นแน่นอนเป็นเรื่องใหญ่เว้นแต่แก่บรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงนำทาง และอัลลอฮ์จะไม่ทรงทำให้ศรัทธา (*ละหมาดและความดีอื่น ๆ ที่ทำก่อนเปลี่ยนทิศสักการะ) ของพวกเจ้าสูญเปล่า อัลลอฮ์นั้น ทรงเป็นผู้ทรงอาทร ผู้ทรงปรานีต่อมนุษย์เสมอ

มิใช่คุณธรรม การที่พวกเจ้าหันหน้าพวกเจ้าไปทางตะวันออกและทางตะวันตก แต่คุณธรรมคือผู้ที่ศรัทธาในอัลลอฮ์ วันสุดท้าย บรรดามลาอิกะฮ์ บรรดาคัมภีร์ และบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) และเขาบริจาคทรัพย์สินทั้ง ๆ ที่รักมัน ให้แก่ญาติใกล้ชิด เด็กกำพร้า คนขัดสน ผู้เดินทาง (ที่ประสบทุกข์ยาก) ผู้มาขอ และในการไถ่ทาส และเขาดำรงละหมาด จ่ายซะกาต และทำตามสัญญาต่าง ๆ อย่างครบถ้วนเมื่อเขาสัญญา และเป็นผู้อดทนต่อความยากจน การเจ็บป่วย และยามสงคราม ชนเหล่านั้นเป็นบรรดาผู้สัตย์จริง และชนเหล่านั้นนั่นเองเป็นผู้ยำเกรง

มนุษย์เคยเป็นชนชาติเดียวกัน (*คืออยู่ในศาสนาเดียวกัน แล้วต่อมาเกิดขัดแย้งกัน) อัลลอฮ์จึงทรงตั้งบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) ขึ้น เป็นผู้แจ้งข่าวดี (เกี่ยวกับสวรรค์) และผู้เตือน (เกี่ยวกับนรก) และได้ทรงประทานคัมภีร์พร้อมด้วยความจริงลงมาพร้อมกับพวกเขา เพื่อมันจะได้ (ถูกใช้) ตัดสินระหว่างผู้คนในข้อที่พวกเขาขัดแย้งกัน และไม่มีผู้ใดขัดแย้งในเรื่องนั้น (ศาสนา หรือมุฮัมมัด) เว้นแต่บรรดาผู้ที่ได้รับมัน หลังจากได้มีบรรดาหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว เพราะความริษยาระหว่างพวกเขา อัลลอฮ์จึงทรงนำทางบรรดาผู้ศรัทธาที่พวกเขาขัดแย้งกันบนความจริงด้วยอนุมัติของพระองค์ และอัลลอฮ์ทรงนำผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์สู่ทางอันเที่ยงตรง

เขาทั้งหลายถามเจ้าเกี่ยวกับเดือนต้องห้าม ซึ่งการสู้รบในนั้น จงกล่าวว่า การสู้รบใน (เดือน) นั้นเป็นบาปใหญ่ แต่การขัดขวางจากทางของอัลลอฮ์ การปฏิเสธ (ศรัทธา) ต่อพระองค์ และ (การขัดขวาง) จากมัสยิดอัล-ฮะรอม และการขับผู้อาศัยใน (บริเวณ) นั้นออกไปจากมัน เป็นบาปใหญ่ยิ่งกว่า ณ ที่อัลลอฮ์ และการก่อความวุ่นวายร้ายแรงกว่าการสังหาร และเขาทั้งหลายจะยังคงต่อสู้กับพวกเจ้าจนกว่าจะทำให้พวกเจ้าออกจากศาสนาของพวกเจ้าถ้าเขาทั้งหลายทำได้ และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าที่ออกจากศาสนาของเขา แล้วตายในสภาพที่เขาเป็นผู้ปฏิเสธ ชนเหล่านั้นการงานทั้งหลายของพวกเขามลายสิ้นทั้งในโลกนี้และโลกสุดท้าย และชนเหล่านั้นเป็นชาวนรก พวกเขาเป็นผู้อยู่ถาวรในนั้น

(ถึงเรื่อง) ในโลกนี้และโลกสุดท้าย และเขาทั้งหลายถามเจ้าเกี่ยวกับเด็กกำพร้า จงกล่าวว่า การทำให้ (ความเป็นอยู่) พวกเขาดีขึ้นเป็นสิ่งดีเยี่ยม และถ้าพวกเจ้าจะอยู่ร่วมกับพวกเขา (พวกเขา) ก็เป็นพี่น้องของพวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงรู้ดีถึงผู้ก่อความเสียหายจากผู้ทำดี และมาตรว่าอัลลอฮ์ทรงประสงค์ แน่นอนพระองค์จะทรงทำให้พวกเจ้ายุ่งยาก (ไม่ให้อยู่ร่วม) ได้ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และเมื่อพวกเจ้าหย่าหญิง แล้วพวกนางถึงกำหนดของพวกนางแล้ว (ผู้ปกครองของพวกนาง) จงอย่าขัดขวางพวกนางที่พวกนางจะแต่งงานกับคู่ครอง (เดิม) ของพวกนาง เมื่อพวกเขาต่างยินยอมกันโดยชอบธรรม นั่นถูกนำมาตักเตือนแก่คนในหมู่พวกเจ้าที่ศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย นั่นผ่องแผ้วกว่าและสะอาดกว่าสำหรับพวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงรู้ แต่พวกเจ้าไม่รู้

นั่นเพราะพวกเขากล่าวว่า ไฟ (นรก) จะไม่แตะต้องพวกเรา เว้นแต่จำนวนวันที่ถูกนับได้ (เพียงไม่กี่วัน มิใช่ตลอดกาล) และสิ่งที่พวกเขาปั้นแต่งขึ้น ได้ลวงพวกเขา (ให้กำเริบต่อไป) ในศาสนาของพวกเขา

และคนกลุ่มหนึ่งจากชาวคัมภีร์กล่าวว่า พวกท่านจงศรัทธาในสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่บรรดาผู้ศรัทธาในยามแรกของวัน และจงปฏิเสธในยามท้ายของมัน (*เป็นอุบายเพื่อให้ผู้ศรัทธาฉงนและลังเลใจ) หวังว่าพวกเขาจะกลับใจ (ออกจากอิสลาม)

และเพื่อพระองค์ทรงรู้ (โดยประจักษ์) ถึงบรรดาผู้กลับกลอก และได้ถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า จงมาต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ หรือจงป้องกัน (ข้าศึก) พวกเขากล่าวว่า มาตรว่าเรารู้ว่ามีการต่อสู้ แน่นอนเราจะตามพวกท่านไปด้วย พวกเขาในวันนั้นอยู่ใกล้การปฏิเสธมากกว่าการศรัทธา พวกเขากล่าวด้วยปากของพวกเขา ในสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในใจของพวกเขา และอัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งถึงสิ่งที่พวกเขาปิดบัง

บรรดาผู้ซึ่งมีผู้คนกล่าวแก่พวกเขาว่า คนพวกนั้น (*พวกผู้ตั้งภาคีชาวมักกะฮ์) ได้ระดมกำลังสำหรับ (มาถอนรากถอนโคน) พวกท่านแล้ว ดังนั้นจงกลัวพวกเขา แต่มันกลับเพิ่มศรัทธาแก่พวกเขา และพวกเขากล่าวว่า อัลลอฮ์เพียงพอแก่เราแล้ว และ (พระองค์) ช่างเป็นผู้ทรงรับมอบหมายที่ดีเยี่ยม

บรรดาผู้แลกซื้อการปฏิเสธด้วยการศรัทธา พวกเขาจะไม่อาจทำอันตรายใดต่ออัลลอฮ์ได้เลย และพวกเขาจะได้รับโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด

พระผู้อภิบาลของเรา! แน่นอนเราได้ยินผู้เรียกร้องเชิญชวนให้ศรัทธาว่า พวกท่านจงศรัทธาในพระผู้อภิบาลของพวกท่านเถิด และเราได้ศรัทธาแล้ว พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดอภัยในบาปต่าง ๆ ของเรา และโปรดลบล้างความผิดต่าง ๆ ออกจากเรา และโปรดให้เราเสียชีวิตร่วมกับบรรดาผู้ทรงคุณธรรมด้วยเถิด

และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าไม่สามารถมีกำลัง (จ่ายค่าของหมั้น) ในการแต่งงานกับหญิงที่เป็นไทผู้มีศรัทธา จงแต่งงานกับหญิงสาวผู้มีศรัทธาที่มือขวาของพวกเจ้าครอบครอง (ทาสหญิง) และอัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งในการศรัทธาของพวกเจ้า บางคนของพวกเจ้ามาจากอีกบางคน ดังนั้นจงแต่งงานกับพวกนางโดยอนุมัติของนายของพวกนาง และจงให้รางวัล (ของหมั้น) ของพวกนางตามสมควรแก่พวกนาง ที่เป็นหญิงครองตน มิใช่หญิงมั่วราคะ และมิใช่หญิงผู้แอบลอบคบหากัน และถ้าพวกนางเคยถูกแต่งงาน แล้วพวกนางกระทำสิ่งลามก พวกนางจะได้รับโทษครึ่งหนึ่งของหญิงผู้เป็นไท นั่นสำหรับคนในหมู่พวกเจ้าที่กลัวการทำชั่ว (ผิดประเวณี) และการที่พวกเจ้าอดกลั้นไว้เป็นการดีกว่าสำหรับพวกเจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

แล้วจะเป็นเช่นใดเล่า เมื่อเราได้นำพยานหนึ่งคน (ศาสนทูต) จากแต่ละประชาชาติมา และนำเจ้ามาเป็นพยานต่อคนเหล่านี้ (บรรดาศาสนทูต)

จากบางคนในหมู่ยิว พวกเขาบิดเบือนคำจากที่ของมัน และพวกเขากล่าวว่า เราได้ยิน แต่เราฝ่าฝืน จงฟัง ผู้ไม่ได้ยินเอ๋ย (*เป็นการเล่นคำเชิงประชดของพวกเขา) และรออินา (*จงคอยเรา พ้องเสียงกับคำด่าในภาษายิว) โดยเล่นลิ้นของพวกเขาและให้ร้ายในศาสนา และถ้าพวกเขากล่าวว่า เราได้ยิน และเชื่อฟังปฏิบัติ และโปรดคอยเรา (ให้เข้าใจก่อน) ย่อมเป็นการดียิ่งกว่าสำหรับพวกเขา และเที่ยงตรงกว่า แต่อัลลอฮ์ทรงสาปพวกเขาเนื่องด้วยการปฏิเสธของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ศรัทธาเว้นแต่เพียงเล็กน้อย

และแม้นว่าเราได้กำหนดแก่พวกเขาว่า พวกเจ้าจงสังหารกันเอง หรือจงออกไปจากบ้านเรือนของพวกเจ้า พวกเขาจะไม่ปฏิบัติมันเว้นแต่ส่วนน้อยจากพวกเขา และถ้าพวกเขาปฏิบัติตามสิ่งที่พวกเขาถูกแนะนำ ย่อมเป็นการดีกว่าสำหรับพวกเขา และเข้มแข็งมั่นคงกว่า

และผู้ใดกระทำ (สิ่งใด) จากความดีต่าง ๆ จะเป็นชายหรือหญิงก็ตาม โดยเขาเป็นผู้ศรัทธา ชนเหล่านั้นจะได้เข้าสวรรค์ และพวกเขาจะไม่ถูกอยุติธรรม (แม้) เท่ารูบนเมล็ดอินทผาลัม

และผู้ใดเล่าจะมีศาสนางดงามยิ่งกว่าผู้ที่ก้มหน้าของเขาลงนอบน้อมแด่อัลลอฮ์ โดยเขาเป็นผู้ประพฤติดี และปฏิบัติตามครรลองของอิบรอฮีม ผู้ตั้งมั่นในสัจธรรม และอัลลอฮ์ทรงถืออิบรอฮีมเป็นสหาย

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงศรัทธามั่นในอัลลอฮ์ ศาสนทูตของพระองค์ (*มุฮัมมัด) คัมภีร์ที่ประทานแก่ศาสนทูตของพระองค์ (*อัลกุรอาน) และคัมภีร์ต่าง ๆ ที่ประทานลงมาก่อนหน้า (*เตารอฮ์ ซะบูร อินญีล ฯลฯ) และผู้ใดปฏิเสธต่ออัลลอฮ์ บรรดามลาอิกะฮ์ของพระองค์ บรรดาคัมภีร์ของพระองค์ บรรดาศาสนทูตของพระองค์ และวันสุดท้าย แน่นอนเขาได้หลงผิดไปไกลแล้ว

โอ้ ชาวคัมภีร์ทั้งหลาย อย่าเกินเลยในศาสนาของพวกเจ้า และอย่ากล่าว (สิ่งใด) เกี่ยวกับอัลลอฮ์ เว้นแต่ความจริง อัล-มะซีห์ (ผู้ลูบรักษา) อีซาบุตรแห่งมัรยัมนั้น เป็นเพียงศาสนทูตของอัลลอฮ์ และเป็นถ้อยคำ (จงเป็น) ของพระองค์ ที่พระองค์ตรัสแก่มัรยัม และเป็นวิญญาณหนึ่งจากพระองค์ ดังนั้นจงศรัทธาในอัลลอฮ์ และศาสนทูตทั้งหลายของพระองค์เถิด และจงอย่ากล่าวว่า สาม(*อีซาเป็นหนึ่งในสาม หรือตรีเอกานุภาพ) จงเลิกมันเสีย เป็นการดีกว่าสำหรับพวกเจ้า อัลลอฮ์เป็นพระเจ้าเพียงองค์เดียวเท่านั้น มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์เกินกว่าที่พระองค์จะมีพระบุตร สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์เท่านั้น และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรับการมอบหมาย

ถูกห้ามแก่พวกเจ้า สัตว์ที่ตายเอง เลือด เนื้อสุกร ที่ถูกเปล่งนามอื่นจากอัลลอฮ์ (*หมายถึงขณะเชือด) ที่ถูกรัดคอตาย ที่ตกจากที่สูงตาย ที่ถูกขวิดตาย ที่ถูกสัตว์ร้ายกัดกิน เว้นแต่ที่พวกเจ้าเชือดทัน และที่ถูกเชือดบนแท่นบูชา และการเสี่ยงทายด้วยไม้ นั่นเป็นการละเมิด วันนี้บรรดาผู้ปฏิเสธสิ้นหวังต่อ (*สิ้นหวังต่อการปราบปราม) ศาสนาของพวกเจ้าแล้ว ดังนั้นจงอย่ากลัวพวกเขา และจงกลัวฉัน วันนี้ฉันได้ทำให้ศาสนาของพวกเจ้าสมบูรณ์แก่พวกเจ้าแล้ว และฉันได้ให้ความโปรดปรานของฉันแก่พวกเจ้าอย่างครบถ้วน และฉันพึงใจให้อิสลามเป็นศาสนาสำหรับพวกเจ้า และผู้ใดถูกคับขันด้วยความหิวโหย มิใช่จงใจทำบาป อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

วันนี้ สิ่งดีทั้งหลายถูกอนุมัติแก่พวกเจ้าแล้ว และอาหารของบรรดาผู้ได้รับคัมภีร์ เป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้า และอาหารของพวกเจ้าเป็นที่อนุมัติแก่พวกเขา และหญิงสะอาดจากบรรดาผู้ศรัทธาและหญิงสะอาดจากบรรดาผู้ได้รับคัมภีร์ก่อนหน้าพวกเจ้า เมื่อพวกเจ้าได้มอบรางวัลของพวกนางแก่พวกนางแล้ว ในฐานะเป็นผู้ครองตน (*ไม่ให้ผิดประเวณี) มิใช่ผู้มั่วราคะ และมิใช่ผู้แอบลอบคบหากัน และผู้ใดปฏิเสธการศรัทธา แน่แท้การงานของเขามลายสิ้น และในโลกสุดท้ายเขาจะอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุน

พวกเขาปรารถนาการตัดสินแห่งยุคเขลาหรือ? และผู้ใดเล่าจะมีข้อตัดสินดีกว่าอัลลอฮ์ สำหรับหมู่ชนผู้เชื่อมั่น

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย ผู้ใดในหมู่พวกเจ้ากลับออกจากศาสนาของเขา ในไม่ช้าอัลลอฮ์จะให้มีคนกลุ่มหนึ่งมา ที่พระองค์ทรงรักพวกเขา และพวกเขารักพระองค์ อ่อนน้อมต่อบรรดาผู้ศรัทธา และแข็งแกร่งต่อบรรดาผู้ปฏิเสธ พวกเขาดิ้นรนต่อสู้ในทางของอัลลอฮ์ และไม่กลัวการครหาของผู้ติเตียน นั่นคือความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่ประทานมันแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงไพศาล ผู้ทรงรอบรู้

ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าคบบรรดาผู้เอาศาสนาของพวกเจ้ามาเย้ยหยันและล้อเล่น จากบรรดาผู้ได้รับคัมภีร์ก่อนหน้าพวกเจ้า และบรรดาผู้ปฏิเสธเป็นมิตรแท้ และจงยำเกรงอัลลอฮ์ ถ้าพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธา

จงกล่าวว่า โอ้ ชาวคัมภีร์ทั้งหลาย อย่าได้เลยเถิดในศาสนาของพวกท่าน โดยมิชอบ และจงอย่าปฏิบัติตามอารมณ์ของหมู่ชนหนึ่ง ที่พวกเขาหลงมาก่อนแล้ว และทำให้คนจำนวนมากหลงผิด และพวกเขาหลงผิดไปจากทางอันเที่ยงธรรม

ไม่เป็นบาปใดแก่บรรดาผู้ศรัทธาและทำความดีต่าง ๆ ในสิ่งที่พวกเขาบริโภค เมื่อพวกเขามีความยำเกรง ศรัทธา และทำความดีต่าง ๆ จากนั้นพวกเขายำเกรง และศรัทธา จากนั้นพวกเขายำเกรงและประพฤติดี และอัลลอฮ์ทรงรักบรรดาผู้ประพฤติดี

และจงปล่อยวางบรรดาผู้ยึดเอาศาสนาของพวกเขาเป็นของเล่นและของบันเทิง และชีวิตแห่งโลกนี้ได้ล่อลวงพวกเขาไว้แล้ว และจงใช้มัน (อัลกุรอาน) ตักเตือนเถิด ชีวิตหนึ่งจะถูกตรึงอยู่กับสิ่งที่มันขวนขวาย มันจะไม่มีผู้ปกครองใด และไม่มีผู้ขอความอนุเคราะห์ใดอื่นจากอัลลอฮ์ และถ้ามันจะขอไถ่ตัวด้วยสิ่งไถ่ตัวทั้งปวง ก็จะไม่ถูกรับเอาจากมัน ชนเหล่านั้นเป็นบรรดาผู้ที่ถูกตรึงอยู่กับสิ่งที่พวกเขาขวนขวาย พวกเขาจะได้รับเครื่องดื่มเป็นน้ำเดือดจัด และโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด เนื่องจากสิ่งที่พวกเขาเคยปฏิเสธศรัทธากัน