وَقَطَّعۡنَٰهُمُ ٱثۡنَتَيۡ عَشۡرَةَ أَسۡبَاطًا أُمَمٗاۚ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسۡتَسۡقَىٰهُ قَوۡمُهُۥٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡحَجَرَۖ فَٱنۢبَجَسَتۡ مِنۡهُ ٱثۡنَتَا عَشۡرَةَ عَيۡنٗاۖ قَدۡ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٖ مَّشۡرَبَهُمۡۚ وَظَلَّلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡغَمَٰمَ وَأَنزَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰۖ كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ
และเราได้แบ่งพวกเขาเป็นสิบสองเหล่า เป็นเผ่าต่าง ๆ และเราได้มีโองการแก่มูซา ขณะที่หมู่ชนของเขาขอน้ำจากเขา ว่าจงฟาดไม้เท้าของเจ้าที่ก้อนศิลานั้น แล้วน้ำก็พวยพุ่งออกมาจากมันสิบสองตา แน่นอนคนแต่ละเหล่ารู้ถึงแหล่งดื่มน้ำของพวกเขา และเราได้ให้มีเมฆให้ร่มเงาแก่พวกเขา และเราได้ประทานมันน์ (อาหารชนิดหนึ่งคล้ายก้อนน้ำตาลรสชาติคล้ายน้ำผึ้ง) และนกคุ่มแก่พวกเขา จงกินจากสิ่งดี ๆ ที่เราได้ให้เป็นปัจจัยแก่พวกเขา และพวกเขาไม่ได้อธรรมต่อเรา แต่พวกเขาอธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง