ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 271
الرسول

รสูล

Messenger · 326 อายะฮ์ จาก 63 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 63 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

หัวข้อย่อย (4)

ซูเราะฮ์ที่ 9 التَّوْبَة التوبة

وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مَسۡجِدٗا ضِرَارٗا وَكُفۡرٗا وَتَفۡرِيقَۢا بَيۡنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَإِرۡصَادٗا لِّمَنۡ حَارَبَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ مِن قَبۡلُۚ وَلَيَحۡلِفُنَّ إِنۡ أَرَدۡنَآ إِلَّا ٱلۡحُسۡنَىٰۖ وَٱللَّهُ يَشۡهَدُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ
และบรรดาผู้ที่ตั้งมัสยิดเพื่อก่อความเดือดร้อน ปฏิเสธ สร้างความแตกแยกระหว่างผู้ศรัทธา และซ่องสุมสำหรับผู้ทำสงครามต่ออัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์มาแต่ก่อน และแน่นอนพวกเขาจะสาบานว่า เราไม่ได้ปรารถนาสิ่งใดเว้นแต่ที่ดีที่สุด และอัลลอฮ์ทรงเป็นพยานว่า โดยแน่นอนยิ่งพวกเขาเป็นผู้กล่าวเท็จ
لَقَدۡ جَآءَكُمۡ رَسُولٞ مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ عَزِيزٌ عَلَيۡهِ مَا عَنِتُّمۡ حَرِيصٌ عَلَيۡكُم بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَءُوفٞ رَّحِيمٞ
โดยแน่นอนยิ่ง มีศาสนทูตคนหนึ่งจากหมู่พวกเจ้าเองมายังพวกเจ้าแล้ว เขาทุกข์ใจเมื่อพวกเจ้าต้องทนทุกข์ เป็นผู้หวังดีต่อพวกเจ้า เป็นผู้ห่วงใย เป็นผู้เมตตาต่อผู้ศรัทธาทั้งหลาย

ซูเราะฮ์ที่ 10 يُوْنِس يونس

وَلَقَدۡ أَهۡلَكۡنَا ٱلۡقُرُونَ مِن قَبۡلِكُمۡ لَمَّا ظَلَمُواْ وَجَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَمَا كَانُواْ لِيُؤۡمِنُواْۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡمُجۡرِمِينَ
และโดยแน่นอน เราได้ทำลายหลายหมู่ชนก่อนหน้าพวกเจ้าเมื่อพวกเขาอธรรม และได้มีบรรดาศาสนทูตของพวกเขามาพร้อมกับหลักฐานอันชัดแจ้ง และพวกเขาก็ไม่ยอมศรัทธา เช่นนั้นเอง เราตอบแทนหมู่ชนที่กระทำผิด
وَإِذَآ أَذَقۡنَا ٱلنَّاسَ رَحۡمَةٗ مِّنۢ بَعۡدِ ضَرَّآءَ مَسَّتۡهُمۡ إِذَا لَهُم مَّكۡرٞ فِيٓ ءَايَاتِنَاۚ قُلِ ٱللَّهُ أَسۡرَعُ مَكۡرًاۚ إِنَّ رُسُلَنَا يَكۡتُبُونَ مَا تَمۡكُرُونَ
และเมื่อเราให้มนุษย์ได้ลิ้มรสความเมตตาหลังจากมีทุกข์ภัยประสบแก่พวกเขา ทันใดพวกเขาก็มีอุบาย (แก้ตัว) ต่อโองการต่าง ๆ ของเรา จงกล่าว อัลลอฮ์ทรงรวดเร็วกว่าในการวางอุบาย แท้จริงบรรดาทูตของเราบันทึกสิ่งที่พวกเขาทำอุบาย
وَلِكُلِّ أُمَّةٖ رَّسُولٞۖ فَإِذَا جَآءَ رَسُولُهُمۡ قُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡقِسۡطِ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ
และทุกประชาชาติมีศาสนทูต แล้วเมื่อศาสนทูตของพวกเขามาแล้ว (การพิพากษา) จะถูกตัดสินในระหว่างพวกเขาโดยเที่ยงธรรม โดยพวกเขาจะไม่ถูกอยุติธรรม
ثُمَّ بَعَثۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِۦ رُسُلًا إِلَىٰ قَوۡمِهِمۡ فَجَآءُوهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَمَا كَانُواْ لِيُؤۡمِنُواْ بِمَا كَذَّبُواْ بِهِۦ مِن قَبۡلُۚ كَذَٰلِكَ نَطۡبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلۡمُعۡتَدِينَ
แล้วหลังจากเขา เราได้ส่งบรรดาศาสนทูตไปยังหมู่ชนของพวกเขา แล้วพวกเขาได้นำสัญญาณต่าง ๆ อันชัดแจ้งมายังเขาทั้งหลาย แต่เขาทั้งหลายไม่ศรัทธาในสิ่งที่พวกเขาเคยไม่เชื่อในมันมาก่อนหน้า เช่นนั้นเองเราได้ผนึกบนหัวใจของบรรดาผู้ละเมิด
ثُمَّ نُنَجِّي رُسُلَنَا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۚ كَذَٰلِكَ حَقًّا عَلَيۡنَا نُنجِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
จากนั้น เราช่วยบรรดาศาสนทูตของเราและบรรดาผู้ศรัทธาให้รอดพ้น เช่นนั้นเอง เป็นหน้าที่เราที่จะต้องช่วยบรรดาผู้ศรัทธาให้รอดพ้น

ซูเราะฮ์ที่ 11 هُود هود

وَتِلۡكَ عَادٞۖ جَحَدُواْ بِ‍َٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ وَعَصَوۡاْ رُسُلَهُۥ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَمۡرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٖ
และนั้นคือ (หมู่ชน) อ๊าด พวกเขาปฏิเสธโองการต่าง ๆ ของพระผู้อภิบาลของพวกเขา และขัดขืนบรรดาศาสนทูตของพระองค์ และปฏิบัติตามคำสั่งของผู้หยิ่งผยองผู้ขัดขืนทุกคน
وَلَقَدۡ جَآءَتۡ رُسُلُنَآ إِبۡرَٰهِيمَ بِٱلۡبُشۡرَىٰ قَالُواْ سَلَٰمٗاۖ قَالَ سَلَٰمٞۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَآءَ بِعِجۡلٍ حَنِيذٖ
และโดยแน่นอนยิ่งบรรดาทูตของเรา (มลาอิกะฮ์) ได้มายังอิบรอฮีมพร้อมข่าวดี พวกเขากล่าวว่า ศานติ เขากล่าวว่า ศานติ แล้วไม่ช้านักเขาก็ได้นำลูกวัวย่างออกมา (ให้แขก)
وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطٗا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعٗا وَقَالَ هَٰذَا يَوۡمٌ عَصِيبٞ
และเมื่อบรรดาทูตของเราได้มายังลูฏ เขาเป็นทุกข์ใจในพวกเขา และเกินกำลังที่เขาจะป้องกันพวกเขา (จากหมู่ชนของเขา) และกล่าวว่า นี่เป็นวันอันสาหัส
قَالُواْ يَٰلُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوٓاْ إِلَيۡكَۖ فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٖ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٌ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَۖ إِنَّهُۥ مُصِيبُهَا مَآ أَصَابَهُمۡۚ إِنَّ مَوۡعِدَهُمُ ٱلصُّبۡحُۚ أَلَيۡسَ ٱلصُّبۡحُ بِقَرِيبٖ
พวกเขากล่าวว่า ลูฏเอ๋ย แท้จริงพวกเราเป็นทูตของพระผู้อภิบาลของท่าน พวกเขาจะไม่ถึงเจ้าได้ ดังนั้นจงพาครอบครัวของท่านออกเดินทางในยามเที่ยงคืน และจงอย่าให้คนใดในหมู่พวกท่านหันกลับไปมอง เว้นแต่ผู้หญิงของท่าน แท้จริงสิ่งที่ประสบกับพวกเขาจะประสบกับนางด้วย แท้จริงเวลาที่นัดหมาย (การลงโทษ) ของพวกเขาคือยามเช้า ยามเช้าใกล้เข้ามาแล้วมิใช่หรือ?
وَكُلّٗا نَّقُصُّ عَلَيۡكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ ٱلرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِۦ فُؤَادَكَۚ وَجَآءَكَ فِي هَٰذِهِ ٱلۡحَقُّ وَمَوۡعِظَةٞ وَذِكۡرَىٰ لِلۡمُؤۡمِنِينَ
และทั้งหมดที่เราได้บอกเล่าแก่เจ้า ซึ่งข่าวสารของบรรดาศาสนทูต เป็นสิ่งที่เสริมหัวใจของเจ้าให้มั่นคง และได้มายังเจ้าแล้ว ซึ่งความจริง ข้อเตือนใจ และข้อรำลึกสำหรับบรรดาผู้ศรัทธา

ซูเราะฮ์ที่ 12 يُوسُف يوسف

وَقَالَ ٱلۡمَلِكُ ٱئۡتُونِي بِهِۦۖ فَلَمَّا جَآءَهُ ٱلرَّسُولُ قَالَ ٱرۡجِعۡ إِلَىٰ رَبِّكَ فَسۡ‍َٔلۡهُ مَا بَالُ ٱلنِّسۡوَةِ ٱلَّٰتِي قَطَّعۡنَ أَيۡدِيَهُنَّۚ إِنَّ رَبِّي بِكَيۡدِهِنَّ عَلِيمٞ
และกษัตริย์ได้กล่าวว่า จงนำตัวเขามาหาฉัน แล้วเมื่อทูตมายังเขา เขากล่าวว่า จงกลับไปหานายของท่าน แล้วจงถามเขาเรื่องของเหล่าผู้หญิงที่บาดมือของนางหลายแผล แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ทรงรอบรู้ในอุบายของพวกนาง
حَتَّىٰٓ إِذَا ٱسۡتَيۡ‍َٔسَ ٱلرُّسُلُ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ كُذِبُواْ جَآءَهُمۡ نَصۡرُنَا فَنُجِّيَ مَن نَّشَآءُۖ وَلَا يُرَدُّ بَأۡسُنَا عَنِ ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ
จนกระทั่งเมื่อบรรดาศาสนทูตสิ้นหวัง และตระหนักชัดว่าพวกเขาไม่ถูกเชื่อแล้ว การช่วยเหลือของเราได้มีมายังพวกเขา แล้วผู้ที่เราประสงค์ก็ถูกช่วยให้รอด และการลงโทษของเราไม่ถูกผลักไปจากหมู่ชนผู้กระทำผิด

ซูเราะฮ์ที่ 13 الرَّعْد الرعد

وَلَقَدِ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلٖ مِّن قَبۡلِكَ فَأَمۡلَيۡتُ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ ثُمَّ أَخَذۡتُهُمۡۖ فَكَيۡفَ كَانَ عِقَابِ
และโดยแน่นอนยิ่ง บรรดาศาสนทูตก่อนหน้าเจ้าได้ถูกเย้ยหยัน แล้วฉันได้ประวิงแก่บรรดาผู้ปฏิเสธแล้ว จากนั้นฉันก็คร่าพวกเขา แล้วการลงโทษของฉันนั้นเป็นเช่นใดเล่า?
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلٗا مِّن قَبۡلِكَ وَجَعَلۡنَا لَهُمۡ أَزۡوَٰجٗا وَذُرِّيَّةٗۚ وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأۡتِيَ بِ‍َٔايَةٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۗ لِكُلِّ أَجَلٖ كِتَابٞ
และโดยแน่นอนยิ่ง เราได้ส่งบรรดาศาสนทูตก่อนหน้าเจ้า และเราได้ให้พวกเขามีคู่ครองและลูกหลาน และไม่เป็นการควรที่ศาสนทูตคนใดจะนำสัญญาณใด ๆ มาเว้นแต่ด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ ทุก ๆ กิจนั้นมีบันทึกไว้แล้ว
وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَسۡتَ مُرۡسَلٗاۚ قُلۡ كَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدَۢا بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡ وَمَنۡ عِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلۡكِتَٰبِ
และบรรดาผู้ปฏิเสธกล่าวว่า เจ้าหาใช่เป็นผู้นำสาส์นจริงไม่ จงกล่าว อัลลอฮ์เพียงพอแล้วที่ทรงเป็นพยานระหว่างฉันและระหว่างพวกท่าน และผู้ที่เขามีความรู้ในคัมภีร์ (ก็เป็นพยานด้วย)

ซูเราะฮ์ที่ 14 إِبْرَاهِيم إبراهيم

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوۡمِهِۦ لِيُبَيِّنَ لَهُمۡۖ فَيُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
และเราไม่ส่งศาสนทูตใด ๆ เว้นแต่มาด้วยภาษาของหมู่ชนของเขา เพื่อเขาจะได้อธิบายแก่พวกเขา แล้วอัลลอฮ์ทรงปล่อยให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์หลงผิด และพระองค์ทรงนำทางผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และพระองค์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ
أَلَمۡ يَأۡتِكُمۡ نَبَؤُاْ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ قَوۡمِ نُوحٖ وَعَادٖ وَثَمُودَ وَٱلَّذِينَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ لَا يَعۡلَمُهُمۡ إِلَّا ٱللَّهُۚ جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَرَدُّوٓاْ أَيۡدِيَهُمۡ فِيٓ أَفۡوَٰهِهِمۡ وَقَالُوٓاْ إِنَّا كَفَرۡنَا بِمَآ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ وَإِنَّا لَفِي شَكّٖ مِّمَّا تَدۡعُونَنَآ إِلَيۡهِ مُرِيبٖ
ข่าวสารของบรรดาผู้ที่อยู่ก่อนหน้าพวกเจ้า หมู่ชนแห่งนูห์ อ๊าด ษะมูด และบรรดาผู้ที่อยู่หลังจากพวกเขาที่ไม่มีผู้ใดรู้เรื่องพวกเขานอกจากอัลลอฮ์ ไม่ได้มีมายังพวกเจ้าหรือ? บรรดาศาสนทูตต่าง ๆ ของพวกเขาได้มายังพวกเขาพร้อมด้วยหลักฐานอันชัดแจ้ง แต่แล้วพวกเขาเอามือของพวกเขาปิดปากของพวกเขา และกล่าวว่า แท้จริงเราปฏิเสธในสิ่งที่พวกท่านถูกส่งมาพร้อมมัน และแท้จริงพวกเราอยู่ในการสงสัยเคลือบแคลงในสิ่งที่ท่านเชิญชวนพวกเราไปสู่มัน
۞قَالَتۡ رُسُلُهُمۡ أَفِي ٱللَّهِ شَكّٞ فَاطِرِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ يَدۡعُوكُمۡ لِيَغۡفِرَ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمۡ وَيُؤَخِّرَكُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗىۚ قَالُوٓاْ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا تُرِيدُونَ أَن تَصُدُّونَا عَمَّا كَانَ يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَا فَأۡتُونَا بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ
บรรดาศาสนทูตของพวกเขากล่าวว่า ในเรื่องของอัลลอฮ์ ผู้ทรงสร้างสรรค์ชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน มีการสงสัยใด ๆ อีกหรือ? พระองค์เชิญชวนพวกท่านเพื่อพระองค์จะทรงอภัยในบาปต่าง ๆ ของท่านแก่พวกท่าน และพระองค์ทรงผ่อนแก่พวกท่านจนถึงวาระ (ความตาย) ที่ถูกระบุ พวกเขากล่าวว่า พวกท่านหาใช่อื่นเว้นแต่เป็นมนุษย์เหมือนกับพวกเรา พวกท่านปรารถนาจะกีดกันพวกเราไปจากสิ่งที่บรรพบุรุษของพวกเขาเคยสักการะกัน ดังนั้นพวกท่านจงนำหลักฐานเด็ดขาดอันชัดแจ้งมายังพวกเรา
قَالَتۡ لَهُمۡ رُسُلُهُمۡ إِن نَّحۡنُ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَمُنُّ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۖ وَمَا كَانَ لَنَآ أَن نَّأۡتِيَكُم بِسُلۡطَٰنٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ
บรรดาศาสนทูตของพวกเขากล่าวแก่พวกเขาว่า พวกเราหาใช่อื่นเว้นแต่เพียงมนุษย์เหมือนกับพวกท่าน แต่อัลลอฮ์ทรงโปรดปรานผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากปวงบ่าวของพระองค์ และไม่เป็นการควรแก่เราที่จะนำหลักฐานเด็ดขาดใดมายังพวกท่าน เว้นแต่ด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ และบรรดาผู้ศรัทธาจงมอบหมายต่ออัลลอฮ์เถิด
وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِرُسُلِهِمۡ لَنُخۡرِجَنَّكُم مِّنۡ أَرۡضِنَآ أَوۡ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَاۖ فَأَوۡحَىٰٓ إِلَيۡهِمۡ رَبُّهُمۡ لَنُهۡلِكَنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ
และบรรดาผู้ปฏิเสธกล่าวแก่บรรดาศาสนทูตของพวกเขาว่า แน่นอนเราจะขับไล่พวกท่านไปจากแผ่นดินของพวกเรา หรือไม่พวกท่านก็ต้องกลับมาสู่แนวทางของพวกเรา แล้วพระผู้อภิบาลของพวกเขาได้ดลใจพวกเขาว่า แน่นอนเราจะทำลายบรรดาผู้อธรรม
وَأَنذِرِ ٱلنَّاسَ يَوۡمَ يَأۡتِيهِمُ ٱلۡعَذَابُ فَيَقُولُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ رَبَّنَآ أَخِّرۡنَآ إِلَىٰٓ أَجَلٖ قَرِيبٖ نُّجِبۡ دَعۡوَتَكَ وَنَتَّبِعِ ٱلرُّسُلَۗ أَوَ لَمۡ تَكُونُوٓاْ أَقۡسَمۡتُم مِّن قَبۡلُ مَا لَكُم مِّن زَوَالٖ
และจงเตือนมนุษย์เถิด ถึงวันที่การลงโทษจะมายังพวกเขา แล้วบรรดาผู้อธรรมจะกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดประวิงเวลาแก่พวกเราจนถึงกำหนดอันใกล้เถิด พวกเราจะตอบรับคำเชิญชวนของพระองค์ และพวกเราจะปฏิบัติตามบรรดาศาสนทูต พวกเจ้าไม่เคยได้สาบานมาแต่ก่อนหรือ? พวกเจ้าจะไม่มีการสูญสลาย
فَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱللَّهَ مُخۡلِفَ وَعۡدِهِۦ رُسُلَهُۥٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٞ ذُو ٱنتِقَامٖ
และเจ้าจงอย่าคิดโดยเด็ดขาดว่า อัลลอฮ์จะทรงผิดคำสัญญาของพระองค์ที่มีต่อบรรดาศาสนทูตของพระองค์ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงลงโทษอย่างสาสม

ซูเราะฮ์ที่ 15 الْحِجْر الحجر

وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
และไม่มีศาสนทูตคนใดมายังพวกเขา เว้นแต่พวกเขาได้เย้ยหยันเขา
قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ
เขากล่าวว่า แล้วกิจของพวกท่านคืออันใดเล่า โอ้ผู้นำสาส์นทั้งหลาย!
فَلَمَّا جَآءَ ءَالَ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلُونَ
แล้วเมื่อบรรดาผู้นำสาส์นมายังบริวารของลูฏ
وَلَقَدۡ كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡحِجۡرِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
และโดยแน่นอน ชาวฮิจร์ไม่เชื่อในบรรดาผู้นำสาส์น

ซูเราะฮ์ที่ 16 النَحْل النحل

وَقَالَ ٱلَّذِينَ أَشۡرَكُواْ لَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ مَا عَبَدۡنَا مِن دُونِهِۦ مِن شَيۡءٖ نَّحۡنُ وَلَآ ءَابَآؤُنَا وَلَا حَرَّمۡنَا مِن دُونِهِۦ مِن شَيۡءٖۚ كَذَٰلِكَ فَعَلَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ فَهَلۡ عَلَى ٱلرُّسُلِ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُ ٱلۡمُبِينُ
และบรรดาผู้ตั้งภาคีกล่าวว่า ถ้าว่าอัลลอฮฺทรงประสงค์แล้ว พวกเราคงไม่ได้สักการะใด ๆ อื่นจากพระองค์ ทั้งพวกเราและบรรพบุรุษของพวกเรา และพวกเราคงไม่ได้ห้ามสิ่งใดอื่นจากที่พระองค์ (ทรงห้ามไว้) เช่นนั้นเองแหละที่บรรดาผู้ที่อยู่ก่อนหน้าพวกเขากระทำกัน แล้วมิใช่หน้าที่สำหรับบรรดาศาสนทูต เว้นแต่การประกาศอันชัดแจ้งเท่านั้น
وَلَقَدۡ بَعَثۡنَا فِي كُلِّ أُمَّةٖ رَّسُولًا أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱجۡتَنِبُواْ ٱلطَّٰغُوتَۖ فَمِنۡهُم مَّنۡ هَدَى ٱللَّهُ وَمِنۡهُم مَّنۡ حَقَّتۡ عَلَيۡهِ ٱلضَّلَٰلَةُۚ فَسِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَٱنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُكَذِّبِينَ
และโดยแน่นอน เราได้ตั้งศาสนทูตขึ้นในทุก ๆ ประชาชาติ พวกท่านจงสักการะอัลลอฮฺเถิด และจงห่างไกลจากเจว็ดต่าง ๆ ในหมู่พวกเขามีผู้ที่การหลงผิดสมควรแก่เขาแล้ว ดังนั้นจงท่องไปในแผ่นดินเถิด แล้วจงดูว่าผลสุดท้ายของบรรดาผู้ไม่เชื่อนั้นเป็นเช่นใด
وَلَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولٞ مِّنۡهُمۡ فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُ وَهُمۡ ظَٰلِمُونَ
และโดยแน่นอน มีศาสนทูตคนหนึ่งจากหมู่พวกเขามายังพวกเขา แล้วพวกเขาไม่เชื่อเขา ดังนั้นการลงโทษจึงเกิดแก่พวกเขา โดยพวกเขาเป็นผู้อธรรม

ซูเราะฮ์ที่ 17 الْإِسْرَاء الإسراء

مَّنِ ٱهۡتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهۡتَدِي لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيۡهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٞ وِزۡرَ أُخۡرَىٰۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبۡعَثَ رَسُولٗا
ผู้ใดได้รับทางนำ ที่จริงเขาได้รับทางนำเพื่อตัวเขาเอง และผู้ใดหลง ที่จริงเขาหลงแก่มัน (ตัวเขาเอง) และไม่มีผู้แบกใดจะแบกบาปของผู้อื่นได้ และเราไม่เป็นผู้ลงโทษ (ผู้ทำผิดคนใด) จนกว่าเราจะส่งทูตมาเสียก่อน
سُنَّةَ مَن قَدۡ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ مِن رُّسُلِنَاۖ وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحۡوِيلًا
เป็นเส้นทางของผู้ที่เราส่งไปก่อนหน้าเจ้าจากบรรดาศาสนทูตของเรา และเจ้าจะไม่พบการเปลี่ยนแปลงใดในเส้นทางของเรา
أَوۡ يَكُونَ لَكَ بَيۡتٞ مِّن زُخۡرُفٍ أَوۡ تَرۡقَىٰ فِي ٱلسَّمَآءِ وَلَن نُّؤۡمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّىٰ تُنَزِّلَ عَلَيۡنَا كِتَٰبٗا نَّقۡرَؤُهُۥۗ قُلۡ سُبۡحَانَ رَبِّي هَلۡ كُنتُ إِلَّا بَشَرٗا رَّسُولٗا
หรือให้ท่านมีบ้านหลังหนึ่งทำจากทองคำ หรือให้ท่านขึ้นไปบนฟ้า และพวกเราจะไม่ศรัทธาในท่านจนกว่าท่านจะนำคัมภีร์ลงมาแก่เราให้เราได้อ่านมัน จงกล่าว มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระผู้อภิบาลของฉัน ฉันหาใช่อื่นเว้นแต่เป็นคนธรรมดาที่เป็นศาสนทูตเท่านั้น
وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤۡمِنُوٓاْ إِذۡ جَآءَهُمُ ٱلۡهُدَىٰٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَبَعَثَ ٱللَّهُ بَشَرٗا رَّسُولٗا
และไม่มีสิ่งใดยับยั้งผู้คนไม่ให้ศรัทธาเมื่อทางนำมาถึงพวกเขา เว้นแต่การที่พวกเขากล่าวว่า อัลลอฮ์ทรงคนธรรมดามาเป็นศาสนทูตหรือ?
قُل لَّوۡ كَانَ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَلَٰٓئِكَةٞ يَمۡشُونَ مُطۡمَئِنِّينَ لَنَزَّلۡنَا عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَلَكٗا رَّسُولٗا
จงกล่าว แม้ว่าในแผ่นดินจะมีมลาอิกะฮ์สัญจรอย่างสงบ แน่นอนเราก็จะส่งมลาอิกะฮ์จากฟ้ามาเป็นศาสนทูต

ซูเราะฮ์ที่ 18 الْكَهْف الكهف

وَمَا نُرۡسِلُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَۚ وَيُجَٰدِلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِٱلۡبَٰطِلِ لِيُدۡحِضُواْ بِهِ ٱلۡحَقَّۖ وَٱتَّخَذُوٓاْ ءَايَٰتِي وَمَآ أُنذِرُواْ هُزُوٗا
และเราไม่ได้ส่งบรรดาผู้นำสาส์นมาเพื่ออื่นใด เว้นแต่เป็นผู้แจ้งข่าวดีและเป็นผู้เตือน และบรรดาผู้ปฏิเสธจะโต้แย้วด้วยความเท็จ เพื่อใช้มันทำให้สัจธรรมเป็นโมฆะ และยึดเอาโองการต่าง ๆ ของฉันและสิ่งที่พวกเขาถูกเตือนเป็นที่เย้ยหยัน
ذَٰلِكَ جَزَآؤُهُمۡ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُواْ وَٱتَّخَذُوٓاْ ءَايَٰتِي وَرُسُلِي هُزُوًا
นั่นเอง ผลตอบแทนของพวกเขาคือ (นรก) ญะฮันนัม เนื่องด้วยที่พวกเขาปฏิเสธศรัทธา และพวกเขาเอาโองการต่าง ๆ ของฉัน และศาสนทูตทั้งหลายของฉันมาเย้ยหยัน

ซูเราะฮ์ที่ 19 مَرْيَم مريم

قَالَ إِنَّمَآ أَنَا۠ رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَٰمٗا زَكِيّٗا
เขา (ญิบรีล) กล่าวว่า ฉันเป็นเพียงทูตของพระผู้อภิบาลของเธอ เพื่อ (มา) มอบเด็กน้อย (ลูกชาย) ผู้บริสุทธิ์แก่เธอเท่านั้น
وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ مُوسَىٰٓۚ إِنَّهُۥ كَانَ مُخۡلَصٗا وَكَانَ رَسُولٗا نَّبِيّٗا
และจงกล่าวถึง (เรื่องราวของ) มูซา ที่อยู่ในคัมภีร์ แท้จริงเขาเป็นผู้ถูกเลือก และเขาเป็นศาสนทูต เป็นผู้เผยวจนะ