ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيۡكُم مِّنۢ بَعۡدِ ٱلۡغَمِّ أَمَنَةٗ نُّعَاسٗا يَغۡشَىٰ طَآئِفَةٗ مِّنكُمۡۖ وَطَآئِفَةٞ قَدۡ أَهَمَّتۡهُمۡ أَنفُسُهُمۡ يَظُنُّونَ بِٱللَّهِ غَيۡرَ ٱلۡحَقِّ ظَنَّ ٱلۡجَٰهِلِيَّةِۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ ٱلۡأَمۡرِ مِن شَيۡءٖۗ قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَمۡرَ كُلَّهُۥ لِلَّهِۗ يُخۡفُونَ فِيٓ أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبۡدُونَ لَكَۖ يَقُولُونَ لَوۡ كَانَ لَنَا مِنَ ٱلۡأَمۡرِ شَيۡءٞ مَّا قُتِلۡنَا هَٰهُنَاۗ قُل لَّوۡ كُنتُمۡ فِي بُيُوتِكُمۡ لَبَرَزَ ٱلَّذِينَ كُتِبَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقَتۡلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمۡۖ وَلِيَبۡتَلِيَ ٱللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمۡ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمۡۚ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ
จากนั้นพระองค์ทรงประทานความสงบลงบนพวกเจ้าหลังความทุกข์โศกนั้น คือการงีบหลับแผ่ปกคลุมชนกลุ่มหนึ่งจากพวกเจ้า (ที่มอบหมายต่ออัลลอฮ์) และ (อีก) กลุ่มหนึ่งที่ตัวของพวกเขาทำให้พวกเขาเป็นกังวล (ห่วงชีวิตตนเอง) พวกเขาคิดต่ออัลลอฮ์อย่างไม่ถูกต้อง คิดเดาอย่างคนในยุคเขลา พวกเขากล่าวว่า เรามีสิทธิ์ (เลือก) อันใดจากกิจการนี้บ้างเล่า? จงกล่าวว่า งานทั้งปวงนั้นเป็นของอัลลอฮ์ พวกเขาปิดบังในใจของพวกเขา สิ่งที่พวกเขาไม่เผยออกมาแก่เจ้า พวกเขากล่าวว่า มาตรว่าเรามีสิทธิ์ (เลือก) ใดในงานนี้ เราคงไม่ถูกสังหารที่ (อุฮุด) นี้ จงกล่าว มาตรว่าพวกท่านอยู่ในบ้านของพวกท่าน แน่นอนการสังหารที่ถูกกำหนดแก่พวกเขาย่อมจะไปปรากฏถึงที่นอนของพวกเขา และเพื่ออัลลอฮ์จะทรงทดสอบสิ่งที่อยู่ในอกของพวกเจ้า และเพื่อจะทรงขัดเกลาสิ่งที่อยู่ในหัวใจของพวกเจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ถึงสิ่งที่อยู่ในอก