ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 1675
الوعد

สัญญา

Promise · 78 อายะฮ์ จาก 37 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 37 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

ซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة

۞لَّيۡسَ ٱلۡبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمۡ قِبَلَ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَلَٰكِنَّ ٱلۡبِرَّ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ وَٱلۡكِتَٰبِ وَٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ وَءَاتَى ٱلۡمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ ذَوِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينَ وَٱبۡنَ ٱلسَّبِيلِ وَٱلسَّآئِلِينَ وَفِي ٱلرِّقَابِ وَأَقَامَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَى ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلۡمُوفُونَ بِعَهۡدِهِمۡ إِذَا عَٰهَدُواْۖ وَٱلصَّٰبِرِينَ فِي ٱلۡبَأۡسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ وَحِينَ ٱلۡبَأۡسِۗ أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُواْۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُتَّقُونَ
มิใช่คุณธรรม การที่พวกเจ้าหันหน้าพวกเจ้าไปทางตะวันออกและทางตะวันตก แต่คุณธรรมคือผู้ที่ศรัทธาในอัลลอฮ์ วันสุดท้าย บรรดามลาอิกะฮ์ บรรดาคัมภีร์ และบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) และเขาบริจาคทรัพย์สินทั้ง ๆ ที่รักมัน ให้แก่ญาติใกล้ชิด เด็กกำพร้า คนขัดสน ผู้เดินทาง (ที่ประสบทุกข์ยาก) ผู้มาขอ และในการไถ่ทาส และเขาดำรงละหมาด จ่ายซะกาต และทำตามสัญญาต่าง ๆ อย่างครบถ้วนเมื่อเขาสัญญา และเป็นผู้อดทนต่อความยากจน การเจ็บป่วย และยามสงคราม ชนเหล่านั้นเป็นบรรดาผู้สัตย์จริง และชนเหล่านั้นนั่นเองเป็นผู้ยำเกรง
وَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا عَرَّضۡتُم بِهِۦ مِنۡ خِطۡبَةِ ٱلنِّسَآءِ أَوۡ أَكۡنَنتُمۡ فِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمۡ سَتَذۡكُرُونَهُنَّ وَلَٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّآ أَن تَقُولُواْ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗاۚ وَلَا تَعۡزِمُواْ عُقۡدَةَ ٱلنِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ ٱلۡكِتَٰبُ أَجَلَهُۥۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ فَٱحۡذَرُوهُۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٞ
และไม่มีบาปใดแก่พวกเจ้า ในการที่พวกเจ้าพูดทาบทามเป็นนัยในการสู่ขอหญิง หรือที่พวกเจ้าเก็บงำในใจของพวกเจ้า (*ในช่วงเวลารอเก็บตัว) อัลลอฮ์ทรงรู้ว่า ไม่ช้าพวกเจ้าจะเอ่ยเอื้อนกับพวกนาง แต่จงอย่าลอบให้สัญญาแก่พวกนาง เว้นแต่พวกเจ้าจะกล่าวถ้อยคำที่ดี และจงอย่าตกลงใจแต่งงานจนกว่าจะครบกำหนดเวลาของมัน (เวลาเก็บตัว) และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในใจของพวกเจ้า ดังนั้น จงสังวรต่อพระองค์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงสุขุม

ซูเราะฮ์ที่ 3 آلِ عِمْرَان آل عمران

رَبَّنَآ إِنَّكَ جَامِعُ ٱلنَّاسِ لِيَوۡمٖ لَّا رَيۡبَ فِيهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ
โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงชุมนุมมนุษย์ในวันหนึ่ง ซึ่งไม่มีข้อสงสัยใดในนั้น อัลลอฮ์นั้นจะไม่ทรงผิดสัญญา
وَلَقَدۡ صَدَقَكُمُ ٱللَّهُ وَعۡدَهُۥٓ إِذۡ تَحُسُّونَهُم بِإِذۡنِهِۦۖ حَتَّىٰٓ إِذَا فَشِلۡتُمۡ وَتَنَٰزَعۡتُمۡ فِي ٱلۡأَمۡرِ وَعَصَيۡتُم مِّنۢ بَعۡدِ مَآ أَرَىٰكُم مَّا تُحِبُّونَۚ مِنكُم مَّن يُرِيدُ ٱلدُّنۡيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ ٱلۡأٓخِرَةَۚ ثُمَّ صَرَفَكُمۡ عَنۡهُمۡ لِيَبۡتَلِيَكُمۡۖ وَلَقَدۡ عَفَا عَنكُمۡۗ وَٱللَّهُ ذُو فَضۡلٍ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
และแน่นอน อัลลอฮ์ทรงให้สัญญาของพระองค์สมจริงแก่พวกเจ้าแล้ว ครั้นเมื่อพวกเจ้าสังหารพวกเขาด้วยอนุมัติของพระองค์ (ในช่วงแรกของสงครามอุฮุด) กระทั่งเมื่อพวกเจ้าขลาดกลัว และโต้แย้งกันในคำสั่ง และฝ่าฝืน (คำสั่ง) หลังจากที่พระองค์ทรงให้พวกเจ้าเห็นสิ่งที่พวกเจ้าชอบ (ทรัพย์สงครามอยู่ต่อหน้า) ในหมู่พวกเจ้ามีผู้ปรารถนาโลกนี้ และในหมู่พวกเจ้ามีผู้ปรารถนาโลกสุดท้าย จากนั้นพระองค์ทรงผันพวกเจ้าไปจากพวกเขาเพื่อจะทรงทดสอบพวกเจ้า และแน่นอนพระองค์ทรงอภัยให้พวกเจ้าแล้ว และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระคุณต่อบรรดาผู้ศรัทธา
ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ عَهِدَ إِلَيۡنَآ أَلَّا نُؤۡمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّىٰ يَأۡتِيَنَا بِقُرۡبَانٖ تَأۡكُلُهُ ٱلنَّارُۗ قُلۡ قَدۡ جَآءَكُمۡ رُسُلٞ مِّن قَبۡلِي بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَبِٱلَّذِي قُلۡتُمۡ فَلِمَ قَتَلۡتُمُوهُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
บรรดาผู้ที่กล่าวว่า อัลลอฮ์นั้นทรงกำชับแก่พวกเราว่า พวกเราจะต้องไม่ศรัทธาในศาสนทูตคนใด จนกว่าเขาจะนำสิ่งพลีกรรมซึ่งไฟจะมากลืนกินมันมา (แสดง) จงกล่าวว่า ได้มีศาสนทูตหลายคนมายังพวกท่านก่อนหน้าฉันพร้อมกับหลักฐานอันชัดแจ้ง และพร้อมกับสิ่งที่พวกท่านกล่าว (นี้) แล้วไฉนพวกท่านจึงสังหารพวกเขาถ้าพวกท่านเป็นผู้สัตย์จริง
رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ
พระผู้อภิบาลของเรา! และโปรดประทานสิ่งที่พระองค์สัญญากับเราผ่านบรรดาศาสนทูตแก่เรา โปรดอย่าให้เราต้องอัปยศในวันแห่งการยืนเข้าเฝ้าเลย แน่นอนพระองค์ไม่ทรงผิดคำสัญญา

ซูเราะฮ์ที่ 4 النِّسَاء النساء

يَعِدُهُمۡ وَيُمَنِّيهِمۡۖ وَمَا يَعِدُهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ إِلَّا غُرُورًا
มัน (มาร) สัญญาพวกเขา และทำให้พวกเขาเพ้อฝัน และมารไม่ได้สัญญา (ใด ๆ ) แก่พวกเขาเว้นแต่การหลอกลวงเท่านั้น
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ سَنُدۡخِلُهُمۡ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٗاۚ وَمَنۡ أَصۡدَقُ مِنَ ٱللَّهِ قِيلٗا
และบรรดาผู้ศรัทธาและทำความดีต่าง ๆ เราจะให้เขาเข้าบรรดาสวรรค์ที่มีลำน้ำหลายสายไหลอยู่เบื้องล่างของมัน เป็นผู้อยู่ถาวรในนั้นตลอดกาล เป็นสัญญาของอัลลอฮ์ เป็นความจริงแท้ และผู้ใดเล่ามีสัจจะในคำพูดยิ่งกว่าอัลลอฮ์

ซูเราะฮ์ที่ 6 الْأَنْعَام الأنعام

وَلَقَدۡ كُذِّبَتۡ رُسُلٞ مِّن قَبۡلِكَ فَصَبَرُواْ عَلَىٰ مَا كُذِّبُواْ وَأُوذُواْ حَتَّىٰٓ أَتَىٰهُمۡ نَصۡرُنَاۚ وَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَٰتِ ٱللَّهِۚ وَلَقَدۡ جَآءَكَ مِن نَّبَإِيْ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
และแน่นอนบรรดาศาสนทูตก่อนหน้าเจ้าถูกไม่เชื่อมาแล้ว แล้วพวกเขาอดทนต่อการที่พวกเขาถูกไม่เชื่อ และพวกเขาถูกทำร้ายจนการช่วยเหลือของเรามายังพวกเขา และไม่มีผู้ใดเปลี่ยนแปลงพจนารถต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ได้ และแน่นอนข่าวสารของบรรดาผู้นำสาส์นได้มีมายังพวกเจ้าแล้ว

ซูเราะฮ์ที่ 7 الْأَعْرَاف الأعراف

وَنَادَىٰٓ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ أَن قَدۡ وَجَدۡنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقّٗا فَهَلۡ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمۡ حَقّٗاۖ قَالُواْ نَعَمۡۚ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنُۢ بَيۡنَهُمۡ أَن لَّعۡنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّٰلِمِينَ
และชาวสวรรค์ได้ร้องเรียกชาวนรกว่า พวกเราพบแล้วว่าสิ่งที่พระผู้อภิบาลของพวกเราทรงสัญญากับพวกเราไว้เป็นความจริง และพวกเจ้าล่ะพบว่าสิ่งที่พระผู้อภิบาลของพวกเข้าทรงสัญญาไว้เป็นความจริงไหม? พวกเขากล่าวว่า ใช่แล้ว แล้วได้มีผู้ป่าวร้องผู้หนึ่งป่าวร้องว่า การสาปของอัลลอฮ์จงประสบแก่บรรดาผู้อธรรมเถิด
قَالُوٓاْ أَجِئۡتَنَا لِنَعۡبُدَ ٱللَّهَ وَحۡدَهُۥ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَا فَأۡتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
พวกเขากล่าวว่า นี่เจ้ามาเพื่อให้เราสักการะอัลลอฮ์องค์เดียว และให้เราละทิ้งสิ่งที่บรรพบุรุษของเราสักการะหรือ จงนำมาเลย สิ่งที่เจ้าขู่เตือนพวกเราไว้ ถ้าเจ้าอยู่ในหมู่ผู้สัตย์จริง
فَعَقَرُواْ ٱلنَّاقَةَ وَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ وَقَالُواْ يَٰصَٰلِحُ ٱئۡتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
แล้วพวกเขาได้เชือดอูฐ และละเมิดบัญชาของพระผู้อภิบาลของพวกเขา และพวกเขากล่าวว่า ศอและห์เอ๋ย จงนำมาเลยสิ สิ่งที่เจ้าขู่เตือนพวกเราไว้ ถ้าเจ้าอยู่ในหมู่ผู้นำสาส์น
فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُمُ ٱلرِّجۡزَ إِلَىٰٓ أَجَلٍ هُم بَٰلِغُوهُ إِذَا هُمۡ يَنكُثُونَ
แล้วเมื่อเราได้ปลดเปลื้องภัยพิบัติให้พ้นไปจากพวกเขาจนถึงช่วงเวลาที่กำหนด ซึ่งพวกเขาเมื่อถึง (เวลากำหนด) นั้นแล้ว ทันใดพวกเขาก็ผิดสัญญา

ซูเราะฮ์ที่ 9 التَّوْبَة التوبة

فَأَعۡقَبَهُمۡ نِفَاقٗا فِي قُلُوبِهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ يَلۡقَوۡنَهُۥ بِمَآ أَخۡلَفُواْ ٱللَّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُواْ يَكۡذِبُونَ
แล้วพระองค์จึงทรงให้ผลตามมาแก่พวกเขาเป็นความสับปรับในหัวใจของพวกเขาจนถึงวันที่พวกเขาพบพระองค์ เนื่องด้วยที่พวกเขาบิดพลิ้วอัลลอฮ์ในสิ่งที่พวกเขาสัญญากับพระองค์ และเนื่องด้วยสิ่งที่พวกเขาได้โกหกไว้
۞إِنَّ ٱللَّهَ ٱشۡتَرَىٰ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ أَنفُسَهُمۡ وَأَمۡوَٰلَهُم بِأَنَّ لَهُمُ ٱلۡجَنَّةَۚ يُقَٰتِلُونَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَيَقۡتُلُونَ وَيُقۡتَلُونَۖ وَعۡدًا عَلَيۡهِ حَقّٗا فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَٱلۡإِنجِيلِ وَٱلۡقُرۡءَانِۚ وَمَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ مِنَ ٱللَّهِۚ فَٱسۡتَبۡشِرُواْ بِبَيۡعِكُمُ ٱلَّذِي بَايَعۡتُم بِهِۦۚ وَذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
อัลลอฮ์นั้นทรงซื้อจากบรรดาผู้ศรัทธา ซึ่งชีวิตของพวกเขาและทรัพย์สินของพวกเขา โดยพวกเขาจะได้รับสวรรค์ พวกเขาต่อสู้ในทางของอัลลอฮ์ แล้วพวกเขาฆ่าและถูกฆ่า เป็นสัญญาต่อการนั้น เป็นความสัจจะใน (คัมภีร์) เตารอต อินญีล และอัลกุรอาน และผู้ใดเล่าจะปฏิบัติตามสัญญาให้ครบยิ่งไปกว่าอัลลอฮ์ ดังนั้นจงยินดีกับการค้าขายของพวกเจ้าที่พวกเจ้าซื้อขายด้วยมันเถิด และนั่นมันคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่
وَمَا كَانَ ٱسۡتِغۡفَارُ إِبۡرَٰهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوۡعِدَةٖ وَعَدَهَآ إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥٓ أَنَّهُۥ عَدُوّٞ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنۡهُۚ إِنَّ إِبۡرَٰهِيمَ لَأَوَّٰهٌ حَلِيمٞ
และการขออภัยโทษของอิบรอฮีมให้แก่พ่อของเขาไม่ได้เป็นไปเพื่ออื่นใด เว้นแต่เพราะสัญญาที่เขาเคยให้มันไว้แก่ (พ่อของ) เขา ครั้นเมื่อมันได้กระจ่างแก่เขาแล้วว่า (พ่อของ) เขาเป็นศัตรูต่ออัลลอฮ์ เขาก็ปลีกตัวออกจาก (พ่อของ) เขา แท้จริงอิบรอฮีมนั้น เป็นผู้มีใจอ่อนโยน ผู้มีขันติ

ซูเราะฮ์ที่ 10 يُوْنِس يونس

إِلَيۡهِ مَرۡجِعُكُمۡ جَمِيعٗاۖ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقًّاۚ إِنَّهُۥ يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ لِيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ بِٱلۡقِسۡطِۚ وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَهُمۡ شَرَابٞ مِّنۡ حَمِيمٖ وَعَذَابٌ أَلِيمُۢ بِمَا كَانُواْ يَكۡفُرُونَ
ยังพระองค์นั้น คือการกลับไปของพวกเจ้าทั้งหมด เป็นสัญญาของอัลลอฮ์เป็นความสัจจริง พระองค์นั้นทรงเริ่มการสร้าง จากนั้นพระองค์จะทรงให้มัน (ฟื้น) กลับมาอีก เพื่อพระองค์จะทรงตอบแทนบรรดาผู้ศรัทธาและทำความดีต่าง ๆ ด้วยความยุติธรรม และบรรดาผู้ปฏิเสธนั้น พวกเขาจะได้รับเครื่องดื่มจากน้ำเดือนพล่าน และโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด เนื่องด้วยสิ่งที่พวกเขาได้เคยปฏิเสธไว้
وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعۡضَ ٱلَّذِي نَعِدُهُمۡ أَوۡ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيۡنَا مَرۡجِعُهُمۡ ثُمَّ ٱللَّهُ شَهِيدٌ عَلَىٰ مَا يَفۡعَلُونَ
และบางทีเราจะให้เจ้าได้เห็นบางสิ่งที่เราคาดโทษพวกเขาไว้ หรือเราจะให้เจ้าตายไปก่อน แล้วที่กลับของพวกเขาคือมายังเรา จากนั้นอัลลอฮ์จะทรงเป็นพยานต่อสิ่งที่พวกเขากระทำ
وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
และพวกเขากล่าวว่า สัญญา (ยามอวสาน) นี้คือเมื่อใดเล่า ถ้าพวกท่านสัตย์จริง?
أَلَآ إِنَّ لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ أَلَآ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
จงรู้เถิด แท้จริงสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นของอัลลอฮ์ จงรู้เถิด แท้จริงสัญญาของอัลลอฮ์นั้นเป็นความจริง แต่พวกเขาส่วนใหญ่ไม่รู้
لَهُمُ ٱلۡبُشۡرَىٰ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِۚ لَا تَبۡدِيلَ لِكَلِمَٰتِ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
พวกเขาจะได้รับข่าวดีในชีวิตโลกนี้และในโลกสุดท้าย ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในพจนารถต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ นั่นเองเป็นชัยชนะอันยิ่งใหญ่

ซูเราะฮ์ที่ 11 هُود هود

وَنَادَىٰ نُوحٞ رَّبَّهُۥ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ٱبۡنِي مِنۡ أَهۡلِي وَإِنَّ وَعۡدَكَ ٱلۡحَقُّ وَأَنتَ أَحۡكَمُ ٱلۡحَٰكِمِينَ
และนูห์ได้ร้องเรียนพระผู้อภิบาลของเขา แล้วกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน! แท้จริงลูกของฉันเป็นคนในครอบครัวของฉัน และแท้จริงสัญญาของพระองค์เป็นจริง และพระองค์เป็นผู้ตัดสินเที่ยงธรรมยิ่งในหมู่ผู้ตัดสิน
قَالُواْ يَٰصَٰلِحُ قَدۡ كُنتَ فِينَا مَرۡجُوّٗا قَبۡلَ هَٰذَآۖ أَتَنۡهَىٰنَآ أَن نَّعۡبُدَ مَا يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكّٖ مِّمَّا تَدۡعُونَآ إِلَيۡهِ مُرِيبٖ
พวกเขากล่าวว่า ศอลิห์เอ๋ย ท่านเคยเป็นความหวังในหมู่พวกเราก่อนหน้านี้ ท่านจะห้ามพวกเราไม่ให้สักการะในสิ่งที่บรรพบุรุษของพวกเราสักการะหรือ? และแท้จริงพวกเราอยู่ในการสงสัยเคลือบแคลงในสิ่งที่ท่านเชิญชวนพวกเราไปสู่มัน
فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُواْ فِي دَارِكُمۡ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٖۖ ذَٰلِكَ وَعۡدٌ غَيۡرُ مَكۡذُوبٖ
แล้วพวกเขาเชือดมัน เขาจึงกล่าวว่า จงสุขสำราญในบ้านเรือนของท่านสามวันเถิด นั่นเป็นสัญญาที่ไม่โกหก

ซูเราะฮ์ที่ 12 يُوسُف يوسف

قَالَ لَنۡ أُرۡسِلَهُۥ مَعَكُمۡ حَتَّىٰ تُؤۡتُونِ مَوۡثِقٗا مِّنَ ٱللَّهِ لَتَأۡتُنَّنِي بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يُحَاطَ بِكُمۡۖ فَلَمَّآ ءَاتَوۡهُ مَوۡثِقَهُمۡ قَالَ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٞ
เขากล่าวว่า ฉันจะไม่ส่งเขาไปพร้อมกับพวกเจ้า จนกว่าพวกเจ้าจะให้สัญญาต่ออัลลอฮ์ว่า พวกเจ้าจะนำตัวเขามาหาฉันแน่นอน เว้นแต่พวกเจ้าจะถูกปิดล้อม แล้วเมื่อพวกเขาให้สัญญาของพวกเขาแล้ว เขากล่าวว่า อัลลอฮ์ทรงเป็นพยานต่อสิ่งที่พวกเรากล่าว

ซูเราะฮ์ที่ 13 الرَّعْد الرعد

وَلَوۡ أَنَّ قُرۡءَانٗا سُيِّرَتۡ بِهِ ٱلۡجِبَالُ أَوۡ قُطِّعَتۡ بِهِ ٱلۡأَرۡضُ أَوۡ كُلِّمَ بِهِ ٱلۡمَوۡتَىٰۗ بَل لِّلَّهِ ٱلۡأَمۡرُ جَمِيعًاۗ أَفَلَمۡ يَاْيۡ‍َٔسِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن لَّوۡ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَهَدَى ٱلنَّاسَ جَمِيعٗاۗ وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُواْ قَارِعَةٌ أَوۡ تَحُلُّ قَرِيبٗا مِّن دَارِهِمۡ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ وَعۡدُ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ
และถ้าว่า อัลกุรอานนั้น ด้วยมันทำให้ภูเขาถูกเคลื่อนที่ได้ หรือด้วยมันทำให้แผ่นดินถูกแยกออกได้ หรือด้วยมันทำให้คนตายถูก (ฟื้นขึ้นมา) สนทนาได้ ทว่ากิจการทั้งปวงเป็น (ไปตามประสงค์) ของอัลลอฮ์ บรรดาผู้ศรัทธาไม่รู้หรือว่า ถ้าอัลลอฮ์ทรงประสงค์ แน่นอนพระองค์ทรงนำทางผู้คนทั้งหมดแล้ว และบรรดาผู้ปฏิเสธจะยังคงมีภัยร้ายมาประสบแก่พวกเขา เนื่องด้วยสิ่งที่พวกเขาได้ก่อไว้ หรือเกิดใกล้กับบ้านเรือนของพวกเขา จนกระทั่งสัญญาของอัลลอฮ์มาถึง อัลลอฮ์นั้นไม่ทรงผิดสัญญา
وَإِن مَّا نُرِيَنَّكَ بَعۡضَ ٱلَّذِي نَعِدُهُمۡ أَوۡ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِنَّمَا عَلَيۡكَ ٱلۡبَلَٰغُ وَعَلَيۡنَا ٱلۡحِسَابُ
และถ้าเราจะให้เจ้าเห็นบางสิ่งที่เราสัญญากับพวกเขา (การลงโทษ) หรือเราให้เจ้าตาย (ไปก่อน) ก็ตาม แท้จริงหน้าที่ของเจ้ามีเพียงการประกาศ และหน้าที่ของเราคือการสะสางบัญชี

ซูเราะฮ์ที่ 14 إِبْرَاهِيم إبراهيم

وَقَالَ ٱلشَّيۡطَٰنُ لَمَّا قُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ إِنَّ ٱللَّهَ وَعَدَكُمۡ وَعۡدَ ٱلۡحَقِّ وَوَعَدتُّكُمۡ فَأَخۡلَفۡتُكُمۡۖ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنٍ إِلَّآ أَن دَعَوۡتُكُمۡ فَٱسۡتَجَبۡتُمۡ لِيۖ فَلَا تَلُومُونِي وَلُومُوٓاْ أَنفُسَكُمۖ مَّآ أَنَا۠ بِمُصۡرِخِكُمۡ وَمَآ أَنتُم بِمُصۡرِخِيَّ إِنِّي كَفَرۡتُ بِمَآ أَشۡرَكۡتُمُونِ مِن قَبۡلُۗ إِنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
และมารได้กล่าวเมื่อเสร็จสิ้นเรื่องราวทั้งปวงแล้ว อัลลอฮ์นั้นทรงสัญญากับพวกเจ้าเป็นสัญญาแห่งความจริง และฉันได้สัญญากับพวกเจ้า แล้วฉันได้บิดพริ้วพวกเจ้า และฉันไม่ได้มีอำนาจใดเหนือพวกเจ้า เว้นแต่ฉันเพียงเชิญชวนพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าสนองตอบฉันเอง ดังนั้นจงอย่าตำหนิฉัน แต่จงตำหนิตัวของพวกเจ้าเอง ฉันไม่อาจร้องทุกข์แทนพวกเจ้าได้ และพวกเจ้าก็ไม่อาจร้องทุกข์แทนฉันได้ แท้จริงฉันปฏิเสธในการที่พวกเจ้าตั้งฉันเป็นภาคีแต่ก่อนนี้ แท้จริงบรรดาผู้อธรรมเขาจะได้รับโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด
فَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱللَّهَ مُخۡلِفَ وَعۡدِهِۦ رُسُلَهُۥٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٞ ذُو ٱنتِقَامٖ
และเจ้าจงอย่าคิดโดยเด็ดขาดว่า อัลลอฮ์จะทรงผิดคำสัญญาของพระองค์ที่มีต่อบรรดาศาสนทูตของพระองค์ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงลงโทษอย่างสาสม

ซูเราะฮ์ที่ 16 النَحْل النحل

وَأَقۡسَمُواْ بِٱللَّهِ جَهۡدَ أَيۡمَٰنِهِمۡ لَا يَبۡعَثُ ٱللَّهُ مَن يَمُوتُۚ بَلَىٰ وَعۡدًا عَلَيۡهِ حَقّٗا وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ
และพวกเขาสาบานต่ออัลลอฮ์อย่างแข็งขันว่า อัลลอฮ์จะไม่ทรงคืนชีพให้คนที่ตาย หามิได้ (มัน) เป็นสัญญาต่อการนั้น เป็นความสัจจะ แต่มนุษย์ส่วนมากไม่รู้

ซูเราะฮ์ที่ 17 الْإِسْرَاء الإسراء

فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ أُولَىٰهُمَا بَعَثۡنَا عَلَيۡكُمۡ عِبَادٗا لَّنَآ أُوْلِي بَأۡسٖ شَدِيدٖ فَجَاسُواْ خِلَٰلَ ٱلدِّيَارِۚ وَكَانَ وَعۡدٗا مَّفۡعُولٗا
แล้วเมื่อสัญญาที่หนึ่งของมันมาถึง เราได้ส่งบรรดาบ่าวของเราผู้มีกำลังแข็งแกร่ง แล้วพวกเขาได้เข้าบุกค้นตามบ้านเรือนต่าง ๆ และมันเป็นสัญญาที่ต้องเกิดขึ้น
إِنۡ أَحۡسَنتُمۡ أَحۡسَنتُمۡ لِأَنفُسِكُمۡۖ وَإِنۡ أَسَأۡتُمۡ فَلَهَاۚ فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ ٱلۡأٓخِرَةِ لِيَسُ‍ُٔواْ وُجُوهَكُمۡ وَلِيَدۡخُلُواْ ٱلۡمَسۡجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٖ وَلِيُتَبِّرُواْ مَا عَلَوۡاْ تَتۡبِيرًا
ถ้าพวกเจ้าทำดี พวกเจ้าก็ทำดีเพื่อตัวพวกเจ้าเอง และถ้าพวกเจ้าทำชั่ว ก็เพื่อมัน (ตัวพวกเจ้า) เอง แล้วเมื่อสัญญาสุดท้ายมาถึง เพื่อให้พวกเขาหักหน้าของพวกเจ้า และเพื่อให้พวกเขาเข้า (ทำลาย) มัสยิด เหมือนที่พวกเขาเคยเข้า (ทำลาย) ในครั้งแรก และเพื่อให้พวกเขาทำลายสิ่งที่พวกเขายึดครองได้จนสิ้น
وَٱسۡتَفۡزِزۡ مَنِ ٱسۡتَطَعۡتَ مِنۡهُم بِصَوۡتِكَ وَأَجۡلِبۡ عَلَيۡهِم بِخَيۡلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكۡهُمۡ فِي ٱلۡأَمۡوَٰلِ وَٱلۡأَوۡلَٰدِ وَعِدۡهُمۡۚ وَمَا يَعِدُهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ إِلَّا غُرُورًا
เจ้าจงยุแหย่ในหมู่พวกเขาผู้ที่เจ้าสามารถด้วยเสียงของเจ้า และเจ้าจงสกัดล้อมพวกเขาด้วยพลม้าของเจ้าและพลเดินเท้าของเจ้า และจงมีส่วนร่วมกับพวกเขาในทรัพย์สินและลูกหลาน และจงให้สัญญาแก่พวกเขา และมารไม่สัญญาแก่พวกเขาเว้นแต่เป็นคำลวงเท่านั้น
وَقُلۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِۦ لِبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٱسۡكُنُواْ ٱلۡأَرۡضَ فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ ٱلۡأٓخِرَةِ جِئۡنَا بِكُمۡ لَفِيفٗا
และเราได้กล่าวในภายหลังแก่วงศ์วานอิสรออีลว่า พวกเจ้าจงพำนักในแผ่นดินเถิด และเมื่อสัญญาแห่งโลกสุดท้ายมาถึง เราจะนำพวกท่านมารวมกันทั้งหมด
وَيَقُولُونَ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِن كَانَ وَعۡدُ رَبِّنَا لَمَفۡعُولٗا
และพวกเขาจะกล่าวว่า มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระผู้อภิบาลของเรา แท้จริงสัญญาของพระผู้อภิบาลของเรา แน่นอนถูกปฏิบัติเสมอ

ซูเราะฮ์ที่ 18 الْكَهْف الكهف

وَكَذَٰلِكَ أَعۡثَرۡنَا عَلَيۡهِمۡ لِيَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ وَأَنَّ ٱلسَّاعَةَ لَا رَيۡبَ فِيهَآ إِذۡ يَتَنَٰزَعُونَ بَيۡنَهُمۡ أَمۡرَهُمۡۖ فَقَالُواْ ٱبۡنُواْ عَلَيۡهِم بُنۡيَٰنٗاۖ رَّبُّهُمۡ أَعۡلَمُ بِهِمۡۚ قَالَ ٱلَّذِينَ غَلَبُواْ عَلَىٰٓ أَمۡرِهِمۡ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيۡهِم مَّسۡجِدٗا
และเช่นนั้นเอง เราได้เปิดเผย (เรื่องราวของ) พวกเขา เพื่อเขาทั้งหลาย (ชาวเมือง) จะได้รู้ว่า สัญญาของอัลลอฮ์นั้นเป็นจริง และยามอวสานนั้นไม่มีข้อคลางแคลงใดในนั้น ครั้นเมื่อเขาทั้งหลายถกเถียงกันในระหว่างเขาทั้งหลายในเรื่องของพวกเขา แล้วเขาทั้งหลายกล่าวว่า จงสร้างอาคารเหนือ (ปากถ้ำ) พวกเขาเถิด (*เพื่อปิดบังเรื่องราวของพวกเขาเอาไว้) พระผู้อภิบาลของพวกเขาทรงรู้จักพวกเขาดียิ่ง เหล่าผู้มีอำนาจเหนือกิจการของเขาทั้งหลายกล่าวว่า แน่นอนเราจะสร้างศาสนสถานขึ้นเหนือ (ปากถ้ำ) พวกเขา
قَالَ هَٰذَا رَحۡمَةٞ مِّن رَّبِّيۖ فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ رَبِّي جَعَلَهُۥ دَكَّآءَۖ وَكَانَ وَعۡدُ رَبِّي حَقّٗا
เขากล่าวว่า นี่เป็นเมตตาจากพระผู้อภิบาลของฉัน แต่เมื่อสัญญาของพระผู้อภิบาลของฉันมาถึง พระองค์จะทำให้มันพังทลาย และสัญญาของพระผู้อภิบาลของฉันนั้นเป็นจริงเสมอ

ซูเราะฮ์ที่ 19 مَرْيَم مريم

وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ إِسۡمَٰعِيلَۚ إِنَّهُۥ كَانَصَادِقَ ٱلۡوَعۡدِ وَكَانَ رَسُولٗا نَّبِيّٗا
และจงกล่าวถึง (เรื่องราวของ) อิสมาอีล ที่อยู่ในคัมภีร์ แท้จริงเขาเป็นผู้ซื่อตรงในสัญญา และเขาเป็นศาสนทูต เป็นผู้เผยวจนะ
جَنَّٰتِ عَدۡنٍ ٱلَّتِي وَعَدَ ٱلرَّحۡمَٰنُ عِبَادَهُۥ بِٱلۡغَيۡبِۚ إِنَّهُۥ كَانَ وَعۡدُهُۥ مَأۡتِيّٗا
เป็นสวนสวรรค์หลากหลายสถาพร ที่ผู้ทรงเมตตาได้สัญญาแก่บ่าวของพระองค์ อัน (เป็นสถานที่) พ้นญาณวิสัย และพระองค์นั้น สัญญาของพระองค์จะมีมาอย่างแน่นอน
أَطَّلَعَ ٱلۡغَيۡبَ أَمِ ٱتَّخَذَ عِندَ ٱلرَّحۡمَٰنِ عَهۡدٗا
เขาล่วงรู้เรื่องเร้นลับ หรือว่าเขาได้รับคำสัญญาจากผู้ทรงเมตตาหรือ?