ผู้อธรรม

และเราได้ตรัสว่า อาดัม จงพำนักอยู่ในสวรรค์ทั้งเจ้าและคู่ครองของเจ้า และจงบริโภคจากสิ่งที่มีในนั้นอย่างสำราญตามที่เจ้าทั้งสองปรารถนา แต่อย่าเข้าใกล้ต้นไม้ต้นนี้ หาไม่แล้วเจ้าทั้งสองจะกลายเป็นพวกผู้อธรรม

และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อเราได้นัดหมายกับมูซาสี่สิบคืน จากนั้นพวกเจ้าได้นับถือลูกวัว (ที่หล่อขึ้นเป็นสิ่งสักการะ) หลังจากเขา (ไปตามนัดหมาย) โดยพวกเจ้าเป็นผู้อธรรม

แล้วบรรดาผู้อธรรมได้เปลี่ยนเป็นคำพูดอื่นที่มิใช่ (คำ) ที่ถูกกล่าวแก่พวกเขา เราจึงส่งโทษทัณฑ์จากฟ้าลงมายังพวกที่อธรรม เนื่องด้วยที่พวกเขาได้ฝ่าฝืนไว้

หลังจากนั้น ก็พวกเจ้านี่แหละที่เข่นฆ่าพวกเจ้ากันเอง และได้ขับไล่คนกลุ่มหนึ่งในหมู่พวกเจ้าให้ออกจากบ้านเรือนของพวกเขา โดยพวกเจ้าต่างรวมหัวกันต่อต้านพวกเขาอย่างเป็นบาปและเป็นศัตรู และถ้าพวกเขามายังพวกเจ้าในฐานะเชลย พวกเจ้าก็ยอมไถ่ตัวของพวกเขา ทั้ง ๆ ที่มันเป็นที่ต้องห้ามสำหรับพวกเจ้าในการขับไล่พวกเขา พวกเจ้าจะศรัทธาในคัมภีร์บางส่วนและปฏิเสธต่ออีกบางส่วนหรือ? และไม่มีสิ่งใดตอบแทนแก่ผู้กระทำเช่นนั้นในหมู่พวกเจ้า เว้นแต่ความอัปยศแห่งชีวิตในโลกนี้ และในวันแห่งการยืนเข้าเฝ้าพวกเขาจะถูกนำกลับไปสู่การลงโทษอันสาหัสยิ่ง และอัลลอฮ์ไม่เป็นผู้เผลอไผลในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และแน่แท้มูซาได้มายังพวกเจ้าพร้อมหลักฐานอันชัดแจ้ง จากนั้นพวกเจ้ายังไปนับถือลูกวัว (เป็นที่สักการะ) หลังจากเขา (ไปตามนัดหมายของอัลลอฮ์) โดยพวกเจ้าเป็นผู้อธรรม

และพวกเขาจะไม่ปรารถนาความตายเด็ดขาด เนื่องด้วยสิ่งที่มือของพวกเขากระทำล่วงหน้าไว้ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ถึงบรรดาผู้อธรรม

และผู้ใดเล่าจะอธรรมยิ่งไปกว่าผู้ที่ห้ามไม่ให้มัสยิดของอัลลอฮ์มีการรำลึกถึงพระนามของพระองค์ และมุ่งหมายทำลายมัน ชนเหล่านั้นไม่ควรได้เข้าไปในมันนอกจากในสภาพผู้กลัวเกรง (อัลลอฮ์ หรือกลัวเกรงผู้ศรัทธา) เท่านั้น พวกเขาจะได้รับความอัปยศในโลกนี้ และในโลกสุดท้ายพวกเขาจะได้รับการลงโทษอันมหันต์

และครั้นเมื่อพระผู้อภิบาลของอิบรอฮีมทดสอบอิบรอฮีมด้วยพระบัญชาต่าง ๆ แล้วเขาก็ได้ตอบสนองมันอย่างครบถ้วน พระองค์ตรัสว่า เรานั้นเป็นผู้แต่งตั้งเจ้าให้เป็นผู้นำสำหรับมนุษยชาติ เขากล่าวว่า และจากลูกหลานของฉันด้วยเถิด พระองค์ตรัสว่า สัญญาของฉันจะไม่รวมถึงบรรดาผู้อธรรม

หรือว่าพวกท่านกล่าวว่า อิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอฺกูบ และบรรดาวงศ์วาน (บรรดาผู้เผยวจนะที่เป็นลูกหลานของยะอฺกูบ) นั้น พวกเขาเป็นยิว หรือเป็นคริสต์หรือ? จงกล่าว พวกท่านหรือว่าอัลลอฮ์ที่รู้ดีกว่า? และผู้ใดเล่าอธรรมยิ่งไปกว่าผู้ปกปิดหลักฐานยืนยันที่มาจากอัลลอฮ์ที่มีอยู่ ณ ที่เขา และอัลลอฮ์ไม่เป็นผู้เพิกเฉยในสิ่งที่พวกท่านกระทำ

และแน่นอนแม้ว่าเจ้าได้นำหลักฐานทั้งหมดมายังบรรดาผู้ได้รับคัมภีร์ พวกเขาก็ไม่ตามทิศสักการะของเจ้า และเจ้าก็ไม่เป็นผู้ตามทิศสักการะของพวกเขา และพวกเขาบางคนจะไม่ตามทิศสักการะของอีกบางคน และถ้าเจ้าตามอารมณ์ของพวกเขาหลังจากที่ความรู้มีมายังเจ้าแล้ว เช่นนั้นเจ้านั้น จะก็อยู่ในหมู่ผู้อธรรม

และไม่ว่าเจ้าออกไป ณ แห่งหนใด เจ้าจงหันหน้าเจ้าไปทางมัสยิดอัล-ฮะรอม และไม่ว่าพวกเจ้าจะอยู่ ณ แห่งหนใด พวกเจ้าจงหันหน้าพวกเจ้าไปทางนั้นเถิด เพื่อไม่เป็นข้อโต้แย้งสำหรับผู้คนอื่น ๆ แย้งพวกเจ้าได้ เว้นแต่บรรดาผู้อธรรมในหมู่พวกเขา ดังนั้นอย่าได้เกรงกลัวพวกเขา แต่จงเกรงกลัวข้า และเพื่อข้าจะประทานสิ่งดีงามของข้าแก่พวกเจ้าอย่างครบครัน และเพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับการนำทาง

และในหมู่มนุษย์มีผู้ยึดถือสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์เป็นภาคี พวกเขารักพวกมันเหมือนที่รักอัลลอฮ์ แต่บรรดาผู้ศรัทธามีความรักต่ออัลลอฮ์มากยิ่งกว่า และมาตรว่าบรรดาผู้อธรรมได้เห็น ขณะที่พวกเขาเห็นการลงโทษ (พวกเขาจะตระหนัก) ว่า พลังทั้งปวงนั้นเป็นของอัลลอฮ์ และ (ตระหนัก) ว่าอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรุนแรงในการลงโทษ

แล้วผู้ใดกลัวว่า ผู้ทำพินัยกรรมได้ทำผิดพลาด (โดยไม่เจตนา) หรือทำบาป (โดยเจตนา) แล้วเขาได้ไกล่เกลี่ยระหว่างพวกเขา (ทายาท) ก็ไม่เป็นบาปใดแก่เขา อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

และจงรำลึกถึงอัลลอฮ์ในวันทั้งหลายที่ถูกนับไว้ (สามวัน) และผู้ใดรีบ (กลับ) ในสองวัน ก็ไม่มีบาปแก่เขา และผู้ใดอยู่รั้ง ก็ไม่มีบาปแก่เขา (นี่) สำหรับผู้ยำเกรง และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่าพวกเจ้านั้นจะถูกนำมาชุมนุมยังพระองค์

เขาทั้งหลายถามเจ้าเกี่ยวกับน้ำเมาและการพนัน จงกล่าวว่า ในทั้งสองนั้นมีโทษร้ายแรงและมีประโยชน์ต่าง ๆ สำหรับมนุษย์ แต่โทษของมันร้ายแรงกว่าประโยชน์ของมัน และเขาทั้งหลายถามเจ้า อันใดที่พวกเขาใช้บริจาค? จงกล่าว (คือ) สิ่งที่เหลือใช้ เช่นนั้นเอง อัลลอฮ์ทรงทำให้โองการต่าง ๆ แจ่มแจ้งแก่พวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้ขบคิด

การหย่า (ที่คืนดีได้) มีสองครั้ง ดังนั้นจงรั้งไว้โดยดี (*คืนดีและให้มีพยานรับรู้ โดยไม่อธรรมหรือกลั่นแกล้ง) หรือจงปล่อยไปอย่างมีคุณธรรม (*จากกันโดยดี และช่วยเหลือตามสมควร) และไม่เป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้าที่จะเอาสิ่งใด ๆ (ของหมั้น) ที่พวกเจ้าได้ให้พวกนางแล้ว เว้นแต่ทั้งสองกลัวว่าจะดำรงขอบเขต (กฎเกณฑ์) ของอัลลอฮ์ไว้ไม่ได้ ดังนั้นถ้าพวกเจ้ากลัวว่าทั้งสองจะดำรงขอบเขตของอัลลอฮ์ไว้ไม่ได้ ก็ไม่เป็นบาปใดแก่เขาทั้งสอง ในการที่นางใช้มัน (ซื้อหย่า) ไถ่ตัวเอง นั่นคือขอบเขตของอัลลอฮ์ พวกเจ้าจงอย่าละเมิดมัน และผู้ใดละเมิดขอบเขตของอัลลอฮ์ คนเหล่านั้นแหละเป็นผู้อธรรม

แล้วถ้าเขาหย่านาง (เป็นครั้งที่สาม) นางจะไม่เป็นที่อนุมัติแก่เขาอีกเลย (*จะคืนดี หรือกลับมาแต่งงานไม่ได้อีก) จนกว่านางจะแต่งงานกับสามีอื่นจากเขา แล้วถ้าเขา (สามีคนใหม่นั้น) หย่านาง ดังนั้นไม่เป็นบาปใดแก่ทั้งสองที่จะกลับคืนดีกัน ถ้าเขาทั้งสองคิดว่าเขาทั้งสองจะดำรงขอบเขตของอัลลอฮ์ได้ และนั่นคือขอบเขตของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงทำให้มันแจ่มแจ้งแก่หมู่ชนที่มีความรู้

(มุฮัมมัด) เจ้าไม่เห็นหรือ? พวกชนชั้นนำจากวงศ์วานอิสรออีลหลัง (สมัย) มูซา เมื่อครั้งที่พวกเขากล่าวแก่ผู้เผยวจนะ (นบีชัมวีล) ของพวกเขาว่า โปรดตั้งกษัตริย์องค์หนึ่งแก่พวกเราเถิด (เพื่อ) พวกเราจะได้ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ เขากล่าวว่า อาจเป็นได้ว่า ถ้าการต่อสู้ถูกกำหนดแก่พวกท่านแล้วพวกท่านจะไม่ต่อสู้ พวกเขากล่าวว่า และไฉนเล่าที่พวกเราจะไม่ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ ในเมื่อพวกเราถูกขับจากบ้านเรือนและจากลูก ๆ ของพวกเรา ครั้นเมื่อการต่อสู้ได้ถูกกำหนดแก่พวกเขาแล้ว พวกเขาก็ผินหลังให้ เว้นแต่จำนวนน้อยจากหมู่พวกเขา และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้เกี่ยวกับบรรดาผู้อธรรม

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงบริจาคจากที่เราได้จัดสรรแก่พวกเจ้า ก่อนวันหนึ่งจะมา ซึ่งไม่มีการซื้อขายในนั้น ไม่มีมิตรภาพ และไม่มีการขออนุเคราะห์ และบรรดาผู้ปฏิเสธพวกเขาเป็นผู้อธรรม

(มุฮัมมัด) เจ้าไม่เห็น (เรื่องราวของ) ผู้โต้เถียงอิบรอฮีม (กษัตริย์นัมรูดแห่งบาบิโลน) ในเรื่องพระผู้อภิบาลของเขาหรือ? เนื่องจากอัลลอฮ์ทรงประทานอำนาจปกครองแก่เขา เมื่ออิบรอฮีมกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ที่ทรงให้เป็นและทรงให้ตาย เขากล่าวว่า ฉันก็ให้เป็นให้ตายได้ (เช่นกัน) อิบรอฮีมกล่าวว่า อัลลอฮ์นั้นทรงนำตะวันมาจากตะวันออก ดังนั้นท่านจงนำมันมาจากตะวันตกเถิด แล้วผู้ปฏิเสธนั้นก็งงงัน และอัลลอฮ์ไม่ทรงนำทางหมู่ชนผู้อธรรม

และการบริจาคอันใดที่พวกเจ้าบริจาค หรือการบนบานอันใดที่พวกเจ้าบนบาน อัลลอฮ์นั้นก็ทรงรู้มันดี และบรรดาผู้อธรรมจะไม่มีผู้ช่วยเหลือใด

อัลลอฮ์ทรงทำให้ดอกเบี้ยหดหาย (ทั้งเม็ดเงินและความจำเริญ) และทรงเพิ่มพูนการบริจาค และอัลลอฮ์ไม่ทรงรักทุก ๆ จอมเนรคุณผู้บาปหนา

บรรดาผู้ปฏิเสธนั้น ทรัพย์สินของพวกเขาและลูกหลานของพวกเขาจะไม่สามารถช่วยพวกเขาให้พ้นจากอัลลอฮ์ได้เลย และชนเหล่านั้นพวกเขาจะเป็นเชื้อเพลิงของไฟ (นรก)

เหมือนเส้นทางชีวิตของวงศ์วานฟาโรห์และบรรดาผู้อยู่ก่อนหน้าพวกเขา พวกเขาไม่เชื่อสัญญาณต่าง ๆ ของเรา อัลลอฮ์จึงทรงจัดการพวกเขาด้วยบาปของพวกเขาเอง และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงลงโทษรุนแรง

และส่วนบรรดาผู้ศรัทธาและทำความดีต่าง ๆ พระองค์จะทรงตอบแทนรางวัลของพวกเขาโดยครบถ้วน และอัลลอฮ์ไม่ทรงรักบรรดาผู้กระทำผิด

อัลลอฮ์จะทรงนำทางหมู่ชนที่ปฏิเสธหลังจากที่พวกเขาศรัทธาแล้วได้เช่นใด ทั้ง ๆ ที่พวกเขายืนยันว่าศาสนทูตคนนั้นเป็นความจริง และได้มีหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว และอัลลอฮ์ไม่ทรงนำทางหมู่ชนผู้กระทำผิด

แล้วผู้ใดกุความเท็จต่ออัลลอฮ์หลังจากนั้น ชนเหล่านั้นพวกเขาคือผู้ละเมิด

มิใช่กิจการอันใดของเจ้าเลยจากเรื่องนั้น หรือการที่พระองค์ (จะทรงนำทางพวกเขาสู่อิสลามและ) จะทรงให้อภัยพวกเขา หรือจะทรงลงโทษพวกเขาเพราะพวกเขาเป็นผู้ละเมิด

ถ้ามีบาดแผลใดประสบแก่พวกเจ้า (ในสงครามอุฮุด) แน่นอนบาดแผลเดียวกันนี้ได้เคยประสบแก่หมู่ชนนั้น (พวกปฏิเสธ) มาแล้ว (ในสงครามบะดัร) และวันต่าง ๆ เหล่านั้นเราได้หมุนเวียนเปลี่ยนมันระหว่างผู้คนทั้งหลาย และเพื่ออัลลอฮ์จะได้ทรงรู้ถึงบรรดาผู้ศรัทธา และทรงรับเอาชะฮีด (ผู้เสียชีวิตในทางของพระองค์) จากหมู่พวกเจ้า และอัลลอฮ์ไม่ทรงรักบรรดาผู้ละเมิด

เราจะโยนความหวาดกลัวสู่หัวใจของบรรดาผู้ปฏิเสธ เนื่องด้วยพวกเขาตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ในสิ่งที่พระองค์มิได้ประทานหลักฐานเด็ดขาดใดถึงมัน และที่พำนักของพวกเขาคือไฟ (นรก) และที่อยู่ของบรรดาผู้ละเมิด ช่างเลวร้ายยิ่ง

พระผู้อภิบาลของเรา! แน่นอนผู้ใดที่พระองค์ให้เขาเข้านรก นั่นคือพระองค์ทำให้เขาอัปยศแล้ว และบรรดาผู้ละเมิดย่อมไม่มีผู้ช่วยเหลือใด

และผู้ใดกระทำเช่นนั้น โดยละเมิด (ในทรัพย์) และอยุติธรรม (ต่อขอบเขตศาสนา) ในไม่ช้าเราจะเผาไหม้เขาในเพลิงนรก และนั่นเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับอัลลอฮ์

ถ้าพวกเจ้าหลีกห่างจากบาปใหญ่ทั้งหลายที่พวกเจ้าถูกห้ามไว้ เราจะลบล้างความผิด (เล็กน้อย) ต่าง ๆ ของพวกเจ้าออกจากพวกเจ้า และเราจะให้พวกเจ้าเข้าสู่สถานที่อันมีเกียรติ (คือสวรรค์)

และ (มีเหตุ) อันใดแก่พวกเจ้า ที่พวกเจ้าไม่ต่อสู้ในทางของอัลลอฮ์ ทั้ง ๆ ที่บรรดาผู้ถูกกดขี่จากชาย หญิง และเด็กทั้งหลาย พวกเขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดนำเราออกให้พ้นจากเมืองนี้ ซึ่งชาวเมืองของมันเป็นผู้รังแก และโปรดตั้งผู้ปกครองสำหรับเราจากณ ที่พระองค์ และโปรดตั้งผู้ช่วยเหลือสำหรับเราจากณ ที่พระองค์

และผู้ใดขวนขวายความผิด (*โดยไม่เจตนา) หรือบาป (*โดยเจตนา) เอาไว้ แล้วโยนมันแก่ผู้บริสุทธิ์ แน่นอนเขาได้แบกการใส่ร้ายและบาปอันชัดแจ้ง

บรรดาผู้ที่ปฏิเสธและละเมิดนั้น อัลลอฮ์จะไม่ทรงอภัยพวกเขา และจะไม่ทรงนำทางพวกเขาสู่ทางใด ๆ

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าละเมิด (ความต้องห้ามของ) เครื่องหมายของอัลลอฮ์ เดือนต้องห้าม (*มี 4 เดือน คือ เดือนที่ 1มุฮัมร็อม เดือนที่ 7 เราะญับ เดือนที่ 11 ซุล-เกาะอฺดะฮ์ และเดือนที่ 12 ซุล-ฮิจญะฮ์) สัตว์พลี (ฮัดย์) สิ่งที่ใช้แขวนบนตัวสัตว์พลี และผู้กำลังมุ่งหน้าสู่ (กะอฺบะฮ์) บ้านต้องห้าม โดยพวกเขา (*ประสงค์ทำฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์เพื่อ) แสวงหาความโปรดปราน (ค้า-ขาย) และความปราโมทย์ (อาคิเราะฮ์) จากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และเมื่อพวกเจ้าพ้นสภาพอิห์รอมแล้ว ก็ให้ล่า (สัตว์) ได้ และอย่าให้ความชิงชังต่อชนกลุ่มหนึ่งที่พวกเขากีดกันพวกเจ้าจากมัสยิดฮะรอมทำให้พวกเจ้าละเมิด และจงช่วยเหลือกันในคุณธรรมและการยำเกรง และจงอย่าช่วยเหลือกันในการบาปและการเป็นศัตรู และจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์เถิด อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงลงโทษรุนแรง

ถูกห้ามแก่พวกเจ้า สัตว์ที่ตายเอง เลือด เนื้อสุกร ที่ถูกเปล่งนามอื่นจากอัลลอฮ์ (*หมายถึงขณะเชือด) ที่ถูกรัดคอตาย ที่ตกจากที่สูงตาย ที่ถูกขวิดตาย ที่ถูกสัตว์ร้ายกัดกิน เว้นแต่ที่พวกเจ้าเชือดทัน และที่ถูกเชือดบนแท่นบูชา และการเสี่ยงทายด้วยไม้ นั่นเป็นการละเมิด วันนี้บรรดาผู้ปฏิเสธสิ้นหวังต่อ (*สิ้นหวังต่อการปราบปราม) ศาสนาของพวกเจ้าแล้ว ดังนั้นจงอย่ากลัวพวกเขา และจงกลัวฉัน วันนี้ฉันได้ทำให้ศาสนาของพวกเจ้าสมบูรณ์แก่พวกเจ้าแล้ว และฉันได้ให้ความโปรดปรานของฉันแก่พวกเจ้าอย่างครบถ้วน และฉันพึงใจให้อิสลามเป็นศาสนาสำหรับพวกเจ้า และผู้ใดถูกคับขันด้วยความหิวโหย มิใช่จงใจทำบาป อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

ฉันนั้นต้องการให้เจ้ากลับไปพร้อมบาปของฉันและบาปของเจ้า แล้วเจ้าจะอยู่ในหมู่ชาวนรก และนั่นคือการตอบแทนของบรรดาผู้อยุติธรรม

และเราได้กำหนดแก่พวกเขาไว้ในนั้นว่า ชีวิตต่อชีวิต ตาต่อตา จมูกต่อจมูก หูต่อหู ฟันต่อฟัน และบาดแผลให้มีการชดใช้ แล้วผู้ใดยกมันให้เป็นทาน มันเป็นการลบล้างสำหรับเขา และผู้ใดไม่ตัดสินด้วยสิ่งที่อัลลอฮ์ประทานลงมา ชนเหล่านั้นนั่นเองเป็นผู้ละเมิด