فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لِي وَلَا تَكۡفُرُونِ
ดังนั้นพวกเจ้าจงรำลึกถึงฉัน ฉันก็จะรำลึกถึงพวกเจ้า และจงสนองคุณฉัน และจงอย่าเนรคุณฉัน
التذكير
การเตือนสติ
Remembrance · 137 อายะฮ์ จาก 54 ซูเราะฮ์
กระจายอยู่ใน 54 ซูเราะฮ์
กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้นซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة
لَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَن تَبۡتَغُواْ فَضۡلٗا مِّن رَّبِّكُمۡۚ فَإِذَآ أَفَضۡتُم مِّنۡ عَرَفَٰتٖ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ عِندَ ٱلۡمَشۡعَرِ ٱلۡحَرَامِۖ وَٱذۡكُرُوهُ كَمَا هَدَىٰكُمۡ وَإِن كُنتُم مِّن قَبۡلِهِۦ لَمِنَ ٱلضَّآلِّينَ
ไม่เป็นบาปใดแก่พวกเจ้า ในการที่พวกเจ้าจะแสวงหาความโปรดปรานจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า (ระหว่างฮัจญ์ด้วยการค้า) และเมื่อพวกเจ้าเคลื่อนออกจากอะเราะฟะฮ์แล้ว ก็จงรำลึกถึงอัลลอฮ์ ณ (บริเวณ) อัล-มัชอะริล-ฮะรอม และจงรำลึกถึงพระองค์ที่ได้ทรงนำทางพวกเจ้า โดยที่แต่ก่อนนี้นั้นแน่นอนพวกเจ้าเคยอยู่ในหมู่ผู้หลงทาง
فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ فَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا وَمَا لَهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنۡ خَلَٰقٖ
และเมื่อพวกเจ้าทำฮัจญ์ของพวกเจ้าเสร็จสิ้น ก็จงรำลึกถึงอัลลอฮ์อย่างที่พวกเจ้ารำลึกถึงบรรพบุรุษของพวกเจ้าหรือรำลึกให้มากยิ่งกว่า และในหมู่มนุษย์มีผู้กล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเรา โปรดประทาน (สิ่งดีงามต่าง ๆ) แก่เราในโลกนี้ โดยเขาจะไม่มีส่วนได้ใดอีกในโลกสุดท้าย
۞وَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ فِيٓ أَيَّامٖ مَّعۡدُودَٰتٖۚ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوۡمَيۡنِ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِۖ لِمَنِ ٱتَّقَىٰۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُمۡ إِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ
และจงรำลึกถึงอัลลอฮ์ในวันทั้งหลายที่ถูกนับไว้ (สามวัน) และผู้ใดรีบ (กลับ) ในสองวัน ก็ไม่มีบาปแก่เขา และผู้ใดอยู่รั้ง ก็ไม่มีบาปแก่เขา (นี่) สำหรับผู้ยำเกรง และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่าพวกเจ้านั้นจะถูกนำมาชุมนุมยังพระองค์
وَلَا تَنكِحُواْ ٱلۡمُشۡرِكَٰتِ حَتَّىٰ يُؤۡمِنَّۚ وَلَأَمَةٞ مُّؤۡمِنَةٌ خَيۡرٞ مِّن مُّشۡرِكَةٖ وَلَوۡ أَعۡجَبَتۡكُمۡۗ وَلَا تُنكِحُواْ ٱلۡمُشۡرِكِينَ حَتَّىٰ يُؤۡمِنُواْۚ وَلَعَبۡدٞ مُّؤۡمِنٌ خَيۡرٞ مِّن مُّشۡرِكٖ وَلَوۡ أَعۡجَبَكُمۡۗ أُوْلَٰٓئِكَ يَدۡعُونَ إِلَى ٱلنَّارِۖ وَٱللَّهُ يَدۡعُوٓاْ إِلَى ٱلۡجَنَّةِ وَٱلۡمَغۡفِرَةِ بِإِذۡنِهِۦۖ وَيُبَيِّنُ ءَايَٰتِهِۦ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ
และจงอย่าแต่งงานกับหญิงผู้ตั้งภาคีจนกว่านางจะมีศรัทธา และแน่นอนทาสหญิงผู้ศรัทธาดีกว่าหญิงผู้ตั้งภาคี แม้ว่านางจะต้องใจพวกเจ้าก็ตาม และจงอย่ายก (หญิงผู้ศรัทธา) ให้แต่งงานกับชายผู้ตั้งภาคีจนกว่าพวกเขาจะมีศรัทธา และแน่นอนทาสชายผู้ศรัทธาดีกว่าชายผู้ตั้งภาคี แม้ว่าเขาจะต้องใจพวกเจ้าก็ตาม ชนเหล่านั้นชักชวนสู่ไฟ (นรก) และอัลลอฮ์ทรงเชิญชวนสู่สวรรค์และการอภัยโทษด้วยอนุมัติของพระองค์ และพระองค์ทรงทำให้โองการต่าง ๆ ของพระองค์แจ่มแจ้งแก่มนุษย์ เพื่อว่าพวกเขาจะได้คิดทบทวน
وَإِذَا طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمۡسِكُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٍ أَوۡ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٖۚ وَلَا تُمۡسِكُوهُنَّ ضِرَارٗا لِّتَعۡتَدُواْۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَقَدۡ ظَلَمَ نَفۡسَهُۥۚ وَلَا تَتَّخِذُوٓاْ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ هُزُوٗاۚ وَٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَمَآ أَنزَلَ عَلَيۡكُم مِّنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡحِكۡمَةِ يَعِظُكُم بِهِۦۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ
และเมื่อพวกเจ้าหย่าหญิง แล้วพวกนางอยู่ (ใกล้) ถึงกำหนดของพวกนางแล้ว ก็จงรั้งพวกนางให้อยู่โดยดี หรือจงปล่อยพวกนางไปโดยดี แต่จงอย่ารั้งพวกนางไว้เพื่อกลั่นแกล้งเพื่อพวกเจ้าจะได้ละเมิด (เอาของหมั้นของพวกนาง) และผู้ใดกระทำเช่นนั้น แน่นอนเขาได้ทำร้ายตนเอง และจงอย่ายึดเอาโองการของอัลลอฮ์เป็นข้อขบขัน และจงรำลึกถึงสิ่งดีงามของอัลลอฮ์ที่มีแก่พวกเจ้า และที่พระองค์ทรงประทานลงมาแก่พวกเจ้า ได้แก่คัมภีร์ และบทบัญญัติ (ที่มีอยู่ในคัมภีร์นั้น) พระองค์ทรงใช้มันตักเตือนพวกเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง
وَإِن طَلَّقۡتُمُوهُنَّ مِن قَبۡلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدۡ فَرَضۡتُمۡ لَهُنَّ فَرِيضَةٗ فَنِصۡفُ مَا فَرَضۡتُمۡ إِلَّآ أَن يَعۡفُونَ أَوۡ يَعۡفُوَاْ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ عُقۡدَةُ ٱلنِّكَاحِۚ وَأَن تَعۡفُوٓاْ أَقۡرَبُ لِلتَّقۡوَىٰۚ وَلَا تَنسَوُاْ ٱلۡفَضۡلَ بَيۡنَكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌ
และถ้าพวกเจ้าหย่าพวกนางก่อนแตะต้องพวกนาง และพวกเจ้าได้กำหนดของหมั้นสำหรับพวกนางแล้ว ดังนั้น (จงมอบให้นาง) คือครึ่งหนึ่งของสิ่งที่พวกเจ้ากำหนดไว้ เว้นแต่พวกนางจะยกให้ หรือผู้ที่พันธะแต่งงานอยู่ในมือของเขา (ฝ่ายชาย) จะยกให้ (ผู้หญิงทั้งหมด) และการที่พวกเจ้ายกให้นั้นใกล้กับความยำเกรงกว่า และจงอย่าลืมคุณความดีที่มีต่อกัน อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเห็นในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
فَإِنۡ خِفۡتُمۡ فَرِجَالًا أَوۡ رُكۡبَانٗاۖ فَإِذَآ أَمِنتُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُم مَّا لَمۡ تَكُونُواْ تَعۡلَمُونَ
และถ้าพวกเจ้ากลัว (*การถูกโจมตีระหว่างทำศึกสงคราม) ก็จงละหมาดพลางเดิน หรือพลางขี่ (พาหนะ) ครั้นเมื่อพวกเจ้าปลอดภัยแล้ว ก็จงรำลึกถึงอัลลอฮ์ดั่งที่พระองค์ทรงสอนพวกเจ้าในสิ่งที่ไม่เคยรู้
يُؤۡتِي ٱلۡحِكۡمَةَ مَن يَشَآءُۚ وَمَن يُؤۡتَ ٱلۡحِكۡمَةَ فَقَدۡ أُوتِيَ خَيۡرٗا كَثِيرٗاۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ
พระองค์ทรงประทานวิทยปัญญา (* ฮิกมะฮ์ การใช้ปัญญาในทางที่ดี) แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และผู้ใดได้รับวิทยปัญญา แน่นอนเขาได้รับความดีอันมากมาย และไม่มีผู้ใดขบคิดได้เว้นแต่บรรดาผู้มีสติปัญญา
ซูเราะฮ์ที่ 3 آلِ عِمْرَان آل عمران
هُوَ ٱلَّذِيٓ أَنزَلَ عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ مِنۡهُ ءَايَٰتٞ مُّحۡكَمَٰتٌ هُنَّ أُمُّ ٱلۡكِتَٰبِ وَأُخَرُ مُتَشَٰبِهَٰتٞۖ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمۡ زَيۡغٞ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَٰبَهَ مِنۡهُ ٱبۡتِغَآءَ ٱلۡفِتۡنَةِ وَٱبۡتِغَآءَ تَأۡوِيلِهِۦۖ وَمَا يَعۡلَمُ تَأۡوِيلَهُۥٓ إِلَّا ٱللَّهُۗ وَٱلرَّٰسِخُونَ فِي ٱلۡعِلۡمِ يَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِۦ كُلّٞ مِّنۡ عِندِ رَبِّنَاۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ
พระองค์คือผู้ที่ประทานคัมภีร์ลงมายังเจ้า ในนั้นมีโองการต่าง ๆ ที่ชัดเจนรัดกุม เหล่านั้นเป็นรากฐานของคัมภีร์ และอื่น ๆ ที่ (มีความหมาย) เป็นนัย ส่วนบรรดาผู้ที่ในหัวใจของพวกเขามีความไม่ซื่อ พวกเขาจะติดตาม (โองการ) ที่มีความเป็นนัย เพื่อหวังความวุ่นวาย และหวังจะตีความมันเอง และไม่มีผู้ใดล่วงรู้มัน (การตีความ) เว้นแต่อัลลอฮ์เท่านั้น และบรรดาผู้มีความรู้อย่างถ่องแท้พวกเขาจะกล่าวว่า เราศรัทธาในนั้น ทั้งหมดล้วนมาจาก ณ ที่ของพระผู้อภิบาลของเรา และไม่มีผู้ใดขบคิดได้นอกจากบรรดาผู้มีสติปัญญาเท่านั้น
قَالَ رَبِّ ٱجۡعَل لِّيٓ ءَايَةٗۖ قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمۡزٗاۗ وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِيرٗا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ
เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดให้มีสัญญาณหนึ่ง (ถึงการตั้งครรภ์แล้ว) แก่ฉัน พระองค์กล่าวว่า สัญญาณของเจ้าคือเจ้าไม่อาจพูดกับผู้คนได้สามวัน เว้นแต่ทำท่าทางเท่านั้น และจงรำลึกถึงพระผู้อภิบาลของเจ้าให้มาก และจงแซ่ซ้องบริสุทธิ์ทั้งในยามค่ำและยามเช้า
وَٱعۡتَصِمُواْ بِحَبۡلِ ٱللَّهِ جَمِيعٗا وَلَا تَفَرَّقُواْۚ وَٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ كُنتُمۡ أَعۡدَآءٗ فَأَلَّفَ بَيۡنَ قُلُوبِكُمۡ فَأَصۡبَحۡتُم بِنِعۡمَتِهِۦٓ إِخۡوَٰنٗا وَكُنتُمۡ عَلَىٰ شَفَا حُفۡرَةٖ مِّنَ ٱلنَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنۡهَاۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمۡ ءَايَٰتِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ
และพวกเจ้าจงจับยึดเชือก (อัลกุรอาน ศาสนา หรือพันธสัญญา) ของอัลลอฮ์ โดยพร้อมเพรียงกัน และจงอย่าแตกแยกออกไป และจงรำลึกถึงความดีงามของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้า ครั้นเมื่อพวกเจ้าเคยเป็นศัตรูกัน แล้วพระองค์ทรงสมานระหว่างหัวใจของพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าได้กลายเป็นพี่น้องกันด้วยความดีงามของพระองค์ และพวกเจ้าเคยอยู่บนปากหลุมไฟ (นรก) แล้วพระองค์ทรงช่วยพวกเจ้าให้รอดพ้นจากมัน เช่นนั้นเอง อัลลอฮ์ทรงทำให้โองการต่าง ๆ ของพระองค์แจ่มแจ้ง เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับการนำทาง
وَٱلَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَٰحِشَةً أَوۡ ظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ ذَكَرُواْ ٱللَّهَ فَٱسۡتَغۡفَرُواْ لِذُنُوبِهِمۡ وَمَن يَغۡفِرُ ٱلذُّنُوبَ إِلَّا ٱللَّهُ وَلَمۡ يُصِرُّواْ عَلَىٰ مَا فَعَلُواْ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ
และบรรดาผู้ที่เมื่อพวกเขาทำชั่ว หรือละเมิดต่อตัวพวกเขาเอง พวกเขารำลึกถึงอัลลอฮ์ แล้วขออภัยโทษในความผิดต่าง ๆ ของพวกเขา -และผู้ใดเล่าจะอภัยบาปให้ได้นอกจากอัลลอฮ์เท่านั้น- และพวกเขาไม่ดึงดันต่อสิ่งที่พวกเขากระทำขณะที่พวกเขารู้
ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلۡقِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ
(คือ) บรรดาผู้ที่รำลึกถึงอัลลอฮ์ ยามยืน ยามนั่ง และยามอยู่บนสีข้างของพวกเขา (นอนตะแคง) และพวกเขาคิดใคร่ครวญในการสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน พระผู้อภิบาลของเรา! พระองค์ไม่ได้สร้างสิ่งนี้โดยไร้สาระ มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ได้ทรงปกป้องเราให้พ้นจากการลงโทษในไฟนรกด้วยเถิด
ซูเราะฮ์ที่ 4 النِّسَاء النساء
فَإِذَا قَضَيۡتُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمۡۚ فَإِذَا ٱطۡمَأۡنَنتُمۡ فَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَۚ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ كَانَتۡ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ كِتَٰبٗا مَّوۡقُوتٗا
ครั้นเมื่อพวกเจ้าเสร็จจากละหมาดแล้ว จงรำลึกถึงอัลลอฮ์ ในสภาพยืน นั่ง และ (นอน) บนสีข้างของพวกเจ้า ครั้นเมื่อพวกเจ้าปลอดภัยแล้ว จงดำรงละหมาด (ตามปกติ) การละหมาดนั้นเป็นบัญญัติที่ถูกกำหนดเวลาแก่ผู้ศรัทธาทั้งหลาย
إِنَّ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ يُخَٰدِعُونَ ٱللَّهَ وَهُوَ خَٰدِعُهُمۡ وَإِذَا قَامُوٓاْ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ قَامُواْ كُسَالَىٰ يُرَآءُونَ ٱلنَّاسَ وَلَا يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلٗا
บรรดาคนกลับกลอกนั้น พวกเขาหลอกลวงอัลลอฮ์ ขณะเดียวกันพระองค์ทรงลวงพวกเขากลับ และเมื่อพวกเขายืนละหมาด พวกเขายืนอย่างคนเกียจคร้าน อวดให้มนุษย์เห็น และไม่รำลึกถึงอัลลอฮ์เว้นแต่เล็กน้อย
ซูเราะฮ์ที่ 5 الْمَائِدَة المائدة
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُحِلُّواْ شَعَٰٓئِرَ ٱللَّهِ وَلَا ٱلشَّهۡرَ ٱلۡحَرَامَ وَلَا ٱلۡهَدۡيَ وَلَا ٱلۡقَلَٰٓئِدَ وَلَآ ءَآمِّينَ ٱلۡبَيۡتَ ٱلۡحَرَامَ يَبۡتَغُونَ فَضۡلٗا مِّن رَّبِّهِمۡ وَرِضۡوَٰنٗاۚ وَإِذَا حَلَلۡتُمۡ فَٱصۡطَادُواْۚ وَلَا يَجۡرِمَنَّكُمۡ شَنََٔانُ قَوۡمٍ أَن صَدُّوكُمۡ عَنِ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ أَن تَعۡتَدُواْۘ وَتَعَاوَنُواْ عَلَى ٱلۡبِرِّ وَٱلتَّقۡوَىٰۖ وَلَا تَعَاوَنُواْ عَلَى ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡعُدۡوَٰنِۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าละเมิด (ความต้องห้ามของ) เครื่องหมายของอัลลอฮ์ เดือนต้องห้าม (*มี 4 เดือน คือ เดือนที่ 1มุฮัมร็อม เดือนที่ 7 เราะญับ เดือนที่ 11 ซุล-เกาะอฺดะฮ์ และเดือนที่ 12 ซุล-ฮิจญะฮ์) สัตว์พลี (ฮัดย์) สิ่งที่ใช้แขวนบนตัวสัตว์พลี และผู้กำลังมุ่งหน้าสู่ (กะอฺบะฮ์) บ้านต้องห้าม โดยพวกเขา (*ประสงค์ทำฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์เพื่อ) แสวงหาความโปรดปราน (ค้า-ขาย) และความปราโมทย์ (อาคิเราะฮ์) จากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และเมื่อพวกเจ้าพ้นสภาพอิห์รอมแล้ว ก็ให้ล่า (สัตว์) ได้ และอย่าให้ความชิงชังต่อชนกลุ่มหนึ่งที่พวกเขากีดกันพวกเจ้าจากมัสยิดฮะรอมทำให้พวกเจ้าละเมิด และจงช่วยเหลือกันในคุณธรรมและการยำเกรง และจงอย่าช่วยเหลือกันในการบาปและการเป็นศัตรู และจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์เถิด อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงลงโทษรุนแรง
وَٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَمِيثَٰقَهُ ٱلَّذِي وَاثَقَكُم بِهِۦٓ إِذۡ قُلۡتُمۡ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَاۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ
และจงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ต่อพวกเจ้า และพันธสัญญาของพระองค์ที่ทรงกระทำมันกับพวกเจ้า ครั้นเมื่อพวกเจ้ากล่าวว่า เรารับฟัง และเราเชื่อฟังปฏิบัติตาม และจงยำเกรงอัลลอฮ์ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในอก
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ كُونُواْ قَوَّٰمِينَ لِلَّهِ شُهَدَآءَ بِٱلۡقِسۡطِۖ وَلَا يَجۡرِمَنَّكُمۡ شَنََٔانُ قَوۡمٍ عَلَىٰٓ أَلَّا تَعۡدِلُواْۚ ٱعۡدِلُواْ هُوَ أَقۡرَبُ لِلتَّقۡوَىٰۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงเป็นผู้ดำรงไว้เพื่ออัลลอฮ์ เป็นพยานด้วยความเที่ยงธรรม และอย่าให้ความชิงชังต่อชนกลุ่มหนึ่งทำให้พวกเจ้าอยุติธรรม จงยุติธรรมเถิด มันใกล้กับการยำเกรงยิ่งกว่า และจงกลัวยำเกรงอัลลอฮ์ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเชี่ยวชาญในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ هَمَّ قَوۡمٌ أَن يَبۡسُطُوٓاْ إِلَيۡكُمۡ أَيۡدِيَهُمۡ فَكَفَّ أَيۡدِيَهُمۡ عَنكُمۡۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ต่อพวกเจ้า ครั้นเมื่อคนกลุ่มหนึ่งตั้งใจจะยื่นมือของพวกเขามายังพวกเจ้า (เพื่อทำร้าย) แล้วพระองค์ทรงยับยั้งมือของพวกเขาจากพวกเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และบรรดาผู้ศรัทธาจงมอบหมายต่ออัลลอฮ์เถิด
وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ يَٰقَوۡمِ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ جَعَلَ فِيكُمۡ أَنۢبِيَآءَ وَجَعَلَكُم مُّلُوكٗا وَءَاتَىٰكُم مَّا لَمۡ يُؤۡتِ أَحَدٗا مِّنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ
และครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า นี่หมู่ชนของฉัน จงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ต่อพวกท่าน ที่พระองค์ทรงแต่งตั้งบรรดาผู้เผยวจนะขึ้นในหมู่พวกท่าน และตั้งพวกท่านเป็นกษัตริย์ และพระองค์ประทานสิ่งที่ไม่เคยประทานให้คนใดจากมนุษย์ทั้งปวงมาก่อนแก่พวกท่าน
إِنَّمَا يُرِيدُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَن يُوقِعَ بَيۡنَكُمُ ٱلۡعَدَٰوَةَ وَٱلۡبَغۡضَآءَ فِي ٱلۡخَمۡرِ وَٱلۡمَيۡسِرِ وَيَصُدَّكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِ وَعَنِ ٱلصَّلَوٰةِۖ فَهَلۡ أَنتُم مُّنتَهُونَ
มารปรารถนาเพียงให้เกิดการเป็นศัตรูและการเกลียดชังระหว่างพวกเจ้าในสุราและการพนัน และกีดขวางพวกเจ้าจากการรำลึกถึงอัลลอฮ์ และจากการละหมาด และพวกเจ้าจะยอมเลิกไหม
إِذۡ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ٱذۡكُرۡ نِعۡمَتِي عَلَيۡكَ وَعَلَىٰ وَٰلِدَتِكَ إِذۡ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ ٱلۡقُدُسِ تُكَلِّمُ ٱلنَّاسَ فِي ٱلۡمَهۡدِ وَكَهۡلٗاۖ وَإِذۡ عَلَّمۡتُكَ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَٱلتَّوۡرَىٰةَ وَٱلۡإِنجِيلَۖ وَإِذۡ تَخۡلُقُ مِنَ ٱلطِّينِ كَهَيَۡٔةِ ٱلطَّيۡرِ بِإِذۡنِي فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيۡرَۢا بِإِذۡنِيۖ وَتُبۡرِئُ ٱلۡأَكۡمَهَ وَٱلۡأَبۡرَصَ بِإِذۡنِيۖ وَإِذۡ تُخۡرِجُ ٱلۡمَوۡتَىٰ بِإِذۡنِيۖ وَإِذۡ كَفَفۡتُ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ عَنكَ إِذۡ جِئۡتَهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡهُمۡ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٞ
ครั้นเมื่ออัลลอฮ์ตรัสว่า โอ้ อีซาบุตรแห่งมัรยัม จงรำลึกถึงความโปรดปรานของฉันต่อเจ้า และต่อแม่ของเจ้า ครั้นเมื่อเราได้หนุนเจ้าด้วยวิญญาณบริสุทธิ์ เจ้าสนทนากับคนทั้งหลายใน (ยามเป็นเด็กนอน) เปลและยามเป็นผู้ใหญ่ และครั้นเมื่อฉันสอนคัมภีร์ วิทยปัญญา เตารอต และอินญีลแก่เจ้า และครั้นเมื่อเจ้าปั้นจากดินเหมือนดั่งรูปนกด้วยอนุมัติของฉัน และเจ้าเป่ามัน แล้วมันได้กลายเป็นนก (จริงๆ) ด้วยอนุมัติของฉัน และเจ้ารักษาคนตาบอดแต่กำเนิด และคนเป็นโรคผิวหนังด้วยอนุมัติของฉัน และครั้นเมื่อเจ้าทำให้คนตายออกมา (จากหลุมศพ) ด้วยอนุมัติของฉัน และครั้นเมื่อฉันได้เบน (แผนการสังหารของ) วงศ์วานอิสรออีลไปจากเจ้าเมื่อเจ้านำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา แล้วบรรดาผู้ปฏิเสธในหมู่พวกเขากล่าวว่า นี่มิใช่อื่นใดเว้นแต่เป็นเวทมนตร์อันชัดแจ้ง
ซูเราะฮ์ที่ 6 الْأَنْعَام الأنعام
وَحَآجَّهُۥ قَوۡمُهُۥۚ قَالَ أَتُحَٰٓجُّوٓنِّي فِي ٱللَّهِ وَقَدۡ هَدَىٰنِۚ وَلَآ أَخَافُ مَا تُشۡرِكُونَ بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يَشَآءَ رَبِّي شَيۡٔٗاۚ وَسِعَ رَبِّي كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمًاۚ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ
และหมู่ชนของเขาโต้เถียงเขา (อิบรอฮีม) เขากล่าวว่า พวกท่านจะโต้เถียงฉันในเรื่องของอัลลอฮ์หรือ ทั้ง ๆ ที่พระองค์ทรงนำทางฉันแล้ว และฉันไม่กลัวสิ่งที่พวกท่านตั้งภาคี เว้นแต่พระผู้อภิบาลของฉันจะประสงค์สิ่งหนึ่งสิ่งใดเท่านั้น พระผู้อภิบาลของฉันทรงมีความรู้ไพศาลทั่วทุกสิ่ง พวกท่านจะไม่คิดทบทวนหรือ?
وَلَا تَقۡرَبُواْ مَالَ ٱلۡيَتِيمِ إِلَّا بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ أَشُدَّهُۥۚ وَأَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَٱلۡمِيزَانَ بِٱلۡقِسۡطِۖ لَا نُكَلِّفُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَاۖ وَإِذَا قُلۡتُمۡ فَٱعۡدِلُواْ وَلَوۡ كَانَ ذَا قُرۡبَىٰۖ وَبِعَهۡدِ ٱللَّهِ أَوۡفُواْۚ ذَٰلِكُمۡ وَصَّىٰكُم بِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
และจงอย่าเข้าใกล้ทรัพย์ของเด็กกำพร้า เว้นแต่ด้วยสิ่งที่ดีกว่า จนกว่าเขาจะบรรลุวัยฉกรรจ์ และจงตวงและชั่งให้ครบด้วยความเที่ยงตรง เราไม่บังคับชีวิตใดเว้นแต่ตามความสามารถของมัน และเมื่อพวกท่านจะพูด ก็จงยุติธรรม แม้กับผู้เป็นญาติใกล้ และจงทำตามสัญญาของอัลลอฮ์โดยครบ การนั้นพระองค์ทรงบัญชามันแก่พวกท่าน เพื่อว่าพวกท่านจะใคร่ครวญ
ซูเราะฮ์ที่ 7 الْأَعْرَاف الأعراف
ٱتَّبِعُواْ مَآ أُنزِلَ إِلَيۡكُم مِّن رَّبِّكُمۡ وَلَا تَتَّبِعُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَۗ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ
จงปฏิบัติตามสิ่งที่ถูกประทานลงมายังพวกเจ้าจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และจงอย่าปฏิบัติตามบรรดาผู้คุ้มครองอื่นจากพระองค์ น้อยเหลือเกินที่พวกเจ้าใคร่ครวญ
يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ قَدۡ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكُمۡ لِبَاسٗا يُوَٰرِي سَوۡءَٰتِكُمۡ وَرِيشٗاۖ وَلِبَاسُ ٱلتَّقۡوَىٰ ذَٰلِكَ خَيۡرٞۚ ذَٰلِكَ مِنۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ لَعَلَّهُمۡ يَذَّكَّرُونَ
ลูกหลานอาดัมเอ๋ย แน่นอนเราได้ประทานอาภรณ์ปกปิดส่วนพึงอายของพวกเจ้าลงมาแก่พวกเจ้า และอาภรณ์ประดับ และอาภรณ์แห่งความยำเกรงนั้นดียิ่งกว่า นั่นเป็น (ส่วนหนึ่ง) จากสัญญานต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ หวังว่าพวกเขาจะไตร่ตรอง
أَوَعَجِبۡتُمۡ أَن جَآءَكُمۡ ذِكۡرٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَلَىٰ رَجُلٖ مِّنكُمۡ لِيُنذِرَكُمۡۚ وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ جَعَلَكُمۡ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعۡدِ قَوۡمِ نُوحٖ وَزَادَكُمۡ فِي ٱلۡخَلۡقِ بَصۜۡطَةٗۖ فَٱذۡكُرُوٓاْ ءَالَآءَ ٱللَّهِ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
พวกท่านแปลกใจหรือ? ที่มีข้อรำลึกจากพระผู้อภิบาลของพวกท่านมีมายังคน ๆ หนึ่งจากหมู่พวกท่าน เพื่อเขาจะได้เตือนพวกท่าน และจงรำลึกเมื่อพระองค์ทรงตั้งให้พวกท่านเป็นผู้ครอง (แผ่นดิน) ต่อจากหมู่ชนของนูห์ และได้เพิ่มร่างกายที่ใหญ่โตแก่พวกท่าน และจงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์เถิด เพื่อว่าพวกท่านจะบรรลุความสำเร็จ
وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ جَعَلَكُمۡ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعۡدِ عَادٖ وَبَوَّأَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ تَتَّخِذُونَ مِن سُهُولِهَا قُصُورٗا وَتَنۡحِتُونَ ٱلۡجِبَالَ بُيُوتٗاۖ فَٱذۡكُرُوٓاْ ءَالَآءَ ٱللَّهِ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ
และจงรำลึกเมื่อพระองค์ทรงตั้งให้พวกท่านเป็นผู้ครอง (แผ่นดิน) ต่อจากพวกอ๊าด และพระองค์ทรงให้ที่พำนักในแผ่นดินแก่พวกท่าน พวกท่านยึดเอาจากที่ราบของมันเป็นปราสาท และพวกเจ้าสกัดภูเขาเป็นบ้าน ดังนั้นจงรำลึกถึงความกรุณาของอัลลอฮ์ และจงอย่าเที่ยวเกะกะตามแผ่นดินอย่างคนพาลเกเร
وَلَقَدۡ أَخَذۡنَآ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ بِٱلسِّنِينَ وَنَقۡصٖ مِّنَ ٱلثَّمَرَٰتِ لَعَلَّهُمۡ يَذَّكَّرُونَ
และแน่นอนเราได้จัดการวงศ์วานฟาโรห์ด้วยความแห้งแล้ง และขาดแคลนผลไม้ต่าง ๆ หวังว่าพวกเขาจะได้สติ
إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ إِذَا مَسَّهُمۡ طَٰٓئِفٞ مِّنَ ٱلشَّيۡطَٰنِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبۡصِرُونَ
แท้จริงบรรดาผู้ที่ยำเกรง เมื่อมีการแทรกแซงจากมารประสบแก่พวกเขา พวกเขาจะคิดทบทวน แล้วทันใดพวกเขาเป็นผู้มองเห็น (ทาง)
وَٱذۡكُر رَّبَّكَ فِي نَفۡسِكَ تَضَرُّعٗا وَخِيفَةٗ وَدُونَ ٱلۡجَهۡرِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡغَٰفِلِينَ
และเจ้าจงวิงวอนพระผู้อภิบาลของเจ้าอย่างนอบน้อม ซ้ำ ๆ แผ่วเบา และไม่ออกเสียงดัง ทั้งในยามเช้าและยามเย็น และจงอย่าอยู่ในหมู่ผู้เผลอไผล
ซูเราะฮ์ที่ 8 الْأَنْفَال الأنفال
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا لَقِيتُمۡ فِئَةٗ فَٱثۡبُتُواْ وَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرٗا لَّعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
ผู้ศรัทธาทั้งหลาย เมื่อพวกเจ้าเผชิญกับกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง ก็จงยืนหยัด และจงรำลึกถึงอัลลอฮ์ให้มาก เพื่อว่าพวกเจ้าจะบรรลุความสำเร็จ
ซูเราะฮ์ที่ 9 التَّوْبَة التوبة
أَوَلَا يَرَوۡنَ أَنَّهُمۡ يُفۡتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٖ مَّرَّةً أَوۡ مَرَّتَيۡنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمۡ يَذَّكَّرُونَ
พวกเขาไม่เห็นหรือ? ว่าพวกเขาถูกทดสอบในทุกปีหนึ่งครั้งหรือสองครั้ง แล้วพวกเขาก็ยังไม่กลับตัว และพวกเขายังคิดไม่ได้อีก
ซูเราะฮ์ที่ 10 يُوْنِس يونس
إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ يُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَۖ مَا مِن شَفِيعٍ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ إِذۡنِهِۦۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُوهُۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
แท้จริงพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าคืออัลลอฮ์ ผู้ที่สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินในหกวัน จากนั้นพระองค์ทรงสถิตเหนือบัลลังก์ พระองค์ทรงบริหารกิจการทั้งปวง ไม่มีผู้ขอความอนุเคราะห์ใดเว้นแต่หลังจากที่พระองค์ทรงอนุมัติแล้วเท่านั้น นั่นคืออัลลอฮ์พระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ดังนั้นจงสักการะพระองค์เถิด พวกเจ้าจะไม่ใคร่ครวญหรือ?
ซูเราะฮ์ที่ 11 هُود هود
۞مَثَلُ ٱلۡفَرِيقَيۡنِ كَٱلۡأَعۡمَىٰ وَٱلۡأَصَمِّ وَٱلۡبَصِيرِ وَٱلسَّمِيعِۚ هَلۡ يَسۡتَوِيَانِ مَثَلًاۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
อุปมาของทั้งสองฝ่ายนี้ ประหนึ่งคนตาบอดและหูหนวก กับคนที่มองเห็นและได้ยิน เป็นอุปมาที่เท่าเทียมกันหรือ? แล้วพวกท่านจะไม่ใคร่ครวญหรือ?
وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ طَرَفَيِ ٱلنَّهَارِ وَزُلَفٗا مِّنَ ٱلَّيۡلِۚ إِنَّ ٱلۡحَسَنَٰتِ يُذۡهِبۡنَ ٱلسَّئَِّاتِۚ ذَٰلِكَ ذِكۡرَىٰ لِلذَّٰكِرِينَ
และเจ้าจงดำรงละหมาดในช่วงปลายทั้งสองของกลางวัน (ศุบฮิ, ดุฮริ และอัศริ) และยามต้นของกลางคืน (มัฆริบและอิชาอ์) แท้จริงความดีจะขจัดความชั่ว นั่นเป็นข้อเตือนรำลึกสำหรับบรรดาผู้รำลึก
ซูเราะฮ์ที่ 13 الرَّعْد الرعد
۞أَفَمَن يَعۡلَمُ أَنَّمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَ ٱلۡحَقُّ كَمَنۡ هُوَ أَعۡمَىٰٓۚ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ
แล้วผู้ที่รู้ว่า สิ่งที่ถูกประทานลงมาจากพระผู้อภิบาลของเจ้ายังเจ้าเป็นความจริง จะเหมือนกับผู้ที่ตาบอดหรือ? ผู้มีสติปัญญาเท่านั้นจะใคร่ครวญ
وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ ءَايَةٞ مِّن رَّبِّهِۦۚ قُلۡ إِنَّ ٱللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِيٓ إِلَيۡهِ مَنۡ أَنَابَ
และบรรดาผู้ปฏิเสธกล่าวว่า ไฉนโองการจากพระผู้อภิบาลของเขาจึงไม่ถูกประทานลงมายังเขาบ้างเล่า จงกล่าว อัลลอฮ์นั้นทำปล่อยให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์หลงผิด และพระองค์ทรงนำทางผู้ที่กลับตัวสู่พระองค์
ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَطۡمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكۡرِ ٱللَّهِۗ أَلَا بِذِكۡرِ ٱللَّهِ تَطۡمَئِنُّ ٱلۡقُلُوبُ
บรรดาผู้ศรัทธา และหัวใจของพวกเขาสงบลงด้วยการรำลึกถึงอัลลอฮ์ จงรู้เถิด ด้วยการรำลึกถึงอัลลอฮ์ หัวใจจึงสงบได้